ဇနီးမောင်နှံအဖြစ်သို့

"အင်း။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယနေ့နေ့လယ်တွင် မင်္ဂလာအခန်းထဲ၌ အောင်သွယ်တော်အမျိုးသမီးများက သူမကို အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ရသည်မှာ အချည်းနှီးမဖြစ်ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

"လာခဲ့။" ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံး၍ လီရှောင်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင် တံတွေးမျိုချသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟုတ်တယ်၊ သူမရဲ့ခင်ပွန်းက တကယ်ကို... တံတွေးမျိုချလိုက်တာပဲ။

ထို့နောက် သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ဤအမူအရာသည် ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ၂၁ ရာစု ကမ္ဘာပျက်မတိုင်မီက သူမ ရုပ်မြင်သံကြားထဲတွင် မြင်ခဲ့ဖူးသော လှပသော မိန်းမပျို တစ္ဆေတစ်ဦး၏ ဖမ်းစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် တူလှသည်။

အာ... ငါကတော့ တစ္ဆေမဟုတ်ဘူး။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သောအခါ လီရှောင်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ ကြီးမားသောလက်တစ်ဖက်ကို ဇနီးဖြစ်သူက ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"လီရှောင်၊ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မတို့က တကယ့်ဇနီးမောင်နှံတွေ ဖြစ်သွားပြီ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံး၍ လီရှောင်ကို ဆိုသည်။

လီရှောင်သည် မျက်စိရှေ့မှ လှပသော မျက်နှာကြောင့် တစ်ဖန် မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားသည်။

"အင်း။" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် လက်ကိုဆန့်၍ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး မိမိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ မှီစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီး တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားသည် ဤအချိန်တွင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

မင်္ဂလာပွဲ ပြီးစီးသွားပြီ၊ သူမနှင့် လီရှောင် တကယ်လက်ထပ်လိုက်ကြပြီ။

ခေါင်းကိုမော့၍ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏မေးစေ့ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဤယောက်ျားကို ကမ္ဘာပျက်ချိန်က သူမကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း တိတ်တဆိတ်သာ စွဲလန်းခဲ့ရသည်။

ထိုအမှောင်မိုက်ဆုံးသော၊ မျှော်လင့်ချက်မမြင်ရသော နှစ်များအတွင်း သူသည် သူမ၏ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေနေသော ဘဝတွင် တစ်ခုတည်းသော ချိုမြိန်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့ကို အဝေးမှသာ ကြည့်ရှုနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး သူနှင့် ဘယ်လိုပတ်သတ်မှုမျိုးမှ ရှိလာနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း...

အချိန်ကာလတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံး အသစ်ပြန်စသောအခါ သူမသည် သူ့ကို တွေ့ဆုံခဲ့ရပြန်သည်။

ဟက်ဟက်၊ လုံးဝသူဖြစ်နေတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။

သူမ၏ ဤဘဝမှ ခင်ပွန်းသည် ကမ္ဘာပျက်ချိန်က အမှတ်တရများ မရှိဘဲ ဤခေတ်တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၂၁ ရာစု လီရှောင်၏ အတိတ်ဘဝ ဖြစ်နိုင်သည်။ မဟုတ်ရင်လည်း လုံးဝကွဲပြားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် ၂၁ ရာစု လီရှောင်ကဲ့သို့ပင် တူညီသော စရိုက်လက္ခဏာများ ရှိပြီး တူညီစွာ ထူးချွန်သည်။ တူညီစွာ သူမ၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားခဲ့သည်...

သူမသည် အတိတ်ဘဝမှ လီရှောင်ကို တိတ်တဆိတ် စွဲလန်းခဲ့ပြီး ဤဘဝတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သော လီရှောင်ကို ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးသည်။

"နောင်တစ်ချိန်မှာ ကိုယ်မင်းကို ကာကွယ်မယ်။ ကိုယ်တို့အိမ်ကို ကာကွယ်မယ်။" လီရှောင်သည် ခေါင်းကိုငုံ့၍ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ခေါင်းထိပ်တွင် အနမ်းတစ်ပွင့် ချွေချလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။

ဤသို့ဖြင့် လီရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်မယှက် နေနေသည်။

လီရှောင်သည်လည်း မလှုပ်မယှက်ဘဲ ဤအချိန်၏ သိမ်မွေ့သော ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေသည်။

ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်မသိ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနေအထား မသက်မသာ ဖြစ်လာသောအခါမှ လီရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

"အဲ... ကျွန်မတို့ မင်္ဂလာဦး သစ္စာပြု သေရည်ကို အရင်သောက်ကြရအောင်။" ဟု လီရှောင်ကို ဆိုသည်။

လက်ထပ်တယ်ဆိုရင် လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို အပြီးသတ်ရမှာပေါ့။

လီရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကွေးတက်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကို ပြန်မဖြေဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့ ဘေးတွင်ချထားသော အနီရောင်ခေါင်းအုပ်ပဝါကို ယူလိုက်သည်။

"ပဝါကို အရင်ဖွင့်မယ်။" ဟု သိမ်မွေ့သော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

သူမမေ့သေးဘူး၊ သူ့ဇနီးငယ်လေးက သူ့ရဲ့ပဝါလှန်ရမယ့် အလုပ်ကို လုယူသွားခဲ့သည်။ ဒါတော့ မဖြစ်ဘူးလေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီး မိမိလုပ်ခဲ့သော အရာကို ပြန်သတိရသွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဖုံးပြီး အစကနေ ပြန်လုပ်ကြမယ်။" ဟု မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့် ဆိုသည်။

လက်ထပ်ခြင်းသည် တစ်ကြိမ်သာ ရှိသောကြောင့် သူမသည် ဤနေရာမှ အယူအဆအချို့ကို မယုံကြည်သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်များကို အပြီးသတ်၍ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရယူလိုသည်။

လီရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကွေးတက်သွားပြီး အနီရောင်ပဝါကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာ၊ ဒါဆို ကိုယ်... ဖွင့်ပြီနော်။" ဟု ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

"အင်း။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အနီရောင်ပဝါကို လှန်တင်လိုက်သည်။

ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ဇနီးဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း လီရှောင်သည် ပျော်ရွှင်လွန်း၍ ပါးစပ်မစိနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် ဇနီးငယ်လေးနှင့်အတူ မင်္ဂလာဦး သစ္စာပြု သေရည်ကို သောက်သုံးသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်များကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် စုံတွဲငယ်သည် စကားဆက်ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှောင်လေး..." လျိုရှီပင် ဖြစ်နေသည်။

***