လက်ထပ်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

စကားဆက်ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဇနီးဖြစ်သူက သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပိုက်ဆံ ဘယ်ကရတာလဲ။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုအခါမှ သူသည် အခြေအနေကို လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောပြသည်။

ဟိုင်ကန်းသည် လီရှောင်၏ ယောက်ဖဖြစ်လာပြီးနောက် လီရှောင်၏ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့ကို အလုပ်များစွာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

ဆိပ်ကမ်းမှ အလုပ်များသာမက ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးနှင့် လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်များမှ အလုပ်များလည်း ပါဝင်သည်။

လေးရက်အကြာတွင် ဟိုင်ကန်းသည် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ခေါ်ဆောင်၍ ကုန်စည်တစ်ခုပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

တစ်ရက်မပြည့်မီအချိန်အတွင်း ငွေစ၅၀ ရရှိခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ထဲမှ ဤရွှေဆံထိုးသည် လီရှောင်ရရှိသော ငွေဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ရှင် ဆိပ်ကမ်းမှာ ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်ရင် ဖြစ်ပြီ၊ ဘာလို့ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရတာလဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြားပြီးနောက် မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် လီရှောင်၏ အရည်အချင်းကို ယုံကြည်သော်လည်း လီရှောင်ကို ဤသို့သော ငွေရှာစေလိုခြင်း မရှိပေ။

ငြိမ်းချမ်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့အိမ်၏ ဘဝသည်လည်း တိုးတက်လာသောကြောင့် ဤသို့သော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

လီရှောင်သည် ဇနီးဖြစ်သူက မိမိအတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကို သိသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ခေါင်းကို ပြုံး၍ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ဟိုင်ကော ငါ့ကိုမိတ်ဆက်ပေးတဲ့ အလုပ်တွေက ဘာအန္တရာယ်မှမရှိဘူး။ သူက ငါလက်ထပ်ဖို့ ပိုက်ဆံလိုနေမှန်း သိလို့ မိတ်ဆက်ပေးတာ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဤအမူအရာကို မြင်သောအခါ စိတ်အခြေအနေ ပိုမိုကောင်းမွန်သွားသည်။

"သုံးရက်ကြာရင် ငါတို့လက်ထပ်တဲ့နေ့ပဲ။ ဟိုင်ကောက ပြောတယ်၊ အဲ့ဒီနေ့ကျရင် ညီအစ်ကိုတချို့ကို ဖိတ်ပြီး အားလုံးအတူတူ ပျော်ပျော်ပါးပါး လုပ်ကြမယ်တဲ့။ နောက်ပြီး မရီးကလည်း အိမ်ကို ကြိုရောက်ပြီး ကူညီစီစဉ်ပေးမယ်တဲ့။"

လက်ကြီးတစ်ဖက်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီး လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လှပသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အသက်ရှူသံများပင် ပူပြင်းလာသည်။

"ဘ... ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်ရတာလဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်၏ မျက်လုံးများကို မကြည့်ရဲတော့ပေ။

"ဘယ်မှာမြန်လို့လဲ။ ငါတော့ စောင့်တောင်မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။" လီရှောင်သည် ဇနီးငယ်လေးကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အမေ့ကို သွားရှာမယ်၊ ကိစ္စတွေကို စီစဉ်ရတော့မယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန် လီရှောင်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ လှည့်သွားသည်။

"ရှင့်ပိုက်ဆံတွေအားလုံး ဆံထိုးဝယ်လိုက်ပြီ၊ ကျွန်မကိုလက်ထပ်ဖို့ ပိုက်ဆံရှိသေးလို့လား။" ဟု စိတ်ကောက်သလို ဆိုသည်။

လီရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကွေးတက်သွားသည်။

"ဟိုင်ကောက ငါ့ကို အလုပ်တစ်ခု ခွဲပေးထားတယ်၊ စပေါ်ငွေ မနက်ဖြန်ရောက်မယ်။ မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စကို မင်းစိတ်မပူနဲ့။"

"ဘယ်သူက စိတ်ပူလို့လဲ။"

......

ညဘက်တွင် ထမင်းစားပြီးနောက် လီရှောင်သည် လျိုရှီကို သွားရှာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှားရှားပါးပါး မနှောင့်ယှက်ဘဲ ပန်းကန်ဆေးရန် ထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်နေ့တွင် လျိုရှီသည် နွားလှည်းနှင့်အတူ မြို့ပေါ်သို့ လိုက်သွားသည်။

ဟိုင်ကန်း၏ ဇနီး ကျိုးရှီနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား မြို့ပေါ်တွင် ဈေးဝယ်ထွက်ကြသည်။

လျိုရှီသည် ကျိုးရှီကို ယခင်က တွေ့ဖူးသည်။ ဟိုင်ကန်းက သူမကို မွေးစားအမေအဖြစ် မွေးစားပြီးနောက် နှစ်ရက်အကြာတွင် ကျိုးရှီကိုခေါ်၍ သာ့ရှီရွာသို့ လာတွေ့ခဲ့သည်။

ကျိုးရှီသည် ဟိုင်ကန်းကဲ့သို့ပင် မိခင်မရှိတော့သူ ဖြစ်သည်။

လျိုရှီကို တွေ့ပြီးနောက် ခင်ပွန်း၏ စကားကိုနားထောင်၍ လျိုရှီကို မိခင်အရင်းကဲ့သို့ ဆက်ဆံသည်။

အထူးသဖြင့် ကျိုးရှီသည် ဟိုင်ကန်းထက် ငါးနှစ်ငယ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ထက် နှစ်နှစ်သာကြီးသောကြောင့် သူမသည် လျိုရှီကို မိခင်ကဲ့သို့ ပိုမိုခံစားရသည်။

ယခု ကျိုးရှီသည် ခင်ပွန်း၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိပြီး သူမ၏ မွေးစားအမေသည် ညီမလေးနှင့် ညီမလေး၏ ခင်ပွန်းအတွက် မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်ပေးရမည်ကို သိသောအခါ သူမဘယ်မှာ ကူညီလိုစိတ်မရှိဘဲနေပါ့မလဲ။

ကျိုးရှီသည် လျိုရှီကို ဈေးဝယ်ရာတွင် ကူညီပေးသည့်အပြင် သူမနှင့် ရင်းနှီးသော ဆိုင်များသို့ ခေါ်ဆောင်၍ ဈေးဆစ်ပေးပြီး သူမတို့၏မြင်းလှည်းဖြင့် ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ပေးသည်။

ပထမအသုတ် ဈေးဝယ်ပြီးစီးသောအခါ ကျိုးရှီသည် အိမ်ရှိ အစေခံများကို မြင်းလှည်းမောင်း၍ သူမနှင့် လျိုရှီကို သာ့ရှီရွာသို့ ပို့ဆောင်စေသည်။

အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ လျိုရှီသည် သမီးဖြစ်သူက သူတို့ထက်စော၍ ရောက်နေသည်ကို သိရှိသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ကြိုဆိုသည်။

'ယောင်းမ' ဟု တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်း ခေါ်နေသည်မှာ ကျိုးရှီကို အလွန်နှစ်သက်စေသည်။

ထို့နောက် နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ကျိုးရှီသည် အစေခံများကိုအတူခေါ်ကာ လျိုရှီနှင့်အတူ လျိုအိမ်ခြံဝင်းထဲတွင် အလုပ်ရှုပ်နေစေသည်။

***