ကလစ်ပါစ်ကို ဝယ်ယူခြင်း

စတာလင်းသည် အသင်းတစ်သင်းကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ မိတ်ဆွေကောင်းဖြစ်သူ ဘတ်စ်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘတ်စ်သည် လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ် လေကာအသင်း၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ကလစ်ပါစ်အသင်း လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ရန်အတွက်လည်း ဘတ်စ်က များစွာ ကူညီခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနှစ်ဦး၏ ဘတ်စကတ်ဘောအသင်းများမှာ ကွာခြားမှုကြီးမားလှသည်။ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်ပရိသတ်အများအပြားသည် ကလစ်ပါစ်အသင်း၏ ပွဲစဉ်များကို လုံးဝမကြည့်ရှုကြပေ။ စတာလင်သည် စိတ်ရှည်လက်ရှည် မထားနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ယခုနှစ်တွင် NBA ၏ အလုပ်သမား-စီမံခန့်ခွဲရေး သဘောတူညီချက်ဟောင်း သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ အသစ်ကို ညှိနှိုင်း၍မရသေးပေ။ ရပ်နားသွားဖွယ်ရာလည်း ရှိနေသည်။ ရပ်နားသည်ဆိုသည်မှာ ယခုနှစ်တွင် အရှုံးပေါ်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထို အသုံးချခံလူ ပေါ်လာပြီး သူ၏ အသင်းကို ဝယ်ယူသွားရန်သာ စောင့်နေခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်တော့ သူသည် အောင်မြင်မှုကို မြင်နေရပြီဟု ထင်နေခဲ့သည်။

ဤသူသည် ကမ္ဘာ့ဒုတိယအချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤမျှ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေရာ အနည်းငယ်လောက် အသုံးအဖြုန်းကြီးသည်မှာ အရေးမကြီးဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် အသင်းကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၂.၅ သန်းဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ယခုတွင် ဤအသင်းသည် တန်ဖိုးမရှိပေ။ ချီကာဂိုဘူလ်နှင့် နယူးယောက် နစ်ခ်စ်မှလွဲ၍ အခြားအသင်းများ၏ တန်ဖိုးမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ကျော်မျှသာ ရှိသည်။ သူ၏အသင်းသည် ရလဒ်နှင့် လူကြိုက်များမှု သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေသဖြင့် မြင့်မားသောဈေးဖြင့် ရောင်းရန်ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ဒေါ်လာသန်း ၇၀ ဖြင့် ရောင်းနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအသင်းသည် လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်တွင် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဟိုင်း၊ ဆရာဖုန်း၊ မင်းနဲ့အတူ ထမင်းစားရတာ ကံကောင်းလိုက်တာ”

စတာလင်၏ ဤအမူအရာကြောင့် ဒေါ်နယ်လ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလူက ဘယ်တုန်းက ဤမျှ ရိုသေလေးစားတတ်လာပါသနည်း။

“ဟိုင်း၊ မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ငါ ဘာကြောင့် လာတယ်ဆိုတာ ဒေါ်နယ်လ်က မင်းကို ပြောပြပြီးပြီ ထင်တယ်။ မင်း ကလစ်ပါစ်အသင်းကို ရောင်းဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလား” ဖုန်းယွီက တိုက်ရိုက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သေချာပေါ့ စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ နှမြောတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာက လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်လေ။ ဘတ်စကတ်ဘောပရိသတ်တွေ အများကြီးပဲ”

ဖုန်းယွီသည် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီး ‘လျှောက်ပြောမနေစမ်းပါနဲ့’ ဟု တွေးလိုက်သည်။ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်တွင် ဘတ်စကတ်ဘောပရိသတ်များ အများအပြားရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့သည် လေကာအသင်းကိုသာ အားပေးသည် မဟုတ်လား။ လေကာအသင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သမိုင်းက ဤမျှကြီးမားနေပြီး၊ ယခုအချိန်တွင်ပင် ခိုင်မာသော အသင်းတစ်သင်း ဖြစ်နေသည်။ ကလစ်ပါစ်အသင်းတွင် ဘာသမိုင်းရှိသနည်း။ ယခုနှစ်တွင်လည်း စာရင်းအောက်ဆုံးတွင်ရှိနေပြီး ပရိသတ် မည်သူကမှ ပွဲကြည့်ချင်မည်နည်း။

“စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။ ငါ စုံစမ်းပြီးပြီ။ ဒီအသင်းက မင်းတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တယ်ဆိုတော့ မင်း သဘောတူရင် ရပြီ။ မင်း ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားလဲ”

“ဒေါ်လာသန်း ကိုးဆယ်ဆိုရင်ရော” စတာလင်က စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ထရမ့်က “စတာလင်၊ နောက်နေတာလား။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က နယူးယောက် နစ်ခ်စ်ရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံ ရှယ်ယာတောင် ဒေါ်လာသန်းသုံးဆယ်နဲ့ပဲ ရောင်းရတာကို။ မင်းအသင်းကို သန်းငါးဆယ်နဲ့ ရောင်းကြည့်ပါလား၊ ဘယ်နှစ်ယောက် စိတ်ဝင်စားမလဲ ကြည့်ရအောင်” ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ထရမ့်၊ မင်း ဒီလိုမပြောနိုင်ဘူးလေ။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က ကျွန်တော် အသင်းဝယ်တုန်းက ဒေါ်လာ ၁၂.၅ သန်းတောင် ကျခဲ့တယ်။ အခုခေတ်မှာဆိုရင် ဘယ်လောက်များသွားမလဲ။ လက်မှတ်ဈေးတွေတောင် အများကြီးတက်လာတာကို။ ပရိသတ်တွေလည်း ပိုများလာတယ်လေ” စတာလင်က ခုခံပြောဆိုလိုက်သည်။

“သာ လေကာအသင်းဆိုရင် ဒေါ်လာသန်းကိုးဆယ်ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ဘီလီယံတစ်ရာပေးပြီးတောင် တန်နေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလစ်ပါစ်ကတော့ သန်းငါးဆယ်ဆိုရင်တောင် သင့်တော်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဂုဏ်ယူစရာသမိုင်းမရှိဘူး၊ နာမည်ကြီး All-Star ကစားသမား မရှိဘူး၊ သစ္စာရှိတဲ့ ပရိသတ်တောင် မရှိဘူး။ အရင်ဈေးနဲ့ အခုဈေးကို တွက်ပြီး တန်ဖိုးကိုတိုင်းတာလို့ မရဘူး။ ဖုန်းက အင်ပါယာတိုက်တာရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲ။ အင်ပါယာတိုက်တာဟာ နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ အရင်တုန်းက ဆောက်လုပ်ခဲ့တဲ့ဈေးထက်တောင် နည်းသွားခဲ့သေးတယ်။ အသင်းတန်ဖိုး လျော့ကျသွားတာ သာမန်ပဲလေ။ ဒါ့အပြင် သန်းငါးဆယ်ဆိုတာလည်း နည်းတာ မဟုတ်ဘူး”

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါက အဆောက်အအုံလေ။ နှစ်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပိုများလာတော့ တန်ဖိုး ကျတာ သဘာဝပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ပြုပြင်ပြီးတော့ ဈေးပြန်တက်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အသင်းက ပိုကွဲပြားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အသင်း တိုးတက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ဒီနှစ်သာ ဒဏ်ရာတွေ မရှိရင် ဒီလောက် ဆိုးရွားမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ရာသီကုန်အပြီးပြိုင်ပွဲ (playoff) ဝင်တုန်းကတောင် လက်မှတ် ဘယ်လောက်ပဲ ရောင်းရတာလဲ။ မင်းတို့မှာ အသုံးဝင်တဲ့ ဘတ်စကတ်ဘောစတား တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ရလဒ်လည်း မရှိဘဲ ဘယ်လို ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်မှာလဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ် ကျွန်တော်တို့ဟာ နံပါတ်တစ်ဦးစားပေးခေါ်ယူခွင့် (draft pick) ရဖို့ အလားအလာရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အနာဂတ်စတားတစ်ဦးကို ရွေးလိုက်ရုံပဲလေ။ အဲ့ဒီလူမည်းကြီးကတော့ အတော်လေး ကောင်းမယ် ထင်တယ်” စတာလင်က ခုခံပြောဆိုသည်။

ဖုန်းယွီသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ကလစ်ပါစ်၏ နှစ်များစွာက ရယ်စရာပင်ဖြစ်သည် မဟုတ်လား။ ‘မိုက်ကယ်လ်’ ဟု ခေါ်သော တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏နာမည်မှာ အိုလိုဝိုကန်ဒီ (Olowokandi) ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသုံးမဝင်ဆုံး နံပါတ်တစ်ဦးစားပေး (number one draft pick) ဖြစ်သည်ဟု သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့် ရွေးချယ်ခွင့်တောင် တန်ဖိုးမရှိပေ။

စတာလင်သည် ထိုအရပ်ရှည်ကြီးသည် အနည်းဆုံး မူတိုမ်ဘို (Mutombo) လောက်တော့ ဖြစ်လာမည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ အော်လာဂျူဝန်း (Olajuwon) ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟုတောင် တွေးခဲ့သေးသည်။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်း နံပါတ်တစ်ဦးစားပေးခေါ်ယူခွင့် မရသေးဘူး။ ဒုတိယအနေနဲ့ နံပါတ်တစ်ဦးစားပေးကို ရွေးလိုက်ရင်တောင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လာမယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး။ မင်းက မအောင်မြင်သေးတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခုနဲ့ ငါတို့ကို ပိုမြင့်တဲ့ဈေး တောင်းနေတာလား။ မင်းကိုယ်မင်း နောက်နေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား” ထရမ့်က မထီမဲ့မြင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ထရမ့်ကို အလွန်နှစ်သက်သွားသည်။ ဤလူသည် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သည်။ ပြီးတော့ အရင်က အချက်အလက်များစွာကို ကြည့်ရှုထားသည်မှာ သေချာသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဆွေးနွေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤသို့ ညှိနှိုင်းမှုသည် အားရစရာ ကောင်းလှသည်။ စတာလင်ပင် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

စတာလင်သည် အားမလိုအားမရဖြစ်နေသည်။ ထရမ့်သည် ဖုန်းယွီကို ဈေးနှိမ်ပေးရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယခုမှ သူ နားလည်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ထရမ့် ပြောခဲ့သည့် စကားတစ်ခွန်းက အလွန်မှန်သည်။ ကလစ်ပါစ်အသင်းကို ယခုအချိန်တွင် ဒေါ်လာသန်း ၅၀ ဖြင့် ရောင်းချပါက စိတ်ဝင်စားသူ နည်းပါးသည်။ ပုံမှန်အတိုင်း လုပ်ကိုင်ပါက အရှုံးသာပေါ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ အရှုံးပေါ်မည့် လုပ်ငန်းကို မလိုချင်ကြပေ။

“ဒါဆို မင်း ဘယ်လောက် ဈေးသင့်တော်တယ်လို့ ပြောမလဲ” စတာလင်က အမျက်ဒေါသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“သန်းငါးဆယ်ဆိုရင် သင့်တော်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဈေးနှုန်းလည်း သင့်တော်တယ်။ မင်း အသင်းကိုရောင်းပြီး မင်း အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရင် ဒီထက် အများကြီး ပိုရလိမ့်မယ်”

“နောက်နေတာလား။ အရင်တုန်းက ဒေါ်လာ ၁၂.၅ သန်းနဲ့ ဝယ်ထားတာကို။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဟူစတန် ရော့ကတ်စ်အသင်းက ဒေါ်လာ ၈၅ သန်းနဲ့ ရောင်းသွားတာကို။ ငါ့ကို အရှုံးခံပြီးရောင်းခိုင်းတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒေါ်လာ ၇၅ သန်းဆိုရင် သင့်တော်ပြီ။ ဒီနေရာက လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်လေ။ ပြီးတော့ ဒီနှစ် အသင်းကို နံပါတ်တစ်ဦးစားပေးခေါ်ယူခွင့် ရအောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ အာမခံနိုင်တယ်”

လိဂ်သည် တရားမျှတသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် ရွှေ့ကွက်များရှိသည်။ အသင်းညံ့များတွင် စူပါစတားတစ်ဦး မရှိလျှင် မည်သည့်အချိန်မှ ရုန်းထွက်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းသည် လိဂ်တစ်ခုလုံး၏ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

“ဟူစတန်မှာ အဲ့တုန်းက အော်လာဂျူဝန်း ရှိနေလို့လေ။ ပရိသတ်အရေအတွက်က ကလစ်ပါစ်နဲ့ ယှဉ်နိုင်လား။ နောက်နှစ် NBA သာ ရပ်နားသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါတို့ အရှုံးပေါ်မယ်၊ အများကြီး အရှုံးပေါ်နိုင်တယ်။ တခြားလူတွေကို လှည့်စားတဲ့ စကားတွေ မပြောပါနဲ့။ ငါတို့ ဒီလောက်ဈေးအထိ လုံးဝပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒေါ်လာ ၅၅ သန်းဆိုရင်တောင် အများကြီးပဲ။ မင်း ပိုတောင်းမနေနဲ့တော့”

ကားပေါ်မှာတုန်းက ထရမ့်က ဖုန်းယွီရဲ့ ဈေးနှုန်းစိတ်ကူးကို မေးခဲ့သည်။ ထရမ့် မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဖုန်းယွီသည် ဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ ပေးရင်တောင် လက်ခံနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒေါ်လာသန်း ၁၀၀ အောက်ဆိုပါက ဈေးနှုန်းကွာခြားမှု၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သူ ဝန်ဆောင်ခအဖြစ် ရရှိမည်ဖြစ်ရာ သူ ဈေးနှိမ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထရမ့်နှစ်ဦးသည် အချိန်အတန်ကြာ ဈေးအပြိုင်ပြောပြီးနောက် ဖုန်းယွီက အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ “ဒေါ်လာသန်း ၇၀၊ ငါ ဈေးတစ်ခါပဲ ပြောမယ်။ မင်း လက်ခံရင် ရပြီ။ မင်း မလက်ခံဘူးဆိုရင် ငါ တခြားအသင်းကို သွားဝယ်မယ်။ ပိုပြီး ဈေးပေါချင်လည်း ပေါနိုင်တယ်”

စတာလင်သည် စိတ်အိုက်နေသည့်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် စိတ်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ ဒေါ်လာသန်း ၇၀ ဆိုသည်မှာ ကောင်းမွန်သောအသင်းများကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်သော ဈေးနှုန်းဖြစ်သည်။ ကလစ်ပါစ်အသင်းသာ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်တွင် မရှိပါက ဒေါ်လာသန်း ၅၀ ဖြင့် ရောင်းရမည်ပင် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ဖုန်း၊ ငါ လက်ခံပါတယ်။ ငါတို့ အရင် သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်မယ်။ ငါလိဂ်ကို တင်ပြပြီး အတည်ပြုချက် ရပြီးမှ တရားဝင် လွှဲပြောင်းပေးမယ်”

ဖုန်းယွီက လက်နောက်ဆန့်လိုက်ရာ ရာ့ဖ်သည် ဈေးနှုန်းဖြည့်ထားသော စာချုပ်တစ်စောင်ကို ပေးလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် နာမည်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးနောက် စတာလင်အား ပေးလိုက်သည်။ “ဆရာ လက်မှတ်ထိုးပြီးရင် စာချုပ်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ”

…

******