လင်းယွမ်ရှန်းကို အိမ်ပြန်ခေါ်ခြင်း

ကျေးလက်ဒေသတွင် အိမ်ခွဲလျှင် သားများအပေါ် တရားမျှတရမည်။ အနည်းဆုံးတော့ အပေါ်ယံတရားမျှတမှုတော့ ရှိရမည်။

သူ၏ အစ်ကိုသုံးယောက်စလုံး ဇနီး၊ သားသမီးများနှင့် ပြည့်စုံနေကြပြီး သူ၏ အသက်အရွယ်သည်လည်း လက်ထပ်ရန် အချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် သူ့ကို ဇနီးမရှာပေးရတာလဲ။

သူသာ ဇနီးရလျှင် နောင်အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိလာမည်။ ထိုအခါ သူနည်းနည်းပိုကြိုးစားလျှင် ဘဝကို တည်ဆောက်နိုင်မည်။

အဘွားကြီးလင်းနှင့် လင်းသာ့ချွေ့တို့သည် အိမ်ခွဲရန် လုံးဝမလိုလားကြပေ။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အိမ်ရှိလူများ၏ ဆူပူမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ အဘွားကြီးလင်း မြေပေါ်တွင်ထိုင်၍ ငိုယိုအော်ဟစ်နေလျှင်ပင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

လင်းမိသားစု ပထမအိမ်၊ ဒုတိယအိမ်နှင့် စတုတ္ထဦးလေးလင်းတို့သည် အိမ်ခွဲရန်ကိစ္စတွင် လုံးဝစိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြသည်။

ညသန်းခေါင်ကျော်အထိ ဆူပူကြပြီးနောက် လင်းသာ့ချွေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် စတုတ္ထဦးလေးလင်းကို မနက်လင်းလျှင် လင်းယွမ်ရှန်းကို အိမ်ပြန်ခေါ်ပြီး အိမ်ခွဲသည့်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့မနက်တွင် စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် ချင်းရှီမြို့သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်က လင်းယွမ်ရှန်းသည် စတုတ္ထဦးလေးလင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ရှောင်လွှဲနေခဲ့သည်။ သူသည် စတုတ္ထဦးလေးလင်းကို ဘေးတစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားပြီး အစုတ်အပြတ်ဝတ်ထားသော စတုတ္ထဦးလေးလင်းနှင့် အတူရှိနေသည်ကို အခြားသူများ မမြင်စေရန် ကြိုးစားနေသည်။

စတုတ္ထဦးလေးလင်း၏ လာရင်းအကြောင်းနှင့် အိမ်တွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကို သိရှိသွားသောအခါ လင်းယွမ်ရှန်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထို့နောက် စိတ်မပါသော်လည်း နေ့လယ်ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် စတုတ္ထဦးလေးလင်းနှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်လိုက်လာခဲ့သည်။ ပဉ္စမဦးလေးလင်းသည် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ ပူပြင်းပြီး ဝေးလွန်းသည်ဟု ညည်းညူကာ မြို့ပေါ်မှ နွားလှည်းတစ်စီးကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ သူသည် စတုတ္ထဦးလေးလင်း ပင်ပန်းနေမည်စိုးသောကြောင့် ဤသို့စီစဉ်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။

စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် ပဉ္စမဦးလေးလင်းကို တစ်နေ့လုံးနီးပါး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေသည်။ နွားလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်နေရသော်လည်း ပျော်ရွှင်မှုမရှိဘဲ ပဉ္စမဦးလေးလင်း သုံးစွဲနေသော ငွေများသည် သူတို့အိမ်စုများ၏ ချွေးနည်းစာများဖြစ်သည်ဟုသာ တွေးနေပြီး ပဉ္စမဦးလေးလင်းအပေါ် ပိုမိုဒေါသထွက်လာသည်။

စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် စိတ်ထဲရှိသည်ကို ဖုံးကွယ်မထားတတ်သူဖြစ်ပြီး ပဉ္စမဦးလေးလင်းအပေါ်လည်း ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ အိမ်စုအားလုံးသည် ပဉ္စမဦးလေးလင်းအပေါ် မုန်းတီးနေကြသောကြောင့် သူလည်း ပဉ္စမဦးလေးလင်းကို ဆက်လက်မမြှောက်ပင့်လိုတော့ပေ။

"ယွမ်ရှန်း၊ ဒီလိုကိစ္စတွေ ဖြစ်ပြီးမှတော့ အိမ်စုတွေက တစ်အိမ်တည်းမှာ ဆက်နေဖို့ ခက်ခဲသွားပြီ။ ငါ့အထင်တော့ ခွဲလိုက်တာပဲ ကောင်းမယ်။ ဒါမှ ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ သံယောဇဉ်က ကျန်နေဦးမှာ။" ဟု စတုတ္ထဦးလေးလင်းက ဆိုသည်။

ကျောင်းတွင်ရှိနေစဉ်က လင်းယွမ်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို သူမြင်ခဲ့သည်။ သူ့ကိုမြင်ပြီးနောက် သူ့ကိုမသိချင်ယောင်ဆောင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

အရင်က သူသည် ဦးနှောက်မရှိခဲ့ဘဲ ဤအရာများကို မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။ လင်းယွမ်ရှန်းသည် သူတို့ရှာဖွေသော ငွေဖြင့် စာသင်နေသော်လည်း သူတို့အပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ် မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတို့နှင့်၊ လင်းမိသားစုနှင့်ပင် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိစေလိုဟု ထင်နေသည်။ သူအောင်မြင်သွားလျှင် သူတို့၏ ကျေးဇူးကို အောက်မေ့မည်တဲ့လား။ သူတို့ကို ဝေးဝေးသို့ မကန်ထုတ်လျှင်ပင် ကောင်းလှပြီ။

"အစ်ကိုလေး၊ ဒါ ဘယ်လိုစကားမျိုး ပြောတာလဲ။ အဖေနဲ့အမေက ကျန်းမာနေသေးတာပဲ။ မိဘတွေရှိနေတုန်း အိမ်ခွဲတယ်ဆိုတာ ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။ တကယ်လုပ်ခဲ့ရင် ရွာကလူတွေက ငါတို့အဖေနဲ့အမေကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြမှာပေါ့။" ဟု လင်းယွမ်ရှန်းက မျက်နှာတင်းမာစွာဖြင့် အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

အရင်က သူဤသို့သော မျက်နှာအမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်လျှင် အစ်ကိုများက သူ့ကိုကြောက်ရွံ့ပြီး သူ၏စကားကို နားထောင်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် သူ့ကို တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း မကောင်းပေ။

"မင်းက တကယ်ပဲ ငါတို့အဖေနဲ့အမေကို လူတွေကဲ့ရဲ့မှာ စိုးလို့လား။" ဟု လှောင်ပြောင်သံနှင့် သံသယဖြင့် မေးသည်။

လင်းယွမ်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

စတုတ္ထဦးလေးလင်း၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းယွမ်ရှန်းသည် မာကျောသောလေသံဖြင့် ဆက်မပြောဝံ့တော့ပေ။

"အစ်ကိုလေး၊ အစ်ကိုလေး အထင်လွဲနေပြီ။ လင်းရှောင်ယွဲ့ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ငါတို့လင်းမိသားစုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်။ သူ့စကားကို ယုံလို့မဖြစ်ဘူး။" ဟု လင်းယွမ်ရှန်းက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆိုသည်။

စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် လင်းယွမ်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများကို လွှဲလိုက်သည်။

ညက ညီမငယ်နှင့် မိဘများထံမှ အတည်ပြုပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ဘာများဆက်ပြောစရာ ရှိသေးလို့လဲ။

လင်းယွမ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများသည် နက်မှောင်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်စိတ်သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ယခု အိမ်တွင် ဦးနှောက်အမရှိဆုံး အစ်ကိုလေးကိုပင် သူစည်းရုံး၍မရတော့လျှင် အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ ပထမအိမ်၊ ဒုတိယအိမ်မှ လူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူဘယ်မှာ အနိုင်ရနိုင်ပါတော့မလဲ။

***