ဘိန်းစားချင်းအတူတူ တစ်မူးပိုရှု
Vol. 66 Ch. 987
“သူဌေး၊ ဈေးကွက်ထဲမှာ သတင်းတွေ အများကြီး ပေါ်လာနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသတင်းတွေက တကယ်တော့ အသေးစိတ် လေ့လာရင် ခိုင်မာမှုမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငွေတွေက ဈေးကွက်ထဲကို ဆက်တိုက်ဝင်လာနေပြီး၊ စတော့ဈေးကွက်က ဒီနေ့လည်း ဆက်မြင့်တက်နေမယ်”
ဟယ်ကျောင်းကျီသည် အနည်းငယ် စိတ်ပူနေသည်။ ဒီလို တုံးအတဲ့သူတွေ ဘယ်ကလာတာလဲ။ အဲ့ဒါတွေက အကျိုးဖြစ်ထွန်းတဲ့ သတင်းတွေလား။ အဲ့ဒါတွေက အတုတွေလေ၊ ဘာလို့ လူတွေက အဲ့လောက်အထိ ယုံကြည်နေကြတာလဲ။
သင်တို့ ဒီလောက် မျက်စိမှိတ်ပြီး ဈေးတက်တာ လိုက်ဝယ်နေကြရင် တစ်ယောက်ယောက်က စတော့ဈေးကွက်ကို နှိမ်ချလိုက်တာနဲ့ သင်တို့အားလုံး အပိတ်မိခံရလိမ့်မယ်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဖုန်းယွီ၊ ဖူရုန်ချီနှင့် လီချောင်ရန်းတို့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် စတော့ဈေးကွက်ကို နှိမ့်ချပစ်နိုင်တယ်။
ဟောင်ကောင်ရဲ့ ထိပ်တန်းသူဌေးတွေက ရှယ်ယာတွေ ရောင်းချနေရင် ဟောင်ကောင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက စတော့ဈေးကွက်ကို ယုံကြည်မှု ဆုံးရှုံးသွားမှာ သေချာတယ်။ ဟောင်ကောင်လူမျိုးတွေဟာ ဟောင်ကောင် စတော့ဈေးကွက်ရဲ့ အဓိက အင်အားစုပဲ။
ဖူရုန်ချီက ဖုန်းယွီနဲ့ ဆွေးနွေးဖူးတယ်။ လူတွေရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထိခိုက်စေဖို့ ရှယ်ယာအချို့ကို ရောင်းချသင့်လားဆိုပြီး။ ဒါပေမဲ့ လူအများစုက ဒါဟာ နောက်ထပ် နွားဈေးလို့ ယုံကြည်နေကြတယ်။ သူတို့ မိသားစုများစွာ ပူးပေါင်းမလုပ်ရင် ဖူရုန်ချီတစ်ဦးတည်းက ရောင်းချတာက အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ဘူး။
ပြီးတော့ လူအများစုက ကံကောင်းချင်ကြသည်။ ဒါဟာ တစ်စုံတစ်ဦးက အညွှန်းကိန်းကို မြှင့်တင်ပြီး နှိမ့်ချဖို့ ပြင်ဆင်နေမှန်း သိပေမဲ့လည်း အမြင့်တက်မှာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ ဈေးကျတဲ့အခါ ပြန်ရောင်းလိုက်ရုံပဲလို့ သူတို့ တွေးကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ စတော့ဈေးကွက် တကယ်ကျတဲ့အခါမှာတော့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ရောင်းချနိုင်သူ၊ အရှုံးခံရဲသူ မရှိသလောက် နည်းပါးတယ်။ လူအများစုဟာ ဒီလိုမျိုးနဲ့ အပိတ်မိခံကြရတာပဲ။
“ဒီလူတွေကိစ္စကို ငါတို့ ဘယ်လိုမှ ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်ဘူး။ သူတို့က သေမင်းဆီကို ပြေးနေတာကို ငါတို့ တားလို့ ရမလား” ဖုန်းယွီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် စတော့ဈေးကွက် ပြိုလဲမည်ဟု ထွက်ပြောလျှင် လူဆိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်။ ဆိုရော့စ်က မလှုပ်ရှားခဲ့ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်က လူရယ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
“ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ လက်ထဲက ဒီပိုက်ဆံတွေကို ဒီအတိုင်း ထားရုံပဲလား” ဟယ်ကျောင်းကျီ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်။ ဒီပိုက်ဆံတွေက ဘဏ်မှာ ထားထားတယ်ဆိုပေမဲ့ အတိုးက ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သူတို့လို ဘဏ္ဍာရေးသမားတွေရဲ့ အမြင်မှာ အတိုးစားတာဟာ ဆုံးရှုံးမှုတစ်မျိုးပဲ။
“အရင် ထားထားလိုက်။ ဆိုရော့စ် လှုပ်ရှားလာရင် တခြားတစ်ခုခုမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားရင် ပိုက်ဆံကို ချက်ချင်း ပြန်ထုတ်ယူလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး”
“ဖူမိသားစုလည်း ရှိသေးတာပဲ၊ ဒါ့အပြင် အစိုးရလည်း ရှိသေးတယ်လေ” ဟယ်ကျောင်းကျီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ဟယ်ကျောင်းကျီ၏ စကားကလည်း မှန်သည်။ ဖုန်းယွီသည် သူ့ကိုယ်သူ အနစ်နာခံရန် တာဝန်မရှိပေ။ ငွေမရှာဘဲ ထားပြီး ဟောင်ကောင်ရဲ့ ငွေကြေးတည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းတာဟာ အစိုးရရဲ့ တာဝန်ပဲ။
“ဒါဆိုလည်း ယန်းငွေမှာပဲ ဆက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်။ ဘယ်အချိန်မဆို ရောင်းချဖို့ အသင့်ပြင်ထား” ဖုန်းယွီ စဉ်းစားပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဟယ်ကျောင်းကျီ ခေါင်းညိတ်ပြီး အပြင်ထွက်ကာ အလုပ်လုပ်ရန် မှာကြားလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဘယ်သူမှ သူ့ကို အကောင်းမြင်မှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလိုပဲ လုပ်ချင်တယ်။ သူ့လူတွေ မဆုံးရှုံးစေချင်လို့ပင်။
…
“ဖုန်းညီလေး၊ မင်း တစ်နေကုန် အိမ်မှာပဲ နေနေတာလား။ အပြင်မထွက်ဘူးလား” ဖူကွမ်းကျန့်သည် သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို တစ်ဖက်ပေါ်တွင်တင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် ဖော်ဘီမဂ္ဂဇင်းက အာရှသူဌေးကြီးများကို ရွေးချယ်ရာတွင် ဖူကွမ်းကျန့်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် စာရင်းဝင်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဟောင်ကောင်ရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ စာရင်းဝင်ပြီး လီဇီခိုင်တောင် မပါဝင်ခဲ့သဖြင့် သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
“အပြင်ထွက်ရမှာပေါ့၊ ဘယ်ကိုလဲ။ မင်းတို့နဲ့အတူတူ ပေါ်တူဂီကိုလား။ ငါ အဲဒါကို စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ကစားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ အဲ့ဒီထဲ မစွဲလန်းစေနဲ့။ အိမ်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့နှုန်းက တခြားအရာတွေထက် ပိုမြန်တယ်”
ဟောင်ကောင်တွင် မိသားစုကြီးများ၏ သားသမီးများကို သက်ကြီးရွယ်အိုများက စည်းကမ်းများ သင်ကြားပေးသည်။ ပထမဆုံးစည်းကမ်းမှာ လောင်းကစားကြီးများ မလုပ်ရန်ပင်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် လောင်းကစားသည် အဆိပ်ထက် အိမ်ကို ပိုမိုဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ အဆိပ်က ကိုယ်တစ်ဦးတည်းကိုသာ ဒုက္ခပေးနိုင်ပြီး ဈေးကြီးသော်လည်း သူတို့အတွက်တော့ သိပ်မကြီးပေ။ ပြိုင်ကားတစ်စီးစာ ပိုက်ဆံက သူတို့ကို တစ်နှစ်လောက် အသုံးပြုလို့ ရစေသည်။
“ငါ သိပါတယ်။ ဆယ်ခါ လောင်းကစားရင် ကိုးခါ ရှုံးတယ်။ အမြတ်အများဆုံးကတော့ လောင်းကစားဝိုင်းပဲ၊ သူတို့က အဓိကဒိုင်ဆိုတော့လေ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဟို့တတိယသခင်လေးနဲ့လည်း မိတ်ဆွေပဲ။ သူက လောင်းကစားသင်္ဘောတစ်ခု ဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီး ငါ့ကို ရှယ်ယာဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။ မင်း စိတ်ဝင်စားလား” ဖူကွမ်းကျန့်သည် ဆေးပြင်းလိပ်မှ မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆေးပြင်းလိပ်ကို နှစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။ သူ့ပုံစံမှာ ထူးထူးခြားခြား ဂုဏ်ယူနေသည်။
“အင်း? ဘယ်ဟို့တတိယသခင်လေးလဲ”
“ပေါ်တူဂီ လောင်းကစားသူဌေး ဟို့မိသားစုက ဟို့တတိယသခင်လေးပါ။ မယားငယ်က မွေးတဲ့ သား။ အမွေဆက်ခံဖို့ အရည်အချင်း မရှိတော့ မိသားစုရဲ့ အကူအညီနဲ့ အဆင့်မြင့်ဖောက်သည်တွေကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးဖို့ ရည်ရွယ်နေတာ”
“ဒီလုပ်ငန်းကို ငါ မကျွမ်းကျင်ဘူး။ မင်း လုပ်ချင်ရင် လုပ်ပေါ့။ မင်း ဦးလေးတွေကိုလည်း သွားမေးလို့ ရတယ်”
“သူတို့လည်း သိပ်သဘောမတူဘူး။ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ ကန့်ကွက်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဟို့မိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေး ထိန်းထားနိုင်လို့လေ။ ငါ့ ဦးလေးကြီးနဲ့ မစ္စတာဟို့တို့ ဆက်ဆံရေး တော်တော်ကောင်းပါတယ်။ သူတို့ ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ငန်းအချို့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ဖူးတယ်”
ဖုန်းယွီသည် ဆေးပြင်းလိပ်ကို ဖိချေပစ်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ရပြီ။ ငါတော့ စိတ်မဝင်စားဘူး။ အချိန်ရရင် ဖဲချပ်လောင်းကစားတာမျိုးကတော့ လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေရာကို သွားဖို့တော့ ထားလိုက်ပါတော့။ ငါက ဖျော်ဖြေရေးအနေနဲ့ပဲ သတ်မှတ်တယ်။ ပိုက်ဆံနိုင်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး”
“အေး၊ ငါပြောတာကို နားထောင်ဦး။ ငါက မော်ဒယ်လှလှလေးတွေကို ခေါ်သွားပြီး သင်္ဘောပေါ်မှာ ဝန်ထမ်းအဖြစ် အလုပ်ခိုင်းမယ်။ လက်ဖက်ရည်တို့ ရေတို့ ပေးတာပေါ့။ ပိုလှတဲ့သူတွေဆိုရင် ဖဲဝေသူ လုပ်ခိုင်းမယ်။ ဒါမှမဟုတ် အကြီးအကဲတွေနဲ့ အဖော်လုပ်ဖို့ ခိုင်းမယ်။ ဒါ့အပြင် နာမည်ကျော် မင်းသမီးလေးတွေကိုလည်း ခေါ်သွားမယ်။ တစ်ဖက်မှာ မင်းသမီးတွေ ပျော်ပါးနိုင်ပြီး နောက်တစ်ဖက်မှာလည်း မင်းသမီးတွေက ငွေပေါတဲ့ သူဌေးတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်”
“အင်း၊ ဒီသင်္ဘောကို ခန့်ညားတဲ့ နာမည်တစ်ခု ပေးလိုက်ဦးမယ်။ တစ်လတစ်ကြိမ်လောက် ပင်လယ်ခရီးထွက်မယ်။ တစ်လရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကြာပြီး ပြန်လာမယ်။ အပန်းဖြေခရီးလိုလည်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။ နည်းနည်းလေး ကြော်ငြာလိုက်ရုံနဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး လူအများကြီး လာချင်လာလိမ့်မယ်”
ဖုန်းယွီ မျက်လုံးအကြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ ဖူကွမ်းကျန့် ပြောတာတွေက တကယ်ပဲ အောင်မြင်နိုင်ချေ ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းကို ဘာလို့ ရင်းနှီးသလို ခံစားနေရလဲ။
“အေး၊ မင်းပြော၊ ယောကျ်ားလေး မင်းသားအချို့ကို ခေါ်သွားပြီး သူဌေးသမီးလေးတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ဘယ်လိုထင်လဲ။ သူဌေးသမီးတွေ အများစုက နာမည်ကျော်တွေကို ကြိုက်ကြတယ်။ မင်းသားတွေကလည်း သူဌေးကတော်ကို လက်ထပ်ပြီး နှစ်အများကြီး အလုပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး!” ဖူကွမ်းကျန့် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပေမဲ့ မည်သို့ကြည့်ကြည့် ရွံစရာကောင်းနေသည်။
ဖုန်းယွီသည် ဖူကွမ်းကျန့်ကို မလေးမစား ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်း ဒီလိုလုပ်ရင် လျန်ယင် သိအောင် လုပ်ရဲလား”
ဖူကွမ်းကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးသည် ချက်ချင်း မာကျောသွားသည်။ ဒီကိစ္စကို လျန်ယင် ဘယ်လိုမှ သိလို့ မရဘူး။ တကယ်တော့ ဒီလိုလုပ်တာကို သူ့မိသားစုကတောင် သိစေချင်ခြင်း မရှိပေ။ အဆင့်နိမ့်သည်ဟု ထင်ရသည်။
“မင်းက ငါ့ကို ပြောရဲသေးတာလား။ မင်းက ငါ့ကို ရှန်ဟိုင်းက ကောင်မလေးကို ကိုယ်ခန္ဓာ စစ်ဆေးခိုင်းဖို့ အကူအညီတောင်းတယ်။ မင်း လီနာ သိအောင် လုပ်ရဲလား” ဖူကွမ်းကျန့်က အော်လိုက်သည်။
ဖုန်းယွီ၏အားမာန်သည် ချက်ချင်း လျော့ကျသွားသည်။ ဒီကိစ္စကို သူ ဖူကွမ်းကျန့်ကိုပဲ အကူအညီတောင်းလို့ ရသည်။ အရည်အချင်းရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူကို ရှာဖို့ ခက်တယ်။ အထူးသဖြင့် “ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်” ကို ပေးနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ရမည်။
“ဟင့်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ့်စခန်းမှီ ကိုယ်ခွီးပြီး ရယ်စရာမလုပ်ကြပါနဲ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။ မိန်းကလေးကို သဘောကျရင် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ရင် ရပြီလေ။ ဟောင်ကောင်ကို ခေါ်လာပြီး နေခိုင်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အမေရိကကို ခေါ်သွားပြီး နေခိုင်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလောက် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး”
ဖူကွမ်းကျန့်သည် ဖုန်းယွီက ဒီမိန်းကလေးကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်အသေးစိတ် စစ်ဆေးခိုင်းရလဲဆိုတာကို အလွန်သိချင်နေသည်။ သားဖွားမီးယပ်စစ်ဆေးမှုများပင် ပါဝင်သည်။
ဖူကွမ်းကျန့် သံသယဝင်ဖူးသည်။ လီနာက ကလေးမရနိုင်ဘူးလား။ ဖုန်းယွီက ဒီမိန်းကလေးကို သူ့အတွက် ကလေးမွေးခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။ ဒီလိုသာဆိုရင် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလို့ ရပြီ။
ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အလုပ်ရှုပ်လွန်းတယ်။ တိုက်ရိုက်ပိုက်ဆံပုံပြီး လုပ်လိုက်ရင် ဘယ်လောက် ကောင်းမလဲ။ သူမ ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ့ကို ချစ်တဲ့အထိ ပိုက်ဆံပုံရုံနဲ့ မပြီးနိုင်ဘူးလား။
“မင်း ဝင်မပါပါနဲ့တော့။ မြန်မြန်လုပ်ပါတော့။ ဒီရက်ပိုင်းပြီးမယ်လို့ ပြောထားတာ။ ဘာလို့ ရလဒ်မရသေးတာလဲ”
“မြန်မြန်ရတော့မှာပါ။ အရင်က ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ရတယ်လေ။ မင်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကူညီဖို့ ဒီလောက်လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ စောင့်လိုက်ဦး။ သုံးရက်ဆိုရင် ရလဒ်ရနိုင်ပြီ”
******