← Chapters

ဝိညာဉ်ကွဲလက် လီဟွင်း။ လူသတ်လိုစိတ်မြင့်တက်လာခြင်း။ (၁)

Vol. 12 Ch. 174

ဝိညာဉ်ကွဲလက် လီဟွင်း။ လူသတ်လိုစိတ်မြင့်တက်လာခြင်း။ (၁)

Vol. 12 Ch. 174

"ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် (၃) အောက်ကလူတွေက ငါ့ရဲ့ခုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းကိုတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး။"

စူးချန်ခုန်းသည် ယနေ့တွင် သူ၏တိုးတက်မှုအတွက် အားရကျေနပ်၏။ သူ၏ ဓားနည်းပညာသည် တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားတာဖြစ်ပြီး သူ၏ဓားကို ခံနိုင်ရည်မရှိသူများက သေခြင်းတရားကို စောင့်မျှော်နေရုံသာ။

သူနှင့်အတူ ဓါးနှစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စူးချန်ခုန်းက တစ်ချောင်းကို ဓားချီစုစည်းကာ လိုအပ်မှသာ သုံးရန် ဖုံးကွယ်ထားကာ ကျန်တစ်ချောင်းကို သာမန်တိုက်ပွဲများတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

"စက်ဆုပ်စရာပဲ!"

စူးချန်ခုန်းက ရှကျာရှစ်ကို သတ်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် အဝေးတစ်နေရာကနေ ဒေါသတကြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် ဝမ့်ထျန်းယွမ်တို့ကြား တိုက်ပွဲတွင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဖောင်း!"

နှစ်ဖက်စလုံးသည် သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးတို့၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး တိုက်ပွဲ၏ အခိုးအငွေ့များက ကောင်းကင်ယံတွင် ဝေ့ဝဲနေ၏။ သို့သော်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကြားတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကြွေးကြော်သံသည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံမရောက်လာမီတွင် မိုးခြိမ်းသံနှင့် ရစ်ပတ်ထားသော မြှားတစ်စင်းသည် အသံ၏အမြန်နှုန်းထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေသော စစ်ခုန်းဟွမ်သည် လုပ်ကြံဖို့ အချိန်မှန်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့လေပြီ။

“ရွှမ်း!”

ဝမ့်ထျန်းယွမ်သည် သေစေနိုင်လောက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် သူ၏ သွေးနီရောင် ဓါးကောက်ကို ပြင်းထန်စွာ လှန်ကာ ဝင်လာသောမြှားကို ထိလိုက်ပြီး သတ္တုရိုက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ၎င်းက အချိန်အတော်ကြာ စွမ်းအင်စုစည်းထားသော မြှားကို ကွဲကြေစေကာ ကျိုးပဲ့သွားစေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆက်တိုက်တုန်ခါမှုသည် ဝမ့်ထျန်းယွမ်၏ လက်တစ်ဖက်ကို ထုံကျင်သွားစေ၏။ စစ်ခုန်းဟွမ်၏ ကြာရှည်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော မြှားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

“ဟစ်!”

စစ်ခုန်းကျန့်သည် ဤရွှေအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။ ဧရာမ လွှဓားသွားသည် ငါးမန်းကိုက်သည့်နှယ် ပြင်းထန်စွာ ကျလာလေ၏။ ဝမ့်ထျန်းယွမ်သည် အပြင်းအထန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း ဓါးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ့လက်တစ်ဖက်သည် ပခုံးပေါ်တွင် ပြတ်သွားဆဲဖြစ်သည်။

"မင်း လူယုတ်မာ!"

ဝမ့်ထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စက် နာကျင်မှုကြောင့် ချွေးများထွက်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူက စစ်ခုန်းကျန့်ကို တိုက်ခိုက်နေပေမယ့် အဝေးက စစ်ခုန်းဟွမ်ရဲ့ မြှားက မျှခြေကို ထိသွားခဲ့သည်။ စစ်ခုန်းကျန့်၏ဓားသည် သူ့လက်မောင်းကို ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်လေပြီ။

ယင်းကြောင့် ဝမ့်ထျန်းယွမ်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေ၏။ စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် အသေအကြေ တိုက်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရရန် အခွင့်ကောင်း ရှိသည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် စစ်ခုန်းကျန့်က ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။ "ဒါက သီးသန့် ပြိုင်ပွဲမဟုတ်ဘဲ မရဏစစ်ပွဲပဲလေ။"

စစ်ခုန်းကျန့်သည် ဝမ့်ထျန်းယွမ်နှင့် တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ တိုက်ပွဲကြာလေလေ သူ့ဖက်တွင် ဆုံးရှုံးမှုများလေလေဖြစ်သည်။ ဝမ့်ထျန်းယွမ်ကို ပေါင်းသတ်ရန် အရိပ်များမှ စစ်ခုန်းဟွမ်ကို ခွင့်ပြုခြင်းသည် ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချရန် အကောင်းဆုံးဗျူဟာဖြစ်သည်။

ဝမ့်ထျန်းယွမ် အသည်းအသန်ခုခံသော်လည်း လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တစ်ဝက်သာ ရှိတော့လေသည်။ သူမငြင်းသာဘဲ အကွက်အနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် စစ်ခုန်းကျန့်၏ ခေါင်းဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဝမ့်ထျန်းယွမ်သေပြီ!"

မကျေနပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော ဝမ့်ထျန်းယွမ်၏ ခေါင်းကို ကိုင်လျက် စစ်ခုန်းကျန့်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်...သေပြီလား"

ကျန်သည့်ပင်လယ်ဓားပြများသည် ဝမ့်ထျန်းယွမ် သေဆုံးခြင်း၏ ရလဒ်ကို သိလိုက်ရသောအခါတွင် သူတို့၏ မျက်နှာထားများ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့က မျက်ဝန်းများဆီသို့ ကိန်းခိုသွားလျက်။ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ထိုးနှက်ခံလိုက်ရကြောင်း သိသာပါသည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လေးက သူတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ!"

"သတ်ပစ်! သူတို့အားလုံးကိုသတ်ပစ်! ခေါင်းတစ်လုံးစီအတွက် ငွေတစ်ရာတဲ့။"

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များလည်း ဤသတင်းကို ကြားသောအခါတွင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သွေးများဆူပွက်လျက် စိတ်ဓာတ်များ သက်တံရောင်စဉ်ကဲ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး ပင်လယ်ဓားပြများကို သတ်ဖြတ်ကြလေသည်။

အသတ်ခံရသော ပင်လယ်ဓားပြတိုင်းအတွက် ဆုငွေအဖြစ် ငွေအစစ်ရှိပါသည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသည် မူလက အရေအတွက်အရ အားသာချက်များရှိပြီး ပင်လယ်ဓားပြများသည် ရဲရင့်သောသတ္တိဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း သူတို့၏မြေ၌ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏စိတ်ဓာတ်များ ပြိုပျက်သွားသဖြင့် တစ်ဖက်သတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“အား”

လေထဲတွင် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ပင်လယ်ဓားပြများသည် မည်သည့်နေရာမှ လွတ်မြောက်ရန် မရှိတော့။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းက အကျဉ်းသားများကို ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ပထမတစ်ချက်မှာ ဤရက်စက်သော ပင်လယ်ဓားပြများ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပါက အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ အကျဉ်းသားများကို ဖမ်းဆီးခြင်းသည် သူတို့အား အသက်ရှင်နေစေရန် ကုန်ကျစရိတ် များမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ပြတ်ပြတ်သားသား သတ်လိုက်ခြင်းသည် ပြဿနာကင်းသော ဖြေရှင်းချက်ဖြစ်ပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းကိုလည်း ပျံ့နှံ့စေမည်ဖြစ်သည်။

"ချမ်းသာပေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော် လက်အောက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်!"

သနားငဲ့ညှာမှုမရှိ။ ချမ်းသာပေးဖို့ မရှိပါ။ ပင်လယ်ဓားပြအချို့သည် အသက်ရှင်သန်ရန်မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တွန်းလှန်ရန် စွန့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း မညှာမတာ အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်းဟာ ပင်လယ်ဓားပြတွေအပေါ် သနားသည့်စိတ်မရှိခဲ့ပါ။ ပင်လယ်ဓားပြများသည် ကုန်သည်သင်္ဘောများကို လုယက်ကြသည်။ ကုန်သည်သင်္ဘောများသည် ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ကံကြမ္မာမှာ အများအားဖြင့် သင်္ဘောပျက်စီးခြင်းနှင့် အသက်ဆုံးရှုံးခြင်းများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့က သတ်ဖြတ်လုယက်ကြသော ဓားပြများ၊ တောပုန်းဓားပြများနှင့် မခြားပေ။

လုယက်မှုဖြင့် အသက်ရှင်ရန် ရွေးချယ်ပါက အသက်ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေရမည်။

မကြာမီ အော်ဟစ်သံများ မှိန်ဖျော့သွားကာ မြေပြင်တွင် အလောင်းများနှင့် သွေးများက သဲများနှင့် ရောနှောကာ စွန်းထင်းနေပြီး နီမြန်းသော အရောင်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

"စစ်ဆင်ရေးက ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ ပြီးသွားပြီ။"

စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးသည် ထူးထူးခြားခြား ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ကို အလစ်တိုက်ကာ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသည် ဆုံးရှုံးမှု အနည်းငယ်ဖြင့် အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သည်။

"စစ်မြေပြင်ကို စစ်ဆေးကြ။ ဒီဝမ့်ထျန်းယွမ်က သတ္တမမြောက် ဓားပြဆိုတော့ ချမ်းသာတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

ထို့နောက် စစ်ခုန်းကျန့်သည် ကောင်းကင်ရင်းမြစ်ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ လုယူထားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများအတွက် ကျွန်းကိုရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး!"

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ အရေးပေါ် စစ်ခရာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် ကျယ်လောင်စွာ စူးရှပြီး ကြားလိုက်ရသော သူများအတွက် စိတ်မချမ်းမြေ့စရာပင်။

"ရန်သူ တိုက်ခိုက်တာလား"

ထိုအသံကိုကြားတော့ အားလုံးရဲ့မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ဒါဟာ စစ်သင်္ဘောပေါ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ သတိပေးချက်ဖြစ်ပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေလို့ အချက်ပေးနေသည်။

"မြန်မြန်! စစ်သင်္ဘောတွေဆီကိုသွား"

အခြေအနေကို သဘောပေါက်ပြီး စစ်ခုန်းကျန့်သည် ကောင်းကင်ရင်းမြစ်အုပ်စုမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရတနာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဒုတိယ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရန်သူ တိုက်ခိုက်တာလား။ အခြေအနေက ဘာလဲဟ။"

ဧရာမ ဝေလငါးဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ စစ်သင်္ဘောများ ဆိုက်ကပ်ရာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားကြလေ၏။

အကယ်၍ ရန်သူများ အမှန်တကယ် ချဉ်းကပ်လာပါက သင်္ဘောပေါ်တက်ရပေမည်။ သင်္ဘောများ ပျက်စီးပါက ကျွန်းပေါ်တွင် သေချာပေါက် သောင်တင်နေပြီး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကျွန်းအစွန်းဘက်သို့ ပြေးသွားစဉ် ရင်ထဲ လေးလံနေ၏။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာတို့သည် အချက်ပေးသံများကြားမှ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။

All Chapters