← Chapters

လေအူသံကဲ့သို့မြှား။ ဓားပြကြီး ဆယ့်ရှစ်ယောက်။ (၃)

Vol. 12 Ch. 173

လေအူသံကဲ့သို့မြှား။ ဓားပြကြီး ဆယ့်ရှစ်ယောက်။ (၃)

Vol. 12 Ch. 173

နှစ်ဘက်စလုံးက တိုက်ပွဲဝင်နေကြပေမယ့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်ပွဲမရခဲ့ပေ။

သို့သော် စစ်ခုန်းဟွမ်သည် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ကြားဝင်တိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန်ကို ရှာဖွေနေ၏။ စစ်ခုန်းကျန့် အန္တရာယ်တွေ့ပါက သူတိုက်ပွဲတွင်ပါဝင်ရန် တွန့်ဆုတ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒီနေရာက ကောင်းတယ်!"

စူးချန်ခုန်းက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်နှင့်အတူ ချီတက်မတိုက်ခိုက်ပေ။ အဲဒီအစား စစ်မြေပြင်နဲ့ မီတာသုံးရာလောက်ဝေးတဲ့ တောင်ကုန်းလေးကို သူရှာတွေ့၏။ သူက ထိုနေရာမှာ ရပ်လျက် တိုက်ပွဲ၏ အတားအဆီးမဲ့သော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းအား သူမြှားပစ်ရန် နေရာတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်။

လေမိုးကြိုးမြှားအတတ် (တတိယအဆင့် အပြီးအစီး နားလည်မှု ၅၁%)

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အသစ်လေ့ကျင့်ထားသော လေမိုးကြိုးမြှားအတတ်ကို စမ်းသပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။ နှစ်လအတွင်း သူသည် ဤမြားပစ်နည်းစနစ်ကို တတိယအဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။ ဘယ်လောက်ပဲ လေ့ကျင့်ထားပါစေ အဆုံးစွန်သော ပန်းတိုင်က အမြဲတမ်း တိုက်ပွဲအစစ်အမှန်တွင် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

ဘယ်ဘက်လက်နှင့် လေးကိုကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ကျောပေါ်ရှိ ကျည်တောက်ထဲမှ သတ္တုထိပ်ဖျားလေးတစ်ချောင်းကို ယူကာ လေးညှို့ပေါ်၌ မြှားကို တင်လိုက်သည်။ သာမန်လူတွေ မထိန်းနိုင်သည့် ကြိုးကို နောက်ပြန်ဆွဲရင်း သံကောင်းအားသန်လေးကို လပြည့်ဝန်းကြီးနှယ် ကွေးညွတ်စေ၏။ ပစ်မှတ်ကို ချိန်ရွယ်စဉ် သူ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးသည် အနည်းငယ် နိမ့်ဆင်းသွားပြီး လေးကြိုးကို လက်ချောင်းများမှ လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း!"

လေးညှို့ တုန်ခါသော အသံကြောင့် ကြိုးက နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး အသံအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ကာ မြှားသည် ဟာရီကိန်းကဲ့သို့ မြည်ဟိန်းလျက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီတာ နှစ်ရာမှ သုံးရာအကွာအဝေးကို ဖြတ်သွားလေ၏။

မျက်နှာတွင် အမာရွတ်နှင့် ပင်လယ်ဓားပြတစ်ဦးသည် သူ၏ရှေ့က ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ဓားကို မြှောက်ထားစဉ်တွင် မျက်နှာထက်၌ ယုတ်မာသောအကြည့်နှင့်။

“ဒုန်း!”

သို့သော် ခဏအကြာတွင် အသားစုတ်ပြဲသံများကြား၌ ထိုပင်လယ်ဓားပြ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။ မြည်ဟည်းနေသော မြှားတစ်စင်းဖြတ်သွားသောကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းသည် ကလေးငယ်၏ လက်သီးအရွယ် အပေါက်တစ်ခုဖြင့် သွေးများ ဖြန်းခနဲ ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ထိုပင်လယ်ဓားပြသည် သူမည်ကဲ့သို့ သေဆုံးခဲ့သည်ကို လုံးဝ မသိလိုက်ရဘဲ ဘုတ်ကနဲ လဲကျသွားခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ယောက်!"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေ၏။ သူ၏ နှစ်လတာ လေမိုးကြိုးမြားပစ်လေ့ကျင့်ခြင်းကို ယခု လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် အသုံးချနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် မြှားကျည်တောက်ဆီသို့ နောက်ထပ်မြှားတစ်ချောင်းအတွက် လှမ်းလိုက်ပြီး လေးအား ထပ်မံပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ဒုတ်"

မီတာသုံးရာအကွာတွင် နောက်ထပ်မြှားတစ်စင်းသည် ပင်လယ်ဓားပြ၏နံရိုးအား အပေါက်တစ်ခုဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဖက်ကို ဖောက်ဝင်ကာ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ လေးအတတ်။ နှစ်လအတွင်းမှာပဲ တတိယညီလေးက လေမိုးကြိုးပစ်မြှားအတတ်ကို လေအူသံ ထွက်နိုင်တဲ့အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီတဲ့လား။"

စစ်ခုန်းဟွမ်သည် စူးချန်ခုန်းက ပင်လယ်ဓားပြနှစ်ယောက်အား ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ၏ထူးခြားသောစွမ်းရည်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်ခဲ့။

လေအားမိုးကြိုးပစ်ခြင်းအား အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အဆင့်များစွာ ပိုင်းခြားထားသည်- လေအူသံကဲ့သို့ မြှား၊ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ မြှား၊ လေနှင့်မိုးကြိုးပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် လေမိုးကြိုးချိတ်ဆက် ပုတီးစေ့များဖြစ်သည်။

စစ်ခုန်းဟွမ်၏ သိုင်းပညာအရည်အချင်းသည် ပညာရှင်အဆင့်ဖြစ်ပြီး လေမိုးကြိုးမြှားအတတ်ဖြင့် ဤအဆင့်သို့ရောက်ရန် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ စူးချန်ခုန်းက နှစ်လသာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး အမှန်တကယ်ပင် အံသြဖွယ်ရာ သိုင်းပညာအဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေကြားမှာတောင် ကွာခြားတဲ့အဆင့်တွေ ရှိသည်။

“မိုက်တယ်ဟ!”

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ရန်သူများကို မြှားများဖြင့် ပစ်ရာ၌ လုံးဝ စိတ်လှုပ်ရှားနေလေ၏။ ပထမတော့ သူရဲ့မြှားတွေက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို မတော်တဆထိခိုက်မိမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် သူတော်တော်လေး သတိထားနေခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် သူ့ရဲ့လေးပစ်စွမ်းရည်ဟာ သိပ်မဆိုးဘူးဆိုတာ သိလိုက်တာနဲ့ စိတ်လျော့လိုက်ပြီး တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်းပစ်ပါတော့သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူသည် ပင်လယ်ဓားပြ ရှစ်ဦး သို့မဟုတ် ကိုးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အများစုမှာ စူးချန်ခုန်း၏ မြှားများဖြင့် သူတို့၏ အသက်သွေးကြောများကို မထိမီ သူတို့ မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ လုပ်ရပ်များသည် ကောင်းကင်ရင်းမြစ် ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့မှ ပညာရှင်များ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

"သေစမ်း! ကြွက်တွေလို ပုန်းအောင်းပြီး မြှားတွေနဲ့ပဲ အန္တရာယ်ပြုရဲတယ်ပေါ့"

ထိုလူသည် အရပ်ခြောက်ပေရှိပြီး သားရေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်ဖားလားနှင့်။ သူ၏ သွေးရဲရဲမျက်လုံးများနှင့် မီတာသုံးရာအကွာ တောင်ကုန်းလေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စူးချန်ခုန်းက သူ့လေးကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်!"

ကြွက်သားတောင့်တောင့်နှင့် အမျိုးသားသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ချီတက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထူထဲသော ချီသွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလျက်။ တစ်ချီတည်း ပြေးလိုက်ရုံနှင့် သူ၏လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ သိုင်းသမားများသည် အရုပ်များကဲ့သို့ လွင့်ထွက်ကာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူတို့၏ အရိုးများ ကွဲအက်သွားလေ၏။

"ချီသွေးနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လား။ သူက ကောင်းကင်ရင်းမြစ် ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင် ရှကျာရှစ်ပဲ။"

အနီးနားရှိ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားအားလုံးသည် အားအပြည့် ချီတက်လာသော ထိုလူသန်ကြီးကို ပလိပ်ရောဂါကဲ့သို့ ရှောင်ရှားလိုက်ကြသည်။ အနှီလူအား ကောင်းကင်ရင်းမြစ် ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ ဒုခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသောကြောင့် ရင်ထိတ်သွားကြလေသည်။

ရှကျာရှစ်သည် ချီသွေးနယ်ပယ်တွင် နှစ်အတော်ကြာနေခဲ့ပြီး ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်(၃)ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ချီသွေးနယ်ပယ်သို့ ဝင်စသူများထက် များစွာသာလွန်ပါ၏။ သူက ရန်သူတစ်ရာကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် စူးချန်ခုန်းထံသို့ ချီတက်လာလေပြီ။

"ဟမ် ငါ့ဆီ လာတာလား"

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း အံ့ဩလောက်အောင် သန်စွမ်းသော ရှကျာရှစ်က သူ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လာနေသည်ကို ထုံးစံအတိုင်း သတိထားမိသည်။

"သူ့ကိုပစ်!"

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုသို့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကို သတ်လိုက်ခြင်းက စစ်မှန်သော ပြီးမြောက်အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

"ဝှစ်!"

ထောင့်အပြည့်သို့ဆွဲထားသော လေးသည် ဟာရီကိန်းကဲ့သို့ လေကိုခွင်းသော အသံကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြှားတစ်စင်းသည် အသံအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသော ရှကျာရှစ်၏ မျက်နှာကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားလေ၏။

"ဖောက်!"

သို့သော် ရှကျာရှစ်သည် သွက်သွက်လက်လက် ခုန်ကာ သူ့မျက်နှာဆီ ချိန်ထားသော မြှားတစ်စင်းကို ရှောင်ထွက်သွားလေ၏။ မြှားက သူ့ကိုလွှဲသွားခဲ့သည်။

“ဆက်ပစ်!”

စူးချန်ခုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဒုတိယမြှားကို ချက်ချင်း ချိန်ရွယ်ကာ ပစ်ခဲ့သော်လည်း ရှကျာရှစ်၏ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် (၃) ဖြင့် သူ၏ အရှိန်နှင့် တုံ့ပြန်မှုသည် သာမန် သိုင်းပညာရှင်ထက် သာလွန်သည်။ သူသည် ဝင်လာသောမြှား၏လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်ဆဲပင်။

မီတာသုံးရာအကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ပျမ်းမျှလူတစ်ယောက်ဟာ မိနစ်ဝက်လောက် ပြေးရပေမယ့် ရှကျာရှစ်လိုမျိုး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အနေနှင့် အသက်နှစ်ရှိုက်သုံးရှိုက်စာမျှသာ လိုသည်။ စူးချန်ခုန်း မြှားသုံးစင်းသာ ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဖောက်!"

တတိယမြှားသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အသံထက်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ရှကျာရှစ်က ရှောင်ရှားနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

"အရိပ်ထဲကနေပဲ တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ သူရဲဘောကြောင်ကောင်! မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ပစ်မယ်!"

ရှကျာရှစ် ရောက်မလာသေးသော်လည်း သူ၏ကြီးမားသော ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးတို့၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုက ပြင်းထန်သော ရယ်မောသံနှင့်အတူ လွှမ်းမိုးထားပြီဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်အင်္ကျီနဲ့ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ခြေတွေလက်တွေကို စုတ်ဖြဲပစ်မယ်လို့ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သို့သော် ရှကျာရှစ်သည် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်ခြင်းနှင့် ရောနှောနေသည့် မကျေနပ်မှု တစ်စွန်းတစ်စကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ဒုတိယအစ်မသာဆိုရင် ဒီချီသွေးနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်က သူ့အနားဘယ်တော့မှ ကပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို အလယ်မှာတင် ပစ်ချခဲ့လိမ့်မှာ။ ငါလေမိုးကြိုးမြှားပစ်တာကို နှစ်လပဲ လေ့ကျင့်ခဲ့ရတယ်။ အမှန်က သူ့ကိုသတ်ဖို့ နည်းနည်းတော့ အားစိုက်ခဲ့ရသေးတယ်... ဒါပေမယ့် လေးပစ်တာက ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးစကေးမှ မဟုတ်ပဲ။" စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်။

"သေစမ်း!"

ရှကျာရှစ် နီးကပ်လာသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။ ဤအရာက ရှကျာရှစ်၏အမူအရာကို ပို၍ပင် ရက်စက်စေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချီနှင့် သွေးများဖြင့် တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး သူ့အရေပြားပေါ်ရှိ ချီသွေးအလွှာသည် အရာဝတ္ထုအဖြစ် ခိုင်မာလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် (၃) သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ဓားပြအဖွဲ့တွင် ဒုတိယအမြင့်ဆုံးရာထူးကို အခိုင်အမာရရှိခဲ့သည်။

ရှကျာရှစ်သည် စူးချန်ခုန်းဆီသို့ ဖိအားပေးသော လက်ကြီးတစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ ချီနှင့်သွေးကို ဖြန့်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အားကောင်းသောလေးကို ချလိုက်ပြီး သူ့လက်သည် သူ့ခါးတွင်ရှိသော ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ကာ ဆွဲထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လေထဲတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ မြေကြီးကွဲအက်သံမရှိ။ ပြိုးပြိုးပြက် တောက်ပနေသော ဓားချီ မရှိ။ အလွန်အမင်းဖိသိပ်ထားသော ရေဂျက်လေယာဉ်ကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုမျှသာ။

“ရွှီး!”

အသားစုတ်ပြဲသံအနည်းငယ်ဖြင့် စူးချန်ခုန်းနှင့် ရှကျာရှစ်တို့သည် အချင်းချင်း ဖြတ်သွားကြသည်။ ရှကျာရှစ်သည် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးသွားပြီးနောက် သူ၏ ဦးခေါင်းသည် လည်ပင်းမှ ကွာကျကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ဆင်းသွားလေ၏။ သွေးများက ဆယ်ပေအမြင့်လောက် ပန်းထွက်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များနှင့် အံ့ဩမှုတို့ ပြည့်နှက်နေဆဲ။

ကျွမ်းကျင်သော လေးသမားတစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့ ကွဲပြားခြားနားပြီး သာလွန်ကောင်းမွန်သော ဓားသွားနည်းပညာ မည်သို့ရှိနိုင်သည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည့်ပုံပင်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သုံးတွင် ရှိပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရလည်း အတူတူလောက်ပင်။ တိုက်ပွဲတွင် သူတို့၏ခွန်အားကို အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့်အချက်များမှာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အစစ်အမှန်နှင့် သူတို့၏သိုင်းပညာ လေးနက်မှုပင်ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် အမြန်ဓားဆွဲခြင်းနှင့် ဧရာမဝေလငါး လေရှုထုတ်ခြင်းနည်း၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏သေခြင်းတရားကို အမြင့်ဆုံးထိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော သူ၏ သံဖြတ်ဓါးနည်းပညာသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပါသည်။

သူသည် တူညီသောအဆင့်နှင့် ထိုအဆင့်အောက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံး နီးပါးတိုင်းကို အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းနိုင်လေသည်။

All Chapters