မိန်ဟွာမြို့

မိန်မျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် တပ်ဖွဲ့သည် နောက်နေ့တွင် အသင့်ဖြစ်နေချေသည်။ ၎င်းတွင် အကြီးအကဲအနည်းငယ်နှင့် မျိုးဆက်သစ် တပည့်များစွာ ပါဝင်ပါသည်။

မိန်မျိုးနွယ်ကို ရှင်းပစ်ရန် အကြီးအကဲများသာ အမှန်တကယ် လိုအပ်သော်လည်း ငယ်ရွယ်သော ပိုင်မျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်များကမူ မည်သူမှ မလွတ်မြောက်စေရန် လိုက်လာခဲ့တာပင်

အချို့သော အတွေ့အကြုံကိုလည်း ရဖို့ပင်

သို့တိုင် သူတို့ထဲတွင် ထူးခြားသည့်အသွင်အပြင် တစ်ခု ရပ်နေ၏

"အကြီးအကဲက ငါတို့နဲ့ပူးပေါင်းဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

ပိုင်ကျီဟန်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တော့ ပိုင်မျိုးနွယ်၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော သူတစ်ယောက်လည်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အကြီးအကဲ ပိုင်ရမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် မဟာအကြီးအကဲ ပိုင်ရမ်သာ ထိုမှာ ရှိနေရင် မည်သူမှ မလိုအပ်ဟု ခံစားရသည်။

"ဟားဟား... မင်း စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု လုပ်တော့မယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ငါ ဘယ်လို အလွတ်ခံရမလဲ"

အကြီးအကဲက ရယ်မောလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲသည် အပန်းဖြေရန် ပါဝင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်တွင် နေနေရတာကြောင့် ငြီးငွေ့နေနိုင်သည်။

တကယ်တော့ ရှန်လျန့်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့တုန်းက ပိုင်ရမ်က ပံ့ပိုးမှုအနည်းငယ်ပေးခဲ့သေးသည်။

ဒါပေမယ့် ပိုင်ကျီဟန်က မကျေနပ်ပေ

ဤတွင် မဟာအကြီးအကဲနှင့်အတူဆို ဘာများ လွဲမှားသွားနိုင်မည်နည်း။

"အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

ပိုင်ကျီဟန်သည် စုဝေးနေသော အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့”

တညီတညွတ်တည်း အော်ကြလေ၏

"ဒါဆို ထွက်သွားရအောင်၊ မိန်မျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

မိန်မျိုးနွယ် နယ်မြေသို့ ခရီးသည် တိုတောင်းသည်မဟုတ်ပေ

ပိုင်မျိုးနွယ် တပ်ဖွဲ့များသည် ကောင်းကင်သင်္ဘောဖြင့်ပင် တောင်တန်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းရန် နေ့တစ်ဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်သင်္ဘောသည် ကြီးမားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်များဖြင့် မောင်းနှင်ကာ မယုံနိုင်စရာ အမြန်နှုန်းနဲ့အတူ တည်ငြိမ်မှု အခင်းအကျင်းများရှိချေ၏

ပုံမှန်ပင်လယ်မှ သင်္ဘောကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်တူ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ကောင်းကင်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ် ထားသောကြောင့် ၎င်းသည် ခရီးသည် ရာနှင့်ချီ တင်ဆောင်နိုင်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကမ္ဘာတွင် အုပ်စုလိုက်ခရီးသွားနိုင်သည့် ပစ္စည်း ဖြစ်လာသည်။

နှေးကွေးစွာရွေ့လျားနေသော ခံတပ်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ အရှိန်၊ ကာကွယ်ရေးနှင့် ရွေ့လျားမှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးသာမက စစ်မက်ရေးရာ လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

မိန်မျိုးနွယ်၏မြို့တော်ဖြစ်​သော မိန်ဟွာမြို့သည် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် တောက်ပနေသော မြစ်များဝန်းရံထားသည့် မြေသြဇာကောင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းတွင် တည်ရှိနေပါသည်။

လှပသည့်တိုင် သေခြင်းတရားက အပေါ်စီးကနေ ပေါ်လာသည့်အခါ အလှတရားက ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ချေ

မိန်ဟွာမြို့သည် ဒေသတွင် အဓိက ဖြစ်ပြီး မိန်မျိုးနွယ်က လုံးဝ အုပ်ချုပ်ထားသည်။ ဤတွင် ဘုရင်များကဲ့သို့ ပြုမူကြသည်။

ကြက်သွေးရောင် ဇီးသီးပွင့်သုံးပွင့်သည် တံခါးဂိတ်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ တည်ရှိနေပြီး သူတို့၏တပည့်များသည် မာနကြီးသော သခင်များကဲ့သို့ လမ်းများပေါ်တွင် လျှောက်သွားကြသည်။

မြို့စောင့်တပ်များသည် ဇီးသီးပုံစံ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဝတ်ထားသည့် မိန်မျိုးနွယ်၏ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့မှာတော့ သူတို့က အရေးမကြီးပေ

ဒီနေ့ ပိုင်မျိုးနွယ် ရောက်လာချေပြီ

သူတို့၏ ဧရာမ ပျံသန်းနေသော သင်္ဘောသည် မြို့ပြင်တွင် ပျံဝဲလာသောအခါ ဝိညာဉ်ရေးရာဖိအားများသည် ရေလျှံနေသော ဆည်တစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်လာသည်။

လူတွေသည် လမ်းမတွေပေါ်ထွက်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။

အများစုသည် ထွက်ပြေးကြပြီး ကုန်သည်များသည် ၎င်းတို့၏စတိုးဆိုင်များကို ပိတ်ကာ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မြို့ရိုးများဆီသို့ ပြေးတက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်သင်္ဘောများသည် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မိန်ဟွာမြို့ကို ပျံသန်းခွင့်မရှိပေ

တရားစီရင်တော်မူခြင်းကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံသည် ကောင်းကင်တခွင်၌ ကျယ်လောင်လေ၏။

ကောင်းကင် သင်္ဘောပေါ်မှ လူတစ်ယောက်ထွက်လာပြီး သူ၏ ၀တ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်နေကာ အနက်ရောင် ဆံပင်များက စစ်၏ ဆိုင်းဘုတ်ကဲ့သို့ နောက်မှာ ဝဲပျံနေသည်။

သူသည် လေထဲ၌ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်က နောက်ကျောဖက်ပစ်ကာ ပြုံးပြနေသည်။

အဲဒါ ပိုင်ကျီဟန်ပင်”

"မိန်မျိုးနွယ်”

သူ့အသံက ချီနဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏

"မင်းတို့ အချိန်ကြာကြာနေခဲ့ပြီးပြီ”

မရေတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် အပေါ်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မိန်မျိုးနွယ် အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များသည် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ မယုံကြည်မှုများနဲ့အတူ ခန်းမထဲမှ အမြန်ထွက်လာကြသည်။

တစ်ချို့က ဟာသတစ်ခုလို့ထင်ပြီး ရယ်နေကြသည် ။ တခြားသူတွေကတော့ ကျောထဲ အေးခဲနေသည့် အအေးဒဏ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ကျီဟန်လေသံသည် ပြတ်သားပြီး အေးစက်သွားသည် ။

"ဒီနေ့၊ ငါက မင်းတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ဖယ်ရှားဖို့ မင်းတို့ရဲ့တံခါးရှေ့မှာ ရပ်နေတာ။ မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိတယ်၊ တစ်ခုက အရှုံးပေးရင် မင်းတို့ကိုချမ်းသာပေးမယ်"

သူက ပြုံးလိုက်၏

"ဒါမှမဟုတ် တွန်းလှန်ရင် မင်းတို့ အသက်ရှင်ဖို့ ကိုမေ့သွားနိုင်တယ်။"

တိတ်ဆိတ်ကုန်၏

ပြင်းထန်သော တိတ်ဆိတ်မှုသည် မိန်ဟွာမြို့ပေါ်တွင် ကျဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် ပိုင်မျိုးနွယ် တပ်ဖွဲ့များသည် စစ်နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ပိုင်ကျီဟန်၏နောက်သို့ ဆင်းလာပြီး နတ်ဘုရား၏ လက်စားချေမှုကို တွန်းအားပေးရန် ထွက်လာကြသည်။

ဦးနှောက်တစ်ခြမ်းရှိသူတိုင်း ပြောနိုင်သည်—၎င်းသည် နှောင့်ယှက်မှုသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်သင်္ဘောသည် ပိုင်မျိုးနွယ်၏ ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ထိပ်တွင် ရပ်နေသူမှာ ၎င်းတို့၏ အမွေဆက်ခံသူ ပိုင်ကျီဟန် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မိန်ဟွာမြို့၏ အတွင်းပိုင်းမှ ကောင်းကင်ယံသို့ လူများစွာထွက်ပေါ်လာပြီး ချီလှိုင်းလုံးကြီးသည် အပြင်သို့ လှိမ့်လာကာ မြို့တံခါးများထက်တွင် အလင်းတန်းများ ဖြာကျနေသည်။

၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ ငွေရောင်မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်ရှည်၊ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများနဲ့အတူ တောက်ပြောင်နေသည့် မျက်လုံးနက်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ၏ဝတ်ရုံရှိ ရွှေချည်တွင် ဇီးပွင့်သုံးပွင့်တံဆိပ်ထိုးထားကာ မိန်မျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကြောက်တရားတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ရှေ့ကို တိုးလာခဲ့သည်။

“သခင်လေးပိုင်” သူ့အသံက လေထဲမှာပဲ့တင်ထပ်နေ၏ "ဒါ... မထင်မှတ်ထားတဲ့အရာပဲ”

သူ့လက်တွေ အနည်းငယ်တုန်နေသော်လည်း တရားဝင် နှုတ်ဆက်ရင်း သူ့လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ငါတို့ မိန်မျိုးနွယ်က ပိုင်မျိုးနွယ်ကို အမြဲလေးစားတယ်။ မင်းတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မနှောက်ယှက်ခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါနဲ့ ငါတို့ ဂိတ်ပေါက်ကို ဘာလို့ ဒီလောက်သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်နဲ့ လာတာလဲ"

ခဏလောက်ကြာတော့ ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေ တွန့်ကွေးသွား၏

ပြီးတော့ သူက ရယ်လိုက်လေသည်။

"ဟားဟား..."

အသံကျယ်လွန်း၏ ။ မောက်မာသည့်အပြင် မထီမဲ့မြင်ပြုသေးသည်။

"ငါ့ကို မစော်ကားဘူးတဲ့လား?"

သူက ရယ်မောကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောသည်။

“မင်းက တကယ့်ကို မသိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မသိသလို ဟန်ဆောင်နေတာလား?”

ပိုင်ကျီဟန်အမူအရာသည် အေးစက်စက်အဖြစ် ပြောင်းသွားသည်။

“မိန်ရူလန်က သတိပေးခဲ့ဘူးလား? ဒါမှမဟုတ် မင်းက တကယ့်ကို အိမ်မက်လို့ပဲ ထင်နေသလား? ငါ့စကားတွေ ဘယ်အချိန်က ရယ်စရာလို ဖြစ်သွားတာလဲ”

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဒေါသထွက်သလို ပြောကြားလာသည်။

မိန်မိသားစု အကြီးအကဲမျက်နှာက တွန့်လိမ်သွားသည်။

“ရူလန်…?”

သူ့အနေနဲ့ သိတာက မိန်ရူလန်သည် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းချက်အချို့ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပိုင်မျိုးနွယ် အကြီးအကဲကို နှိုးဆော်မိမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ

သူမက ထိုကိစ္စကို မိသားစုအား ဖုံးထားခဲ့သည်။

“သခင်လေး” အကြီးအကဲသည် လျင်လျင်မြန်မြန် ပြောလာသည်၊ “အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် တိတိကျကျ မသိပေမယ့် သူမအစား ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ သူမက ငယ်သေးပြီး ဗဟုသုတမပြည့်စုံသေးလို့ပါ”

သူသည် အကြောင်းအရာအားလုံးကို မသိသည့်တိုင် မိန်ရူလန်သည် ပိုင်ကျီဟန်ကိုစော်ကားခဲ့ပြီး အခုတော့ မိသားစုတစ်စုလုံးက ပေးဆပ်နေရချေပြီ။

ထိုအကြောင်းကြောင့် သူ့အနေနဲ့ ကိစ္စကို ပေါ့ပါးအောင် လုပ်ပေးရမည်ဆိုတာကို သိနေချေပြီ။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ရယ်နေပုံရသည်။ ထိုလူကြီးတွေက သူတို့နေရာကို သိ၏ ငယ်ရွယ်သူများနှင့် မတူချေ

"ငါလူတိုင်းရှေ့မှာ ပြောထားပြီးသားပဲ- မိန်ရူလန် ငါ့ကို မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲနေတာ မရပ်ဘူးဆိုရင် သူ့မျိုးရိုးကို ငါဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့..ငါဘာပြောရမလဲ... ကတိတစ်ခုက ကတိတစ်ခုပဲ"

မိန်မျိုးနွယ်အကြီးအကဲများ၏ အမူအရာမှာ မဲမှောင်သွားခဲ့သည်။ မဆင်မခြင် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကြောင့် သူတို့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းသွားရတော့မည်

ထို့နောက်—

"ပိုင်ကျီဟန်”

မိန်မျိုးနွယ် အိမ်ကြီးဆီမှ ဒေါသတကြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။

အတွင်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာကာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာ၏

သူမသည် ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဆံပင်ကို ကျစ်ဆံမြီးဖြင့် ချည်နှောင်ထားကာ သူမ၏ ၀တ်ရုံများသည် ဇီးသီးပွင့်များဖြင့် ချယ်လှယ်ထားသည်။

အဲဒါ မိန်ရူလန်ပင်

သူမသည် မိန်မျိုးနွယ်သို့ ပြန်သွားပုံရသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူမသည် ရောင်ပြန်ဟပ်ဂူထဲမှာ ရှိနေရမည် မဟုတ်ဘူးလား

သူမဆန္ဒအလျောက် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်သွားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်... သို့မဟုတ် တစ်ခုခုဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ အခုဒီမှာ ရှိနေ၏ ပိုင်ကျီဟန်အဖို့ ဒါက ပိုကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

၎င်းသည်အရာများကို ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။

သူမသည် လေထဲတွင် ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့ သွားသော်လည်း မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် ပူလောင်နေသည်။

"နင်ကဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ?”

ပိုင်ကျီဟန်သည် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အိုး၊ ငါ မင်းကို ကတိတစ်ခုပေးထားတယ်၊ မှတ်မိလား အခု ငါဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာ။"