စကားများခြင်း
Vol. 11 Ch. 258
"အစ်ကိုလေး၊ အိမ်ခွဲတာက အစ်ကိုလေးအတွက် အကျိုးမရှိဘူး။ အိမ်ခွဲလိုက်ရင် အစ်ကိုလေးက ဘယ်ကပိုက်ဆံနဲ့ ဇနီးယူမှာလဲ။" ဟု ပဉ္စမဦးလေးလင်းက စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် ပဉ္စမဦးလေးလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဖေနဲ့အမေက အစ်ကိုလေးကို ဇနီးမရှာပေးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ သင့်တော်တဲ့သူ မတွေ့သေးလို့ပါ။ အစ်ကိုလေးက ရုပ်ရည်ကောင်းတော့ မုဆိုးမတွေ၊ အိမ်ထောင်ပျက်တွေနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။"
စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် ပဉ္စမဦးလေးလင်းကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ပဉ္စမဦးလေးလင်း၏ မျက်လုံးများသည် အလိုအလျောက် ရှောင်လွှဲသွားသည်။
ထို့နောက် ပဉ္စမဦးလေးလင်းက စကားဆက်ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စတုတ္ထဦးလေးလင်းက တိုက်ရိုက်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"တော်ပြီ ယွမ်ရှန်း။ ဒီနေ့ ငါမင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောမယ်။ မုဆိုးမဖြစ်ဖြစ်၊ အိမ်ထောင်ပျက်ဖြစ်ဖြစ်၊ အဖေနဲ့အမေက ငါ့အတွက် ရှာပေးသရွေ့ ငါမငြင်းဘူး။"
စတုတ္ထဦးလေးလင်း၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
"ငါ စတုတ္ထလင်းက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိတယ်။ အသက် ၂၈ နှစ်ထိ ဆွဲထားခံခဲ့ရတာ၊ ဘယ်မှာ သူများကို ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတော့မှာလဲ။"
ဤသို့ပြောပြီးနောက် စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် လင်းယွမ်ရှန်းကို မကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက အဖေနဲ့အမေကို ငါ့အတွက် ကောင်းတဲ့သူ ရှာပေးစေချင်တယ်လို့ ပြောသေးတယ်။ ဟွန်း၊ မင်းမသိဘူးမလား၊ လန်ဟွာက ညက အားလုံးကို ပြောပြခဲ့တယ်။ သူပြောတာက ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းသင်ပေးတဲ့ စကားတွေကြောင့် အဖေနဲ့အမေက ငါ့ကို ဇနီးမရှာပေးခဲ့တာတဲ့။"
လင်းယွမ်ရှန်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ထို့နောက် စတုတ္ထဦးလေးလင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
တကယ်အမှန်ပင်ဖြစ်နေသည်။
သူသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဖြည်လိုက်သည်။
"ယွမ်ရှန်း၊ မင်းမှာ နည်းနည်းလေးမှ အသိတရားရှိသေးရင် အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အဖေနဲ့အမေကို အိမ်ခွဲခိုင်းလိုက်။ ဒါမှ အားလုံးက နောင်တစ်ချိန်မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်လို့ ရဦးမှာ။"
ပထမအိမ်၊ ဒုတိယအိမ်၊ တတိယအိမ်အားလုံး အကြီးအကျယ် နစ်နာခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အနစ်နာဆုံးမှာ သူဖြစ်သည်။
အသက် ၂၈ နှစ်... သူအသက်သုံးဆယ်နီးပါးမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ သူယခု လင်းရှောင်ယွဲ့ဆိုသော ကောင်မလေးကိုပင် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမသာမရှိခဲ့လျှင် သူတို့လင်းမိသားစုမှ နစ်နာသူများသည် ဘယ်အချိန်မှ နိုးထလာနိုင်မလဲ။
စတုတ္ထဦးလေးလင်း၏ အကြည့်ကို ခံရသောအခါ လင်းယွမ်ရှန်းသည် လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးများစို့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နွေရာသီဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အေးစက်နေသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လင်းယွမ်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤတစ်ခေါက် စတုတ္ထဦးလေးလင်းနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်ကို နောင်တရနေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် နွားလှည်းသည် သာ့ရှီရွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ထို့နောက် စတုတ္ထဦးလေးလင်းနှင့် ပဉ္စမဦးလေးလင်းတို့ အိမ်တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် လင်းမိသားစုတွင် ဆူပူမှုများ စတင်တော့သည်။
အဘွားကြီးလင်းသည် ပဉ္စမဦးလေးလင်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကိုဖက်၍ ငိုကြွေးပြီး အကြီးဆုံးဦးလေးလင်း၊ ဒုတိယဦးလေးလင်းနှင့် စတုတ္ထဦးလေးလင်းတို့ မိုက်ရိုင်းကြောင်း တိုင်တန်းသည်။
ပဉ္စမဦးလေးလင်း စကားမပြောရသေးမီ ကျန့်ရှီက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကျိန်ဆဲတော့သည်။
သူမသည် ပဉ္စမဦးလေးလင်းကို သွေးစုပ်မျှော့ဟုလည်းကောင်း၊ လင်းလန်ဟွာကို စိတ်ဓာတ်ယုတ်မာပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် အစ်ကို၊ အစ်မများကို ကြံစည်သည်ဟုလည်းကောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ကျိန်ဆဲသည်။
ထို့နောက် လင်းမိသားစုမှ မိဘနှစ်ပါးကိုပါ ဆဲဆိုတော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် သားလေးယောက်၏ သွေးကိုစုပ်၍ လင်းယွမ်ရှန်းနှင့် လင်းလန်ဟွာကို ပေးကမ်းခဲ့ပြီး တတိယအိမ်ကိုပင် သွေးစုပ်၍ သေစေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ တတိယအိမ်ခွဲထွက်သွားသည်မှာ တကယ်ထိုက်တန်ပြီး ယခုအောင်မြင်လာသောအခါ လင်းမိသားစုအပေါ် မုန်းတီးစိတ်သာ ရှိတော့သည်ဟု ဆိုသည်။
ဤကိစ္စတွင် အကြီးဆုံးဦးလေးလင်းသည် အစပိုင်းတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့သော်လည်း ကျန့်ရှီကို မတားဆီးခဲ့ပေ။
ယခုအခါ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ခိုးမှုကိစ္စ အမှန်တရားပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမကို ဖွင့်ထုတ်ခွင့်မပေးလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့အပေါ်သို့သာ လှည့်လာမည်။ ထို့အပြင် သူသည် မိဘများ၏ သားဖြစ်သောကြောင့် များစွာသော စကားများကို ပြောရန်မသင့်တော်ပေ။
ဇနီးဖြစ်သူက ပြောဆိုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ဒုတိယဦးလေးလင်းသည် တန့်ရှီကို ကြည့်ပြီး မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ သူ့ဇနီးသည် ဒုတိယအိမ်၏ စုငွေများကို လင်းလန်ဟွာကို ပေးခဲ့သောကြောင့် သူ့အပေါ် အပြစ်ရှိသော်လည်း လင်းမိသားစုမှ အခြားသူများအပေါ် အပြစ်မရှိပေ။
သူ့မရီးကတောင် ဆူပူရဲလျှင် သူ၏ ဇနီးက ဘာကြောင့် မလုပ်ရဲရမည်နည်း။
တန့်ရှီသည် ဒုတိယဦးလေးလင်း၏ မျက်ရိပ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးပြီးနောက် သူမလည်း စကားစပြောတော့သည်။
သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် ကျန့်ရှီလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေသည်။
***