အကိုကြီးကျန်းက ငါတို့ကို ရှောင်နေတာ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်

ဂိုဏ်းချုပ်က ရှေ့မှဦးဆောင်နေသောကြောင့် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းသို့ သွားရာလမ်းတွင် အဖြစ်အပျက်အချို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အားလုံးကို ခြွင်းချက်မရှိ လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

"ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ"

ကျန်းက စိတ်ထဲမှ လေးနက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ အထင်ကရအဆောက်အအုံဖြစ်သော လျှို့ဝှက်လမင်း မျှော်စင်ကို ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် မြင်လိုက်ရသည်။

ဂိုဏ်းအများစုနှင့်မတူဘဲ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို တောင်မြင့်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား ၎င်းကို လွင်ပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားပြီး စုစုပေါင်း ဧရိယာ ၁၀၅,၀၀၀ မူး ကျယ်ဝန်းကာ သာမန်မြို့သုံးမြို့၏ စုစုပေါင်းဧရိယာနှင့် ညီမျှသည်။ ဗဟိုဂိုဏ်း၏ အထင်ကရ အဆောက်အအုံဖြစ်သော လျှို့ဝှက်လမင်းမျှော်စင်မှာ မီတာ ၁၆၀ မြင့်မား၏။ ဖုန်းကျိုးတစ်ခုလုံးတွင် လျှို့ဝှက်လမင်းမျှော်စင်ထက် မြင့်သောမျှော်စင်မရှိပေ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ မျှော်စင်ထက်မြင့်သော မျှော်စင်ကို တည်ဆောက်ဝံ့သူမရှိဟု ဆိုနိုင်သည်။

လမ်းခရီးတွင် ကျန်းပေရန်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတွင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် အဖြစ်အပျက်အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူတကယ် မကြုံတွေ့မီတွင် စိုးရိမ်စိတ်အနည်းငယ်ကို မခံစားဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူစဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က ရထားရပ်တန့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ကန့်လန့်ကာကို မတင်လိုက်ရာ အစိမ်းရင့်ရောင်ကော်လံပါသော ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက တပည့် ဝမ်ဖုန်ယိပါ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လေးစားစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"

'ဟူး…. ဧည့်သည်တွေကိုကြိုဆိုဖို့ နဝမအဆင့် အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူကို လွှတ်တယ်ဆိုတော့ သူတို့မှာ အဆင့်မြင့်တပည့်တွေများတယ်လို့ ကြွားဝါချင်နေတာလား ဒီလျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ'

သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ကိုသုံး၍ ဝမ်ဖုန်ယိ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က စိတ်ထဲမှ မလှောင်ပြောင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကန့်လန့်ကာကို မတင်ရင်း လူယင်လုံက ထိုလျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတပည့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူချင်းစစ်ကလည်း ရထားကြီးပေါ်မှ အချိန်ကိုက် ခုန်ဆင်းလာသည်။ သူက ဝမ်ဖုန်ယိကို လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဝူချင်းစစ်ပါ ခင်ဗျားကိုလမ်းပြခိုင်းရတဲ့အတွက် ဒုက္ခပေးမိပါပြီ"

သူက ဝူချင်းစစ်ကို ဦးညွှတ်တုံ့ပြန်ပြီး ဝမ်ဖုန်ယိက ဖိတ်ခေါ်သောဟန်ပန်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဘက်ကိုကြွပါ ကျွန်တော် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်တွေကို အရင်ဆုံးအနားယူဖို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပါ့မယ်"

ဝူချင်းစစ်က "ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်" ဟု ဆို၏။

ဝမ်ဖုန်ယိ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယာဉ်တန်းက ဥယျာဉ်ဧရိယာတစ်ခုထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဥယျာဉ်ဧရိယာမှာ တောင်တုများ မြင့်မားသောစင်မြင့်များ စောင်းတီးဆောင်များ ပန်းမီးပုံးများ စသည်တို့ကဲ့သို့သော အလှဆင်အဆောက်အအုံအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မီးလျှံပြာခန်းမမှ တပည့်များက မြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ အံ့ဩသောအမူအရာများ ပြသကြသည်။ သူတို့က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက ဖုန်းကျိုး၏ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းဖြစ်ခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု မခံစားဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

တကယ်ကို ခမ်းနားလှပေစွ။

ကျန်းပေရန်ကမူ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏စည်းစိမ်ကို ကြွားဝါလိုစိတ် အမှန်တကယ်ရှိသည်ဟု သေချာယုံကြည်သည်။ သူသိသည်မှာ ဒီလိုလူစားမျိုးက ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့၏ကျော်ကြားမှုကို အလွန်ဂရုစိုက်ကြသည်။ သူတို့က သူတို့၏မျက်နှာသာရရေးအတွက် အရာအားလုံးကိုပင် လျစ်လျူရှုပေလိမ့်မည်။

'တကယ်ခေါင်းရှုပ်ဖို့ကောင်းတာပဲ'

လေးနက်စွာ သက်ပြင်းချနေစဉ်မှာပင် ယာဉ်တန်းက တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဧည့်ဂေဟာများစွာ သပ်ရပ်စွာတန်းစီနေသော ပင်မလမ်းမကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ မောင်းနှင်သွားသည်။

သူတို့ ဧည့်ဂေဟာတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဥယျာဉ်၏ နေရာများကို ဝူချင်းစစ်အား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော ဝမ်ဖုန်ယိက သူ၏လက်များကို ယှက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နေရာကိုရောက်ပါပြီ ညီကိုဝူ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂိုဏ်းချုပ်လူနဲ့ ခင်ဗျားဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ဆင်းပြီးအနားယူဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပေးပါ ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ရထားကို သားရဲတစ်ထောင်ဥယျာဉ်မှာ ရပ်နားဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုဝမ်"

အရိုအသေပြုပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်က လူယင်လုံ၏ ရထားရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ အော်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် အနားယူရာနေရာကို ရောက်ပါပြီ"

"ကောင်းပြီ"

လူယင်လုံ၏ နက်ရှိုင်းသောအသံနောက်တွင် ကန့်လန့်ကာများ မတင်လိုက်ပြီး စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးက ရထားပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ထို့နောက် ဧည့်ဂေဟာမှ အစေခံများနှင့် အစေခံမများက အခန်းများကို စီစဉ်ပေးပြီး ဧည့်ဂေဟာရှိ အဆောက်အအုံအမျိုးမျိုးကို မိတ်ဆက်ပေးကြသည်။ လမ်းတွင် ကျန်းပေရန်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက တကယ်ကို ချမ်းသာပြီး ဩဇာကြီးမားသည်ဟု မညည်းညူဘဲမနေနိုင်ပေ။

ဧည့်ဂေဟာများမှာ သာမန်နေ့များတွင် သေချာပေါက် လူမနေဘဲ ထိုသို့သော နေ့ကြီးရက်ကြီးများတွင်သာ အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေးအတွက် ငွေကိုမဆိုထားနှင့် ဧည့်ဂေဟာများ၏ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခမှာ အတော်အတန် များပြားရမည်။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း မည်မျှချမ်းသာသည်ကို သက်ပြင်းချနေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က ၎င်းမှာ အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်း တွေးမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အစေခံတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျန်းပေရန်က သူ၏အခန်းသို့ ရောက်လာသည်။ သူတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အလွန်သာယာသော စန္ဒကူးနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာသည်။ အခန်း၏အတွင်းပိုင်းအလှဆင်မှုမှာလည်း အလွန်အဆင့်မြင့်သည်။ အခြားတည်းခိုခန်းများရှိ ကောင်းကင်အဆင့်အခန်းများပင် ဒီအခန်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

"အရမ်းလှတဲ့အခန်းပဲ"

မော့ရှာက သူတစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော ကြာပန်းဆီမီးခွက်ကို အံ့ဩသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဂိုကစားခြင်းတွင် ပါဝင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းပေရန်နှင့် မော့ရှာတို့မှာ အခန်းတူဖြစ်သည်။

အိပ်ရာများ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် မော့ရှာက ချက်ချင်းပင် ဂိုဘုတ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးကျန်း လမ်းမှာ အခွင့်အရေးမရှာတွေ့ခဲ့ဘူး အခုကျွန်တော်နဲ့ ကစားပေးလို့ရမလား"

မော့ရှာ၏ မျှော်လင့်တကြီးမျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူဒီနေရာသို့ ရောက်သည်အထိ တစ်လမ်းလုံး သည်းခံလာခဲ့ရမည်ကို ခံစားမိနိုင်သည်။

အခန်းများမခွဲဝေမီ ဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့ယနေ့ လွတ်လပ်စွာ နေနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့က မွေးနေ့ပွဲအတွက် ငါးရက်စောရောက်လာသောကြောင့် အချိန်ဇယားမှာ အလျင်လိုစရာမရှိပေ။

ကျန်းပေရန်က မူလက အပြင်ထွက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုလားသော်လည်း သူအလျင် မလိုခဲ့ပေ။ ဂိုကစားခြင်းကို စွဲလန်းနေသော ဤညီငယ်လေးနှင့် အရင်ကစားပေးလိုက်လျှင် အဆင်ပြေပါသည်။

"ကောင်းပြီ အရင်ဆုံးတစ်ပွဲ ကစားကြရအောင်"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီး စစ်တုရင်ခုံ၏ တစ်ဖက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မော့ရှာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အခန်းခွဲဝေပြီးဖြစ်သော လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများကလည်း အစည်းအဝေးအတွက် ဖန်းချိုးယောင်၏ အခန်းသို့ အလေ့အကျင့်အတိုင်း သွားရောက်ကြသည်။

"အကိုကြီးကျန်းက ငါတို့ကို ရှောင်နေတုန်းပဲ"

"လမ်းမှာ သူငါတို့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ခဲ့ပေမဲ့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ဘူး"

"အစ်မဇီဂျင်း ဘာကြောင့်လို့ထင်လဲ ငါတို့က 'အကိုကြီးနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ သတိပြုရမယ့်အချက်တွေ' ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာခဲ့ကြတာပဲ"

ယွီညီအစ်မသုံးယောက်ကို ကြည့်ရင်း လျိုဇီဂျင်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါက အကိုကြီးကျန်းက ငါတို့ကို တမင်ရှောင်နေတာမဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားမိတယ်"

"အဲ"

မျက်နှာသုံးခုက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုဇီဂျင်းထံသို့ ပိုနီးကပ်သွားသည်။

"ဘာလို့လဲ"

"စဉ်းစားကြည့်လေ သူတကယ်ပဲ ငါတို့ကိုရှောင်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့သူ့ကို မြင်တွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး သူ့ရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် သူငါတို့အမြင်အာရုံကနေ လုံးဝပျောက်ကွယ်နေနိုင်တယ်"

ညီအစ်မသုံးယောက်က ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် အတွေးနက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က အတူတကွ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်သားပဲ ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အကိုကြီးနဲ့ ဆက်ဆံရေးမူဝါဒက မှန်ကန်တယ်ပေါ့"

ဖန်းချိုးယောင်က ဤစကားကိုကြားပြီး ခဏတာပျော်ရွှင်သွားသော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆက်သွားနေရင် အကိုကြီးငါတို့ကို ရှောင်နေတာနဲ့ အတူတူပဲမဟုတ်ဘူးလား ငါတို့သူနဲ့ စကားပြောလို့မှ မရတာ"

လျိုဇီဂျင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဖြည်းဖြည်းပေါ့ လမ်းမှာ လူတွေအများကြီးရှိတယ် ပုံမှန်အတိုင်း ငါတို့က အကိုကြီးကျန်းကို တိုက်ရိုက်သွားနှုတ်ဆက်လို့မရဘူး ဒါပေမဲ့ သင့်တော်တဲ့အချိန်တစ်ခုတော့ ရှိမှာပါ"

ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် ညီအစ်မသုံးယောက်က လက်မြှောက်ပြီး အကြံပြုကြသည်။

"ငါထင်တာတော့ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေမယ့်အစား"

"ငါတို့ကိုယ်တိုင် အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးတာက ပိုကောင်းတယ်"

"အစီအစဉ်တချို့ ဆွဲကြစို့"

ခေါင်းညိတ်ရင်း လျိုဇီဂျင်းက စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒီအတိုင်းလုပ်ကြတာပေါ့"

ညသန်းခေါင်ယံတွင်…..

ကျန်းပေရန်၏ အခန်းထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော မော့ရှာက ဂိုဘုတ်ပြားကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရှုံးဝန်ခံပါတယ်"

ကျန်းပေရန် စကားပြောသည်ကို မစောင့်ဘဲ မော့ရှာက ခေါင်းမော့ပြီး ကျန်းပေရန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အကိုကြီးကျန်း ခင်ဗျားရဲ့ ဂိုကစားပုံက ကောလာဟလတွေထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်"

"ကောလာဟလ"

"ဟုတ်တယ်"

မော့ရှာက ခေါင်းညိတ်သည်။

"နီလာနှလုံးခန်းမထဲက တော်တော်များများက ပြောကြတယ် ခန်းမသခင် ချန်တောင် ခင်ဗျားကို အလွယ်တကူ မနိုင်ဘူးတဲ့"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါသည်။

"သူတို့အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို နားမထောင်နဲ့ ခန်းမသခင်ချန်က ငါ့ထက်အများကြီးတော်တယ် ငါသူ့ကို နိုင်ခဲတယ်"

"ဝိုး အကိုကြီးကျန်းက ဒီလောက်တော်တာတောင် ခန်းမသခင် ချန်ကို မနိုင်ဘူးလား"

"ဟုတ်တာပေါ့ ခန်းမသခင် ချန်ရဲ့ ဂိုကစားတာက ငါတို့စိတ်ကူးနိုင်တာထက် ကျော်လွန်တယ်"

"အံ့ဩစရာပဲ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီအဆင့်ကို ရောက်ချင်တယ်"

မော့ရှာ၏ မျက်နှာက သူစကားပြောနေစဉ် တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အကိုကြီးကျန်း ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ပွဲလောက် ကစားလို့ရမလား"

ကျန်းပေရန်က သဘောတူရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သူက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ဝူချင်းစစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းနောက်ဆုံးကစားပွဲကို အရင်လေ့လာထားလိုက်ဦး ငါညဘက်လမ်းလျှောက်တဲ့အကျင့်ရှိတယ် ငါပြန်လာတဲ့အခါ မင်းနဲ့ကစားပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

မော့ရှာက ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။