သောက်တလွဲနိုင်တဲ့လောကကြီးကို အထင်ကြီးလွန်းမိသွားတယ်

ဝူချင်းစစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အတွင်းအားနောက်သို့လိုက်၍ ကျန်းပေရန်က လူသူရှင်းလင်းသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူက ဝူချင်းစစ်၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်အသံလွှင့်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာဆို အဆင်ပြေပြီ"

သူ၏အကိုကြီး၏ အသံကိုကြားရသောအခါ ဝူချင်းစစ်က ချက်ချင်းနောက်လှည့်ပြီး သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပြုရင်း ဝူချင်းစစ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က မနက်ဖြန် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မွေးနေ့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ကျွန်တော့်ကို သူနဲ့ အတူခေါ်သွားမယ်လို့ အကြောင်းကြားပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များထဲတွင် ပါဝင်ပြီးဖြစ်သည်။

မွေးနေ့အတွက် ဂုဏ်ပြုခြင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ကိစ္စဖြစ်သည် သူတို့လိုတပည့်များမှာ လူငယ်သူရဲကောင်း ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန်အတွက်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝူချင်းစစ်ကို အတူခေါ်သွားရသည့်အကြောင်းရင်းမှာမူ ရိုးရှင်းသည် ကြွားဝါရန်သာ။

"ဒါက သတင်းကောင်းပဲ ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကိုပိုပိုပြီး တန်ဖိုးထားလာပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်"

"ဘာကိုစိတ်လှုပ်ရှားတာလဲ"

"အကိုကြီး ငါတို့ရောက်လာကတည်းက လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်နှာသာရတာကို ဘယ်လောက်ဂရုစိုက်လဲဆိုတာ သိသာနေတယ် ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း မျက်နှာသာရတာကို ဂရုစိုက်တယ် မနက်ဖြန် ကျွန်တော်ဘယ်လိုပြုမူသင့်လဲ"

"မင်းက လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတပည့်လား စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းတပည့်လား"

ဝူချင်းစစ်က ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း တပည့်ပါ"

"ဒါဆိုရင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့မာနက မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"ဒါပေမဲ့"

"ဒါပေမဲ့ မရှိဘူး သူက အနက်ရောင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ မင်းလိုကောင်လေး တစ်ယောက်နဲ့ သူကတကယ်ပဲ စကားများဖို့အထိ အောက်ကျခံလိမ့်မယ်လို့ မင်းတကယ် ထင်နေတာလား ခေါင်းမော့ထား မင်းသာကြောက်ရွံ့ပြီး ချီတုံချတုံဖြစ်နေရင် ငါတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို စိတ်မချမ်းမြေ့ ဖြစ်အောင် လုပ်မိလိမ့်မယ်"

ဝူချင်းစစ်၏ စိတ်က မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ကွာကျသွားသလို ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းသွားသည်။

သူက လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အကိုကြီးရဲ့စကားတွေက လုံးဝမှန်ပါတယ်"

"ဒါ့အပြင် မနက်ဖြန် ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့အတူ ဂုဏ်ပြုဖို့သွားတဲ့အခါ တခြားဂိုဏ်းတွေက အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ အပြုအမူကို ပိုပြီးအာရုံစိုက်ထား နောက်မှငါ့ကို အကုန်ပြန်သတင်းပို့"

"နားလည်ပါပြီ"

ဝူချင်းစစ်က သဘောတူပြီးနောက် ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်အတိအကျ ဘာကိုရှာဖွေရမှာလဲ"

"သူတို့ပြောသမျှလုပ်သမျှ အကုန်မှတ်ထားလိုက်"

ဝူချင်းစစ်က စိတ်သက်သာရာရစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည် သူ၏နဖူးကို ပြင်းထန်သောတစ်ချက်ခေါက်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရရုံသာ။

"မင်းသက်ပြင်းချပြီး စိတ်သက်သာရာ ရနေရမှာမဟုတ်ဘူး မင်းရှက်နေရမှာ မင်းသာ အခြေအနေတွေကို ကိုယ်တိုင်သုံးသပ်နိုင်စွမ်းရှိရင် ငါဒီလောက်ဒုက္ခခံစရာ လိုအပ်မှာလား"

"အကိုကြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ကျွန်တော်လူတွေကိုဖတ်နိုင်တဲ့စွမ်းရည် တိုးတက်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"မင်းအဲ့လို ဖြစ်ပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်တယ် တခြားကိစ္စရှိသေးလား"

"မရှိတော့ပါဘူး လမ်းညွှန်မှုကိုပဲ လိုချင်တာပါ"

"ကောင်းပြီ မနက်ဖြန် ကောင်းကောင်းဆောင်ရွက်နိုင်ပါစေ ငါသွားတော့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ကျန်းပေရန်က နောက်လှည့်ပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်နေ့တွင် တပည့်များမှာ သူတို့သဘောကျသလို လွတ်လပ်စွာ သွားနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို အေးအေးလူလူ စူးစမ်းလေ့လာခွင့်ရသည်။

မော့ရှာက ကျန်းပေရန်ကို သူ၏အခန်းတွင် တစ်နေကုန် စစ်တုရင်ကစားရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဂိုဏ်းကို ကယ်တင်ရမည့် ကြီးမားသောတာဝန်ကို ထမ်းပိုးထားသော ကျန်းပေရန်တွင် ထိုသို့သောအားလပ်ပျော်ရွှင်မှုများအတွက် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

ကမ်းလှမ်းမှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ပြီး သူက ဧည့်ဂေဟာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

ဧည့်ဂေဟာပတ်လည်မှ စည်ကားသောလှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှာ စောရောက်လာသော တစ်ခုတည်းသော ဂိုဏ်းမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဖိတ်ကြားခံရသော အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များမှာလည်း ရောက်ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အပြင်သို့ခြေလှမ်းထွက်ရင်း ကျန်းပေရန်က အရင်ဆုံးဘယ်ကိုသွားရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် စနစ်ရွေးချယ်မှုလေးခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁: အနောက်ဘက်ရှိ လမ်းကြားကို ယူပါ။ ဆုလာဘ်: လနှင်းခဲအလံ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၂: အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ပင်မလမ်းမကြီးအတိုင်း လိုက်ပါ။ ဆုလာဘ်: အရိပ်စူး (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၃: တောင်ဘက်ရှိ လမ်းငယ်လေးကို ယူပါ။ ဆုလာဘ်: ကောင်းကင်နီတောင်ဝှေး (အဝါရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၄: မြောက်ဘက်သို့ ပင်မလမ်းမကြီးအတိုင်း လျှောက်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်းအခြေခံအရည်အသွေးအမှတ် +၁]

"..."

"ငါ့ရဲ့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ပထမဆုံးနေ့ရက်တွေလိုပဲ ပြန်ဖြစ်နေသလိုပဲ"

ပုံမှန်လမ်းလျှောက်ရုံဖြင့် ဒုက္ခက သူ့ကိုရှာတွေ့နိုင်သော ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျန်းပေရန် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သို့သော် နှစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ၎င်းမှာ လုံးဝရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူက ဒီနေရာတွင် ထပ်မံကြုံတွေ့ရမည်ဟု ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ရွေးချယ်မှု ၄ ကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က လှည့်ပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဆုလာဘ်: ဝိညာဉ် +၁]

သူလျှောက်လှမ်းနေစဉ် ကျန်းပေရန်က ရွေးချယ်မှုများမှ အန္တရာယ်မှာ အခြားဂိုဏ်းတပည့်များထံမှ လာသလော သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းအတွင်းမှ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခုခုလောဟု စဉ်းစားနေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒါက လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ အခြားဂိုဏ်းတပည့်များက အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုအတွေး သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် သူက မလှမ်းမကမ်းမှ စကားပြောသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟမ် မင်းတို့ကြိုးကြာတစ်ထောင် စံအိမ်ကတောင် ဖိတ်ကြားခံရတယ်တဲ့လား ငါကြားဖူးသမျှထဲမှာတော့ ဒါဟာသပဲ"

"မင်းအခုလေးတင် ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ငါပြောတာက မင်းတို့ကြိုးကြာတစ်ထောင်စံအိမ်ကကောင်တွေအားလုံးက အမှိုက်တွေချည်းပဲလို့ ငါ့စကားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားပြီလား ငါထပ်ပြောရဦးမလား"

"ငါ့ရဲ့ကြိုးကြာတစ်ထောင်စံအိမ်ကို စော်ကားရဲတယ် သေလိုက်"

"..."

ကျန်းပေရန် "ငါဒီသောက်တလွဲနိုင်တဲ့လောကကြီးကို အထင်ကြီးလွန်းမိသွားတုန်းပဲ"

သို့သော် ပိုနက်နက်နဲနဲစဉ်းစားကြည့်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ထိုသို့သော ပဋိပက္ခများမှာ လုံးဝ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

အမှန်တရားမှာ အခြားဂိုဏ်းများမှ ဂိုဏ်းတပည့်များကလည်း စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကဲ့သို့ပင် သူတို့ဂိုဏ်းများအပြင်ဘက်တွင် စမ်းသပ်မှုများနှင့် မစ်ရှင်များကို ဆောင်ရွက်ကြရသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ တပည့်များ တူညီသောမစ်ရှင်ပစ်မှတ်အပေါ်တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

ဘယ်သူမှ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ချင်မည်မဟုတ်ပေ။

တွေ့ဆုံသည်နှင့် ချက်ချင်းရန်လိုမှုကို ဦးတည်စေနိုင်သော ဂိုဏ်းများကြားတွင် သမိုင်းဝင် ရန်ငြိုးများလည်း ရှိသေးသည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ကိုယ်တိုင်တွင်လည်း ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်းများ အတော်အတန်ရှိသည်။ သူတို့က သူတို့၏ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးဦးနှင့် ကြုံတွေ့လျှင် ဒုက္ခမှာ မလွဲမသွေပင်။

သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က မြင်ကွင်းမှ အမြန်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ညနေနှောင်းပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်အတူ မွေးနေ့ဂုဏ်ပြုရန် လိုက်ပါသွားသော ဝူချင်းစစ်က စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်ဂေဟာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သူက သူ၏အကိုကြီးကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ချီချန်က သူ့ထံသို့ ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချီချန်သည် တောင်ပြိုခန်းမမှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်နှစ်အကြာက နဝမအဆင့် အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူဘုံသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ပြီး ဝူချင်းစစ်က သူ့ကို ဒီခရီးစဉ်အတွက် သူ၏လက်ထောက်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"မြပြာရောင်အမိန့်ပြား ကိုင်ဆောင်သူကို သတင်းပို့ပါတယ် ညီငယ်ငါးယောက်က စစ်မှန်သိုင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ပါတယ် သူတို့အားလုံး ဒဏ်ရာရသွားပါတယ်"

"ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်လောက်ပြင်းထန်လဲ"

ဝူချင်းစစ်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး သူတို့ကို ကုသပြီးပါပြီ"

"ကောင်းပြီ သူတို့ကို အရင်အနားယူခိုင်းလိုက် ငါဒီအကြောင်းကို ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့မယ်"

ဝူချင်းစစ် စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏အကိုကြီး၏ အသံက သူ၏နားထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"စစ်မှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို တန်းသွားပြီး ရှက်စရာ ဖြစ်သွားတာတွေ ပြန်သိမ်းလိုက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းမပို့နဲ့"

သူ၏အကိုကြီးက သူ့ကိုဘာကြောင့်ဒီလိုလုပ်ခိုင်းသည်ကို သူနားမလည်သော်လည်း ဝူချင်းစစ်က ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်နေသော ချီချန်ကို ချက်ချင်းတားလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့ ဒီအသေးအဖွဲကိစ္စက ဂိုဏ်းချုပ်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ မထိုက်တန်ဘူး စစ်မှန်သိုင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ ငါ့ကိုအဲ့ကိုခေါ်သွား"

မူလက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဟန်ရှိသော ချီချန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် ဝင်းပသွားသည်။

"သူတို့ငါတို့နဲ့ လမ်းတစ်လမ်းပဲခြားတယ် အခုချက်ချင်းခေါ်သွားမယ် ချင်းကန်"

"သွားကြစို့"

ချီချန်က လမ်းပြလျက် ဝူချင်းစစ်က မကြာမီ လမ်းတစ်လမ်းသာခြားသော နောက်ထပ်ဧည့်ဂေဟာ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"သူတို့ကို အော်ခေါ်လိုက် ပိုပြီးခန့်ညားလေ ပိုကောင်းလေပဲ"

သူ၏အကိုကြီး၏ အသံကို သူ၏နားထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ်ကြားရသောအခါ ဝူချင်းစစ်က ချီတုံချတုံ မဖြစ်တော့ပေ။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး စိတ်နှလုံးပြန်သိုင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"စစ်မှန်သိုင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေ နားထောင်ကြ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဝူချင်းစစ် ရောက်လာပြီ ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့တပည့်တွေကို ထိခိုက်စေတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို အခုချက်ချင်းထွက်ခဲ့"

သူ၏ဘေးတွင် ချီချန်က ဝူချင်းစစ်၏ ရဲရင့်မှုကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။

သူ၏ရင်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူစိတ်တစ်ခု တိုးပွားလာသည်။ နောက်မှအပြစ်ပေးခံရလျှင်ပင် တန်သည်။

ထိုသို့သော မကြောက်မရွံ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ရခြင်းမှာ ဂုဏ်ယူစရာပင်။

"စစ်မှန်သိုင်းဂိုဏ်းတံခါးဝမှာ ဘယ်သူက ရိုင်းစိုင်းဝံ့တာလဲ"

ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပြာရောင် ကြိုးကြာငှက်ပုံပါဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက ဒုတိယထပ်မှ ခုန်ချလာပြီး ဝူချင်းစစ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်တော့မည်။