အိမ်ခွဲဝေမှုအား ကြီးကြပ်ခြင်း

၁၀စ ဟုတ်လား။ တင်တောင်းစရိတ်အတွက် လုံလောက်သော်လည်း အောင်သွယ်စရိတ်နှင့် မင်္ဂလာပွဲအတွက် ငွေမလိုဘူးလား။

အမေ၊ ညီငယ်၊ တကယ်ကို ရက်စက်ကြပါပေတယ်...

"ယောင်းမလေးက ငါတို့ဒုတိယအိမ်က ပိုက်ဆံယူသွားတဲ့ကိစ္စကို ဒီအတိုင်းထားလို့မဖြစ်ဘူး။ ကိုယ်ပိုင်ငွေ၊ ဘယ်အိမ်စုမှာမှ မရှိဘူးလို့ ငါမယုံဘူး။ ဒီပိုက်ဆံကို မတ်လေးမင်းမပေးရင် ယောင်းမလေးက ငါတို့ဒုတိယအိမ်နဲ့ နေရမယ်။ လက်ထပ်တဲ့အခါ သူ့တင်တောင်းငွေထဲကနေ နှုတ်ယူမယ်။" ဟု တန့်ရှီက ရုတ်တရက် ဆိုသည်။

သူမ မပြောဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ ဤငွေကို ပြန်မရလျှင် သူမ၏ ခင်ပွန်းက သူမကို အလွတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ သားနှစ်ယောက်ကိုလည်း မျက်နှာပြရဲမည် မဟုတ်ပေ။

အဘွားကြီးလင်း၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် တန့်ရှီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆဲဆိုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ပဉ္စမဦးလေးလင်းက ထပ်မံတားဆီးလိုက်သည်။

"မရီး၂၊ ညီမငယ်လက်ထပ်ရင် အိမ်က တင်တောင်းငွေ လက်ခံရုံသာမက ခန်းဝင်ပစ္စည်းလည်း ပေးရတယ်။ မရီး၂က ညီမငယ်ရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို ဒီလိုကြံစည်နေတာက ညီမငယ်လက်ထပ်ပြီး ယောက္ခမအိမ်မှာ အနိုင်ကျင့်ခံရစေချင်လို့လား။" ဟု ပဉ္စမဦးလေးလင်းက ဖြောင့်မတ်သော အမူအရာဖြင့် တန့်ရှီကို ဆိုသည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင်ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဟွန်း၊ သူငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်တုန်းက ငါတို့ဒုတိယအိမ်ကို မစဉ်းစားပေးခဲ့ဘူး။" ဟု တန့်ရှီက မကျေမနပ်ဖြင့် ဆိုသည်။

ပဉ္စမဦးလေးလင်း၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားသည်။

"ဒီကိစ္စက ညီမငယ်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အမှားမဟုတ်ဘူး။ မရီး၂သာ စိတ်ထဲမှာ အပြစ်မရှိရင် ညီမငယ်က ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလား။"

တန့်ရှီ ပြန်မပြောမီ ပဉ္စမဦးလေးလင်းက ထပ်ပြောသည်။ "အကုန်လုံးပြန်လျော်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အမေ၊ ဒုတိယအိမ်ကို ၁၀စ ပေးလိုက်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ညီမငယ်ရဲ့ကိစ္စက ဒုတိယအိမ်နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။"

တန့်ရှီသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူမစကားမပြောရသေးမီ အဘွားကြီးလင်းက အရင်ဆုံး ကန့်ကွက်သည်။

"မခွဲသေးဘူး၊ အိမ်ကပိုက်ဆံတွေအားလုံး ငါ့ပိုင်ပဲ။ ဘာလို့ ဒီမိန်းမယုတ်ကို ပေးရမှာလဲ။

ဒီလို အိမ်ရဲ့ဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့ မိန်းမယုတ်ကို ထားထားပြီး ဘာလုပ်မှာလဲ။ မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင်၊ မြန်မြန်ကွာရှင်းလိုက်။ သူ့ကိုဆက်ထားလည်း ငါတို့လင်းအိမ်ကိုပဲ အရှက်ရစေတယ်။"

တန့်ရှီ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် သွေးတစ်လုတ်ဆန်တက်လာပြီး စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

လင်းသာ့ကျွမ်းသည် အခြေအနေမကောင်းသည်ကို တွေ့သောအခါ ရှေ့တက်လာပြီး တန့်ရှီကို ထိန်းပေးလိုက်သည်။

ဒုတိယဦးလေးလင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူလည်း ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပြီ ၁၀စပေးမယ်။" ဟု အံကြိတ်ကာ ပဉ္စမဦးလေးလင်းနှင့် အဘွားကြီးလင်းတို့ကို ဆိုသည်။

ဤသို့ဖြင့် လူတိုင်းတွင် ကန့်ကွက်ချက်မရှိတော့ဘဲ လင်းမိသားစု၏ အိမ်ခွဲဝေမှု အစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်ရှန်းသည် စတုတ္ထဦးလေးလင်းကို ရွာသူကြီးကို ဆင့်ခေါ်ရန် စေလွှတ်ပြီး အိမ်ခွဲဝေမှုနှင့် စာချုပ်စာတမ်းများကို ကြီးကြပ်စေသည်။

ရွာသူကြီးသည် သားကြီး လီကန်းထျန်းနှင့်အတူ ရောက်လာပြီး အခြေအနေကို မေးမြန်းပြီးနောက် လင်းမိသားစုကို အိမ်ခွဲဝေပေးသည်။

ပထမဦးစွာ လင်းမိသားစု၏ အိမ်ကို လေးပိုင်းခွဲဝေလိုက်သည်။

အကောင်းဆုံး အပေါ်ထပ်အခန်းကို မိဘနှစ်ပါးက လင်းယွမ်ရှန်းနှင့် လိုက်နေသောကြောင့် လင်းယွမ်ရှန်းကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

ဤကိစ္စအတွက် အိမ်စုအားလုံးတွင် ကန့်ကွက်ချက်မရှိပေ။

ထို့နောက် အိမ်ရှိ ပရိဘောဂ၊ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ၊ ကောက်ပဲသီးနှံများနှင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကိုလည်း ခွဲဝေလိုက်သည်။

မိဘနှစ်ပါးနှင့်အတူနေသော လင်းယွမ်ရှန်းက အနည်းငယ်ပိုရသည်မှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးကို ညီတူညီမျှ ခွဲဝေလိုက်သည်။

ထို့နောက် လယ်ယာမြေများကိုလည်း အိမ်စုလေးခု ညီတူညီမျှ ခွဲဝေလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ရှိငွေကြေးများကို မခွဲဝေဘဲ မိဘနှစ်ပါး၏ အသက်ကြီးသော် သုံးစွဲရန် ချန်ထားကြောင်း အထူးစာချုပ်တစ်ရပ်ကို ချုပ်ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပထမအိမ်၊ ဒုတိယအိမ်နှင့် စတုတ္ထအိမ်တို့သည် နောင်တွင် စောင့်ရှောက်စရိတ် ပေးရန်မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် မိဘနှစ်ပါးသည် နောင်တွင် လင်းယွမ်ရှန်းနှင့်အတူနေပြီး လင်းယွမ်ရှန်းက သူတို့ကို အသက်ကြီးသော် စောင့်ရှောက်၍ သေဆုံးသော် သင်္ဂြိုဟ်ပေးရမည်။

ထို့အပြင် လင်းလန်ဟွာ၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းသည်လည်း လင်းယွမ်ရှန်းနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

ရွာသူကြီးက အိမ်ထောင်စုစာရင်းအသစ် နှစ်ရက်အတွင်း ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းမိသားစုအိမ်မှ ထွက်လာစဉ် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။

ဤလင်းမိသားစုမှ မိဘနှစ်ပါးသည် လင်းယွမ်ရှန်းကို အလွန်အမင်း မျက်နှာလိုက်ကြပြီး လင်း၁၊ လင်း၂နှင့် လင်း၄တို့နှင့် ထိုသို့သော စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

ဤပဉ္စမဦးလေးလင်းသည် နောင်တွင် ဘာပြဿနာမှမရှိလျှင် ကောင်းသည်၊ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်လျှင် သူတို့နှစ်ယောက် နောင်တရလျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီ...

ရွာသူကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းမိသားစုသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကြတော့သည်။

ဗိုက်ဆာနေသော်လည်း အိမ်ခွဲ၍ ပစ္စည်းများကို ရွှေ့ပြောင်းကြသည်။

ညနေမရောက်မီတွင် လင်းမိသားစုသည် အိမ်ခွဲဝေမှု ပြီးစီးသွားသည်။

ထို့နောက် အိမ်စုများသည် အတူတကွ ထမင်းမစားကြတော့ပေ။

မိမိတို့အိမ်စုအတွက် ထမင်းဟင်းများကို ချက်ပြုတ်ပြီး မိမိတို့အိမ်စုသို့ ပြန်ပို့၍ စားသုံးကြသည်၊ မိဘနှစ်ပါးကိုပင် ဂရုမစိုက်ကြပေ။

***