ဆရာ၊ ကျွန်တော် အခု ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ

လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်အတွင်း အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် မရှိခဲ့သော ဆရာကျိုးပုဖိန်သည် ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် လီချန်ကို မြင်လျှင် အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

လီချန်၏ ကြာရှည်သော တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုက သူ့ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်စေခဲ့သည်။

"လီချန်၊ မင်းရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဖောက်ထွက်နိုင်သွားပြီလား"

သူက အမြန်မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဖောက်ထွက်နိုင်သွားပါပြီ"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ့တို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ထပ်တိုးတော့မယ်ထင်တယ်"

ကျိုးပုဖိန်သည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။

လီချန်သည် ယခုအခါ အသက်ခြောက်ဆယ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။

အသက်ခြောက်ဆယ်အရွယ် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်သည် အတော်လေး ငယ်ရွယ်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသားများထဲတွင် အသက်ခုနစ်ဆယ်ကျော်တွင် ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့သော အကြီးအကဲ ချင်စုန့်နှင့် အသက်ရှစ်ဆယ်တွင် ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့သော နတ်ဘုရား ရှောင်မှလွဲ၍ အခြားသူများသည် အသက်တစ်ရာနီးပါးမှ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နှင့်ပြီးသားပါ"

လီချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ချိုးဖြတ်ခိုင်းလို့မဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက်ဝန်ခံခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း ချိုးဖြတ်နိုင်သွားတာလား"

ကျိုးပုဖိန်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ "ဒါတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ တခြားကောင်းကင်ဘုံသားတွေ အဆင့်တက်တုန်းက လက္ခဏာတွေ ရှိခဲ့တယ်။ မင်း အဆင့်တက်တုန်းက ဘာလို့ လက္ခဏာတစ်ခုမှ မရှိခဲ့တာလဲ"

သို့သော် လီချန်၏ လေပေါ်ပျံသန်းနိုင်စွမ်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်၏ အမှတ်အသားဖြစ်၏။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ရိုးရှင်းတဲ့ အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားလို့ လက္ခဏာတွေ မရှိခဲ့တာပါ"

လီချန်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အစီအရင်တစ်ခုက ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တာလား"

ကျိုးပုဖိန်သည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

အနီးတွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွင်နှင့် ချိုင်ရှောက်တို့သည်လည်း သူတို့၏ဆရာ လေပေါ်ပျံတက်သည်ကို မြင်လျှင် အလွန်ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်ကို သူတို့၏ဆရာအဖြစ် ရရှိထားရသည်ကို ဘယ်သူက ဂုဏ်မယူမိဘဲနေမှာတဲ့လဲ။

"ငါ အတွင်းစည်းကို ချက်ချင်းသွားပြီး မင်း ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဆိုတာကို ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွားပြောလိုက်မယ်"

ကျိုးပုဖိန်သည် အလျင်အမြန် တောင်အောက်သို့ လျှောက်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ အလောတကြီး လုပ်စရာမလိုပါဘူး"

လီချန်သည် သူ့ဆရာ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လျှင် အမြန်ဝင်ပြောလိုက်ရသည်။

"ဘာလို့ အလောတကြီး လုပ်စရာမလိုရမှာလဲ။ အခု မင်းက ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ၊ မင်း အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲရာထူးယူတာကို ဘယ်သူက ဆန့်ကျင်ရဲမလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်"

ကျိုးပုဖိန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်။

ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့တပည့်သည် အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦးပင် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူဘယ်လိုလုပ်စိတ်မပူမိဘဲနေနိုင်မှာလဲ။

ယခု လီချန် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲရာထူးမှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့ဆရာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် သူ၏နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စိတ်မကူးတော့ပေ။

သူ့ဆရာ ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် သူသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်ကို မဖျက်ဆီးလိုတော့ချေ။

.......

အတွင်းစည်း။

နတ်ဘုရားဓားခန်းမ။

"အကြီးအကဲ ကျိုး၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ"

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် ကျိုးပုဖိန်ကို လက်ခံတွေ့ဆုံပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

သူသည် အသက်တစ်ရာ့တစ်ဆယ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဆံပင်ဖြူများ ပိုများလာသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျုံးရှီးတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ ထိုးဖောက်ရန် အနည်းငယ် လိုနေသေးသည်။

သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အိုမင်းရင့်ရော်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

သူတို့ ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သေးသရွေ့ သူ၏အသက်အရွယ်ရှိ ကျုံးရှီးများသည် ဤသည်ကို ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် အချိန်များစွာ မကျန်တော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ လီချန်က ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ"

ကျိုးပုဖိန်သည် စကားကို ရှည်ရှည်ဝေးဝေး မပြောဘဲ တိုက်ရိုက် ဆိုလိုက်သည်။

"အမ်"

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားပြီးနောက် သတိဝင်လာသည်၊ "ဘာ။ လီချန်က ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ ဟုတ်လား"

လီချန်သည် အသက်ခြောက်ဆယ်သာ ရှိသေးပုံရသည် မဟုတ်လား။

သူသည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီး ကျိုးပုဖိန်က တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကာ နတ်ဘုရားဓားကိုင်စွဲသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်အထိ တက်လှမ်းခဲ့သည်။

အတွင်းစည်းရှိ အကြီးအကဲများစွာက လီချန်၏ အရိုးအမြစ်ကို အတွင်းစည်းအကဲဖြတ်မှုအတွင်း အလွန်ညံ့ဖျင်းသည်ဟု တိုင်းတာခဲ့ရခြင်းအကြောင်းမှာ ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူ၏အရည်အချင်း ကောင်းမွန်သည့်တိုင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်သို့ ဤမျှလျင်မြန်စွာ ဘယ်လိုလုပ်ရောက်သွားရတာလဲ။

သူနှင့်မျိုးဆက်တူများထဲတွင် ပိုမိုအရည်အချင်းရှိသော နန်ကုန်းပိုင်သည် ယခုအခါ အသက်အရွယ်နှင့် တောင်ထွတ်သခင် သို့မဟုတ် ဓားသံတမန်နေရာ လစ်လပ်မှုမရှိခြင်းကြောင့် အာဏာရှိအကြီးအကဲရာထူးကို ရယူထားသည်။

သို့သော် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျုံးရှီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။

နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်တွင် နောက်ထပ်ငါးနှစ် နေထိုင်ရဦးမည့် ချန်ရှောက်ယောင်မှာမူ သူသည်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျုံးရှီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

မူလ အရိုးအမြစ်အရည်အချင်း မဆိုးလှသော ကျိမင်မှာမူ ယခုအခါ အနည်းငယ် ပိုဆိုးရွားနေသည်။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူ၏မွေးရာပါ ယွမ်ချီကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သက်စောင့်စုစည်းဆေးလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အချို့သော သက်ရောက်မှုများ ရှိနေသေးသဖြင့် သူသည် ကနဦးအဆင့် ကျုံးရှီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူ လဝက်ကျော် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ သူထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတယ်လေ"

ဂိုဏ်းချုပ်၏ တုန်လှုပ်သောအမူအရာကို မြင်လျှင် ကျိုးပုဖိန်သည် အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။

အတွင်းစည်းရှိ အကြီးအကဲများ၊ အာဏာရှိအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များစွာလည်း တုန်လှုပ်သွားကြမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

ထို့အပြင် ယခု လီချန် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် နှလုံးသားမဲ့ဓားမျိုးဆက်သည် အတွင်းစည်းတွင် အဋ္ဌမမြောက် တောင်ထွတ်ကို သဘာဝအတိုင်း တည်ထောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်လား။

"အကြီးအကဲ ကျိုး၊ ကျွန်တော် အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲတွေကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားလိုက်မယ်"

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အကြီးအကဲကျိုးက အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ပြောဆိုမည်မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားအသစ်တစ်ပါး မွေးဖွားလာခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ဤမျှငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းက သူ၏အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများသည် အမှန်တကယ်တွင် အကန့်အသတ်မရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ယခုအချိန်အထိ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသားအများအပြားထဲတွင် အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အလယ်အလတ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

ကောင်းကင်ဘုံသားဖြစ်သည်မှာ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံသားဟော်ပင်လျှင် အတူတူပင်ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးကို အသုံးပြု၍ ထိုးဖောက်ခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ဖွယ်ရှိသည်။

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်၌ အလားအလာအရှိဆုံးဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်သည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာစဉ်က အသက်ရှစ်ဆယ်မပြည့်သေးပေ။

......

နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့၏ ပင်မစခန်းတွင် တပ်စွဲထားသော အကြီးအကဲ ချန်းယွင်မှလွဲ၍ အခြားကောင်းကင်ဘုံသားလေးယောက်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် စုဝေးကြသည်။

လီချန်ထံမှ ထုတ်လွှတ်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိပြီးနောက် သူတို့၌ သံသယတစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် သူတို့သည် အစကတည်းက သံသယမဝင်ခဲ့ကြပေ။

ဤလီချန်သည် ထိုဘိုးဘေးက တန်ဖိုးထားသော တပည့်ဖြစ်၏။ သူကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလား။

"လီချန်၊ မင်း ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီ။ ဆရာဦးလေး မကွယ်လွန်ခင်က ချမှတ်ခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်က အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲရာထူးကို ရယူနိုင်တယ်။ မင်း တခြားတောင်းဆိုစရာတွေ ရှိသေးလား"

အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲ ဟော်ရှူဝမ်က မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဟော်၊ ကျွန်တော်က အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ရှိတဲ့ ဒီတောင်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်အတွက် ခွဲဝေပေးစေချင်ပါတယ်"

လီချန်က ဆိုသည်။

သူ့ဆရာသည် နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေချင်ခဲ့ရာ သူသည် ဆရာ့ဆန္ဒကို သဘာဝအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီတောင်က သာမန်ဖြစ်လွန်းတယ်။ နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ဖို့ မသင့်တော်မှာ စိုးတယ်။ ပိုကောင်းတဲ့ တောင်ထွတ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ဟော်ရှူဝမ်က ဆိုသည်။

"အကြီးအကဲဟော်၊ တောင်တစ်လုံးရဲ့ အမြင့်က အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်တော့် နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်က အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်နဲ့ နေသားကျနေပါပြီ"

လီချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ဒီတောင်ကို နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်လို့ နာမည်ပေးပြီး နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပါ။"

ဟော်ရှူဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခြားကောင်းကင်ဘုံသားသုံးယောက်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း သဘောတူကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးယောက်သည် မူလက သူ၏ နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်၏ တောင်ထွတ်တည်ထောင်ခြင်းအတွက် ခမ်းနားသော အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပရန် အဆိုပြုခဲ့ပြီး သူကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်းကိုလည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် ဂုဏ်ပြုရန် အဆိုပြုခဲ့သော်လည်း လီချန်က ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ကျိုးပုဖိန်သည်လည်း တောင်ထွတ်ကို ရိုးရှင်းစွာ တည်ထောင်ခြင်းမှာ အဆင်ပြေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ခမ်းနားသော အခမ်းအနား သို့မဟုတ် အင်အားစုများကို စုစည်းရန် မလိုအပ်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးယောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျိုးပုဖိန်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ "ချိုင်ရှောက်၊ ဟင်းအနည်းငယ် သွားချက်လိုက်။ ဒီနေ့ ငါတို့ နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်ရဲ့ တောင်ထွတ်ကို တရားဝင်တည်ထောင်တာကို ဂုဏ်ပြုကြမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဆရာအဘိုး"

ချိုင်ရှောက်သည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုနေ့တွင် ကျိုးပုဖိန်သည် သူ၏မြေးတပည့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ကြီးမားသော ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို ယူဆောင်လာပြီး "နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်" ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ထွင်းထုကာ တောင်တက်လမ်း၏ အဝင်ဝတွင် ထားရှိလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်သည် သူတို့၏တောင်ထွတ် တည်ထောင်ခြင်းကို ရိုးရှင်းစွာ ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသားအသစ်သတင်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ တမင်တကာ မြှင့်တင်မှုကြောင့် ဂိုဏ်း၏ တောင်ထွတ်များနှင့် ခန်းမအသီးသီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အတွင်းစည်းတပည့်များ၊ အကြီးအကဲများ၊ အာဏာရှိအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များစွာတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသားအသစ်မှာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ လီချန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ သူတို့အားလုံး စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

....

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ မင်းက တကယ်ပဲ ရိုးရိုးကုပ်ကုပ်နေပြီးတော့ ရုတ်တရက်ထိုးတက်လာပြီး လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တာပဲ။ ငါက ကျုံးရှီးတောင် မဖြစ်သေးဘူး၊ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ဒါက ငါ့ကို တော်တော်လေး မလုံလောက်ဘူးလို့ ခံစားရစေတယ်"

သတင်းရရှိပြီးနောက် ဖန်ပိုင်သည် လီချန်ကို ဂုဏ်ပြုရန် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။

"ကံကောင်းလို့ပါ"

လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ မင်း အကြီးအကဲရာထူးကို ဂရုမစိုက်တာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲတစ်ယောက် တိုက်ရိုက်ဖြစ်နိုင်တာကို ဘယ်သူက အရေးမပါတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်မှာလဲ။ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲအရည်အချင်းကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ အဲဒီအကြီးအကဲတွေ အခုတော့ တော်တော်လေးအီနေလောက်ပြီ။ ဟားဟား"

ဖန်ပိုင်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

နောက်ရက်များတွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ လူများသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံသားအသစ် လီချန်ထံ ဆက်လက်လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။

လျူမင်သည်လည်း သူ့ဇနီးနှင့် ကလေးများနှင့်အတူ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာပြီး နှစ်နှစ်အကြာတွင် သူသည် အတွင်းစည်းတပည့်မတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး ကလေးတစ်ယောက် ရရှိခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လောလောဆယ်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ်မရှိပေ၊ အကြောင်းကတော့ သူတို့၏ကလေးသည် မကြာသေးမီက ခေါ်ယူမှုအတွင်း အတွင်းစည်းအကဲဖြတ်မှုကို အောင်မြင်ပြီး အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကလေး၏ အနာဂတ်အတွက် သူတို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ရန်၊ သူတို့ကလေးအတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချပေးပြီးမှ သူတို့၏ဇာတိမြို့သို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဆယ်နှစ်ကျော် ကျင့်ကြံပြီးနောက် လျူမင်သည် မွေးရာပါဘုံသို့ မထိုးဖောက်နိုင်သေးဘဲ မွေးပြီးနောက်ပိုင်း နဝမအဆင့်တွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ မထွက်ခွာခဲ့ဘဲ အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ပထမဆုံး ခေါင်းလောင်းထိုးသံကို အနီးကပ် ကြုံတွေ့ခဲ့ပါက မွေးရာပါဘုံသို့ ထိုးဖောက်ရန်မှာ ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။

သို့သော် ဘဝရွေးချယ်မှုများသည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများသို့ ဦးတည်စေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ မထွက်ခွာခဲ့ပါက လက်ထပ်ပြီး ကလေးများ ရရှိရန် အခွင့်အရေး မရှိနိုင်ပေ၊ ယခုသူပိုင်ဆိုင်သော မိသားစုငယ်လေးကိုလည်း ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လီချန်သည် လျူမင် ယခုအခါ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ့တွင် ဇနီးနှင့် ကလေးများ ရှိပြီး ကြိုးစားရန် ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။

ချန်ယုံနှင့် စုန့်ယင်းယင်းတို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့အားလုံး၌ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် မိသားစုများနှင့် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ဘဝရည်မှန်းချက်များ ရှိကြသည်။

ဤသည်မှာ လူအများစု၏ ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ်သာလျှင် သူတို့၏ဘဝကို သိုင်းလမ်းစဉ်အတွက် အမှန်တကယ် မြှုပ်နှံနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရှိ အကြီးအကဲများ၊ အာဏာရှိအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်အများစုတွင်ပင် မိသားစုများ ရှိကြသည်။

ဆရာကျိုးပုဖိန်ကဲ့သို့ အနည်းငယ်သာလျှင် သားသမီးမရှိ၊ အိမ်ထောင်မပြုဘဲ အများဆုံး တပည့်တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကိုသာ လက်ခံကြသည်။

.......

ဤသို့ဖြင့် နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

လီချန်၏ ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ ဝင်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရှိ လှုပ်ခတ်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး မျက်နှာမပြဘဲနေခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်းပါသည်။

တစ်နေ့ ညဉ့်နက်ချိန်။

လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် သူသည် သူ၏ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် အပြင်ထွက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်မှုသည် မမျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ယူဆောင်လာနိုင်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ သူ သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် ဝေးရာတွင် နေထိုင်ရန်နှင့် အစစ်အမှန်လူသူမနီးသော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက် မိုင်သုံးထောင်အကွာ၊ ယခင် ရှူချွမ်းနယ်ရှိ ပါးပြည်နယ်၏ အလွန်တွင် အဆုံးမဲ့တောင်တန်းများဟု လူသိများသော နေရာတစ်ခု ရှိသည်။

လီချန်သည် အဆုံးမဲ့တောင်တန်းများတွင် အဆင့်တက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

လှုပ်ခတ်မှု ကြီးမားသည့်တိုင် ၎င်းသည် မည်သည့် သက်ရောက်မှုကိုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

လီချန်၏ လက်ရှိပျံသန်းနှုန်းဖြင့် မိုင်သုံးထောင်ကျော် ခရီးသည် အချိန်များစွာ မယူပေ။

တစ်နာရီကျော်အကြာတွင် သူသည် အဆုံးမရှိသောသစ်ပင်ပင်လယ်တစ်ခုတွင် ပေါ်လာပြီးဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် လူသားများ နေထိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ထူးဆန်းသားရဲများအတွက် သုခဘုံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာရှိ ထူးဆန်းသားရဲများ၏ သိပ်သည်းမှုမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ ၎င်းတို့ကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။

အချို့သော အားကောင်းသော ထူးဆန်းသားရဲများသည် ကျုံးရှီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် သေမျိုးဘုံ၏ ပြောင်းလဲမှုများသည် တိရစ္ဆာန်များ၏ သန္ဓေပြောင်းလဲမှုကို ပိုမိုအဖြစ်များစေခဲ့သည်။

လီချန်သည် အတော်လေး မြင့်မားသော တောင်ထွတ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးထွက်နေပြီး အပူချိန်မှာ အလွန်နိမ့်ကျကာ တောင်ထိပ်သည် ထာဝရ ရေခဲနှင့် ဆီးနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

မှိန်ဖျော့သော လရောင်အောက်တွင် လီချန်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်ရင်း အောက်ရှိ အဆုံးမဲ့ သစ်ပင်ပင်လယ်ကို ကြည့်နေသည်။ ညအချိန်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အမြင်အာရုံဖြင့် မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်၏ ထိပ်သို့ တက်ပြီး တောင်ငယ်များကို အပေါ်စီးမှ မြင်ကွင်းကျယ်ကျယ်နဲ့ ကြည့်ရှုခံစားမည်"

လီချန်သည် စာကြောင်းတစ်ခုကိုတွေးမိသွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ အစီအရင်ပြားများ ပျံထွက်လာပြီး သူသည် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း၊ သီးခြားခွဲထုတ်ခြင်းနှင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသော အစီအရင်ငယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်စပြုလာသည်။

သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် သေမျိုးဘုံတွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ နည်းပါးလှသည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ထိုးဖောက်မှုအတွင်း သတိထားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

သူသည် အောက်ရှိ အဆုံးမဲ့ သစ်ပင်ပင်လယ်ကို မျက်နှာမူကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ယွမ်ကျောက်တုံးများသည် သူ့ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေသည်။

၎င်းတို့မှာ တစ်ရာကျော် ရှိသည်။

ဤသိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်မှုသည် ထူးခြားသော ယွမ်ချီပမာဏကို သေချာပေါက် လိုအပ်လိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် ယွမ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှိသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် မလုံလောက်သော ယွမ်ချီအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

သူ့အနေနှင့် သေမျိုးဘုံရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီ၏ သိပ်သည်းမှုကိုသာ အားကိုးရုံဖြင့် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကဲ စလိုက်ကြရအောင်"

လီချန်တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။