← Chapters

အမည်ခံပိုင်ခွင့်

Vol. 66 Ch. 981

အမည်ခံပိုင်ခွင့်

Vol. 66 Ch. 981

အမှန်တကယ်တွင် ဖုန်းယွီသည် စတေပယ်နှင့် ပူးပေါင်းကုမ္ပဏီ တည်ထောင်ရန် လုံးဝစိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ ရုံးသုံးပစ္စည်းရောင်းချမှုတွင်လည်း စိတ်မဝင်စားပေ။ အမြတ်အစွန်း ရနိုင်သော်လည်း မည်မျှ ရှိမည်နည်း။ သူ၏ အွန်လိုင်းအရောင်းစတိုး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဤကဲ့သို့သော ဆိုင်များသည် အကြီးမားဆုံး ထိခိုက်မှုခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ရှ်မစ်ဇ်အား တံငါမျှားရန်သာ ငါးစာချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှ်မစ်ဇ် စိတ်ဝင်စားလာသောအခါမှ ဖုန်းယွီသည် သူ၏အမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို ဝယ်ယူနိုင်ရန်အတွက် သူ၏လိုအပ်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရာ့ဖ်ကလည်း အလွန်ဒေါသထွက်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။ “ရှ်မစ်ဇ်၊ မင်း ဘယ်သူနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ်ဆိုတာ သတိထားပါ။ မင်းတို့ကုမ္ပဏီ ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော့်အသင်းပိုင်ရှင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဘာမှ အရေးမပါဘူး။ ရိုင်းရိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော့်အသင်းပိုင်ရှင်က စိတ်ကူးရှိရင် မင်းတို့ကုမ္ပဏီ တရုတ်ဈေးကွက်ကို လုံးဝဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အာရှဈေးကွက်တစ်ခုလုံးမှာတောင် ရှေ့ဆက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အရှေ့ဥရောပဈေးကွက်ပါ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်”

“ဆရာရာ့ဖ်၊ ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်က တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်၊ နာမည်လည်းကြီးပါတယ်။ ပူးပေါင်းရင် အမြတ်ရမှာ သေချာပါတယ်”

ရှ်မစ်ဇ်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပူလာသည်။ သူသည် သူတို့ကုမ္ပဏီ မြောက်အမေရိကတွင် မည်မျှ အောင်မြင်ကြောင်းသာ အမြဲပြောနေခဲ့သည်။ တကယ်တော့ တောင်အမေရိကရှိ ကုမ္ပဏီများမှာ အမြတ်အစွန်း များများစားစား မရရှိပေ။ အချို့နိုင်ငံများမှာ အာရှနိုင်ငံများထက်ပင် ဆင်းရဲနေသည်။

အာရှဈေးကွက်နှင့် အရှေ့ဥရောပဈေးကွက်ကို ဆုံးရှုံးသွားပါက မြောက်အမေရိကနှင့် အနောက်ဥရောပ ဈေးကွက် နှစ်ခုသာ ကျန်တော့မည်။ ဤဈေးကွက်များက ကြီးမားသော်လည်း သူတို့၏ တိုးတက်မှုကို အလွန်ကန့်သတ်ထားမည်ဖြစ်သည်။ အနောက်ဥရောပတွင်လည်း ပြိုင်ဘက်များ တစ်ခုမက ရှိနေသေးသည်။

သူတို့၏ပန်းတိုင်မှာ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်းတွင် ပါဝင်ရန်ဖြစ်ရာ ဈေးကွက်နှစ်ခုတည်းဖြင့် ပန်းတိုင်ရောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

“မင်းတို့ကုမ္ပဏီက နာမည်ကြီးတယ် ဟုတ်လား။ နောက်နေတာလား။ မြောက်အမေရိကမှာ နည်းနည်း နာမည်ရှိကောင်း ရှိပေမဲ့ အာရှမှာ မင်းတို့ကုမ္ပဏီကို သိတဲ့သူ လက်ချိုးရေလို့ရတယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်။ အဲဒီလောက် နာမည်ကြီးမှုက သုညနဲ့ အတူတူပဲ။ မင်းတို့ကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းရင် အမှတ်တံဆိပ်ရော၊ စီမံခန့်ခွဲမှုရော မင်းတို့က ယူသွားပြီး ငါတို့က ပိုက်ဆံပဲ ထုတ်ရမှာလား။ အရှုံးပေါ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ တကယ်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ကို မင်းတို့ စတေပယ်ကုမ္ပဏီမှာ အစုရှယ်ယာရှင်အဖြစ် ထည့်သွင်းပေးပေါ့”

“ဒါ… ကျွန်တော်တို့ ရှယ်ယာရောင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ တခြားသူတွေရဲ့ ငွေကို လက်ခံဖို့ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး” သူတို့ ရန်ပုံငွေစုဆောင်းခြင်းသည် ပြည်ပဈေးကွက်ကို ချဲ့ထွင်ရန်ဖြစ်သည်။ ရှယ်ယာရောင်းချခြင်းက ကုမ္ပဏီတန်ဖိုးကို တိုးစေသလို၊ ရှယ်ယာရှင်များ၏ အာဏာကိုလည်း မထိခိုက်စေပေ။ တခြားလူတွေရဲ့ ငွေကို လက်ခံလို့ သူတို့က အစုရှယ်ယာရှင်ကြီး ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဖုန်းယွီသည် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်သည်။ “ရှ်မစ်ဇ်၊ မင်းတို့ ပူးပေါင်းဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး ထင်တယ်။ ဒါဆိုလည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ငါလည်း ရုံးသုံးပစ္စည်း လက်လီရောင်းချမှု မလုပ်တော့ဘူး”

“Boss၊ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကိုယ်တိုင် တည်ထောင်လို့ရပါတယ်။ Bossရဲ့ တရုတ်၊ အာရှ၊ အရှေ့ဥရောပက လူမှုဆက်ဆံရေးနဲ့ ငွေကြေးအင်အားနဲ့ဆိုရင် သုံးနှစ်အတွင်း တိုးတက်လာနိုင်ပါတယ်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖွဲ့စည်းနိုင်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ အမြတ်နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး” ရာ့ဖ်က အချိန်ကိုက် ပြောလိုက်သည်။

ရှ်မစ်ဇ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မအောင်မြင်ရုံသာမက ကုမ္ပဏီအတွက် ပြိုင်ဘက်အင်အားကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပါက သူသည် ကုမ္ပဏီ၏ အပြစ်သား ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူသည် ကုမ္ပဏီတွင် ရှယ်ယာများလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ကုမ္ပဏီ အရှုံးပေါ်လျှင် သူ့အတွက်လည်း အရှုံးပင်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး။ မင်း လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ် အားကစားရုံကုမ္ပဏီနဲ့ သွားဆက်သွယ်ပြီး အားကစားရုံသစ်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ကိစ္စ ဆွေးနွေးလိုက်ပါ” ဖုန်းယွီက တမင်တကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှ်မစ်ဇ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ‘လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ် အားကစားရုံကုမ္ပဏီ’ နှင့် ‘အားကစားရုံသစ်’ ဟု ဆိုရာ ၎င်းတို့ ကုမ္ပဏီက အမည်ခံထားသည့် စတေပယ်အားကစားရုံ ဖြစ်မည်လောဟု တွေးလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် ဤအားကစားရုံတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုပါက သူတို့က မိတ်ဆက်ပေးနိုင်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

“ဆရာဖုန်း၊ ဆရာ စတေပယ်အားကစားရုံမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စိတ်ကူးရှိတာလား”

“အဲဒီနာမည်နဲ့ ခေါ်တယ် မဟုတ်လား” ဖုန်းယွီက ရာ့ဖ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရာ့ဖ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ “ကျွန်တော်လည်း ဒီနာမည်ပဲ မှတ်မိတယ်။ ‘ခဲဇာဂတ်’၊ မှတ်ရလွယ်ပါတယ်” ဟု ပြောပြီး မေးသည်။

“ရှ်မစ်ဇ်၊ မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ”

“တကယ်တော့ ဒီအားကစားရုံကို ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီက အမည်ခံထားတာပါ။ အဲဒီပိုင်ရှင် ကုမ္ပဏီနှစ်ခုနဲ့လည်း ကျွန်တော် ရင်းနှီးပါတယ်။ ဆရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပါတယ်” ရှ်မစ်ဇ်က လိုလိုလားလား ပြောသည်။

“မင်းတို့ကုမ္ပဏီက အမည်ခံထားတာလား။ ဒါကြောင့် ခဲဇာဂတ်လို့ ခေါ်တာကိုး။ ဒီနာမည်က မကောင်းဘူး။ ကောင်းပြီ၊ ဒီအမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို မင်းတို့ရောင်းမလား” ဖုန်းယွီသည် အမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို မကျေနပ်သည့်အလား ရိုးရိုးလေး မေးလိုက်သည်။

အမည်ခံပိုင်ခွင့်သည် ရေရှည်အမှတ်တံဆိပ် ကြော်ငြာတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ကြော်ငြာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကြော်ငြာခြင်းနှင့် အမြတ်အစွန်းရရှိရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အမြတ်ရရှိရန် နည်းလမ်းရှိပါက အမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို ရောင်းချခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

“ဆရာဖုန်း ဒီအားကစားရုံရဲ့ အမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို ဝယ်ချင်တာလား။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ရောင်းဖို့ စိတ်ကူးမရှိသေးပါဘူး”

ဖုန်းယွီသည် စိတ်မရှည်သည့်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ “ဘာကို ရောင်းဖို့ စိတ်ကူးမရှိသေးတာလဲ။ မင်း ငါ့ကိုရောင်းရင် ငါ တရုတ်ပြည်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ရုံးသုံးပစ္စည်းတွေကို ဖြန့်ဖြူးပေးမယ်။ ဒီအချက်က စေတနာ အပြည့်အဝပါနေပြီ မဟုတ်လား”

“ဒါ… ဆရာဖုန်း၊ ထုတ်ကုန်အားလုံးကို ဖြန့်ဖြူးပေးမယ်လို့ အာမခံနိုင်လား”

“ရှ်မစ်ဇ်၊ မင်း ဘာတွေ နောက်နေတာလဲ။ ဘယ်သူက ဒီအချက်ကို အာမခံနိုင်မှာလဲ။ မင်းတို့က ထုတ်ကုန်ညံ့တွေ ထုတ်ရင် ဘယ်လိုရောင်းရမှာလဲ” ရာ့ဖ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောသည်။

“အာ… ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့ရမလား။ ဒီကိစ္စကို ကုမ္ပဏီရဲ့ တခြားဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ တိုင်ပင်ရဦးမယ်”

“တကယ် ရှုပ်ထွေးတာပဲ။ မြန်မြန်သွားပါ၊ ငါ့ကို အဖြေ မြန်မြန်ပေး။ သိပ်ကြာရင်တော့ ထားလိုက်တော့မယ်။ ဟူစတန်မှာလည်း အားကစားရုံအသစ် ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်”

ရှ်မစ်ဇ် ထွက်သွားပြီးနောက် ဖုန်းယွီသည် ရာ့ဖ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။ “မင်းထင်တာ သူတို့ လက်ခံပါ့မလား။ လက်ခံရင် ဘယ်လို အချက်အလက်တွေ တောင်းဆိုလာမလဲ”

“သူတို့ သေချာပေါက် လက်ခံပါလိမ့်မယ်။ ဒီအမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးပေမဲ့ တရုတ်ဈေးကွက်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ တရုတ်ပြည်ကို အခြေခံပြီး အာရှဈေးကွက်တစ်ခုလုံးကို ချဲ့ထွင်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့ ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာ သိမှာပါ။ အရေးကြီးတာက အသင်းပိုင်ရှင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက သူတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပါတယ်”

ဖုန်းယွီသည် ကမ္ဘာ့ဒုတိယအချမ်းသာဆုံး အဆင့်အတန်းသည် သူ့အတွက် အချို့သော အခက်အခဲများ ရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အလွန် အဆင်ပြေစေကြောင်း သိလိုက်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဖုန်းယွီကို သိတဲ့သူ ပိုများလာပြီး ဖုန်းယွီရဲ့ နာမည်ကို ပြောလိုက်ရုံနဲ့ပဲ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အတော်လေး နိမ့်ကျသွားသည်။ ငွေကြေးသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ များပြားလာသောအခါ ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

“သူတို့က တရုတ်ပြည်မှာ ဖြန့်ဖြူးမှု အားကောင်းအောင် လုပ်ပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ဆိုင်ခွဲတွေကို တည်ထောင်ဖို့ ကူညီပေးဖို့လောက်ပဲ တောင်းဆိုနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဒါက အသင်းပိုင်ရှင်အတွက် မခက်ခဲဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်၊ ပြီးတော့ ပိုက်ဆံတောင် ရနိုင်သေးတယ်”

ဖုန်းယွီသည် ခေါင်းညိတ်သည်။ “မှန်တာပေါ့၊ အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ အမှန်တကယ်ကို နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေပဲ”

ထိုက်ဝါစူပါမားကတ်မှာ သူတို့အတွက် နေရာတစ်နေရာ ငှားပေးလိုက်ရုံနဲ့ ဆိုင်ခွဲရာနဲ့ချီ ဖွင့်လို့ရပြီ။ သူတို့ရဲ့ ရန်ပုံငွေက အဲ့လောက်အထိ လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်မည်။

…

တတိယမြောက်နေ့နံနက်ပိုင်းတွင် ရာ့ဖ်သည် ရှ်မစ်ဇ်၏ ဖုန်းကို လက်ခံရရှိသည်။ သူတို့ကုမ္ပဏီသည် လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ် အားကစားရုံ၏ အမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို ဖုန်းယွီအား ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ တရုတ်ပြည်တွင် သူတို့၏ တိုးတက်မှုအတွက် ဖုန်းယွီ၏ အကူအညီကို လိုချင်ကြောင်း ပြောသည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်များအတွက် ဖုန်းယွီအနေဖြင့် ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးကို သူတို့ကုမ္ပဏီသို့ စေလွှတ်ရန် တောင်းဆိုသည်။

ဖုန်းယွီသည် ရာ့ဖ်၏ သတင်းကောင်းကို ကြားသောအခါ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အမည်ခံပိုင်ခွင့်ကို ရရှိတော့မည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်ရှိ ဤအားကစားရုံကို Win and Rainဗဟိုဌာန အားကစားရုံဟု ခေါ်ဆိုတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဘတ်စကတ်ဘောကြည့်ရှုရန် လာသူတိုင်းသည် ဤနေရာကို သတိထားမိကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ Win and Rainအမှတ်တံဆိပ်သည် နယူးယောက်ရှိ Win and Rain အင်ပါယာတိုက်တာနှင့်အတူ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်တွင် အမြဲတည်ရှိနေတော့မည်။

ကျန်ရှိသော ကိစ္စများကို ရာ့ဖ်အား အပ်နှံပြီး ဖုန်းယွီသည် တခြားနှစ်ဦးကို ခေါ်ကာ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုသို့ သွားရန် စီစဉ်သည်။ ထိုပါရမီရှင်နှစ်ဦးသည် ရှာဖွေရေးအင်ဂျင်၏ မူလပုံစံကို ဖန်တီးပြီးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်သည်။

******

All Chapters