မြေမြှုပ်ခြင်းမပြုရသေးသော ပုဂ္ဂိုလ်

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ခရီးလမ်းမှာ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းနေခဲ့သည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မမြင်တွေ့ရသေးသဖြင့် လူအများအပြားမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားကြ၏။

သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ယုတ္တိရှိပါသည်။

အကယ်၍ အိမ်ကြီးအနားသို့ပင် မချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့ပါက ဒီစာပို့တာဝန်မှာ အစကတည်းက မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

စာပို့သမားအားလုံး အပြင်ဘက်တွင် သေဆုံးသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် မည်သူကျန်ရစ်တော့မည်နည်း။

အိမ်ကြီး၏တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်အထီးကျန်ကာ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာတစ်ခုမှာ အဖွဲ့၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီအဖွဲ့မှာ အိမ်ကြီးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီးနောက် နေရာသို့ ခြေချသော ပထမဆုံး သက်ရှိလူအုပ်စု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုစာပို့တာဝန်သာမရှိခဲ့ပါက သို့မဟုတ် ဘတ်စ်ကားသာ မပျက်ခဲ့ပါက မည်သူမျှ ထိုသို့သော တစ္ဆေခြောက်သည့်နေရာသို့ ဆန္ဒအလျောက် လာရောက်မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ထိုသို့သောနေရာမျိုးကို အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ရှာတွေ့နိုင်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်က ရှေ့မှဦးဆောင်လိုက်၏။ သူ၏အက်ရာထနေသော လှံရှည်ကိုကိုင်လျက် အိမ်ကြီးအတွင်းသို့ ပထမဆုံး ခြေချဝင်ရောက်သွားသူ ဖြစ်သည်။

လေးလံသော စိမ်းပြာရောင်ကျောက်ပြားခင်းကြမ်းပြင်မှာ ဖုန်လွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ အလိုအလျောက်ပွင့်လာပြီး သူ၏လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမြင်တွေ့ရသည်မှာ လုံးဝမှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုသာဖြစ်ပြီး ဘာကိုမျှ မမြင်ရချေ။

"သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုပဲ တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့မြင်နိုင်စွမ်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတာ ဒီအိမ်ကြီးက သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ"

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ အနီးအနားမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မခွဲခြားနိုင်တော့သောအခါ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ မွေးရာပါ သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာမူ အနှောင့်အယှက်မခံခဲ့ရချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူ မမြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ပြန်လည်စတင်ခြင်းစွမ်းရည်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အိမ်ကြီး၏ရှေ့ခြံဝင်းမှာ ဗလာနတ္ထိဖြစ်ပြီး ပင်မတံခါးနောက်တွင် တံတိုင်းတစ်ခုသာ ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်းမှာ တရုတ်ရိုးရာဗိသုကာတွင်သာတွေ့ရသော 'အကာအရံတံတိုင်း' တစ်ခုဖြစ်ရန် များလေသည်။

ရှေ့ခြံဝင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားလျှင် အတွင်းရင်ပြင်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသည်။

ရင်ပြင်မှာ အလယ်တွင် လေးထောင့်ပုံစံ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော်လည်း အပေါ်သို့မော့ကြည့်သောအခါ ကောင်းကင်မှာ မှိုင်းညို့ပြီး ဖိနှိပ်မှုကြီးစိုးနေကာ အိမ်ကြီးကို အလင်းရောင်မပေးနိုင်သည့်အပြင် အသက်ရှူကြပ်စေသော အငွေ့အသက်ကို ပိုမိုတိုးပွားစေနေသည်။

"အခုထိတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိသေးဘူးထင်ရတယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေအချာအကဲခတ်ရင်း သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့ဆက်သွား၏။

သူ့နောက်တွင် လီယန်၊ ယန်ရှောင်ဟွား၊ ကျိုးဒန်နှင့် တခြားစာပို့သမားများဖြစ်သော ဝမ်ဖုန်း၊ တာချန်၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်ပါလာကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိထားနေကြသည်။

"ကောင်းကောင်းထိန်းသိမ်းထားတဲ့ အိမ်ကြီးပဲ တော်တော်လေး သပ်ရပ်တယ် အပြင်မှာသာဆိုရင် ဈေးကောင်းရမှာ"

ကျိုးဒန်က အိမ်ကြီး၏တန်ဖိုးကို တွက်ချက်နေဟန်ဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဈေးကောင်းပါက သူသည် အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အခြားနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန်ပင် စဉ်းစားပေမည်။

ရင်ပြင်ကိုဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် စင်္ကြံလမ်းနှစ်သွယ်မှာ ဘယ်ညာသို့ သွယ်တန်းနေ၏။ နှစ်ခုစလုံးမှာ နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်နေကာ မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်နေသည်ကိုမသိနိုင်ဘဲ အဆုံးကို မမြင်နိုင်အောင်ရှိပြီး ပြန်လမ်းမရှိသော လမ်းများအလား ထင်ရသည်။

စင်္ကြံလမ်းများ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အခန်းများ တန်းစီလျက်ရှိသည်။ အပြင်ဘက်နှင့်ပိုနီးသော အခန်းများကို မသဲမကွဲမြင်နိုင်သော်လည်း ပိုနက်သောအခန်းများမှာမူ အမှောင်ထုထဲတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်နေသည်။

"အခန်းတွေ"

ယန်ကျန့်သည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ သော့အဟောင်းကို အလိုအလျောက် စမ်းလိုက်မိသည်။

ထိုသော့မှာ တစ္ဆေဗီရိုက သူ့အားပေးလိုက်သော သော့ဖြစ်ပြီး နေရာရှိ သော့ခတ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းကို ဖွင့်နိုင်လေသည်။

တစ္ဆေဗီရို၏ ရိုးရှင်းပုံရသော ကုန်သွယ်မှုမှာ သူ့အား တံခါးတစ်ချပ်ကိုဖွင့်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး အခြားဘာမျှလုပ်ရန်မလိုပေ။

ယန်ကျန့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူ တံခါးကို တွေ့ရှိသွားသည်။

ညာဘက်ရှိ ဒုတိယအခန်းတွင် တံခါး၌ ရှေးဟောင်းပုံစံ ကြေးသော့ခလောက်တစ်ခု တပ်ဆင်ထား၏။ သော့သာရှိလျှင် သော့ဖွင့်ရန်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။

"ဒါ တစ္ဆေဗီရိုက ငါ့ကိုဖွင့်ခိုင်းတဲ့ အခန်းဖြစ်ပုံရတယ် အထဲမှာ ဘာရှိလဲမသိဘူး"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း သူ့အတွေးများကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ယခုမှာ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားနေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။

အခြေအနေ မသေချာမရေရာသေးဘဲ သူသည် သော့ဖွင့်ရန် စွန့်စားရဲခြင်းမရှိသေးချေ။

တစ္ဆေဗီရို၏တာဝန်မှာ အရေးမကြီးသေး။ နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်အထိ တစ်လကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ယခုလောလောဆယ်တွင် သူ၏အာရုံစိုက်မှုမှာ စာပို့တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်ဆောင်ရွက်ပြီး စာတိုက်၏ပဉ္စမထပ်သို့ အောင်မြင်စွာရောက်ရှိရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ပင်မခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းညှိုးမှောင်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲမှ အက်ရာထနေသော လှံရှည်ကြီးပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး။

ထိုအရာမှာ လူမဟုတ်ချေ။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ၎င်းမှာ အလောင်းကောင်တစ်လောင်းဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်သော်လည်း ပိန်လှီသော သက်ကြီးပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး၏ အလောင်းကောင် ဖြစ်သည်။ သူ၏အရေပြားမှာ ပျော့တွဲလျော့ရဲနေပြီး အညိုရင့်ရောင်ဖြစ်ကာ အလောင်းကွက်များ ထင်နေသည်။ သေဆုံးသည်မှာ မကြာသေးသကဲ့သို့ အလောင်းမှာ လတ်ဆတ်နေဆဲဟု ထင်ရသည်။

သက်ကြီးပိုင်းအလောင်းကောင်မှာ ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဒီခေတ်နှင့် လုံးဝမအပ်စပ်ချေ။

အဘိုးအို၏အလောင်းကောင်မှာ အနက်ရောင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် တောင့်တင်းစွာ ထိုင်နေပြီး ခြေဗလာဖြစ်ကာ ဖိနပ်မပါရှိချေ။

၎င်း၏ဘေးတွင် အခြား တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေသော်လည်း ထိုကုလားထိုင်မှာမူ လွတ်နေပြီး မည်သည့်အလောင်းကောင်မှ ထိုင်နေခြင်းမရှိပေ။

"အလောင်းကောင်လား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်မလား"

ယန်ကျန့် ရပ်တန့်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ တခြားသူများမှာလည်း သူ့နောက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ အချို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သောအခါ အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

အိမ်ကြီး…

အိမ်ကြီးအတွင်းမှ အလောင်းကောင်….

အရာအားလုံးမှာ အလွန် အမင်္ဂလာဖြစ်နေသဖြင့် လူတိုင်းမှာ အဆိုးဆုံးကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ကြသည်။

"တစ္ဆေဖြစ်ရင်တောင် အများဆုံးမှ တစ်ကောင်ပဲရှိတာ ငါတို့ဒီမှာ လူအများကြီးရှိနေတာ ဘာကို ကြောက်စရာရှိလို့လဲ ငါတို့မနိုင်ဘူးလား"

ဖန်းရှင်းက အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် တစ္ဆေများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အိမ်ကြီးတွင် တစ္ဆေမရှိဟု မျှော်လင့်ခြင်းမှာ ယုတ္တိမတန်ချေ။

အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာရှိပါက ၎င်းမှာ ကောင်းသောရလဒ်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ အန္တရာယ်၏အရင်းအမြစ်ကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သတိထားနေပြီး တွန်းလှန် တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုတင်ဆောင်ရွက်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒီအလောင်းကောင်က မရိုးဘူး တကယ်လို့ တစ္ဆေဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝပေါ်ထွက်လာရင် အရမ်းပြင်းထန်လိမ့်မယ် ယန်ကျန့် မင်းခုခံကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ် မင်းရဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းက အလားအလာရှိပုံပဲ အခုပဲ အဲ့ဒီအကောင်ကို သံနဲ့ရိုက်လိုက်ပါလား"

ကျိုးဒန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"ငါလည်း အဲ့ဒါစဉ်းစားပြီးသားပဲ ဒါပေမဲ့ ငါသာ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ဒီအလောင်းထဲမှာ ထားခဲ့ရင် တစ်ယောက်ယောက်က အခွင့်အရေးယူပြီး ခိုးသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

သူ့လက်ထဲမှ အက်ရာထနေသော လှံရှည်ကြီးကို ဖြုတ်တပ်နိုင်ပြီး အလောင်းကောင် သံချောင်းကို သီးခြားအသုံးပြုကာ ခန်းမဆောင်ထဲမှ အလောင်းကောင်ကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကို တားဆီးနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အလောင်းကောင် သံချောင်းကို အလောင်းပေါ်တွင် ထားခဲ့ခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခိုးယူရန် သွေးဆောင်သလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထိုလူများ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားအပေါ် အထင်မသေးသင့်ပေ။

အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက်ဆိုလျှင် သူတို့သည် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေပြန်ပေါ်လာခြင်း ရှိမရှိဆိုသော နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များကို ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ချေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏လုံခြုံရေးကိုသာ အလေးထားကြသည်။

"မင်း စိတ်တွေများနေတာပါ ငါကတော့ အဲ့လိုအောက်တန်းကျတဲ့အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှမလုပ်ဘူး"

ကျိုးဒန်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ယန်ကျန့် မင်းရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ငါမထိရဲပါဘူးကွာ ငါလည်း နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အသက်ဆက်ရှင်ချင်ပါသေးတယ် ဒီလောက်စောစော သေချင်စိတ် မရှိသေးဘူး"

"နောက်ဖေးခန်းမကို သွားစစ်ကြည့်ရအောင်"

ယန်ကျန့်သည် အလောင်းကောင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။ အလောင်းကောင်မှာ တစ္ဆေဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း တစ္ဆေမှာ တက်ကြွစွာ မသတ်ဖြတ်နေသရွေ့ ချက်ချင်းအန္တရာယ်မရှိသေးချေ။

အကယ်၍ ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်ပွားပါက အလောင်းကောင် သံချောင်းကို အသုံးပြုရန် အချိန်မီသေးသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး သူသည် အနက်ရောင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

အလောင်းကောင်မှာ လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် နောက်ဖေးခန်းမဆီသို့ ဆက်လက်သွားရောက်ခဲ့သည်။

နောက်ဖေးခန်းမထဲတွင် သူသည် အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားသော ခေါင်းတလားတစ်ခုကို ချက်ချင်းသတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်း၏ဘေးတွင် အမွှေးတိုင်ထွန်းသည့် ခွက်တစ်ခုရှိနေပြီး အမွှေးတိုင်များမှာ ဖြည်းညင်းစွာ လောင်ကျွမ်းလျက် မှိန်ဖျော့သော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထို့အပြင် နောက်ဖေးခန်းမထဲတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဘာမျှမရှိတော့ချေ။

"အလောင်းကောင်တစ်လောင်းနဲ့ ခေါင်းတလားတစ်လုံး ဒီအဘိုးအိုက မကြာသေးခင်ကမှ သေဆုံးသွားပုံပဲ သူအသက်ရှင်နေစဉ်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေမဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး သေဆုံးသွားပြီး မြေမြှုပ်ဖို့ အချိန်မရလိုက်တာများလား"

ထိုပစ္စည်းများရှိနေခြင်းမှာ ထိုသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ညွှန်ပြနေသည်။

နောက်ဖေးခန်းမ၏အလွန်တွင် နောက်ဖေးရင်ပြင်ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ သစ်အိုတောအုပ်ဆီသို့ ထွက်လမ်းရှိလေသည်။

အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ထူးခြားစွာ ဘာမျှမရှိတော့ချေ။ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ခေါင်းတလားနှင့် အလောင်းကောင်မှလွဲ၍ မှတ်သားစရာ များများစားစားမရှိပေ။

အတွင်းရင်ပြင်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ စင်္ကြံလမ်းများတစ်လျှောက်မှ အခန်းများလည်း ရှိနေသေးသည်။

"ငါတို့ဒီမှာ ခုနစ်ရက်နေရမှာလား"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တခြားသူများကို လှမ်းကြည့်ကာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်နေမယ် ဒီတာဝန်နဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီမှာကိစ္စမရှိရင် အမြန်ဆုံးထွက်သွားကြပါ ငါ့ကိုမနှောင့်ယှက်နဲ့ အခုပြန်လှည့်သွားရင် ဘတ်စ်ကားကို မှီနိုင်သေးတယ် ဒီမှာဆက်နေရင် သေလမ်းပဲရှိလိမ့်မယ်"

သူ၏သတိပေးစကားမှာ စာပို့သမားများမှလွဲ၍ တခြားသူများကို ဦးတည်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဖုန်း၊ တာချန်၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် ယန်ရှောင်ဟွားတို့အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာနေကြ၏။ သူတို့သည် နေရာတွင် မနေချင်ကြသော်လည်း ထွက်လမ်းမမြင်ကြချေ။

"မဟုတ်ဘူး ငါဒီမှာပဲနေမယ် ငါ့ကိုယ်ထဲက တစ္ဆေဆိုးက ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်မယ့် အရိပ်အယောင်မပြဘူးဆိုတာ ငါသတိထားမိပြီးသား"

"ဒီနေရာက တကယ်ကိုထူးဆန်းတယ် ငါ ခုမှပဲသိတော့တယ် သစ်အိုတောအုပ်ထဲကို ဝင်လာကတည်းက ငါ့တစ္ဆေနိုးထချင်တဲ့စိတ် ပျောက်သွားတာ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာရှိနေသလိုပဲ ငါ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြည့်ပြီးမှ နောက်ဆက်လုပ်မယ့်အရာကို ဆုံးဖြတ်မယ်"

"ဒါဆို မင်းတို့အားလုံးလည်း ဒီလိုပဲခံစားနေရတာလား ငါတစ်ယောက်တည်းဖြစ်တယ်လို့ ထင်နေတာ"

တခြားသူများမှာ အိမ်ကြီး၏ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်ကြောင့် အံ့အားသင့်လျက် ထွက်ခွာရန် မလိုလားကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

နေရာမှာ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာထက် ပို၍လုံခြုံပုံရသည်။

ယခုအချိန်အထိ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ တွေ့ရှိရသေးပြီး ထိုတစ္ဆေမှာပင် လှုပ်ရှားမှုမရှိသေးချေ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေအရေအတွက်ရှိသော ဘတ်စ်ကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နေရာမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းသည်။

"ဒါဆို အစောပိုင်းက သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုက ဒီအကြောင်းကြောင့်လား ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ အဲ့လိုဖြစ်တယ်လို့ မှားပြီးထင်နေတာ"

ယန်ကျန့်သည် သူ့နဖူးကိုထိရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး မမြင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားသည်။

"မင်းတို့ရော ဘယ်လိုလဲ"

ယန်ကျန့်သည် တာဝန်ပေးခံထားရသော ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည့် ကျိုးဒန်နှင့် ဖန်းရှင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါက အပြင်က ဟိုမီးအိမ်နှစ်လုံးကို လိုချင်တယ် မင်းတို့တာဝန်ပြီးရင် ငါထွက်သွားမယ်"

ကျိုးဒန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် နေရာကို အထူးစိတ်ဝင်စားပုံရပြီး စူးစမ်းလေ့လာလိုကာ သဘာဝလွန်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းအချို့ စုဆောင်းလိုဟန်တူသည်။

ဖန်းရှင်း၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ်အရောင်လက်သွားပြီး

"ငါကြားတာတော့ ယန်ကျန့်က ဌာနချုပ်ကနေ တံခါးလက်ကိုင်ဖုတစ်ခု ယူလာတယ်တဲ့ အဲ့ဒါက အချိန်မှန်မှာ တံခါးမှန်ကိုဖွင့်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်စွမ်းရှိတယ်တဲ့ ငါ ယန်ကျန့်ကို ဒီအကူအညီအတွက် အားကိုးချင်တယ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ထိုသို့ဖွင့်ဟလိုက်ခြင်းကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးသော တစ္ဆေဆရာအချို့မှာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး ယန်ကျန့်ကို အံ့အားသင့်ကာ မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယန်ကျန့်သည် အာရုံစိုက်မှု၏ဗဟိုချက် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း ဒီလိုအချက်အလက်မျိုးကို ဖွင့်ချရဲတယ်"

လီယန်က ဖန်းရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ထိုသို့အရေးကြီးသောအချိန်တွင် သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သို့သော် နားလည်ရန် မခက်ခဲလှပေ။

ဘတ်စ်ကားပျက်သွားသောအခါ အဖွဲ့သည် သစ်အိုတောအုပ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးလာပြီး အိမ်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဘတ်စ်ကားမရှိဘဲ ထွက်ခွာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ဖန်းရှင်းသည် သူ၏အာရုံကို ယန်ကျန့်ဆီသို့ ပြောင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်သန်ရေးမှာ မသေချာမရေရာဖြစ်နေသောအခါ လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ အရေးမပါတော့ချေ။

"ဟုတ်တယ် လူသေတွေက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် တင်းမာစွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းငါတို့ကို အကုန်သတ်ရလိမ့်မယ်"

ဖန်းရှင်းက ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ငါအများကြီးမတောင်းဆိုပါဘူး မင်းထွက်သွားတဲ့အခါ ငါတို့ကိုပါ ခေါ်သွားပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်တာပါ အဲ့ဒီအချိန်အထိ ငါတို့က မင်းရဲ့အမိန့်ကို နာခံပြီး ဘာပြဿနာမှမရှာဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်"

"ဟုတ်တယ် ယန်ကျန့် မင်းငါတို့ကို ခေါ်သွားပေးသရွေ့ ငါတို့မင်းရဲ့အမိန့်တွေကို လိုက်နာပါ့မယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်းဒီမှာ ဘယ်နှစ်ရက်နေမှာလဲ ငါတို့ကူညီနိုင်တာတစ်ခုခုရှိရင် အပြန်အလှန်အကျိုးရှိပြီး အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ကူညီဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်"

နောက်တစ်ယောက်က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့် မင်းက စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီမှာလူတွေအများကြီးရှိနေတာပဲ ငါတို့ကို ဒီအကူအညီလေးတစ်ခုတော့ ပေးနိုင်မှာပါ"

စုပေါင်းတောင်းဆိုမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယန်ကျန့်သည် ဒေါသမထွက်သည့်အပြင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ငါ ဒီမှာ ခုနစ်ရက်နေမယ် မင်းတို့ အဲ့ဒီခုနစ်ရက်ကို အသက်ရှင်နိုင်ရင် ငါတို့ဆက်ဆွေးနွေးလို့ရတယ် မင်းတို့သာ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းတို့ကိုပါ ခေါ်သွားဖို့ ငါဝန်မလေးပါဘူး"

ခုနစ်ရက်

"မင်းက ဒီအဘိုးအိုရဲ့ ရက်လည်ကို စောင့်မလို့လား"

ကျိုးဒန်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏စကားကြောင့် လူအချို့၏မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒါကတော့ ကံကောင်းသော နံပါတ်မဟုတ်ချေ။

ရိုးရာအယူအဆအရ သေဆုံးသူသည် သေဆုံးပြီး ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ပြန်လာတတ်သည်။

မကြာသေးမီကမှ သေဆုံးသွားပုံရသော ထိုသက်ကြီးပိုင်းအလောင်းကောင်ကိုကြည့်ရင်း နေရာတွင် ခုနစ်ရက်ကြာနေထိုင်မည့်အတွေးမှာ အမင်္ဂလာအရိပ်အယောင်များ ဆောင်နေသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်၏ ရက်လည်ကို ဦးစီးကျင်းပရန်လော။