ထူးဆန်းသောအင်တာဗျူး

“ခယ့်ရှင်း၊ ခယ့်ရှင်း၊ နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ”

ကျိုးခယ့်ရှင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အခန်းဖော်သည် အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။

“သတင်းစာတစ်ခုက သတင်းထောက် ခေါ်နေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ အလုပ်သင်ဝင်လုပ်ဖို့ သွားလျှောက်မလို့။ နွေရာသီကျတော့ ငွေလည်းရှာလို့ရ၊ အတွေ့အကြုံလည်း ရတာပေါ့”

“အာ? ဘာအဖွဲ့အစည်းလဲ။ အစိုးရလား၊ ပုဂ္ဂလိကလား။ ရုပ်သံလိုင်းလား၊ သတင်းစာတိုက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရေဒီယို၊ မဂ္ဂဇင်းလား” အခန်းဖော်သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ “သူတို့ ဘယ်နှစ်ယောက် ခေါ်လဲ၊ ငါ နင်နဲ့အတူတူ လိုက်လို့ရမလား”

“ဘယ်နှစ်ယောက်ခေါ်တယ်လို့တော့ မပြောဘူး။ နင် လိုက်ချင်ရင် လိုက်ခဲ့လေ။ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်ရခဲ့ရင်လည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကူအညီပေးလို့ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဆေးပညာမဂ္ဂဇင်းတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်၊ နင် သွားချင်သေးလား”

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ဤသတင်းကို ပထမဆုံးကြားရသောအခါ သွားချင်စိတ် မရှိလှပေ။ ဆေးပညာမဂ္ဂဇင်းတဲ့လေ။ သူမသည် သတင်းပညာကို သင်ကြားခဲ့သဖြင့် မဂ္ဂဇင်းနှင့် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်တော့ ရှိသည်။ သို့သော် ဆေးပညာက အလွန်ကျွမ်းကျင်မှုရှိရန် လိုအပ်သဖြင့် သူမ ကိုယ်တိုင် မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် ထိုမဂ္ဂဇင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ဟောင်ကောင်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဆေးပညာမဂ္ဂဇင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အရှေ့တောင်အာရှတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ထုတ်ဝေမှု မြင့်မားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤနှစ်တွင် တရုတ်ပြည်မကြီး၌ ရုံးခွဲဖွင့်သောကြောင့်သာ ပြည်မကြီးတွင် လူခေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူမ ဝင်ရောက်ရန် မည်သို့မှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ဤမဂ္ဂဇင်းမှ ပေးသော လစာအလွန်ကောင်းမွန်ခြင်းကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ အလုပ်သင်တစ်ဦး၏ လစာပင်လျှင် သတင်းစာများမှ သတင်းထောက်များ၏ ပုံမှန်လစာထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်း သိသည်။ ဤမျှများပြားသော လစာပေးသည်ဆိုလျှင် လိုအပ်ချက်များလည်း အလွန်မြင့်မားပေလိမ့်မည်။ သူမသည် အလုပ်ရလိမ့်မည်ဟု သေချာပေါက် မျှော်လင့်မထားပေ။ သို့သော် တကယ်လို့များ ရခဲ့လျှင်ကော။ ထို့အပြင် မရခဲ့ရင်တောင် အင်တာဗျူးအတွေ့အကြုံအချို့ ရရှိနိုင်သည်လေ။ နောင်တွင် ဘွဲ့ရ၍ အလုပ်ရှာသောအခါ အမှားများ လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်လား။

ကျိုးခယ့်ရှင်းက သူမနှင့်အတူ လိုက်ခွင့်ပြုလိုက်သောအခါ အခန်းဖော်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ နှစ်ယောက်သား ဘတ်စ်ကားစီးပြီး အင်တာဗျူးနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

အင်တာဗျူးရုံးခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ကျိုးခယ့်ရှင်းနှင့် အခန်းဖော်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ လူအများကြီးပဲ။ တန်းစီနေသူများပင် တစ်ရာကျော်လောက် ရှိမည်ထင်သည်။

“ခယ့်ရှင်း၊ ငါတို့ ဆက်စောင့်ရဦးမှာလား။ နင် အဲ့ဒီကောင်လေးကို မြင်လား။ ငါတို့ထက် တစ်နှစ်ကြီးတဲ့ ကျောင်းသားသမဂ္ဂခေါင်းဆောင်ပါ။ နောက်တစ်ယောက်က ကျားအူတက္ကသိုလ် (Jiaotong University) ရဲ့ ရင်ထိုးကို တပ်ထားတယ်။ လက်ထဲက ဖိုင်ကလည်း ဆေးတက္ကသိုလ်က ဖြစ်နေတယ်။ ငါ့ရမှတ်က ဘွဲ့ရဖို့ ပြဿနာမရှိပေမဲ့ သေချာပေါက် ထူးချွန်သူ မဟုတ်ဘူး။ နင် လုပ်ကြည့်ဦးမလား” အခန်းဖော်က စိတ်ပျက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ရောက်ပြီးမှတော့” ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ထိုနာမည်ကြီး စကားကို ပြောကာ အခန်းဖော်၏ စိတ်ခံစားမှုကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ သေချာသည်မှာ သူမသည်လည်း သူမနှင့်အတူရှိနေသော အခန်းဖော်ကို အားကိုးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူမလည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ရှေ့က လူအများစုက အလွန်ယုံကြည်မှုရှိကြသည်။ အချို့က ဝတ်စုံပြည့်နှင့်၊ အချို့က လှပသော ဂါဝန်များနှင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံက အလွန် ရိုးရှင်းနေသည်။

သို့သော် အင်တာဗျူးတွင် ဝင်ရောက်ဖြေဆိုပြီး အတွေ့အကြုံရရှိခြင်းက ကောင်းသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့သည် စနေနေ့ဖြစ်ပြီး သူတို့ အချိန်အားနေသည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်နာရီကျော်တွင် ရောက်လာပြီး လေးနာရီကျော်မှ သူတို့ အလှည့်ရောက်သည်။

“ကျိုးခယ့်ရှင်း၊ ပြင်ဆင်ထား၊ နောက်တစ်ယောက် မင်းအလှည့်” စာရေးမက အော်ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ရှေ့မှလူ ထွက်လာပြီး ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် အင်တာဗျူးရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

“မင်းနာမည်က ကျိုးခယ့်ရှင်းလား။ အလုပ်သင် သတင်းထောက် ဒါမှမဟုတ် အချိန်ပိုင်းသတင်းထောက်ရာထူးကို လျှောက်ထားတာလား။ မင်း ဒီနှစ် ကျောင်းပြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား” အလယ်တွင် ထိုင်နေသော အင်တာဗျူးသမားက တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်။ အော်၊ ဒီမိန်းကလေးက ကျိုးခယ့်ရှင်းပဲကိုး။

“ကျွန်မ ဒီနှစ် ကျောင်းမပြီးသေးပေမဲ့ ကျောင်းရဲ့ သတင်းစာတိုက်မှာ ကျောင်းသတင်းထောက်အဖြစ် လုပ်ခဲ့ဖူးလို့ အတွေ့အကြုံ နည်းနည်းတော့ ရှိပါတယ်” ကျိုးခယ့်ရှင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပြီ။ ဒါဆို မင်း ကျောင်းသတင်းစာတိုက်မှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံကို အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး”

ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး စကားလုံးများကို စုစည်းကာ သူမ၏ အလုပ်အတွေ့အကြုံများကို စတင်ပြောပြသည်။ သို့သော် ဤအချိန်မှသာ သူမ၏ အလုပ်အတွေ့အကြုံများမှာ တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း၊ ပြောပြရန် အကြောင်းအရာလည်း မပြည့်စုံကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အင်တာဗျူးသမား သုံးယောက်သည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေကြသည်။ ဤအတွေ့အကြုံဖြင့် သူတို့၏ မဂ္ဂဇင်းတွင် သတင်းထောက်လျှောက်ခြင်းသည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် ဆေးပညာကို သင်ကြားခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏အမြင်တွင် ဤဆေးပညာမဂ္ဂဇင်းအတွက် သတင်းထောက်အလုပ်သည် သတင်းပညာကို သင်ကြားခဲ့သူများထက် ဆေးပညာသင်ကြားခဲ့သူများက ပိုမိုသင့်တော်သည်။ မဟုတ်ပါက သူများက အထူးပြုစကားလုံးတစ်ခု ပြောလိုက်လျှင်ပင် သူမ နားလည်မည်မဟုတ်ပေ။

အဓိက အင်တာဗျူးသမားသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။ ဤအရည်အချင်းက အလွန်ညံ့ဖျင်းသည်။ ရှေ့က လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမ၏ ကျောင်းသတင်းစာ အတွေ့အကြုံက အနောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ဤမိန်းကလေးကို သူ မခန့်အပ်၍ မဖြစ်ပေ။ ထိုသူက မှာကြားခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တခြားသူများ ခန့်အပ်သည်ဖြစ်စေ မခန့်အပ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ ဤမိန်းကလေးကိုတော့ သေချာပေါက် ခန့်အပ်ရမည်။

ဤမိန်းကလေးက မည်မျှပင် အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်သည်ဖြစ်စေ အားလုံးကို သဘောတူရမည်။ အကယ်၍ ဤမိန်းကလေးကို မခန့်အပ်နိုင်ပါက သူတို့လည်း အလုပ်ဆက်လုပ်ရန် မလိုတော့ပေ။

“အင်း၊ မင်းမှာ တခြား ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းများ ရှိသေးလား” ဤအတွေ့အကြုံဖြင့် ခန့်အပ်လိုက်ပါက မိန်းကလေးက တခြားရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသည်ဟု စိုးရိမ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။

“ကျွန်မက ဘောပင်နဲ့ စာရေးလေ့ကျင့်ထားပါတယ်၊ ဒါက ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းလို့ ယူဆလို့ရလား” ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် သိမ်ငယ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့။ ငါတို့ မဂ္ဂဇင်းတိုက်က စာရေးကောင်းသူတွေကို သဘောကျတာပေါ့! အင်း၊ ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်း အရင် တစ်လ အလုပ်သင်အဖြစ် စမ်းသပ်ရမယ်။ စမ်းသပ်ကာလမှာလည်း လစာရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မများဘူး။ စာချုပ်လည်း မရှိဘူး၊ မင်း သဘောတူလား” အဓိက အင်တာဗျူးသမားက ပေါင်ပေါ် လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ ဘောပင်ဖြင့် စာရေးတတ်ခြင်းကို အလွန်ကျေနပ်သည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှေ့က ငါ ပြောခဲ့တာတွေ အများကြီးပဲ။ မင်းရဲ့ မျက်နှာကလည်း မကောင်းဘူး။ အခု ဘောပင်နဲ့ စာရေးတတ်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ မင်းက ငါ့ကို ခန့်လိုက်ပြီလား။ ဒါပေမဲ့ အခုခေတ် မဂ္ဂဇင်းတိုက်တွေက ကွန်ပျူတာနဲ့ စာရိုက်ပြီး ဒီဇိုင်းလုပ်ကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒီမဂ္ဂဇင်းတိုက်က သတင်းတွေကို လက်နဲ့ ရေးတာလား။

သို့သော် သူ့ကို ခန့်အပ်တာကို သူမ ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ကျွန်မက ကျောင်းတက်နေတုန်းမို့ အချိန်ပိုင်း သတင်းထောက်ပဲ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နွေရာသီကျတော့ အချိန်ပြည့် အလုပ်သင် သတင်းထောက်အဖြစ် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ လစာ နည်းနည်းပဲယူလည်း ရပါတယ်”

“အလုပ်သင်ကာလမှာ အချိန်ပြည့်လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကွန်ပျူတာ သုံးတတ်လား။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ သတင်းမူကြမ်းကို အီးမေးလ်နဲ့ ပို့လိုက်ရင် ရပြီ”

ကျိုးခယ့်ရှင်း ကြောင်သွားသည်။ အီးမေးလ်နဲ့ဆိုရင် လက်နဲ့ ရေးစရာမလိုဘူး။ ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ဘောပင်စာရေးအတတ်က ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။

“အီးမေးလ်တော့ သုံးတတ်ပါတယ်။ ဒါဆို ကျွန်မ ဘာတွေ သွား အင်တာဗျူးရမှာလဲ” ကျိုးခယ့်ရှင်းက စမ်းသပ်မေးမြန်းကြည့်သည်။

“အရင်ဆုံး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေအကြောင်း အင်တာဗျူးလိုက်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဆေးပညာ သင်ခဲ့တာ မဟုတ်တော့ ပြဿနာရှိတယ်။ မင်း အဲ့ဒီကိရိယာတွေရဲ့ အသုံးပြုပုံကို မသိဘူးလေ။ ဒါဆို ဒါနဲ့ဆို အဆင်ပြေမယ်။ ငါတို့ မဂ္ဂဇင်းတိုက်က ဆေးရုံတစ်ခုက အဓိက ဆရာဝန်ကြီးကို အင်တာဗျူးဖို့ရှိတယ်။ မင်း သွားရောက် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြီး အသေးစိတ် အဆင့်ဆင့်ကို ရေးချလိုက်။ ဒါမှ အလုပ်သင်ဆရာဝန်တွေ ဘယ်လို လုပ်ဆောင်ရမယ်ဆိုတာ သိနိုင်အောင်ပေါ့။ မင်းအတွက်လည်း အခမဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာစစ်ဆေးမှု ရသွားတာပေါ့”

အဓိက အင်တာဗျူးသမားသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စကားလုံးများကို ပြောလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း “သဘောတူပါစေ၊ သဘောတူပါစေ” ဟု ဆုတောင်းနေသည်။

ကျိုးခယ့်ရှင်း၏ နဖူးပေါ်တွင် မေးခွန်းအမှတ်အသားကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများကို စမ်းသပ်ရမည်လား။ ဒါပေမဲ့ အခမဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာစစ်ဆေးမှု ရမှာဆိုတော့ တန်တာပေါ့။

“အချိန်ကြာလား။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေမှာ စီစဉ်ပေးလို့ရလား”

တခြား အင်တာဗျူးသမား နှစ်ယောက်သည် မရယ်မိအောင် သိပ်မနည်း ထိန်းထားရသည်။ သူတို့သာဆိုရင် ကျိုးခယ့်ရှင်းကို ဘယ်လိုမှ မခန့်အပ်ပေ။ ဒါပေမဲ့ အဓိက အင်တာဗျူးသမားက သဘောတူနေသည်။ ဒီမိန်းကလေးကလည်း အလွန်အကျွံတောင်းဆိုနေသည်။ ဤအလုပ်ကို လူဘယ်နှစ်ယောက်လိုချင်၍ ခေါင်းချင်းရိုက်ကြသည်ကို သူမ သိရဲ့လားမသိပေ။

“ရတယ်!” အဓိက အင်တာဗျူးသမားသည် သွားများကို စေ့ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ။ ဒါဆို ကျွန်မအတွက် ပြဿနာမရှိတော့ပါဘူး”

“မင်းမှာ ဖုန်း ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းခေါ်စက် (pager) ရှိလား”

“မရှိပါဘူး”

“ကုမ္ပဏီကနေ ဖုန်းခေါ်စက်တစ်ခု ပေးပါမယ်။ အရေးပေါ်ကိစ္စတွေရှိရင် အလွယ်တကူ ဆက်သွယ်လို့ရအောင်လို့ပါ” အဓိက အင်တာဗျူးသမားက တခြားလူများကို မည်သို့မျှ မပေးသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုကို ထပ်ပေးလိုက်သည်။

အပြင်ထွက်သောအခါ ကျိုးခယ့်ရှင်းသည် ခေါင်းမူးနေဆဲဖြစ်သည်။ အခန်းဖော်က အင်တာဗျူး ဘယ်လိုလဲဟု မေးသောအခါ သူမ တစ်ဝက်လောက် ကြောင်နေပြီးမှ အော်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အင်တာဗျူး အောင်သွားပြီ၊ အချိန်ပိုင်း အလုပ်သင်သတင်းထောက် ဖြစ်သွားပြီ!”

******