မိုးရွာနေသော ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်

သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်က တင်းမာပြီး အသက်ရှူကြပ်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေက အခုတော့ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပုံရသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မျက်နှာကို အဝါရောင်စက္ကူနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေဆိုးကြီးက ကားပေါ်ကနေ ဆင်းသွားလို့ပဲ။ တစ္ဆေအရေအတွက် နည်းသွားရုံသာမက ထိုင်ခုံတစ်ခုံပါ လွတ်သွားခဲ့သည်။

ဒါက သိပ်ကို အရေးကြီးတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုပဲ။

လွတ်သွားတဲ့ ထိုင်ခုံတစ်ခုံက ဘတ်စ်ကားဟာ လောလောဆယ်မှာ လူပြည့်လျှံကျ မသွားနိုင်တော့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ နောက်မှတ်တိုင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် တက်လာခဲ့ရင်တောင် အရင်ကလို အပြင်းအထန် တိုးဝှေ့တိုက်ခိုက်ရမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ဘာလို့ဆို မှတ်တိုင်တစ်ခုပြီးတိုင်း ဆင်းသွားတဲ့တစ္ဆေတွေလည်း ရှိနေလို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ မှတ်တိုင်နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးရုံနဲ့ စာတိုက်ရဲ့ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေဟာ အသက်ရှူရကြပ်ပြီး ဖိနှိပ်ခံနေရတဲ့ ခံစားချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေကြရပြီ။

ဒါက မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းရဲ့ အရသာပဲ။

ဒီတစ္ဆေဘတ်စ်ကားနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် တစ္ဆေစာတိုက်က အိမ်လိုတောင် နွေးထွေးတယ်လို့ ခံစားလာရသည်။

တစ္ဆေစာတိုက်မှာ သူ့တစ္ဆေနဲ့သူ ရှိနေပေမဲ့ ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်က အရေအတွက်လောက်တော့ မများဘူး။ ပြီးတော့ စာတိုက်က ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ်များများ၊ ဒီနေရာလိုမျိုး အချိန်တိုင်းမှာ သေမင်းက မျက်စိရှေ့မှာတင် ချောင်းမြောင်းနေသလိုမျိုး ခံစားချက်ကို တစ်ခါမှ မပေးခဲ့ဖူးဘူး။

"တတိယမှတ်တိုင်ပြီးရင် ငါတို့ဆင်းမှ ဖြစ်မယ်။ ဒီပေါ်မှာ ဆက်နေရင် မနက်မိုးလင်းတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြားလူတွေရဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ရတာ ခုနကဖြစ်သွားတာက အန္တရာယ်အကြီးဆုံးအပိုင်းတောင် မဟုတ်သေးဘူးထင်တယ်။"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ကားပေါ်က တစ္ဆေဆရာ တော်တော်များများကို အကဲခတ်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

ဒီတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ချင်းစီက သာမန်မဟုတ်ကြဘူး။ သူတို့က ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ နေသားကျနေပုံရပြီး ဘာတင်းမာမှု အရိပ်အယောင်မှ မပြဘူး။ ယန်ကျန့် ကားပေါ်တက်လာချိန် ဒါမှမဟုတ် ကားလူပြည့်သွားချိန်မှာပဲ စိတ်မရှည်တဲ့ပုံစံနဲ့ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်သွားကြတာ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အခုလို တစ္ဆေဆိုးတွေနဲ့ ဘတ်စ်ကားအတူစီးနေရတဲ့ အခြေအနေက အကောင်းဆုံးအခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။

"နောက်ထပ် မှတ်တိုင်တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရဦးမလဲ။"

ချင်ခိုင်က စဉ်းစားရင်း သူ့ဘေးက ထိုင်ခုံကို စိတ်မသက်မသာနဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ခဲနေပြီး တောင့်တင်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းကောင်က သူ့ခေါင်းကို သဘာဝမကျအောင်စောင်းပြီး သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေတုန်းပဲ။

သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသလိုမျိုးပဲ။

လောလောဆယ်မှာတော့ ဘတ်စ်ကားရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကြောင့်သာ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်သေးတာ ဖြစ်သည်။

ချင်ခိုင်က အကြည့်ကို အမြန်လွှဲပြီး တခြားစာပို့သမားတွေကို စတင်အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူတို့အခြေအနေကလည်း သိပ်မကောင်းလှဘူး။

သူတို့ရဲ့ အနီးအဝေး ပတ်ပတ်လည်မှာ တစ္ဆေဆိုးတွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေ ရှိနေတယ်။ ကံကောင်းတဲ့သူ အနည်းငယ်ကတော့ သူတို့ဘေးမှာ တစ္ဆေအစား တစ္ဆေဆရာတွေ ထိုင်နေကြတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူတွေကလည်း အန္တရာယ်မနည်းလှဘူး။

သူတို့ကို သွားစော်ကားမိရင်လည်း စာပို့သမားတွေအတွက် အသက်သေဆုံးနိုင်တာပဲ။

ကံကောင်းစွာနဲ့ ဘတ်စ်ကားပေါ်က အသက်ရှင်ရေးအခြေအနေက ခဏတာတော့ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဖိအားသိပ်မရှိတော့တဲ့အတွက် သက်ရှိအချင်းချင်း လောလောဆယ်တော့ ပြဿနာရှာကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးက ဒီကို အသက်ရှင်ဖို့ လာကြတာ၊ အသေခံဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူးလေ။

ဘတ်စ်ကားက အချိန်ကြာကြာ ဆက်လက်ခရီးနှင်လာတဲ့အခါမှာတော့၊

လူတိုင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာဖြစ်မှုနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသည်။

အရင်က ထူးဆန်းတဲ့မြို့နယ်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက ဘတ်စ်ကားက နာရီဝက်တိတိ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီ။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘာထူးခြားမှုမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ အရာအားလုံးက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက ကောင်းကောင်းသိနေကြတယ်၊

ဘတ်စ်ကားရဲ့ တတိယမှတ်တိုင်က သိပ်မဝေးတော့ဘူးဆိုတာကိုပဲ။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က ဘတ်စ်ကားကို ဘယ်လိုမောင်းရမလဲဆိုတာ ကြံဆဖို့ ကြိုးစားနေတာကို လက်လျှော့လိုက်ပြီ။ သူက အပြင်ဘက်က ပြောင်းလဲနေတဲ့ ရှုခင်းတွေကို အာရုံပြောင်းပြီး စောင့်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ သူလည်းပဲ ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် ရှည်လျားတဲ့ ခရီးလမ်းဖြစ်ပြီး မှတ်တိုင်က မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်လို့ ခံစားနေရလို့ပဲ။

"ဒီတစ်ခေါက် ဘတ်စ်ကားရဲ့လမ်းကြောင်းက ငါအရင်တစ်ခေါက် စီးခဲ့တုန်းကနဲ့ လုံးဝကို မတူဘူး။ ငါတို့တွေ့ခဲ့ရတဲ့ မှတ်တိုင်တွေက သိသိသာသာကို ကွဲပြားနေတယ်။ ဒါက လမ်းကြောင်း အသစ်စက်စက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်မယ်။"

သူက ဒီတစ္ဆေဘတ်စ်ကားကို ပထမဆုံးအကြိမ် စီးခဲ့တုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

အခုစီးနင်းမှုနဲ့ ဘာမှမတူဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေဗီရိုက သူ့ကို အဲ့ဒီအိမ်ထဲက အခန်းတစ်ခုကို ဖွင့်ခိုင်းတဲ့ တောင်းဆိုမှု၊ ဒါတွေအားလုံးက ဆက်စပ်နေရမယ်။ ဒီအချက်အလက်တွေအားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ရင် သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး။ ဘတ်စ်ကားလမ်းကြောင်းပေါ်က တတိယမှတ်တိုင်ဟာ သူ မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းသွားရမယ့် နေရာတစ်ခုပဲ။

ဘတ်စ်ကားက ရှေ့ကို ဆက်မောင်းနေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက် ရေစက်အနည်းငယ်က ကားရှေ့လေကာမှန်ကို လာစင်တယ်။

ကားရှေ့ဆက်သွားလေလေ မိုးက ပိုသည်းလာလေလေ ဖြစ်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဘတ်စ်ကားမှန်တွေပေါ်မှာ တဖျောက်ဖျောက် ရွာချနေတဲ့ မိုးရေသံတွေနဲ့ ပြည့်သွားတယ်။ ထူထပ်တဲ့မိုးစက်တွေက ပြတင်းပေါက်ကို လက်ချောင်းပေါင်းများစွာနဲ့ တဒေါက်ဒေါက် ခေါက်နေသလိုပဲ။

အပြင်လောကက ပိုပြီးတော့ မှောင်မိုက်သွားသည်။

မိုးက သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာလာလိုက်တာ ဘတ်စ်ကားရဲ့ ရှေ့မီးကြီးတွေတောင် မိုးရေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမလို ဖြစ်နေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အပြင်မှာ မိုးရွာနေတာလား။"

"ဒီလိုပဲ ထင်ရတာပဲ။ ဒီနေရာမှာ ဒီလိုရာသီဥတုမျိုး ကြုံရတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။"

"ငါ့ကို မကြည့်နဲ့။ ငါလည်း ဒီမှာ မိုးရွာတာ ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ။ တတိယမှတ်တိုင်က ရောက်တော့မယ်ထင်တယ်။ ငါထင်တာတော့ ဒါတွေအားလုံး တစ်ခုခုနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ်။ ဥပမာ၊ ဒုတိယမှတ်တိုင်က ထူးဆန်းတဲ့မြို့နယ်လိုပေါ့။ ဘတ်စ်ကားက ဘာလို့အဲ့မှာ ရပ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ဆို ကားပေါ်မှာ မျက်နှာကို အဝါရောင်စက္ကူနဲ့ ဖုံးထားတဲ့ တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်ရှိနေပြီး ဘတ်စ်ကားရဲ့ တာဝန်က အဲ့ဒီတစ္ဆေကို သူ့မူလနေရာဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ ဖြစ်နေလို့ပဲ။"

"သဘာဝကျတယ်။ ပထမမှတ်တိုင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ရွာကို ပြန်ရမယ့်တစ္ဆေမရှိလို့ ဘယ်သူမှမဆင်းဘဲ အသစ်တွေပဲ တက်လာခဲ့တာ။"

"ငါထင်တာတော့ ဒီမှတ်တိုင်က ငါတို့အတွက် မဟုတ်လောက်ဘူး။ အရင်က တာချန်းမြို့မှာ ဆင်းသွားတဲ့ တစ္ဆေအတွက် ဖြစ်ဖို့များတယ်။ ငါ အခုထိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသေးတယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက အနက်ရောင်စက္ကူထီးတစ်လက် ကိုင်ထားတယ်။ တစ္ဆေတွေက ထီးကိုင်တယ်ဆိုရင် တစ်နေရာရာမှာ မိုးရွာနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဒါဆိုရင် ဆက်စပ်မှုရှိနိုင်တယ်။"

အထူးသဖြင့် ထက်မြက်တဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က သဲလွန်စတချို့ကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်လိုက်သည်။

ခုထိဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ရင် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားရဲ့ နောက်ကွယ်က ယုတ္တိဗေဒကို မသဲမကွဲ စပြီး မြင်တွေ့လာရနိုင်သည်။

ဘတ်စ်ကားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တစ္ဆေတွေကို သူတို့ရဲ့ မူလနေရာဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ပဲ။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်။ ဘာလို့ဆို သူတို့ရဲ့ သုံးသပ်ချက်က သူ့ရဲ့ သီအိုရီတချို့နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေလို့ပဲ။

အနက်ရောင်ထီးနဲ့ တစ္ဆေက ဒီမှတ်တိုင်မှာ ဆင်းရမှာ။ ဒါပေမဲ့ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သူက ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ စောစီးစွာ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ကားရဲ့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နှောင့်ယှက်သွားခဲ့တယ်။

"တာချန်းမြို့မှတ်တိုင်မှာ တစ္ဆေက စောပြီးဆင်းသွားခဲ့တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက တာချန်းမြို့က တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို သွားနှိုးဆွမိလို့ ဖြစ်မယ်။ အခြေအနေကိုက်ညီသွားပြီး ကားတံခါးကလည်း ပွင့်နေတာနဲ့ အခွင့်အရေးယူပြီး ထွက်သွားတာဖြစ်မယ်"

ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်တယ်။

ဒီယူဆချက်သာ မှန်ခဲ့ရင် တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ဘာလို့ဆို ဒီဘတ်စ်ကားက ယာဉ်မောင်းမရှိဘဲ သဘာဝလွန်ကမောက်ကမ အခြေအနေတစ်ခုမှာ ရှိနေတာကြောင့် အနက်ရောင်ထီးနဲ့ တစ္ဆေလိုမျိုး မှတ်တိုင်မှားဆင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဆက်ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ ဘတ်စ်ကားက ဆက်ပြေးနေသရွေ့ တစ္ဆေတွေက နေရာမှားတွေဆီ သွားရောက်ပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။

"ဒါကြောင့် အဖိုးကြီးချင်က အစကတည်းက ဘတ်စ်ကားမောင်းတဲ့ တာဝန်ကို ယူခဲ့တာလား။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ အားလုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ။"

ယန်ကျန့်ရဲ့စိတ်ထဲက သံသယတွေ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။

သူ အမှန်တရားနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပိုနီးကပ်လာနေသလိုပဲ။

"ဟိုမှာကြည့်၊ နောက်ဘူတာရုံကို လှမ်းမြင်နေရပြီ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က လေသံကိုနှိမ့်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဝေးဆီမှာ သဲသဲမဲမဲ ရွာနေတဲ့မိုးရေကြားထဲကနေ လမ်းဘေးမှာ မီးရောင်တွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းနေသည်။ ပုံရိပ်က ဝေဝါးနေပေမဲ့ ဒါဟာ ဘူတာရုံတစ်ခုရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာပဲ။

တာချန်းမြို့ကနေ စတင်ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားက သူ့ရဲ့ တတိယမှတ်တိုင်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

ပတ်ဝန်းကျင်က သဲကြီးမဲကြီးရွာနေတဲ့မိုးက အဆုံးမရှိသလိုပဲ၊ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ရေလှောင်အိမ်ထဲ ထည့်ထားသလိုမျိုးပဲ။ လမ်းဘေးက ဘူတာရုံကလွဲလို့ တခြားဘာကိုမှ မမြင်ရဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာမှမရှိတာမဟုတ်ဘဲ မိုးအရမ်းသည်းနေလို့ သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရတာဖြစ်မယ်လို့ ခံစားမိလိုက်သည်။

ဘတ်စ်ကားက ဘူတာရုံနားကို ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့အမျှ အရှိန်လျှော့လာသည်။

ကားက ရပ်တော့မယ်။

"အရင်က ခန့်မှန်းချက်တွေသာ မှန်ခဲ့ရင် အနက်ရောင်ထီးနဲ့ တစ္ဆေက ဆင်းသွားနှင့်ပြီးသားမို့ ဒီမှတ်တိုင်မှာ တစ္ဆေဆင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအစား တစ္ဆေတစ်ကောင် တက်လာဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများတယ်။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တွက်ချက်မှုတွေနဲ့အတူ လင်းလက်သွားသည်။ သူ့သီအိုရီတွေကို သက်သေပြဖို့ ဒီအတွေ့အကြုံကို သူလိုအပ်နေသည်။

ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ကို အားကိုးနေလို့ မရဘူး။

"သေချာကြည့်စမ်း။ ဘူတာရုံနားမှာ... တစ်ခုခုရှိတယ်... အရောင်းစက်တစ်လုံးပဲ။"

ရုတ်တရက် ဘတ်စ်ကားက ပိုနီးကပ်လာတဲ့အခါ လူတိုင်းက မိုးရေစိုနေတဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ ဘူတာရုံနားက မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ ပုံမှန်ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်တစ်ခုလိုပဲ သိပ်ထူးထူးခြားခြားမရှိဘူး။ ဘူတာရုံဘေးမှာ အရောင်းစက်အဟောင်းတစ်လုံး ရှိနေတာကလွဲလို့ပေါ့။

အရောင်းစက်က မီးကြိုးလွတ်နေသလို မီးတွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နဲ့ တည်ငြိမ်မှုမရှိဘူး။

မရပ်မနားရွာနေတဲ့မိုးကြောင့် အထဲမှာ ဘာတွေရောင်းနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး။

"ကျိုးဒန်၊ ဒီတစ်ခါတော့ မိုက်မဲတဲ့အလုပ်တွေ မလုပ်နဲ့ဦး။ အဲ့ဒီအရောင်းစက်က ထူးဆန်းနေပေမဲ့ ဒီနေရာက ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အပြင်မှာ မိုးကသည်းပြီး မှောင်မည်းနေတာ၊ အပြင်ထွက်လိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်မလဲ ဘယ်သူသိမလဲ။"

တစ်ယောက်ယောက်က သတိပေးလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒါ ငါ့ကိစ္စပဲ။ မင်းက ဘာကို အဲ့လောက်ကြောက်နေတာလဲ။"

ကျိုးဒန်က လှောင်ရယ်လိုက်တယ်။

"မင်းသေမှာကြောက်ရင် ဒီဘတ်စ်ကားပေါ်ကို လိုက်မလာသင့်ဘူး။ ဒီကိုရောက်လာမှတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆုံးသတ်နဲ့ တွေ့ဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်။ ငါ့အဖေလိုလို ဘာလိုလို လာလုပ်မနေနဲ့။"

"မင်း အသက်မသေအောင် ငါက စေတနာကောင်းနဲ့ အကြံပေးနေတာ"

တခြားတစ်ယောက်က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေကို ချွေတာထားလိုက်စမ်းပါ။ မင်းက ငါတစ္ဆေကို ပြန်ခေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို ဒုက္ခပေးမှာကို ကြောက်နေတာမလား။ ကောင်းပြီ စိတ်အေးအေးထား။ ငါ ဒီတစ်ခါ မဆင်းတော့ဘူး။ အဲ့အရောင်းစက်က အရမ်းကြီးတယ်၊ ငါတစ်ယောက်တည်း သယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျိုးဒန်က ဆင်ခြေတစ်ခုပေးရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ့စကားကြောင့် တခြားခရီးသည်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေ ညှိုးမှောင်သွားကြသည်။

ဒီကောင်က အရောင်းစက်က သယ်ဖို့အရမ်းကြီးလို့ မဆင်းတာတဲ့လား။ ဆိုလိုတာက သယ်ရလွယ်ရင် ဘတ်စ်ကားပေါ်က ဆင်းဖို့ ဝန်လေးမှာမဟုတ်ဘူးပေါ့။

"ဒီအရူးနဲ့ ပြဿနာရှာတဲ့ကောင် သေသွားရင်ကောင်းမှာပဲ။"

လူတော်တော်များများက စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ စိတ်အာဃာတနဲ့ လူသတ်နိုင်တဲ့စွမ်းရည် မရှိတာမို့ စိတ်ထဲမှာပဲ ဒေါသထွက်နေရသည်။

ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် ကျိုးဒန်က အကြံပေးလိုက်တယ်။

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး ကားပေါ်ကဆင်းပြီး အဲ့ဒီအရောင်းစက်ကို သယ်ကြမလား။ ငါထင်တာတော့ အဲ့ဒီပစ္စည်းက အရင်က ကြေးစည်ပိုင်းထက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိလောက်တယ်။"

"ကျိုးဒန်၊ မင်းရဲ့ ခေါင်းမရှိတဲ့ အကြံအစည်တွေထဲ ငါတို့ကို ဆွဲမထည့်နဲ့။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ပျက်စွာ အော်လိုက်သည်။

စာပို့သမားအားလုံးက ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြတယ်။ သူက ကျိုးဒန်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို တကယ်သဘောတူပြီး ကားပေါ်က ဆင်းသွားမှာကို အရမ်းစိုးရိမ်နေကြသည်။

"ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမှတ်တိုင်ပြီးရင် ငါဆင်းတော့မှာ။ လမ်းမှာ ဘာမတော်တဆမှုမှ မဖြစ်ချင်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ... မိုးရွာတဲ့နေ့တွေကို မကြိုက်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က အပြင်ဘက်ရာသီဥတုကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တကယ်နှမြောစရာပဲ။ ငါတို့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် အကြီးအကျယ် အမြတ်ထွက်မှာ။"

ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရတာကို ကျိုးဒန်က ဘာမှမဖြစ်သလို ပြောလိုက်သည်။

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မအောင်မြင်တဲ့အခါ လူတိုင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီမှတ်တိုင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ကားပေါ်တက်လာနိုင်တယ်။ ထိုင်ခုံမလောက်ရင်တော့..."

သူက သူ့စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ ရပ်လိုက်သည်။

ထိုင်ခုံတစ်ခုံ လွတ်သွားပေမဲ့ ဒီမှတ်တိုင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းသာ တက်လာမယ်လို့ ဘယ်သူမှ အာမ မခံနိုင်ဘူး။ တစ္ဆေနှစ်ကောင်သာ တက်လာရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို အတင်းဆင်းခိုင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာရတော့မယ်။

ဒီစကားတွေကြောင့် လူတိုင်းရဲ့အာရုံကြောတွေက တစ်ဖန်ပြန်တင်းမာလာခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာပဲ၊

ဘတ်စ်ကားက ရပ်တန့်သွားသည်။

တတိယမှတ်တိုင်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီ။

တံခါးပွင့်လာတဲ့အခါ လေပြင်းတွေနဲ့အတူ မိုးရေစက်တွေက ကားထဲကို ပက်ကျံဝင်ရောက်လာသည်။ လေထဲမှာ ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေတဲ့ အလောင်းကောင်တွေကို စိမ်ထားတဲ့ရေလိုမျိုး ညှီစို့စို့ အနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခု ပါလာသည်။ ဘယ်လိုမှဖော်ပြလို့မရတဲ့ အနံ့ဆိုးကြီးပဲ။

"ဘူတာရုံပေါ်မှာ ဘာမှမမြင်ရဘူးပဲ။ တစ္ဆေတက်လာဖို့ အခွင့်အလမ်း သိပ်မများလောက်ဘူး။"

လူတိုင်းက ဘူတာရုံကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဘာမှမမြင်ရဘူး။ အနီးအနားက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လင်းနေတဲ့ အရောင်းစက်ကိုပဲ မြင်ရသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ရှေ့တံခါးကနေ မိုးရေတွေ အများကြီး ကားထဲကို သွန်ချဝင်ရောက်လာသည်။

ပြီးတော့ တံခါးအပြင်ဘက်က မိုးရေထဲမှာ ခြေသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြင်နိုင်တဲ့ ပုံရိပ်မရှိပေမဲ့ မှိန်ဖျော့ဖျော့ မိုးရေထဲမှာ လူနဲ့တူတဲ့ ပုံရိပ်ဝါးဝါးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒါက မိုးရေစိုနေတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။

အဲ့ဒီတစ္ဆေက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး ဘတ်စ်ကားနားကို တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ကျစ်၊ တစ္ဆေပဲ။"

ဘယ်သူမှ အချက်ပေးစရာမလိုတော့ဘူး။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက အသေးငယ်ဆုံးသော ပုံမှန်မဟုတ်မှုတွေကိုတောင် ဖမ်းယူနိုင်ဖို့ ထက်မြက်နေကြပြီ။

မသဲမကွဲနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ပုံရိပ်တစ်ခုက မိုးရေကြားထဲကနေ ဘတ်စ်ကားပေါ်ကို လျှောက်တက်လာပေမဲ့ တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ လုံးဝကို မမြင်ရတော့ဘူး။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ မိုးရေလို ကြားခံနယ်ကနေတစ်ဆင့်မှ ပေါ်လာနိုင်တဲ့ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်လား။"

ယန်ကျန့်က သူ့ဇာတိမြို့က တစ္ဆေအိပ်မက်ဖြစ်ရပ်မှာ ကြုံခဲ့ရတာကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။

ပုံသဏ္ဌာန်မရှိတဲ့ တစ္ဆေတွေက ပေါ်ထွက်လာဖို့အတွက် သီးခြားကြားခံနယ်တစ်ခု လိုအပ်ပုံရသည်။

ဒီမိုးက သာမန်မိုးမဟုတ်ဘူး။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေပြီး ကြားခံနယ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံထားရတာပဲ။

"မြေကြီးပေါ်မှာ စိုနေတဲ့ ခြေရာတစ်ခုရှိတယ်..." တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိထားပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

ကားအတွင်းခန်းမှာ စိုစွတ်နေတဲ့ ခြေရာတစ်ခုက လူသွားလမ်းတစ်လျှောက်မှာ တစ်လှမ်းချင်းစီ ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခဏအကြာမှာ လွတ်နေတဲ့ ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်မှာ ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရေသုတ်မထားသလိုမျိုးပဲ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီရေအိုင်ငယ်လေးထဲမှာတော့ ကြက်သီးထစရာကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေခဲ့တယ်။ ရေစိုရွှဲနေပြီး ရုပ်ရည်မသဲကွဲတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ရေတွေက တစက်စက် ကျနေခဲ့သည်။

"ဟူး... တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ တက်လာတာ၊ တော်သေးတာပေါ့။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်သက်သာရာရစွာနဲ့ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

တကယ်ပဲ၊ ဒီတစ်ကောင်ပြီးနောက် ဒုတိယတစ္ဆေ ပေါ်မလာခဲ့ဘူး။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကားက သူ့ခရီးကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။ တံခါးတွေပိတ်သွားပြီး အရှိန်မြှင့်ကာ ရှေ့ဆက်သွားသည်။

တတိယမှတ်တိုင်က အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းစွာနဲ့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်လာမယ့်အရာကမှ သေမင်းတမန်လို အန္တရာယ်အကြီးဆုံး စိန်ခေါ်မှုဖြစ်လာတော့မှာ။

စာပို့သမားတွေက တတိယမှတ်တိုင်ပြီးရင် ဘတ်စ်ကားပေါ်က ဆင်းရမယ်။

ဒါက တတိယနဲ့ စတုတ္ထမှတ်တိုင်ကြားမှာ တစ်ခုခုမှားယွင်းတော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဘတ်စ်ကား ချွတ်ယွင်းမှုဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ စက်ပျက်တာ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်က လမ်းပိတ်ဆို့ထားတာပဲ။

ဘယ်လိုအခြေအနေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အန္တရာယ်က အလွန်ကြီးမားလိမ့်မည်။