သစ်အိုတောအုပ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးခြင်း

တစ္ဆေဘတ်စ်ကား လုံးဝစက်ပျက်သွားပြီး တံခါးတွေပွင့်ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ ကားပေါ်က ခရီးသည်တိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခုပဲရှိတယ် အမြန်ဆုံးထွက်သွားဖို့ပဲ။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကား စက်ပျက်သွားတာနဲ့ ကားပေါ်မှာဆက်နေဖို့ဆိုတာ ရွေးချယ်စရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူး။ အတင်းဆက်နေဖို့ကြိုးစားရင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဝမ်းနည်းစရာ ကံကြမ္မာကို ဖိတ်ခေါ်သလိုဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ဒါ့အပြင် ကားထဲမှာ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ တစ္ဆေဆယ့်သုံးကောင်ကလည်း လှုပ်ရှားနေကြပြီ။

ယန်ကျန့်လို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတောင်မှ ဒီလောက်များတဲ့ တစ္ဆေဆိုးအရေအတွက်ရှေ့မှာဆိုရင် နောက်ဆုတ်သွားမှာပဲ။

ဒီကို အသက်ရှင်ဖို့လာကြတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေအကြောင်းကိုတော့ ပြောစရာတောင်မလိုတော့ဘူး။

တံခါးတွေပွင့်လာတဲ့အချိန်မှာ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပြေးထွက်ပြီး ဘတ်စ်ကားနဲ့ တတ်နိုင်သလောက် အဝေးဆုံးကို ရောက်အောင်သွားလိုက်တယ်။

ယန်ကျန့်လည်း လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ကားပေါ်ကဆင်းပြီးနောက် သူက တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူ့ခြေထောက်က ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ ကြွလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူက မီတာဆယ်ဂဏန်းအကွာကို ချက်ချင်းရောက်သွားခဲ့တယ်။

ဒီလောက်အကွာအဝေးမှာတောင် သူက သတိအနေအထားနဲ့ ရှိနေတုန်းပဲ။ သူ့ရဲ့သတိကြီးတဲ့ သဘာဝအရ ကီလိုမီတာအနည်းငယ်အကွာကို ရောက်မှသာ သူစိတ်အေးနိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီနေရာကနေ လုံးဝထွက်သွားလို့မရသေးဘူး။ အနီးအနားက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကလည်း သူနဲ့သိပ်ဝေးသွားရင် သူ့အတွက် အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်နေလို့ပဲ။

"ကားပေါ်ကနေ တခြားဘယ်သူတွေ ဆင်းနိုင်သေးလဲ"

ယန်ကျန့်က ဘတ်စ်ကားနားမှာ ဆင်းလာတဲ့ ခရီးသည်တွေကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်တယ်။

ဖန်းရှင်းက ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ ဘေးမသီရန်မခ ဘေးကင်းစွာထွက်လာပြီး တစ္ဆေဆိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမခံရဘဲ အမြန်ရှောင်ထွက်သွားတာကို သူတွေ့လိုက်တယ်။ ကျိုးဒန်ကလည်း လူ့အရေပြား မျက်နှာဖုံးကို တစ်ခါပြန်တပ်ပြီး မဆိုင်းမတွ ပြေးထွက်လာတာကို သူတွေ့လိုက်ရတယ်။ သူလည်းပဲ တစ္ဆေတွေရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တယ်။

သူတို့အပြင် တခြားတစ္ဆေဆရာအတော်များများလည်း အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပေမဲ့ သိပ်ဝေးဝေးကိုတော့ မသွားရဲကြဘူး။ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ အန္တရာယ်အစွန်းမှာ ရောက်နေကြပြီ။

သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်ထားပေးတဲ့ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားရဲ့ ဖိနှိပ်မှုမရှိရင် ဒီတစ္ဆေဆရာတွေက အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့က ဘတ်စ်ကားနားမှာပဲ ကပ်နေပြီး ပြန်လည်စက်နှိုးလာတာကို စောင့်ရင်း ကားပေါ်ပြန်တက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အတွေးက မျှော်လင့်ချက်ရှိစရာကောင်းပေမဲ့ အဖြစ်မှန်ကတော့ ရက်စက်လှသည်။

"အား"

သွေးပျက်စရာ အော်သံတစ်ခုက ဘတ်စ်ကားရဲ့ အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ခရီးသည်တစ်ယောက်က တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို သွားနှိုးဆွမိပြီး ကားပေါ်က မဆင်းနိုင်ခင်မှာပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့ကံကြမ္မာကတော့ အဆုံးသတ်သွားပြီဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။

"ကျစ် အဲ့ဒီကောင် ငါ့ဆီလာနေပြီ"

နောက်တစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်တယ်။ သူက ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ ဆင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ။ စိုစွတ်ပြီး မပျောက်မပျက်နိုင်တဲ့ ခြေရာတွေနဲ့ သူ့နောက်ကို လိုက်လာခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးမှတ်တိုင်က မိုးသည်းထဲမှာ ကားပေါ်တက်လာတဲ့ တစ္ဆေတွေထဲက တစ်ကောင်က လူသတ်စပြုနေပြီ။

သားကောင်ကတော့ တခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ဘတ်စ်ကားကနေ ပထမဆုံး ထွက်ပြေးတဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ တစ္ဆေက သူ့ကို ပစ်မှတ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအဖြစ်က တခြားသူတွေအတွက်တော့ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့တယ်။

တစ္ဆေက သူ့ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေသရွေ့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။

လီယန်လည်း ကားပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တယ်။ သူက ပထမဆုံးထွက်ပြေးတဲ့အုပ်စုထဲမှာ မပါဝင်ပေမဲ့ သိပ်နောက်ကျကျန်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူး။

ယန်ကျန့်ရဲ့အကြည့်က သူ့အပေါ်မှာ ခဏတာရပ်တန့်သွားပြီးမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ လီယန်ရဲ့ကံက သူစိုးရိမ်ထားသလောက် မဆိုးခဲ့ဘူး။ သူက တစ္ဆေဆိုးတွေရဲ့ သတိထားမိခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သူဘေးကင်းသွားပြီ။

ဒါကိုမြင်တော့ ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး လီယန်ကိုဖမ်းခေါ်ကာ သူ့ဘေးကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ရှောင်ဟွားက သူ့လက်ထဲက အနီရောင်မီးပုံးပျံကိုကိုင်ပြီး သူတို့ဆီကို ပြေးလာနေတယ်။ သူမရဲ့မျက်နှာက ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေပြီး အသက်ရှူသံတွေက ပြင်းထန်နေတယ်။ သူမ နောက်ကို လှည့်မကြည့်ရဲဘူး။ ယန်ကျန့်ဆီကို အမြန်ဆုံးရောက်အောင် ပြေးဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားတယ်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးနဲ့ လျိုချင်းချင်းလည်း ကားပေါ်ကဆင်းလာကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ လျိုချင်းချင်းကတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပုံပဲ။ သူမရဲ့အမူအရာက ထူးဆန်းနေတယ်။ ကားပေါ်က ဆင်းလာပေမဲ့ မမြင်ရတဲ့အရာတစ်ခုကို အမြဲသတိထားနေရသလို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေတယ်။

တာချန်နဲ့ ဝမ်ဖုန်းလည်း အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ချင်ခိုင်ကတော့ အဲ့လောက် ကံမကောင်းခဲ့ဘူး။ သူထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ ခဲနေတဲ့ အလောင်းကောင်တစ်လောင်းက သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွယ်ကပ်ထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်နေတဲ့ ခြေလက်တွေနဲ့ ရစ်ပတ်ထားကာ လုံးဝမလွှတ်ပေးဘူး။

သူလည်းပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီ။

သူ့ကိုတိုက်ခိုက်တဲ့အရာက အစောပိုင်းက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ သူ့ဘေးမှာထိုင်ခဲ့တဲ့အရာပဲ။

"ကျစ်"

ချင်ခိုင်က မာန်ဖီလိုက်တယ်။ သူ့အသံထဲမှာ အားမတန်မာန်လျှော့ဖြစ်နေတဲ့ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ သူ ကားပေါ်က ဆင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီက ပိုပိုပြီး လေးလံလာတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ခဲသွားပုံရပြီး သူ့အသက်ရှူထုတ်လိုက်တဲ့အခါ အငွေ့တွေထွက်လာကာ သူ့အရေပြားနဲ့ မျက်ခုံးမွှေးတွေပေါ်မှာ နှင်းမှုန်လွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူက ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းနဲ့ အသံတိတ် အညှိုးကြီးစွာ အော်ဟစ်နေဟန်နဲ့ လုံးဝ ခဲသွားတဲ့ အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ချင်ခိုင်မှာ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ ခုခံကာကွယ်မှုတွေ ရှိနေမှာသေချာပေမဲ့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတာကြောင့် သူပြန်မတိုက်ခိုက်နိုင်ခင်မှာပဲ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတယ်။

"ချင်ခိုင် သေသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားတယ်။

စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားက သာမန်တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ထက် သိပ်ပြီးမသန်မာဘူးဆိုတာ သက်သေပြသွားခဲ့ပြီ။

သူတို့မှာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ခုခံနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်ရှိပေမဲ့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ခံရတာကိုတော့ မခံနိုင်ဘူး။

ချင်ခိုင်သေဆုံးသွားတာနဲ့ ခဲနေတဲ့အမျိုးသမီးအလောင်းကောင်က သူ့ရဲ့ထူးဆန်းတဲ့လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အေးစက်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက နောက်ထပ်သားကောင်ကို ရှာဖွေသလို ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်နေတယ်။

တောက် တောက် တောက်

ရုတ်တရက် ဘတ်စ်ကားပတ်လည်မှာ မိုးတွေ ပြန်ရွာလာတယ်။ မသည်းဘူး အနည်းငယ်ကျဲပါးတဲ့ မိုးဖွဲဖွဲလေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ လေထုထဲမှာ ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းတဲ့ အနံ့ဆိုးကြီးနဲ့ လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်သွားတယ်။

"ငါတို့ သွားမှဖြစ်မယ် ဒီနေရာက တစ်စက္ကန့်ထက်တစ်စက္ကန့် ပိုအန္တရာယ်များလာပြီ"

ယန်ကျန့်က ပြတ်သားစွာပြောပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်။

သူက ပင်မလမ်းမကြီးကနေ ထွက်ခွာပြီး သစ်အိုတောအုပ်ကိုဖြတ်ကာ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဆီ ဦးတည်နေတဲ့ လမ်းကွေ့လေးအတိုင်း စတင်လျှောက်လှမ်းလိုက်တယ်။

ဒီနေရာမှာ အချိန်ပိုဖြုန်းနေရင် မိုက်မဲရာကျလိမ့်မယ်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက တခြားသူတွေရဲ့ သတိထားမိမှုကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်လိုက်တယ်။ သူက တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်မထားတာကြောင့် သူ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို သတိထားမိဖို့ မခက်ခဲဘူး။

"ယန်ကျန့်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဆီ သွားနေတာလား သူ့နောက်လိုက်ကြ ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့နေရာက မလုံခြုံဘူး ဘတ်စ်ကားပြန်မစခင်အထိ ငါတို့ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဖန်းရှင်းက စာပို့သမားတစ်ယောက် မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ယန်ကျန့်နောက်ကိုလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

"ယန်ကျန့်လား သဘောပေါက်ပြီ သူတစ်ခုခု သတိထားမိသွားတာ သူ့နဲ့ကပ်နေရင် အန္တရာယ်ရှောင်နိုင်လောက်တယ်"

တခြားသူတွေလည်း လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်ပြီး လိုက်ဖို့ရွေးချယ်လိုက်ကြတယ်။ ဒီနေရာမှာ အလကားထိုင်နေလို့ ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူး။ ပုန်းအောင်းဖို့ လုံခြုံတဲ့နေရာရှာတာက ပိုပြီး ပညာရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပုံရတယ်။

"တစ္ဆေတွေ ကားပေါ်က ဆင်းလာနေပြီ မင်းတို့မသေချင်ရင် ဒီနေရာနဲ့ ဝေးဝေးမှာနေ ငါ့အနားမှာတော့ လာမသေနဲ့ မဟုတ်ရင် တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် နိုးထလာအောင်လုပ်မိပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်တဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ကျန်ရှိနေတဲ့ ခရီးသည်တွေကြားမှာ ထူးဆန်းတဲ့ တညီတညွတ်တည်း သဘောတူညီမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့အားလုံး ယန်ကျန့်ရဲ့ ဦးတည်ရာကို စတင်စုရုံးလာကြတယ်။

ဒါက လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေလို့ပဲ။

ယန်ကျန့်ရဲ့လမ်းက မှန်ကန်တဲ့လမ်းဖြစ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ တခြားလမ်းတိုင်းမှာ အန္တရာယ်တွေက ချောင်းမြောင်းနေလို့ပဲ။ ဘယ်သူကမှ တစ်ယောက်တည်း အဝေးကြီးကို စွန့်စားသွားပြီး ဒီတစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ လမ်းပျောက်မသွားချင်ကြဘူး။

စုစည်းနေတာက အသက်ရှင်နိုင်ခြေကို ပိုကောင်းစေသလိုပဲ။

ပြီးတော့ အကြီးဆုံးအုပ်စုကို ဆွဲဆောင်နေတဲ့ ယန်ကျန့်က အလုံခြုံဆုံးလောင်းကြေးဖြစ်ပုံရတယ်။

ဒါ့အပြင် သူဘယ်ကိုပဲရွေ့ရွေ့ ဘယ်တစ္ဆေမှ လိုက်မလာဘူး။ သူရွေးချယ်တဲ့ ဦးတည်ရာက လုံခြုံမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသလိုပဲ။

ဒီအချက်တွေအားလုံးပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ယန်ကျန့်သွားတဲ့လမ်းက မျှော်လင့်ချက် အသက်သွေးကြော တစ်ခုနဲ့ တူနေတော့တယ်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဘာလို့ လူတိုင်း ငါ့နောက်လိုက်လာနေတာလဲ"

ယန်ကျန့်က ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားတယ်။

သူက စာတစ်စောင်ပို့ဖို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဆီ သွားနေတာ။ ဒီခရီးသည်တွေက စာပို့သမားတွေ မဟုတ်ဘဲ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူ့နောက်လိုက်လာတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က သူတို့ကို တားဆီးဖို့ မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ လူတိုင်းက အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။ သူသာ ဝင်စွက်ဖက်ရင် ဒီမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့လူတွေက သူတို့ရဲ့အစွမ်းကုန်သုံးပြီး သူ့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဆီကို ဆက်သွား ဒီမှာမနေနဲ့"

သူက ပြောလိုက်တယ်။

ယန်ကျန့်က လီယန်၊ ယန်ရှောင်ဟွား သိမ်းငှက်အိုကြီးနဲ့ လိုက်မီလာတဲ့ တခြားသူတွေနဲ့အတူ ထူထပ်တဲ့ သစ်အိုတောအုပ်ထဲကို လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး အသက်မဲ့ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဘတ်စ်ကားနဲ့ တတ်နိုင်သလောက် အဝေးဆုံးကို ခွာလိုက်သည်။

မင်္ဂလာမရှိတဲ့ မှိုင်းညို့နေတဲ့ ကောင်းကင်က မိုးဖွဲဖွဲလေးတွေ ကြဲချနေသည်။

ဒီမိုးက သဘာဝမိုးမဟုတ်ဘူး။ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေတွေရဲ့ တည်ရှိမှုနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ထူးဆန်းတဲ့မိုးရဲ့ အာနိသင်တွေကနေ ကာကွယ်ပေးကာ တခြားသဘာဝလွန်ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကနေ သီးခြား ခွဲထုတ်ထားလိုက်တယ်။ သူက တစ္ဆေတွေကို သူ့ဆီပိုပြီး ဆွဲဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။ ဒါက စာပို့မစ်ရှင်ကို ပိုရှုပ်ထွေးစေမှာပဲ။

"ဒီနေရာမှာ ဆက်နေလို့မရတော့မှတော့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို သွားကြည့်တာပဲ ကောင်းပါတယ် ဘတ်စ်ကားပြန်စက်နှိုးလာဖို့ စောင့်နေတာက ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုပိုနည်းလာပုံပဲ"

လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ပုံရိပ်နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကျိုးဒန်က ဒီအတွေးကို တွေးနေပုံရတယ်။

သူက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ ဖော်ထုတ်စရာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ သံသယဝင်နေတယ်။ ဒါက တစ္ဆေတွေနဲ့ ရှုံးနိမ့်မယ့်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရတာထက် ပိုကောင်းတဲ့ အလားအလာဖြစ်ပုံရတယ်။

ဘတ်စ်ကားကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ ခရီးသည်တွေက အခုဆိုရင် အုပ်စုသုံးစု ကွဲသွားပြီ- တစ္ဆေတွေရဲ့ တက်ကြွစွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရပြီး ထွက်ပြေးနေရတဲ့သူတွေ၊ လွတ်မြောက်လာတဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတဲ့သူတွေ၊ ပြီးတော့ ဘေးကင်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဆီ ယန်ကျန့်နောက်ကို လိုက်ဖို့ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပဲ။

အိမ်ကြီးကပေးတဲ့ အန္တရာယ်တွေရှိနေရင်တောင် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားကနေ ဆင်းလာတဲ့ တစ္ဆေတွေကို မရပ်မနား ရင်ဆိုင်ရတာထက် ပိုကောင်းပုံရသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတွေက တိတ်ဆိတ်ပြီး ဖိနှိပ်မှုကြီးစိုးနေတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ကြိုးကြားကြိုးကြား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အော်သံတွေက ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက်ပဲ ပြန်ပျောက်သွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားပတ်လည်က ဧရိယာက နက်ရှိုင်းပြီး သေမင်းတမန်လို တိတ်ဆိတ်မှုထဲကို ကျရောက်သွားတယ်။

အဲ့ဒီနေရာနားမှာ သက်မဲ့အလောင်းအနည်းငယ်နဲ့ လျှောက်သွားနေတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတစ္ဆေတွေပဲ ကျန်ရစ်တော့တယ်။

သစ်အိုတောအုပ်ကိုဖြတ်ဖောက်ထားတဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ တောလမ်းလေးက ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာသူတွေနဲ့ လျင်မြန်စွာ ပြည့်ကျပ်သွားတယ်။

ထူးဆန်းတာက သူတို့တောထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ ဘယ်တစ္ဆေမှ သူတို့ကို လိုက်မလာတော့ဘူး။ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားက အနီးအနားမှာ ရှိနေပေမဲ့ တစ္ဆေတွေက တောထဲကို ခြေတစ်လှမ်းမှ မဝင်လာဘူး။ အဲ့ဒီအစား သူတို့က တောအစွန်းမှာပဲ ရပ်နေကြပြီး မမြင်ရတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုခုက သူတို့ဝင်ရောက်တာကို တားဆီးထားသလိုပဲ။

"ဒီနေရာက လုံခြုံတယ် တစ္ဆေတွေ ငါတို့နောက်ကို လိုက်မလာဘူး"

"မယုံနိုင်စရာပဲ ဒီတောက တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတွေကို တွန်းလှန်နိုင်တယ် ငါ ခုနက မှန်ကန်တဲ့ရွေးချယ်မှုလုပ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်ရင် ငါ အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့အသက်ရှင်တာက ဘာထူးလို့လဲ ဘတ်စ်ကားက အခုဆို အဝေးကြီးရောက်နေပြီ အဲ့ဒါပြန်စက်နှိုးရင် ငါတို့အချိန်မီ ပြန်ရောက်နိုင်ပါ့မလား ဘတ်စ်ကားမရှိရင် ငါတို့မကြာခင် တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေရမှာပဲ"

"ထားလိုက်တော့ အသက်ရှင်တာက အဓိကပဲ မင်း ဘတ်စ်ကားဆီပြန်သွားချင်ရင် ကြိုက်သလိုလုပ် ငါကတော့ အဲ့ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့အရာနားကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားတော့ဘူး"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကြားမှာ လေသံတိုးတိုးနဲ့ စကားပြောဆိုမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အများစုကတော့ လွတ်မြောက်လာတဲ့အတွက် စိတ်သက်သာရာရပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြနေကြတယ်။ နောက်ဘာဖြစ်ဖြစ် သူတို့နောက်မှ ဖြေရှင်းကြလိမ့်မယ်။

"လျိုချင်းချင်း လိုက်မလာသေးဘူး သူသေသွားပြီလား"

ဝမ်ဖုန်းက လူအုပ်ထဲကနေ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"မသေချာဘူး သူ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်ခံနေရပုံပဲ သူ့ကံကြမ္မာက မရှင်းလင်းဘူး ဒါပေမဲ့ သူအဲ့လောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သေသွားမယ်လို့တော့ ကျုပ်မထင်ဘူး ကျုပ်သိတာကတော့ ချင်ခိုင် သေသွားတာပဲ သူ့ကို ခဲနေတဲ့အမျိုးသမီးအလောင်းကောင်က ရစ်ပတ်ထားတာ တာချန်ကတော့ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ သူက မြန်မြန်ဆင်းပြီး ဘတ်စ်ကားနဲ့ အဝေးကိုခွာသွားတော့ တစ္ဆေတွေရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ကျုပ်ကို တကယ်အံ့ဩစေတာက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယန်ရှောင်ဟွားက အခုထိ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ ဒါက လုံးဝ သဘာဝမကျဘူး"

သူက အုပ်စုရှေ့ပိုင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီမှာ ယန်ရှောင်ဟွားက သူ့ရဲ့အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။

သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒုတိယထပ်နယ်မြေကနေ စတုတ္ထထပ်နယ်မြေအထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဘူတာရုံမှတ်တိုင်သုံးခုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကာ ဘတ်စ်ကားစက်ပျက်တာကိုတောင် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ပြီး တစ္ဆေရဲ့သားကောင်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့ရှင်သန်မှုက အံ့ဖွယ်တစ်ပါးလိုပဲ။ သူမက ထူးကဲတဲ့ကံကောင်းခြင်းရဲ့ အဆောင်တစ်ခုလိုပဲ။

"ဖြစ်နိုင်တာက ယန်ကျန့်က သူမကို ကာကွယ်ပေးနေတာ ဖြစ်မယ် သူနဲ့ လီယန် နှစ်ယောက်လုံးက သူ့အတောင်ပံအောက်မှာပဲ"

ဝမ်ဖုန်းက အကြံပြုလိုက်တယ်။

"ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ပြောရင်း သူ့မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းသွားတယ်။ သူ့လက်က သူ့လက်အင်္ကျီထဲမှာ ထည့်ထားတုန်းပဲ။ အဲ့ဒီထဲမှာ သူက ပစ္စတိုအဟောင်းတစ်လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။

ဒီပိုမိုဆိုးရွားလာတဲ့ အခြေအနေမှာ ဒီလိုလက်နက်တစ်ခုက အသုံးဝင်မဝင်ဆိုတာ မသေချာဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူကောင်းကောင်းသိနေတာက တကယ့်အန္တရာယ်က ရှေ့ဆက်လာမယ့် စာပို့မစ်ရှင်အတွင်းမှာ ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာပဲ။