အရောင်မှိန်သွားသော မီးအိမ်

ရက်လည်

မှောင်မိုက်နေသော အိမ်အိုကြီး၏ ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် လူတိုင်းမှာ အနက်ရောင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် ပုံလျက်သားကျနေသော ပိန်လှီသည့် အဘိုးအိုအလောင်းကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ကျိုးဒန်၏စကားကို ကြားပြီးနောက် သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရိုးရာအယူအဆတွင် လူတစ်ဦးသေဆုံးပြီးနောက် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဒါကို ရက်လည်ဟု သိကြသည်။

ထိုနေ့တွင် သေဆုံးသူသည် တစ္ဆေအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ သူ၏နေရာဟောင်းများသို့ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပြန်လည်လာရောက်လည်ပတ်ပြီး ချစ်ခင်ရသူများကို တွေ့ဆုံကာ တမလွန်ဘဝသို့ ပြန်သွားသည်ဟု ဆို၏။ သို့သော် အခြားအဆိုတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ သေဆုံးသူတွင် နက်ရှိုင်းသော အငြိုးအတေးများရှိခဲ့ပါက ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် သူသည် လက်စားချေရန်အတွက် တစ္ဆေဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"စာတိုက်က ငါတို့ကို ဒီမှာ ခုနစ်ရက်နေဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့တယ် ဒီအဘိုးကြီးက ဒီနေ့သေဆုံးခဲ့တာဆိုရင် ငါတို့က ဒီအဘိုးကြီးသေဆုံးပြီး ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ ဒီမှာနေရတော့မှာပဲ"

ထိုမင်္ဂလာမရှိသော အတွေးမှာ သိမ်းငှက်အိုကြီး၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ညှိုးမှောင်သွားသည်။

"ရက်လည် ဟုတ်လား ဒါက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပါ ငါ့အမြင်အရတော့ တကယ်ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတာက ဒီအဘိုးကြီးသေဆုံးပြီး ခုနစ်ရက်အကြာမှာ တစ္ဆေဆိုးက နိုးထလာမှာပဲ ဒါကို သာမန်အလောင်းကောင်တစ်ခုလို့ မထင်လိုက်ကြနဲ့ သူနိုးထလာတာနဲ့ ထူးကဲစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ် ဒီမှာ ခုနစ်ရက်နေရင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သေခြင်းတရားနဲ့ သေရမှာသေချာတယ်"

အဖွဲ့ထဲမှ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ လုံးဝမှန်တယ် မကြာသေးခင်ကမှ သေဆုံးသွားတဲ့ အဘိုးအို အလောင်းကောင်တစ်လောင်း ဘာလို့ဒီမှာပေါ်လာရလဲဆိုတာ ငါတို့မသိပေမဲ့ ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရတော့ ဒီအဘိုးကြီးကလည်း တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့များတယ် သူက အခုမှသေဆုံးသွားတာဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဆိုးက မနိုးထသေးဘူး ဒါပေမဲ့ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ တစ်ခုခုမှားယွင်းလာမှာ သေချာတယ် ငါအကြံပေးချင်တာက ဒီအလောင်းကောင်ကို အဝေးကြီးကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပါ တစ္ဆေက ပြန်လည်ရှင်သန်လာရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ကို တိုက်ရိုက်မထိခိုက်နိုင်တော့ဘူး"

ဖန်းရှင်းက ပြောလိုက်၏။

"အဝေးကြီးလွှင့်ပစ်တာက စွန့်စားရာကျတယ် အလောင်းကောင်သံချောင်းနဲ့ ချုပ်ထားတာက ပိုပြီးဘေးကင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ"

သူသည် ထိုမှတ်ချက်ကို ယန်ကျန့်အား အလောင်းကောင်သံချောင်းကို အသုံးပြုစေလိုသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ယန်ကျန့်ဘက်သို့ ဦးတည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို အသုံးပြုလိုက်ပါက သူ၏အစွမ်းမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။ သူကျွမ်းကျင်သော်လည်း လုံးဝမရှုံးနိမ့်နိုင်သူတစ်ဦးတော့ ဖြစ်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

ဒါက သူ့ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် အင်အားချည့်နဲ့အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်က သူ့ကို ချက်ချင်းစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါတို့ကို အလောင်းကောင်သံချောင်း သုံးစေချင်တာလား မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါနားမလည်ဘူးလို့ မထင်နဲ့ ကောင်းပြီလေ ဒါဆို ငါတို့ဒီအလောင်းကောင်ကို လုံးဝမထိတော့ဘူး တစ္ဆေဆိုးနိုးထလာပြီးနောက်မှာ ဘယ်သူအသက်ရှင်ကျန်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

လူ့သဘာဝ၏ အကျည်းတန်မှုမှာ အထင်အရှားပေါ်လွင်နေသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ အဘိုးအို၏အလောင်းကောင်ပေါ်တွင် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ကိုယ်ကျိုးမငဲ့ဘဲ အသုံးပြုလိုက်ပါက ထိုလူများမှာ မကြာမီ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

"လီယန် စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ငါက လူတိုင်းရဲ့လုံခြုံရေးအတွက် စဉ်းစားပေးနေတာပါ ငါက ခေါင်းဆောင်ယန်ကို တကယ်လေးစားပါတယ် ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မသိသေးတဲ့အန္တရာယ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတော့ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ သိပ်ပြီးယုံကြည်မှုမရှိကြဘူး ငါတို့က ခေါင်းဆောင်ယန်ကိုပဲ အားကိုးနိုင်တာပါ ခေါင်းဆောင်ယန် ခင်ဗျားသာ ဒီပုန်းကွယ်နေတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားဖို့ အလောင်းကောင်သံချောင်းကို အသုံးပြုပေးမယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းခင်ဗျားခိုင်းတာမှန်သမျှ ငါတို့သဘောတူပါ့မယ် ခင်ဗျားတို့အားလုံးရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ဖန်းရှင်းသည် ထင်ရှားသော ရိုးသားမှုဖြင့် လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ရဲ့နာမည်ကိုတော့ ငါယုံကြည်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ယန်ကသာ စံနမူနာပြမယ်ဆိုရင် ငါတို့က မင်းရဲ့ဦးဆောင်မှုနောက်ကို လိုက်ဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့ အမိန့်ကိုနာခံတာက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကို အရင်ဆုံးပြသရလိမ့်မယ်"

တခြားသူများကလည်း ချက်ချင်း ထောက်ခံပြောဆိုကြသည်။

သူတို့သည် ယန်ကျန့်အား အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ထားခဲ့ရန် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ပူးပေါင်းဖိအားပေးနေကြပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန်းရှင်းမှာမူ လုံးဝကိုယ်ကျိုးမငဲ့သော ပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး အဖွဲ့၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားကိုသာ စဉ်းစားနေဟန် ပြုမူနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤမျှကြာအောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ လွယ်ကူသောကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူများ မဟုတ်ကြ။ သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် နှစ်ဖက်ချွန်ပြုမူခြင်းများမှာ အလွန်ပင် သာမန်ဖြစ်နေကျကိစ္စများ ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ယုံကြည်ရမည်လော။ ယန်ကျန့်သာဆိုလျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့လောက်ပြီ။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကြီးကိုကိုင်လျက် သူသည် ဖန်းရှင်းဘက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တခြားသူများကိုပါ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ရဲ့အလောင်းကောင်သံချောင်းကို လိုချင်တယ် ရတယ်လေ ငါက စိတ်ဓာတ်မကောင်းတဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး လူတိုင်းရဲ့လုံခြုံရေးအတွက်နဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့အန္တရာယ်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် ငါဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လုပ်ပေးမှာပါ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ တောင်းဆိုစရာလေးတစ်ခုရှိတယ်"

"ခေါင်းဆောင်ယန် ခင်ဗျားရဲ့တောင်းဆိုချက်က ဘာများလဲ ပြောသာပြောပါ ငါတို့ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သရွေ့ပေါ့"

ဖန်းရှင်းက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ "ငါတို့" ဆိုသော အသုံးအနှုန်းမှာ ကျန်ရှိသော တစ္ဆေဆရာများကို အဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းရန် ကြိုးပမ်းနေကြောင်း အချက်ပြနေပြီးဖြစ်သည်။

တခြားသူများမှာ ဖန်းရှင်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ကြသော်လည်း ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသော ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိချေ။ စည်းလုံးမှုမရှိပါက ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး မကြာမီဖြစ်ပေါ်လာမည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွင် သူတို့မှာ အမြောက်စာဖြစ်သွားပေမည်။

အကယ်၍ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းလိုချင်ပါက သူတို့သည် ဤကိစ္စတွင် အသံတစ်သံ ရရှိရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်းရှင်းက ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းရဲမှတော့ သူတို့လည်း ယာယီမဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဝန်မလေးကြချေ။

ဆိုးသည်မှာ ကျိုးဒန်က ပူးပေါင်းရန် စိတ်ဝင်စားမှုမပြခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာပါဝင်ခဲ့ပါက အဖွဲ့မှာ ယန်ကျန့်၏ဩဇာကို တန်ပြန်ရန် အခွင့်အရေးရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့တောင်းဆိုချက်က ရိုးရှင်းပါတယ် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ငါပေးမယ် ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဘက်က လူတစ်ယောက်ပေးရမယ်"

"ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ခေါင်းဆောင်ယန်"

ဖန်းရှင်းက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဆိုလိုတာက ငါအလောင်းကောင်သံချောင်းကို အလောင်းပေါ်မှာ မလွှဲမသွေသုံးပေးမယ် ဒါပေမဲ့ ငါခံစားနေရတာက စကားအရမ်းများတဲ့လူ တစ်ယောက်ရှိနေပြီး အဲ့ဒါကငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ် မင်းတို့သာ ငါ့ကိုဒီကိစ္စမှာ ကူညီမယ်ဆိုရင် ဒီပါးစပ်သရမ်းတဲ့ကောင်ကို ရှင်းပေးလိုက်ရင် ငါ့စိတ်တွေ အများကြီး ကြည်လင်သွားပြီး မင်းတို့အားလုံးကို သဘာဝအတိုင်းပဲ ကြည့်ရှု စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလာမှာပဲ"

"အသက်ရှင်ဖို့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့မျက်နှာသာရဖို့အတွက် အသက်ကိုစတေးရလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှုကို ငါ့ကိုပြ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ၏အကြည့်မှာ ဖန်းရှင်းအပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်၏စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ဖန်းရှင်းမှာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အနီးအနားမှ လူများ၏ ရန်လိုသော အကြည့်များကိုပင် ခံစားနေရပြီး ထိုအကြည့်များမှာ လှုပ်ရှားရန်ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

သူတို့မှာ ယန်ကျန့်၏စကားများကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားကြပြီး သူ့အား သစ္စာခံ လက်ဆောင်အဖြစ် သုတ်သင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပုံရသည်။

"ခေါ ခေါင်းဆောင်ယန် ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်မသွားဘူးလား"

ဖန်းရှင်းသည် အနေရခက်စွာဖြင့် အပြုံးကို အတင်းဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်မဖြေဘဲ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ နောက်ထပ်အဆိုပြုချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ် မင်းတို့အားလုံး အတူတူ အခုငါ့ကို တိုက်ခိုက်ကြလေ မင်းတို့သာ ငါ့ကိုသတ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ့မှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက မင်းတို့ရဲ့ အပိုင်ဖြစ်သွားမှာပဲ အဲ့ဒီနောက်မှာ မင်းတို့ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လို့ရပြီ"

သူသည် အဖွဲ့ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

လီယန်မှာ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

တခြားစာပို့သမားများမှာမူ တုံ့ဆိုင်းနေကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာနေကြသော်လည်း သူတို့၏အကြည့်များမှာ ကျန်ရှိနေသော အပြင်လူများကို ကြည့်သောအခါ ထက်မြက်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်သည် စာပို့နေသူဖြစ်သည်။ သူတို့ကဲ့သို့ပင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက်ရက်များတွင် သူ၏အကူအညီကို လိုအပ်ပေမည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ဒီနေရာတွင် အသတ်ခံလိုက်ရပါက စာပို့သမားအားလုံးမှာ သေပွဲဝင်ရပေမည်။

"ဒါ ဒါက မလိုအပ်ပါဘူး ငါတို့က စကားကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဆိုနေကြတာပါ အခုတော့ အကြမ်းဖက်မှုအထိ ရောက်လာရတယ် ဒါက နားလည်မှုလွဲတာသက်သက်ပါ တခြားဘာမှမရှိပါဘူး"

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ပြောင်းလဲသွားသော အငွေ့အသက်နှင့် တင်းမာလာသော အခြေအနေကို ခံစားမိသောအခါ ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်သွားသည်။

"ငါတို့က ခေါင်းဆောင်ယန်ကို မစော်ကားရဲပါဘူး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျပြောရရင် ငါက ခင်ဗျားကို အကြီးအကျယ်လေးစားတဲ့သူပါ အစောပိုင်းက သတိထားတဲ့အနေနဲ့ အကြံပြုလိုက်တာပါ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပါဘူး ခင်ဗျား စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ချက်ချင်းပင် တောင်းပန်စကားများနှင့် ရှင်းလင်းချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏သဘောထားများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေဖန်စရာနေရာမကျန်တော့ချေ။

စိတ်ဓာတ်ပိုပျော့ညံ့သောသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ထိုသို့အပြောခံရပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် ရှက်ရွံ့သွားပေမည်။

ယန်ကျန့်၏အကြည့်မှာမူ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲချေ။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ချက်ချင်းအဖြေပေးစရာမလိုပါဘူး အချိန်ယူပြီး စဉ်းစားကြပေါ့ ငါက မလောပါဘူး"

တခြားသူများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဖန်းရှင်းပင်လျှင် ခဏတာ မှင်သက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏စကားများ၏ ဆိုလိုရင်းကို သူ မကြာမီ နားလည်သွားသည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ အိမ်အိုကြီးမှာ ပို၍အန္တရာယ်များလေလေ ဖန်းရှင်းမှာ တခြားတစ္ဆေဆရာများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေ ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ ဖန်းရှင်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေဆိုးကို နှိမ်နင်းရန် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ချေ။

ဒုတိယရွေးချယ်မှုဖြစ်သော ယန်ကျန့်ကို စိန်ခေါ်ရန် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာမူ…….

ထိုအရာမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။

ဌာနချုပ်၏ကျောထောက်နောက်ခံရှိသော ခေါင်းဆောင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းနှင့်တူသည်။ အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ဌာနချုပ်၏ လက်စားချေခြင်းကို မလွဲမသွေ ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်မှာ တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘဲ သူ့ဘေးတွင် တခြားမဟာမိတ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုလောလောဆယ်တွင် မပြောဘဲသိသော ပဋိပက္ခနှင့် တင်းမာမှုများမှာ ရွှေ့ဆိုင်းထားလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါတို့ဒီအိမ်ကြီးထဲကို ရောက်နေမှတော့ နောက်ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ကြမလဲ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက မသက်မသာဖြစ်နေသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"အနားယူဖို့ အခန်းတစ်ခန်းရှာကြ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီခန်းမဆောင်ထဲမှာ တစ်ညလုံး မတ်တပ်ရပ်နေမလို့တော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

တခြားသူများမှာ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ထိုင်နေသော အလောင်းကောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မရှင်းပြနိုင်သော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူတို့အရေအတွက်သာ မများခဲ့ပါက မည်သူမျှ ဤသို့သော မှောင်မိုက်ထူးဆန်းသော ခန်းမဆောင်ထဲတွင် အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်လှီသော အလောင်းကောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် နေလိုမည် မဟုတ်ချေ။

ယန်ကျန့်သည် သူတို့ကို အာရုံမစိုက်ဘဲ အိမ်ကြီး၏ စင်္ကြံလမ်းနှစ်သွယ်တစ်လျှောက်ရှိ အခန်းများကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။ သူသည် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များကို စစ်ဆေးလိုသည်။

အလောင်းကောင်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ၎င်းအပေါ်တွင် ဖြုန်းတီးရန် အစီအစဉ်မရှိသောကြောင့် မစစ်ဆေးဘဲ ထားလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အလောင်းကောင်မှာ တစ္ဆေဆိုးအဖြစ် အမှန်တကယ်နိုးထလာပါက သူတစ်ယောက်တည်း အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် တစ္ဆေစာတိုက်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့နောက်ပိုင်းမှ တစ္ဆေများပေါ်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် အလောင်းကောင်ကိုယ်တိုင်မှာ ထိုမတိုင်မီ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူများ မပြသသင့်ချေ။

သူသည် ယခုလောလောဆယ် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ခန်းမဆောင်မှထွက်ခွာပြီး အလယ်ရင်ပြင်နားရှိ စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း ညာဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

စင်္ကြံလမ်း၏ကြမ်းပြင်မှာ အပြာရောင်ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းထားသော်လည်း လျစ်လျူရှု ခံထားရပုံရပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မည်းမှောင်ကာ အနည်းငယ် မသန့်ရှင်းဖြစ်နေသည်။

ညာဘက်စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ပထမဆုံးအခန်းမှာ ရင်ပြင်နှင့်နီးသောကြောင့် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်သည်။

ရှုပ်ထွေးစွာထွင်းထုထားသော သစ်သားပြတင်းပေါက်များမှာ ထူးခြားသော ရှေးဟောင်းအသွင်ကို ဆောင်နေသည်။ တံခါးဝအနီးတွင်ရပ်လျက် အတွင်းသို့ အမြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရိုးရှင်းသော အပြင်အဆင်ကို တွေ့ရှိရသည်။

အခန်းမှာ အများအားဖြင့် ဗလာဖြစ်ပြီး စားပွဲဝိုင်းအဟောင်းတစ်လုံး၊ ဗီရိုတစ်လုံးနှင့် ကုတင်ဘောင်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ကုတင်မှာ စောင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ထူထဲသော ဖုန်လွှာတစ်ခုကြောင့် ညစ်ပတ်နေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးမပြုတော့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"သာမန်အခန်းတစ်ခုလိုပဲ"

ယန်ကျန့်သည် မည်သည့်သဘာဝလွန်အငွေ့အသက်ကိုမျှ မခံစားမိချေ။

လီယန်သည် တံခါးကို ခေတ္တခဏထိကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘာမျှမတွေ့ရှိကြောင်း အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ်ခါလိုက်သည်။

အခန်းမှာ ဘေးကင်းပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် နောက်အခန်းသို့ ဆက်သွားရာ တံခါးတွင် ကြေးသော့ခလောက်တစ်ခု တင်းကျပ်စွာ တပ်ဆင်ထားပြီး ဝင်ရောက်၍မရချေ။ ထူးဆန်းသည်မှာ ဤအခန်းတွင် ပြတင်းပေါက်များမရှိခြင်းပင်။ ၎င်း၏နံရံများမှာ အဆက်မပြတ်ဖြစ်ပြီး တမင်တကာ ပြတင်းပေါက်မပါဘဲ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လီယန်သည် ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏လက်ကို အခန်းပေါ်တွင် ခေတ္တခဏတင်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဆွဲခွာလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း တစ်ခုခုတွေ့လိုက်လို့လား"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

လီယန်က သူ့အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး

"ခေါင်းဆောင် ဒီအခန်းက ထူးဆန်းတယ် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ဖိနှိပ်ထားပုံပဲ ကျွန်တော်ထိလိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲက တစ္ဆေတောင် ငြိမ်သက်သွားတယ် အထဲမှာ ထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိရမယ်"

"ဒါကိုဖွင့်ချင်ရင် သော့ကိုဖျက်ရလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ သံသယရှိတာက ဒီသော့ကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ် ဒီလောက်ကြာအောင် ဒီမှာရှိနေတာတောင် နည်းနည်းလေးမှ သံချေးမတက်ဘူး ဖုန်တစ်မှုန်တောင် မကပ်ဘူး"

"စူးရှတဲ့အကဲခတ်မှုပဲ"

ယန်ကျန့်သည်လည်း ထိုသော့မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိသည်။

စင်္ကြံလမ်း၏အမှောင်ထုကြားတွင် ၎င်း၏တောက်ပသောပုံစံမှာ ထူးဆန်းသောပတ်ဝန်းကျင်၏ အာနိသင်များကို တွန်းလှန်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကြေးသော့ခလောက်၊ အလောင်းကောင်သံချောင်း၊ ထင်းခုတ်ဓား၊ ကတ်ကြေး... တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ၊ အထူးသဖြင့် သတ္တုပစ္စည်းများမှာ အမင်္ဂလာ အရိပ်အယောင်များ ဆောင်လေ့ရှိသည်။

"တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းပဲ ထူးခြားတဲ့တွေ့ရှိမှုပဲ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့သော့တစ်ချောင်း ဒီမှာ အလဟဿဖြစ်နေတာ နှမြောစရာပဲ"

ကျိုးဒန်သည် ရုတ်တရက် လျှောက်လာပြီး ကြေးသော့ခလောက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အားဖြင့်ဆောင့်ဆွဲလိုက်သည်။

သော့မှာ ကျယ်လောင်စွာ မြည်သွားသော်လည်း တင်းကျပ်စွာ တွယ်ကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မဆိုင်းမတွပင် ကျိုးဒန်သည် သေနတ်တစ်လက်ကိုထုတ်ကာ တံခါး၏မင်းတုံးကို ဖျက်ဆီးရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် နှစ်ချက်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ယန်ကျန့်၏အသံမှာ ထက်ရှသောအငွေ့အသက် ပါဝင်နေသည်။

"စမ်းကြည့်ရုံပါ ခေါင်းဆောင်ယန် စိတ်ထဲမထားပါနဲ့"

ကျိုးဒန်သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ လက်ပြလိုက်ပြီး သေနတ်သံကြားသော တခြားသူများကို အထိတ်တလန့်မဖြစ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ပစ်ခတ်ပြီးနောက်တွင် ကျည်ဆန်များမှာ သစ်သားတံခါးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။

မင်းတုံးမှာမူ မပျက်စီးဘဲ ကျည်ဆန်ပေါက်များမှ လတ်ဆတ်သောသွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။

မြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းစွာ ရင်းနှီးနေသည်။

၎င်းမှာ သူ ထင်းခုတ်ဓားဖြင့် တစ္ဆေဗီရိုကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့စဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို သတိရစေပြီး ထိုသို့ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ဖွယ် သွေးစိမ့်ထွက်မှုမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"ဒီအခန်းမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီ အဲ့ဒီကြေးသော့ခလောက်က ငါယူဖို့ထားတာမဟုတ်ဘဲ အထဲကအရာကို သော့ခတ်ထားဖို့ပဲ အရမ်း ပြသနာရှိတယ် အမြန်ဆုံးထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်"

ကျိုးဒန်၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူသည် သော့ကို ချက်ချင်းစွန့်လွှတ်ကာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရတနာရှာရန် အခြားနေရာများသို့ ရွေ့လျားသွားရန် များသည်။

"သူ ရူးနေတာ"

လီယန်သည် ကျိုးဒန်ထွက်ခွာသွားသည်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဒီလို တစ္ဆေခြောက်သည့်နေရာတွင် လျှောက်ကစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုသတ်သေခြင်း သို့မဟုတ် ဦးနှောက်မမှန်ခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ ကျိုးဒန်သည် ဒုတိယအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ကြောက်ရွံ့တတ်ပြီး တစ်ခုခုမမှန်ဟု ခံစားရသောအခါ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"သေနတ်နဲ့ပစ်လို့မရဘူး ဆွဲဖြုတ်လို့လည်း ရမှာမဟုတ်ဘူး ဒီအခန်းကိုသော့ဖွင့်ဖို့ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာသော့ကို ရှာရလိမ့်မယ်"

လီယန်သည် ကြေးသော့ခလောက်၏အောက်ခြေရှိ သော့ပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကိုက်ညီသောသော့တစ်ချောင်း လိုအပ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး အကဲခတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်။

သော့ သူ၌ တစ်ချောင်းရှိသည်။

သူ့အနားမှာပင်…..

သို့သော် သူသည် ယခုအချိန်တွင် တံခါးကိုသော့ဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသေးချေ။

"အထဲမှာ ဘာပဲရှိရှိ စာပို့မစ်ရှင်ပြီးဆုံးတဲ့ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့နောက်ပိုင်းမှပဲ ပေါ်ထွက်လာသင့်တယ် စာပို့တာဝန်ကို နောက်ပိုင်း တစ္ဆေဗီရိုနဲ့လဲလှယ်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် စွန့်စားရမှုတွေကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ် ဒါက အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းပဲ"

ယန်ကျန့်သည် သတိကြီးသူဖြစ်ပြီး တံခါးမဖွင့်မီ နောက်ဆုံးအချိန်များအထိ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဆက်ပြီး စူးစမ်းကြရအောင်"

ယန်ကျန့်သည် စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။

တတိယအခန်းမှာ သာမန်ဖြစ်သည်။စတုတ္ထအခန်းမှာလည်း ပုံမှန်ပင်၊ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမအခန်းများမှာလည်း ထိုနည်း၎င်းပင်။

သူတို့သွားလေလေ စင်္ကြံလမ်းမှာ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာလေလေဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းပေးရန် ဖုန်းမီးများကို ဖွင့်ရတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အလင်းရောင်မှာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ အနှောင့်အယှက်မခံရဘဲ ရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းသည်။

"အဆုံးမရှိတဲ့ စင်္ကြံလမ်းပဲ"

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

နှစ်ဦးသားမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ မဝင်ရဲကြဘဲ လမ်းပျောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ရှေ့မှအရာအားလုံးမှာ ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်နေသလို ခံစားနေရသည်။

အခန်း၊ စင်္ကြံ၊ အခန်း၊ စင်္ကြံ... အခန်းနံပါတ်များ သို့မဟုတ် ခွဲခြားနိုင်သောအမှတ်အသားများမရှိ။ အခန်းတိုင်းမှာ တူညီသောဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ဖုန်းဓာတ်မီးကို ရှေ့သို့ထိုးလိုက်ရာ စင်္ကြံလမ်းထဲမှ ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

အနက်ရောင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကြီးတစ်လုံး။

ထိုကုလားထိုင်မှာ ခန်းမဆောင်ထဲမှ အလောင်းကောင်ထိုင်နေသော ကုလားထိုင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူညီသည်။

ကုလားထိုင်မှာ သူတို့နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားပြီး ရှေ့ဆက်မသွားရန် တားဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်သူက ဒီနေရာမှာ ကုလားထိုင်တစ်လုံး လာထားရတာလဲ"

ယန်ကျန့်၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကုလားထိုင်ကို စစ်ဆေးပြီး မည်သူမျှထိုင်မနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် နောက်ပြန်လှည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူပြန်လာသောလမ်းတွင် သူသည် ယန်ရှောင်ဟွား၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် တခြားသူများနှင့် ကြုံတွေ့သည်။

သူတို့သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ မဝင်ရဲကြဘဲ တတိယအခန်းအနီးတွင်သာ နေနေကြသည်။

"ဒီအခန်းမှာပဲ နေကြရအောင် တခြားသူတွေနဲ့ အကွာအဝေးတစ်ခုထားကြ မဆင်မခြင်လှည့်လည်နေတဲ့သူတွေက အကျိုးအကြောင်းမသိတတ်ဘူး သူတို့နဲ့ယှဉ်ရင် မင်းတို့က အဲ့လောက် ရူးသွပ်မှုမရှိကြဘူး ခန်းမဆောင်ထဲက အလောင်းကောင်ကိုတော့ လောလောဆယ် ထားလိုက်ပါ အဲ့ဒါက ငါတို့စာပို့ရမယ့် ပစ်မှတ်ဖြစ်နိုင်တယ် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ခုနစ်ရက်စောင့်ပြီး အခြေအနေကို ပြန်သုံးသပ်ရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် တခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအခန်းက မှန်ကန်တယ်လို့ ခင်ဗျားသေချာလို့လား အပြင်ဘက်နဲ့ပိုနီးတဲ့အခန်းက ပိုမကောင်းဘူးလား အနည်းဆုံးတော့ အန္တရာယ်ရှိလာရင် မြန်မြန်ဆုတ်ခွာနိုင်တာပေါ့"

ယန်ရှောင်ဟွားက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ခန်းမဆောင်နဲ့ အရမ်းနီးကပ်နေတာက မလုံခြုံဘူး"

ဝမ်ဖုန်းက ပြောရင်း သူ၏အကြည့်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရမ်းဝေးနေတာကလည်း မကောင်းဘူး ဒုတိယအခန်းက သော့ခတ်ထားတယ် ထူးဆန်းပုံပဲ အကြံပေးချင်တာက ဘယ်ဘက်စင်္ကြံလမ်းက အခန်းတွေကို စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ပဲ"

သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ခြမ်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် တခြားတစ္ဆေဆရာများမှာ အခန်းတစ်ခန်းကို ဖွင့်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

"ငါတို့ဒီမှာပဲနေမယ်"

ယန်ကျန့်က ခိုင်မာစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

တခြားသူများမှာလည်း အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး ကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ အခန်းများမှာ ပိုကောင်းပုံရသော်လည်း ထိုနေရာတွင် တခြား တစ္ဆေဆရာများရှိနေခြင်းမှာ စိတ်မချရချေ။

ဒီနေရာတွင် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ စတုတ္ထထပ်မှ စာပို့သမားအုပ်စုမှာ လုံခြုံမှုအချို့ကို ပေးစွမ်းသည်။

အခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ ယန်ရှောင်ဟွား၊ တာချန်နှင့် ဝမ်ဖုန်းတို့မှာ သူတို့၏ပစ္စည်းများကို စတင်နေရာချကြသည်။

သူတို့၏ပစ္စည်းများတွင် အရေးပေါ်အစားအစာနှင့်ရေ၊ ဓာတ်မီးများ၊ ဘက်ထရီများနှင့် ကိရိယာများပါဝင်ပြီး ရှင်သန်ရန်အတွက် ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုမရှိပါက သာမန်လူများမှာ ဒီနေရာတွင် ခုနစ်ရက်ကြာ အခက်အခဲမရှိ ရှင်သန်နိုင်ပေမည်။

ယန်ကျန့်မှာမူ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ တစ်စုံတစ်ရာမလိုအပ်ချေ။ သူသည် ယခုအခါ အစားအစာ၊ ရေ သို့မဟုတ် အိပ်စက်ခြင်းမရှိဘဲ နေနိုင်သည်။

ထိုနည်းတူစွာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံထားရသော လီယန်မှာလည်း ခုနစ်ရက်အတွင်း ပြဿနာကြုံတွေ့မည်မဟုတ်ချေ။

အဖွဲ့သည် အခန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သူတို့၏ရွေးချယ်ထားသော နေရာများတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ကုတင်မှာမူ ထူးခြားစွာ မထိတွေ့ရသေးချေ။

မည်သူမျှ ၎င်းကို အသုံးမပြုရဲကြဘဲ ထိုနေရာတွင် အိပ်စက်ရန် မစဉ်းစားကြဘဲ ထောင့်များတွင် အနားယူရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သူတို့သည် တာချန်းမြို့မှ ကိုးနာရီတွင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဘူတာရုံသုံးခုကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ည ၁၁ နာရီ ၄၀ မိနစ်ပင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သန်းခေါင်ကျော်သွားသည်နှင့် အိမ်ကြီးထဲတွင် သူတို့၏ ခုနစ်ရက်ကြာတာဝန်မှာ တရားဝင်စတင်တော့မည်။

လက်ရှိတွင်မူ မစတင်သေးချေ။

"ဒီအခန်းက လုံးဝမလုံခြုံဘူးလို့ ခံစားရတယ်"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ရှုပ်ထွေးစွာထွင်းထုထားသော ပြတင်းပေါက်များကို မှတ်ချက်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဖြတ်သွားတဲ့ဘယ်သူမဆို အထဲကို တန်းမြင်နိုင်တယ်"

သစ်သားတံခါးများမှာ ခုခံကာကွယ်မှု မပေးနိုင်ချေ။

အခန်းမှာ သေးငယ်ပြီး စင်္ကြံလမ်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သူတို့သည် တစ္ဆေစာတိုက်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရန် များသည်။

"ဟွန့် ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ ဘယ်နေရာမှမလုံခြုံဘူး အပြင်ဘက်က ပိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းသေးတယ် သစ်အိုတောအုပ်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ ခန်းမဆောင်ထဲမှာ အလောင်းကောင်တစ်လောင်းရှိတယ် ငါတို့ရင်ပြင်ထဲမှာမနေရင်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ ခုနစ်ရက်လုံးနေဖို့က လက်တွေ့မကျဘူး အခန်းတွေက တော်ရုံတန်ရုံ ပုန်းကွယ်လို့ရတယ် သိပ်မထင်ရှားဘူး"

တာချန်က သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ညည်းညူမှုကို အေးစက်စွာ ချေပလိုက်သည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးမှာ ပြန်လည်ချေပခြင်းမပြုတော့ချေ။သူသည် တာချန်၏အကဲဖြတ်မှု မှန်ကန်ကြောင်း သိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

အခန်းများထဲတွင်နေခြင်းမှာ သူတို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မမြင်နိုင်အောင်ဖြစ်စေပြီး တစ္ဆေနှင့်ကြုံတွေ့နိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးသည်။ မဆင်မခြင်လှည့်လည်သွားလာခြင်းမှာ သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"အနားယူကြတော့ ပထမညကင်းကို ငါစောင့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ကြေညာလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အလှည့်ကျစောင့်ကြရအောင်"

လီယန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး အရေးပေါ်အခြေအနေတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းရှိတာ အခုလောလောဆယ် ငါတစ်ယောက်ပဲရှိတယ် မင်းဒုက္ခရောက်လို့ မဖြစ်ဘူး မင်းသာတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ငါတို့အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားဖို့အခွင့်အရေးရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး"

လီယန်၏ တစ္ဆေတံခါးနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်းမှာ သူတို့အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားပေးသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခွင့် မပြုနိုင်ချေ။

လီယန်သည် ယန်ကျန့်၏အကြောင်းပြချက်ကို သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရုံမှလွဲ၍ ခုခံခြင်းမပြုတော့ချေ။

တခြားသူများမှာလည်း ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောစရာမရှိတော့ဘဲ အချိန်ကုန်ဆုံးရန် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သန်းခေါင်ယံမှာ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ရောက်ရှိလာသည်။

အရာအားလုံးမှာ ထူးခြားမှုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်နှောင့်ယှက်မှုများ မရှိချေ။ သို့သော် အပြင်ဘက်မှတိတ်ဆိတ်မှုမှာ ပိုမို၍ ထူးဆန်းလာပြီး တစ္ဆေဆရာများမှာ မိုက်မဲစွာ စွန့်စားခြင်းမပြုဘဲ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များကို ချမှတ်နေကြကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်ကြီး၏အဝင်ဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မီးအိမ်နီနှစ်လုံးမှာ သန်းခေါင်ကျော်ပြီးနောက်တွင် သူတို့၏အရောင်များ လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့လာသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။

သူတို့၏အနီရောင်အသွေးများမှာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး မီးအိမ်များမှာ ဖြူစွတ်သွားကာ အတွင်းမှအလင်းရောင်မှာလည်း ဖြူဖျော့သောအလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကြာမီ မီးအိမ်နီများမှာ မီးအိမ်ဖြူနှစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အေးစက်သောလေပြင်းတစ်ချက်မှာ သစ်အိုတောအုပ်ထဲမှ တိုက်ခတ်လာသည်။

မီးအိမ်ဖြူများမှာ အနည်းငယ် လည်သွားသည်။

မီးအိမ်၏တစ်ဖက်မှာတော့ အနက်ရောင် "奠" (အသုဘ) စာလုံးတစ်ခု ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်းမသိဘဲ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုစာလုံးမှာ အမြဲတမ်းရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ သတိမထားမိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်မည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အိမ်ကြီးမှာ အသုဘအခမ်းအနားတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော နေရာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။