စောင့်ရှောက်စရိတ်

"အမေ၊ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ မြေကြီး သက်သေပါပဲ။ ကျွန်မတို့က အိမ်ခွဲတာပါ၊ လူသေသွားတာမှ မဟုတ်တာ။ အိမ်ခွဲပြီးရင် အမေ့ရဲ့ သားတွေက အမေ့သားတွေ မဟုတ်တော့ဘူးလား၊ အမေနဲ့အဖေကို မစောင့်ရှောက်တော့ဘူးလား။"

ဒုတိယဦးလေးလင်းသည် ဇနီးဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

တန့်ရှီသည် ချက်ချင်းပင် အဘွားကြီးလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အမေ။ အဆိုးဆုံးက နောင်တစ်ချိန်မှာ အမေနဲ့အဖေက ကျွန်မတို့အိမ်စုတွေဆီကို အလှည့်ကျ ထမင်းလာစားပေါ့။ ကျွန်မတို့ဒုတိယအိမ်မှာ စားစရာတစ်လုတ်ရှိရင်တောင် အမေတို့နှစ်ယောက်ကို ဗိုက်မဆာစေရပါဘူး။"

စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည်လည်း အဘွားကြီးလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အမေ ကျွန်တော့်ကို ဇနီးရှာပေးပါ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့အိမ်လေးမှာလည်း အဖေနဲ့အမေကို ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးမယ့်သူ ရှိလာမှာပါ။"

"မင်း... မင်းတို့..." အဘွားကြီးလင်းသည် ဒေါသကြောင့် တုန်လှုပ်နေသည်။

လင်းယွမ်ရှန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းသာ့ချွေ့ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

"တော်ကြတော့။" ဟု လင်းသာ့ချွေ့က ချက်ချင်း ဆိုသည်။

လူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"မင်းတို့က ပြောတာလွယ်တယ်၊ အိမ်စုတွေက အလှည့်ကျ စောင့်ရှောက်မယ်ပေါ့။ ငါနဲ့မင်းတို့အမေက အသက်ကြီးနေပြီ၊ ထမင်းစားတာ ဘယ်လောက်ကုန်မှာမို့လို့လဲ။ ကုန်မှာက နောင်တစ်ချိန်မှာ ဆေးကုသဖို့ ဆေးဖိုးဝါးခတွေ။"

"အိမ်ကပိုက်ဆံတွေက ငါတို့နှစ်ယောက် အသက်ကြီးရင် သုံးဖို့၊ မင်းတို့မစဉ်းစားနဲ့တော့။" ဟု လင်းသာ့ချွေ့က တိုက်ရိုက် ဆိုသည်။

ကျန့်ရှီ၏ မျက်လုံးများသည် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါဆိုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဖေ၊ အသက်ကြီးရင် သုံးမယ့်ပိုက်ဆံတွေကို အဖေနဲ့အမေက ယူသွားမှတော့ အိမ်စုတွေက ထပ်ပြီး စောင့်ရှောက်စရိတ် ပေးစရာမလိုတော့ဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ အဖေနဲ့အမေက မတ်လေးနဲ့ လိုက်နေလိုက်၊ ကျွန်မတို့ပထမအိမ်နဲ့ ဒုတိယအိမ်က မစောင့်ရှောက်တော့ဘူး။" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆိုသည်။

ဘာအသက်ကြီးရင် သုံးမယ့်ပိုက်ဆံလဲ။ လင်းယွမ်ရှန်းကို ထောက်ပံ့ဖို့ ယူသွားတာ ထင်ရှားသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် လင်းယွမ်ရှန်းနှင့်အတူ သွားနေလိုက်ကြ၊ သူတို့အိမ်စုများကို လာမပတ်သက်နဲ့တော့။

"စတုတ္ထအိမ်လည်း ပါသေးတယ်။" ဟု စတုတ္ထဦးလေးလင်းက ဝင်ပြောသည်။

သူသည် ဇနီးယူရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအခါ စတုတ္ထအိမ် ဖြစ်လာမည်။

"မင်းတို့..." အကြီးဆုံးဦးလေးလင်းနှင့် ဒုတိယဦးလေးလင်းတို့လည်း သဘောတူသော အမူအရာပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းသာ့ချွေ့သည် ချောင်းဆိုးလွန်း၍ မူးမေ့လုမတတ် ဖြစ်သွားပြန်သည်။

လင်းယွမ်ရှန်းသည် လင်းသာ့ချွေ့၏ ကျောကို ပုတ်၍ အသက်ရှူမှန်အောင် ကူညီပေးသည်။

"တော်ပြီ မရီးကြီး၊ အစ်ကိုလေး၊ ခင်ဗျားတို့က အဖေ့ကို ဒေါသထွက်ပြီး သေစေချင်တာလား။" ဟု ကျန်းရှီနှင့် စတုတ္ထဦးလေးလင်းကို ဒေါသတကြီး ဆူပူလိုက်သည်။

ထို့နောက် အကြီးဆုံးဦးလေးလင်းနှင့် ဒုတိယဦးလေးလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးနီနီဖြင့် "ကောင်းပြီ။ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုလတ်၊ အစ်ကိုလေး၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး အဖေနဲ့အမေကို မလိုချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်လိုချင်တယ်။ အဖေနဲ့အမေတင်မကဘူး၊ လန်ဟွာလည်း ကျွန်တော်နဲ့အတူ နေမယ်။"

"အိမ်ကပိုက်ဆံတွေကို ခင်ဗျားတို့ ခွဲချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရတယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဘွားကြီးလင်းနှင့် လင်းသာ့ချွေ့တို့၏ မျက်နှာများသည် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းသာ့ချွေ့သည် ချက်ချင်းပင် လင်းယွမ်ရှန်း၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

လင်းယွမ်ရှန်းကမူ လင်းသာ့ချွေ့၏ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီပိုက်ဆံကို ခွဲပြီးရင် ပထမအိမ်နဲ့ ဒုတိယအိမ်က တစ်လကို အဖေနဲ့အမေကို စောင့်ရှောက်စရိတ် ငွေ၂စ ပေးရမယ်။ နောက်ပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ အဖေနဲ့အမေ နေမကောင်းဖြစ်ရင် ကုန်ကျစရိတ်ကို ငါတို့လေးယောက် မျှဝေခံရမယ်။" ဟု လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

ပထမအိမ်၊ ဒုတိယအိမ်နှင့် စတုတ္ထဦးလေးလင်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"၂စ ဟုတ်လား။ လင်းယွမ်ရှန်း၊ မင်းက ခြင်္သေ့လို ပါးစပ်ကြီးနဲ့ တောင်းနေတာပဲ။ တစ်အိမ်ကို နှစ်စပေးရင် သုံးအိမ်ပေါင်းရင် ခြောက်စ။ အဖေနဲ့အမေက တစ်လကို ဘယ်လောက်ကုန်လို့ ၆စတောင် သုံးရမှာလဲ။" ဟု ကျန်းရှီက စူးရှသော အသံဖြင့် မေးသည်။

လင်းယွမ်ရှန်းသည် ကျန့်ရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အိမ်ခွဲတယ်ဆိုရင် အဖေနဲ့အမေက အေးအေးဆေးဆေး အနားယူသင့်ပြီ။ အဖေနဲ့အမေက တစ်သက်လုံး ပင်ပန်းခဲ့တာ၊ တစ်လကို ၆စသုံးတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

"မရီးကြီး၊ မရီးကြီးက ဒီ၆စကို နှမြောတယ်ဆိုရင် အဖေနဲ့အမေကို ညီမကြီးတို့ပထမအိမ်နဲ့ နေခိုင်းလိုက်ပါ။ စိတ်ချ၊ တစ်လကို ကျွန်တော် လင်းယွမ်ရှန်းက အဖေနဲ့အမေကို စောင့်ရှောက်စရိတ် ၂စကို မလျော့စေရဘူး။" ဟု လင်းယွမ်ရှန်းက မာကျောသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။

သူ၏ စကားသည် လူအများအပြားကို အမှန်ပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျန့်ရှီသည် အဘွားကြီးလင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အဘွားကြီးလင်းက သူမကို အဆိပ်ပြင်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

တစ်လလျှင် ငွေ၆စသည် အမှန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ယောက္ခမသည် လင်းယွမ်ရှန်းနှင့်သာ နေလိုသည်။ တကယ်သူတို့ပထမအိမ်သို့ လာနေလျှင် မည်မျှသော ပြဿနာများ ရှာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် သူမအိမ်ခွဲလိုခြင်းမှာ ယောက္ခမနှင့် ဝေးဝေးနေလိုသော စိတ်လည်း ပါသည်။ အိမ်ခွဲပြီးနောက် ယောက္ခမ၏ ဖိနှိပ်မှုမရှိတော့လျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ပထမအိမ်၏ အိမ်တွင်းရေးမှာ သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်မည်။

***