သစ်အိုတောအုပ်ထဲမှ အမျိုးသမီး

အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် စူးရှပြီးဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အော်သံတစ်ခုမှာ အရိုးထဲထိစိမ့်အောင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဖေးခန်းမတွင် နေရာယူထားသော ယန်ကျန့်သည် ထင်းခုတ်ဓားကို အမည်မသိ ကြောက်မက်ဖွယ်အရာတစ်ခုကို ကြားခံနယ်ဖွင့်ကာ ချက်ချင်းခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြတ်သားစွာလှုပ်ရှားလိုက်၏။

သူယုံကြည်သည်မှာ တစ္ဆေဆိုးမှာ ပိုမိုလျင်မြန်စွာကျူးကျော်ဝင်ရောက်လေလေ ပိုမိုအန္တရာယ်များလေလေ ဖြစ်မည်။ အကယ်၍ သူသာယခုမတွန်းလှန်ပါက တစ္ဆေမှာ နောက်ဖေးခန်းမထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီး သတ်ဖြတ်မှုများစတင်သည်နှင့် နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

အော်သံကြီးပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နောက်ဖေးခန်းမကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့သော အမှောင်ထုမှာ နောက်သို့ဆုတ်ခွာစပြုလာသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ မထင်မရှားလမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး ရင်ပြင်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်သွားကာ အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုလွှမ်းခြုံနေသော အမှောင်ထုကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကွဲထွက်သွားသောအမှောင်ထုမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ စင်္ကြံလမ်းများထဲသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"ဒီလိုလား ဒီအမှောင်ထုက တစ္ဆေဆိုးရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေပဲ ဒါပေမဲ့ အခုငါက ထင်းခုတ်ဓားနဲ့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့ တစ္ဆေရဲ့အစွမ်းက သိသိသာသာချည့်နဲ့သွားပြီး သူ့ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေမှာ မတည်ရှိနိုင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်သည် ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရှုရင်း ချက်ချင်းနားလည်သွားကာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ထိုဓားချက်မှာ အမှောင်ထု၏အရင်းအမြစ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ထိုတစ်ချက်မှာ တန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း တစ္ဆေဆိုးမှာ ထိုအခြေအနေများအောက်တွင်ပင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်သေးသည်မှာ ၎င်း၏အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ အစောပိုင်းက နောက်ဖေးခန်းမ၏နေရာကိုဖုံးလွှမ်းရန် တစ္ဆေအရိပ်ကို အသုံးမပြုခဲ့ပါက တစ္ဆေမှာ သတိမပြုမိလိုက်ခင်မှာပင် တိတ်တဆိတ်စိမ့်ဝင်လာနိုင်သည်ဟု တွေးထင်နိုင်သည်။

သို့သော် ထင်းခုတ်ဓားကိုအသုံးပြုခြင်းမှာ တန်ရာတန်ကြေးတစ်ခုတော့ရှိသည်၊ သက်ဆိုင်ရာ ကျိန်စာတစ်ခုကို ခံယူရသည်။

တစ္ဆေကိုခုတ်ပိုင်းခြင်းဖြင့် ယန်ကျန့်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ့ကိုယ်သူခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိခိုက်ပျက်စီးရုံသာမက တစ္ဆေအရိပ်ပင်လျှင် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ သို့သော် တစ္ဆေအရိပ်တွင် ပြန်လည်စုစည်းနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် ၎င်းမှာ ယာယီအားဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ထင်းခုတ်ဓားမှထွက်ပေါ်လာသော ကျိန်စာကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ထို့အပြင် ယန်ကျန့်သည် ပြန်လည်စတင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ကျိန်စာကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး သူ၏အခြေအနေကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြည့်အဝပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ယန်ကျန့်သည် သူထင်းခုတ်ဓား၏ကျိန်စာသင့်ခြင်းကို မခံခဲ့ရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူမှာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျိန်စာမှာမရှိတော့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

"နောက်ထပ်တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်ကို မောင်းထုတ်လိုက်နိုင်ပြန်ပြီ ပြီးတော့ သူက ဆိုးဆိုးရွားရွား ဒဏ်ရာတစ်ခုခု ရသွားပုံပဲ အမှောင်ထုတောင်မှ ဆုတ်ခွာသွားတယ် အဲ့ဒီတစ်ခဏအတွင်းမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်လျက် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ယန်ကျန့်ပဲ သူက ဓားကိုလေထဲမှာလွှဲလိုက်တာ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေကိုပိုင်းဖြတ်လိုက်သလိုပဲ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့တယ် သူက တစ္ဆေကို တိုက်ရိုက် သတ်လိုက်သလိုနီးပါးပဲ"

"တစ္ဆေတွေကို သတ်လို့မရဘူး ထိခိုက်မှုရှိခဲ့ပုံရပေမဲ့ ဒါက ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတစ်ခုပဲဖြစ်ရမယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်လုပ်နိုင်တာတောင်မှ တကယ်ကိုကြောက်စရာကောင်းတယ်"

ဖန်းရှင်းက ယန်ကျန့်ကိုကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ရှုံ့မဲ့လျက် ပြောလိုက်သည်။

တခြားစာပို့သမားများမှာလည်း အလွန်အမင်းအံ့ဩနေသော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိကြသည်။

ဒါက လူတွေကို ယန်ကျန့်အား ကြောက်ရွံ့စေသောအရာလား။

သူအမှန်တကယ်လှုပ်ရှားသောအခါ သူသည် တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်သည်၊ နောက်ဖေးခန်းမသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့သည်အထိ ဖြစ်သည်။

"အမွှေးတိုင်တွေ တော်တော်လေးတိုသွားပြီ"

သူ့ပတ်လည်မှ မှင်သက်နေသောမျက်နှာများကို လျစ်လျူရှုရင်း ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းတလားရှေ့မှ ကျန်ရှိနေသော အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်တိုဝင်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်မှာ လောင်ကျွမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး အတိုအစလေးသာ ကျန်တော့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားသောအပိုင်းမှာ ထင်းခုတ်ဓား၏ကျိန်စာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

၎င်းမှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့လေသလော။

သို့မဟုတ် အခြားတစ်နေရာသို့ လွှဲပြောင်းသွားခဲ့လေသလော။

"ဒီအမွှေးတိုင်လောင်ကျွမ်းသွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ ငါတို့သူ့ရဲ့ကာကွယ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားမှာလား ဒါမှမဟုတ် မသိနိုင်တဲ့အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမှာလား"

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ်စိုးရိမ်စွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အနီရောင်ခေါင်းတလားရှေ့တွင် မူလက အမွှေးတိုင်သုံးတိုင် ထားရှိခဲ့သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် ၎င်းတို့မှာ ခုနစ်ရက်ကြာ လောင်ကျွမ်းရန်ဖြစ်သည်၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသည့်အခမ်းအနားများ ပြီးဆုံးသည်အထိ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်မှာ ခိုးယူခံခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ ထင်းခုတ်ဓား၏ကျိန်စာမှာ ကျန်ရှိသော အမွှေးတိုင်များကို အကြီးအကျယ်ကုန်ဆုံးစေခဲ့သဖြင့် အမွှေးတိုင်များမှာ တတိယနေ့တွင် လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေများနေသည်။

အမှောင်ထုမှာ ယာယီအားဖြင့် လွင့်ပြယ်ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် ပင်မခန်းမဆောင်ထဲမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များမှာ လျော့ပါးသွားပုံရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမဆောင်မှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး ယခင်နှောင့်ယှက်မှုများ၏ ခြေရာများကင်းစင်နေသည်။ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော တစ္ဆေများမှာ စင်္ကြံလမ်းများ၏နက်ရှိုင်းသောနေရာများသို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရဟန်တူသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမင်္ဂလာလက္ခဏာများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

မြင့်မားသောနံရံများတွင် ယခုအခါ အနက်ရောင်လက်ရာများ ထင်ကျန်နေပြီး ကြမ်းပြင်မှာ စိုစွတ်သောအစွန်းအထင်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေကာ မိုးရွာပြီးစကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"တစ္ဆေတွေက လွှမ်းခြုံနေတဲ့အမှောင်ထုနဲ့အတူ ပေါ်ထွက်လာပုံပဲ အိမ်ကြီးမမှောင်တော့တာနဲ့ တစ္ဆေတွေက ပေါ်ထွက်မလာနိုင်တော့ဘူး"

သဲလွန်စများကို ဂရုတစိုက်လိုက်နေသော သိမ်းငှက်အိုကြီးက သေချာစွာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် မြေပြင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်ကိုဖြတ်၍ ပြန့်ကျဲနေသော စေးကပ်သည့် မည်းနက်သောသွေးစက်အနည်းငယ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

တွန်းလှန်ခံလိုက်ရသော တစ္ဆေဆိုးထံမှ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်နိုင်သည်။

"အမှောင်ထုက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသက်သက်ပဲ အိမ်ကြီးထဲကို သဘာဝလွန်ကျူးကျော်မှုရဲ့ လက္ခဏာ တစ်ခုပေါ့ အမှောင်ထုကျရောက်လာရင် တစ္ဆေလှုပ်ရှားမှုကို အချက်ပြတာပဲ အရာအားလုံးက ကြိုတင်သတိပေးချက်တွေနဲ့ လာတာ ဘာမှမရှင်းပြနိုင်ဘဲ ဖြစ်မလာဘူး"

ဖန်းရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ တွေးတောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို အတိုတစ်ချောင်း၊ အရှည်တစ်ချောင်းဖြစ်နေသော အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်မှ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတွေကို ယာယီပဲ မောင်းထုတ်ထားနိုင်သေးတာ ဒီညက မပြီးသေးဘူး အန္တရာယ်က ဘယ်အချိန်မဆို နီးကပ်လာနိုင်တယ် စောစီးစွာအောင်ပွဲမခံကြနဲ့ဦး ပြီးတော့ ဖန်းရှင်း"

ရုတ်တရက် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်းရှင်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ယန်ကျန့် မင်းဘာပြောချင်တာလဲ"

"ဟိုရေဒီယိုရဲ့ကျိန်စာက မင်းကိုပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား အစောပိုင်းက တစ္ဆေက ပင်မခန်းမဆောင်ထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတုန်းက နောက်ဖေးခန်းမထဲမှာ ဘယ်သူမှရှိတယ်လို့ မခံစားမိခဲ့ပုံပဲ ဒီအနီရောင်ခေါင်းတလားရဲ့အနီးအနားက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး ငါတို့ရဲ့ဘေးကင်းမှုကို အာမခံပေးပုံရတယ် ဒါပေမဲ့ ရေဒီယိုပေါ်လာကတည်းက တစ္ဆေတွေက နောက်ဖေးခန်းမထဲကို တည့်တည့်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်"

"တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရရင် တစ္ဆေတွေက ငါတို့နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီ အဲ့ဒါက ငါတို့ညကင်းစောင့်ခြင်းတွေ ကျရှုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းပဲ အန္တရာယ်ရောက်ရှိလာခြင်းပေါ့"

တာချန်သည် ထိုသို့ကြားသောအခါ သူ၏ဒေါသမှာ ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်သည်။

"ဒီလိုလား ဒုတိယညမှာ တစ္ဆေတွေက ဘာလို့ဒီလောက်ရန်လိုနေရသလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး မင်းတို့က ကျိန်စာသင့်ပြီး သူတို့ကိုဒီကိုဆွဲဆောင်လာခဲ့လို့ပဲ"

"မျှခြေက ပျက်စီးသွားပြီ အန္တရာယ်က စောစီးစွာရောက်လာခဲ့ပြီ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ငါတို့ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ အသက်ရှင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ဖုန်းက ဖန်းရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က ခေါင်းတလားကိုစောင့်ရင်း ညကိုငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့မှာ အခုတော့ တစ္ဆေဆိုးတွေနဲ့ တည့်တည့်တိုးပြီး တိုက်ခိုက်နေရတယ် ငါလည်းအစောပိုင်းက ထူးဆန်းတယ်လို့ထင်မိသားပဲ စာပို့သမားရဲ့တာဝန်တွေက အန္တရာယ်များပေမဲ့ ဒုတိယညမှာတင် အသက်လုပြီး တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် တွန်းပို့မှာမဟုတ်ဘူး တစ်ခုခုတော့မကိုက်ညီဘူး အခုတော့ ဒါက ပြဿနာကိုး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်သည်။

ပထမည၏ပြင်ဆင်မှုမှ ဒုတိယည၏အလောင်းစောင့်ခြင်းအထိ ယန်ကျန့်၏ရွေးချယ်မှုများမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းခဲ့သည်။ မှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်များချခြင်းဖြင့် ညမှာ အဖြစ်အပျက်ကင်းမဲ့စွာ ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း အစောပိုင်းကအခြေအနေမှာမူ လုံးဝပျက်သုဉ်းခြင်းဆီသို့ ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေသည်။

ဖန်းရှင်းနှင့် အနီးအနားမှ တခြားတစ္ဆေဆရာအချို့မှာ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာကြသည်။

သူတို့နားလည်သော်လည်း ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

မှန်ပါသည်၊ သူတို့သည် တစ္ဆေများကို သူတို့ဘာသာသူတို့ ဆောင်ကျဉ်းလာခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် သူတို့လည်း အသက်ရှင်ချင်ကြသည်။ တခြားသူများကို ထိခိုက်စေမည်ဟုတ်မဟုတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမှာ သူတို့၏အရေးမဟုတ်ချေ။

"ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အံ့ဩစရာလို့မထင်ရဘူး ယန်ကျန့် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

ဖန်းရှင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် မင်းက ငါတို့ကိုရှင်းပစ်လိုက်ရင် ပိုပြီးဘေးကင်းမယ်လို့ အရိပ်အမြွက် ပြောနေတာလား ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် မင်းလည်းငါ့လိုပဲသိမှာပါ ငါတို့သာသေသွားရင် ဒီအိမ်ကြီးက ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာမှာပဲ မနေ့ညက အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့လူရဲ့ ကံကြမ္မာက သူ့အလောင်းကို အိမ်ကြီးအပြင်ဘက်ကို စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ အရှင်းလင်းဆုံးဥပမာပဲ"

"အခုချိန်မှာ ငါတို့ရဲ့ဦးစားပေးက ရှေ့မှာရှိနေတဲ့အရာကို အတူတကွကျော်ဖြတ်ဖို့ပဲဖြစ်သင့်တယ် အတွင်းပိုင်းရန်ဖြစ်တာက အရမ်းမိုက်မဲရာကျလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းအမှားလုပ်ခဲ့တယ် အဆင်ပြေပါတယ် လူတိုင်းအမှားလုပ်တတ်ကြတာပဲ ဒါပေမဲ့ အခုကစပြီး အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ မင်းတို့ဆီက ဘယ်လိုတုံ့ဆိုင်းမှု လက္ခဏာမျိုးကိုမှ ငါမမြင်ချင်ဘူး မဟုတ်ရင် မင်းတို့ကို အဲ့ဒီနေရာမှာတင် ငါရှင်းပစ်မယ်"

"ငါ အပါအဝင်လား"

ဖန်းရှင်း၏မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းအပါအဝင်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ဖန်းရှင်းက အပြုံးကို အတင်းဖန်တီးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဲ့လိုအရာမျိုးဖြစ်လာမှာမဟုတ်ပါဘူး အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားပေါ်တက်ရဲခဲ့တာပဲ ထုံးစံအတိုင်းပဲ တစ္ဆေဆိုးတွေကိုလည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်"

"အလောင်းဆက်စောင့်ကြ"

ယန်ကျန့်သည် စကားဆက်မပြောတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်ကြီး၏အပြင်ဘက်၌ လူတစ်ယောက်သည် အနက်ရောင် "奠" စာလုံးထွင်းထားသော မီးအိမ်ဖြူတစ်လုံးကိုကိုင်ဆောင်လျက် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကို ကိုင်ထားသည်။

အမွှေးတိုင်မှာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မကုန်ခမ်းနိုင်သော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

မီးအိမ်ဖြူမှာ မှောင်မိုက်သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြူဖျော့သောအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်၊ ရှေ့မှလမ်းကိုထွန်းလင်းပေးသော တစ္ဆေအလင်းရောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့တားမြစ်ရုံနဲ့ ငါမယူဘူးလို့ ထင်နေတာလား ငါက တိတ်တဆိတ်ခိုးယူမှာပဲ မင်းတို့ဘယ်တော့မှ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျိုးဒန်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးနေသည်။

"ငါက စာနာတတ်ပါသေးတယ် မင်းတို့အတွက် နည်းနည်း ချန်ထားပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

သူသည် အိမ်ကြီးအတွင်း၌ မနေချင်တော့ချေ။

အိမ်ကြီးမှာ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူထိုနေရာတွင် ရတနာများ ရှာဖွေနိုင်မည်မဟုတ်။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယညတွင် ကျိုးဒန်သည် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်နှင့် အဝင်ဝမှမီးအိမ်တစ်လုံးကို တိတ်တဆိတ်ခိုးယူခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကိုကိုင်ဆောင်လျက် သူသည် အိမ်ကြီးမှ လုံးဝထွက်ခွာရန်မကြိုးစားဘဲ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်သာ လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

"တစ္ဆေဘတ်စ်ကားမရှိရင် ဒီနေရာကနေထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်း တကယ်မရှိဘူး"

ကျိုးဒန်သည် ကွေ့ကောက်သောလမ်းတစ်ခုအတိုင်း သစ်အိုတောအုပ်ထဲသို့ လိုက်ပါသွားရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုလမ်းမှာ အိမ်ကြီး၏နောက်ဖေးထွက်ပေါက်မှ ဦးတည်နေပြီး ပင်မလမ်းကြောင်းနှင့် မတူညီချေ။

"အိမ်ကြီးရဲ့အရင်ပိုင်ရှင်က ဒီလမ်းကို ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းတစ်ခုအနေနဲ့ ဆောက်ခဲ့တာဖြစ်မယ် ငါဆက်လျှောက်သွားရင် ထွက်ပေါက်တစ်ခု တွေ့နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ပိုင်ရှင်ကဝှက်ထားတဲ့ ရတနာကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်"

ကျိုးဒန်သည် သူ၏တွက်ချက်နေသောစိတ်ဖြင့် တွေးတောလိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူသည် လမ်းအတိုင်း တောအုပ်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လမ်းကိုယ်တိုင်မှာ ထူးဆန်းသည်၊ ၎င်းမှာ အဝါရောင်မြေကြီးဖြင့် ခင်းထားပြီး ပေါင်းပင်များ ကင်းစင်နေကာ မြေကြီးမှာ မကြာသေးမီကမှ ဖြန့်ခင်းထားသကဲ့သို့ လတ်ဆတ်နေသည်။ ယခင်က ဤနေရာတွင် လမ်းမရှိခဲ့ချေ။

"လမ်းတစ်လျှောက်က သစ်ပင်တွေအကုန်လုံး ခုတ်လှဲခံထားရတယ်"

ကျိုးဒန်သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သစ်ငုတ်တိုများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ အဝါရောင်မြေလမ်းကို ဖောက်လုပ်ရန် သိသိသာသာအားထုတ်ခဲ့ရသည်။

မီးအိမ်ဖြူကိုကိုင်ဆောင်လျက် သူသည် ရှေ့ဆက်သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာသည်။

မကြာမီ တောအုပ်မှာ လုံးဝအမှောင်ထုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီး မထင်မရှားပုံရိပ်များသာ ကျန်တော့သည်။ မြင်နိုင်သောအရာအားလုံးမှာ ရှေ့သို့အဆုံးမရှိဆန့်တန်းနေသော အဝါရောင်မြေလမ်းသာဖြစ်သည်။

"အဆုံးမရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လမ်းလား ငါနောက်ပြန်လှည့်သင့်လား"

ကျိုးဒန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးခွန်းကို တွေးတောလိုက်သည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းခါကာ ထိုအတွေးကို ပယ်ရှားလိုက်သည်။

သူရှေ့ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အိမ်ကြီးသို့ပြန်သွားခြင်းမှာ ဘေးကင်းမှုကို အာမမခံနိုင်။ ထိုတစ္ဆေခြောက်သောနေရာမှာ အန္တရာယ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ အပြင်ဘက်ကပင် ပိုကောင်းနိုင်သည်။

သူဘယ်လောက်ကြာအောင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်ကို မသိတော့ချေ၊ အချိန်မှာ သတိမပြုမိလိုက်ဘဲ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကျိုးဒန်သိသည်မှာ သစ်ပင်များ တဖြည်းဖြည်းပါးလွှာသွားပြီးနောက် သူသည် ကွင်းပြင်တစ်ခုဆီသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ထိုကွင်းပြင်မှာ အဝါရောင်မြေကြီးဖြင့် ခင်းထားပြီး ထူထပ်သောသစ်အိုတောအုပ်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ အခြားလမ်းများ မမြင်တွေ့ရချေ။

သူအဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။

ထိုကွင်းပြင်တွင် ကျိုးဒန်သည် သင်္ချိုင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့မှာ သက်တမ်းအမျိုးမျိုး ကွဲပြားသည်၊ အချို့မှာ ရှေးကျပုံရပြီး အချို့မှာ မကြာသေးမီနှစ်များကဖြစ်ကာ အချို့မှာ အသစ်မြှုပ်နှံထားသည်။ သင်္ချိုင်းတိုင်းတွင် ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ရှိပြီး အမည်၊ ဓာတ်ပုံနှင့် ရှေ့တွင် ပူဇော်ထားသော ပစ္စည်းအချို့ရှိသည်။

အဖြူရောင်ဆန်များဖြင့်ပြည့်နေသော အပြာနှင့်အဖြူရောင်ကြွေပန်းကန်လုံးတစ်လုံး…….

ဆန်မှာ မကျက်သေးသကဲ့သို့ မာကျောနေသည်။

ကျိုးဒန်သည် မီးအိမ်ကိုကိုင်ဆောင်လျက် သင်္ချိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူသည် ၎င်းကိုထွန်းလင်းရန် မီးအိမ်ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။

မီးအိမ်၏ တစ္ဆေဆန်သော ဖြူဖျော့သောအလင်းရောင်မှာ မှောင်မိုက်မှုကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ ဓာတ်ပုံကို ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သည်။

ပုံမှာ မရင်းနှီးသောလူငယ်တစ်ဦး၏ပုံဖြစ်ပြီး မျက်မှောက်ခေတ်မှ မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ သူ၏ဝတ်စုံမှာ ရှေးဆန်ပြီး သူမှာလွန်ခဲ့သောအချိန်က သေဆုံးခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသော်လည်း သူ၏အသွင်အပြင်မှာ နုပျိုပြီး ထူးခြားစွာခန့်ညားနေသည်။

"ဒီလောက်ခန့်ညားတဲ့လူတစ်ယောက် ဒီမှာသေပြီးမြှုပ်နှံခံထားရတာ နှမြောစရာပဲ"

ကျိုးဒန်က မှတ်ချက်ပေးရင်း ကျောက်တိုင်ရှေ့မှ ဆန်ဖြူထည့်ထားသော ကြွေပန်းကန်လုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် မီးအိမ်ကို ဘေးတွင်ချထားလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပန်းကန်လုံးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

သို့သော် ကျိုးဒန်ကုန်းလိုက်သည်နှင့် ဓာတ်ပုံထဲမှလူ၏မျက်လုံးများမှာ ထူးဆန်းစွာလှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏လက်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

"ဖြောင်း"

ကျိုးဒန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကိုပြန်ဆွဲကာ သူ့ကိုယ်သူ ပါးရိုက်လိုက်သည်။

"ကျိုးဒန် ကျိုးဒန် မင်းဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာသိရက်နဲ့ မဆင်မခြင်လက်လှမ်းပြီး ပစ္စည်းတွေယူနေတုန်းပဲ မင်းသာကျိန်စာသင့်ပြီး တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

သူသည် ထိုအတွေးကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏မီးအိမ်ကိုကောက်ယူကာ သင်္ချိုင်းရှေ့မှဆန်ပန်းကန်လုံးကို မထိရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူ၏ဓာတ်ပုံမှာ တိတ်တဆိတ် မူလအတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်၊ သူ၏အကြည့်မှာ မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ဘာမျှမဖြစ်ပွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကျိုးဒန်သည် ဆက်လက်လှည့်လည်သွားလာပြီး ဒုတိယသင်္ချိုင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဒုတိယသင်္ချိုင်း၏ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ခါးအထိရှည်သောဆံပင်၊ နူးညံ့သောအပြုံးနှင့် ကိုယ်လုံးနှင့် အတိဖြစ်သော ချီဖောင်ဝတ်စုံတို့ဖြင့် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ဓာတ်ပုံတစ်ခု ရှိနေသည်။ အဖြူအမည်းပုံဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ဝတ်စုံအရောင်ကို ခွဲခြားမရနိုင်ချေ။

သူမ၏သင်္ချိုင်းရှေ့တွင်လည်း ဆန်ပန်းကန်လုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။

သို့သော် ပန်းကန်လုံးမှာမူ ယခင်တစ်လုံးထက် အနည်းငယ်လျော့နည်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်လုတ်စာစားသုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီလောက်လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာ နှမြောစရာပဲ အဲ့ဒီချီဖောင်က သိပ်ကိုလှပပုံပဲ သူမနဲ့အတူမြှုပ်နှံခဲ့သလားမသိဘူး"

ကျိုးဒန်က တွေးတောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ တစ်ဖန်ပြန်ရိုက်လိုက်သည်။

"ကျိုးဒန် ကျိုးဒန် မင်းဒီလိုလုပ်လို့မဖြစ်ဘူး တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့သင်္ချိုင်းကိုတူးပြီး အဝတ်အစားတွေယူတာ အထူးသဖြင့် လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့အဝတ်အစားကိုယူတာ ဒါက သင့်တော်လို့လား"

မလိုမကျစွာဖြင့် ကျိုးဒန်သည် သင်္ချိုင်းနောက်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် အနီးအနားမှ အခြားသင်္ချိုင်းများကို ဖြတ်သန်းလှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အထူးတလည်မှတ်သားစရာ ဘာမျှမတွေ့ရှိခဲ့၊ ထောင့်လွတ်တစ်ခုတွင် မတ်မတ်စိုက်ထူထားသော သံချေးတက်နေသည့် ဂေါ်ပြားတစ်လက်သာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကျိုးဒန်သည် ၎င်းကိုကောက်ယူပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ၎င်းမှာ သဘာဝလွန်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ သာမန်ကိရိယာတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သူသည် ၎င်းကို ပြန်ထားလိုက်သည်။

"မူလနေရာကိုပဲ ပြန်ရောက်လာတာပဲ ဒီမှာရှာဖွေနေတာ အချိန်ကုန်တာပဲအဖတ်တင်တယ်"

ကျိုးဒန်က ညည်းညူလိုက်သော်လည်း ထွက်ခွာမသွားမီတွင် သူသည် လှပသောအမျိုးသမီး၏သင်္ချိုင်းသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် သူသည် သူ၏အမွှေးတိုင်ကို သူမ၏သင်္ချိုင်းထဲသို့ စိုက်ထည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့မျက်စိထဲမှာ အနှစ်သက်ဆုံးပဲ ဒီမှာငါမထွက်ခွာခင်မှာ ငါကျိုးဒန်ဆီက အမွှေးတိုင်ပူဇော်သမှုတစ်ခုပဲ ဒါဆိုရင်တော့ အလဟဿလာရတာ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့"

သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အသွင်အပြင်အရကြည့်လျှင် အမွှေးတိုင်မှာ အထူးတလည် ထူးခြားပုံမရချေ။ ၎င်းမှာ မကြာမီ လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သိပ်အသုံးမဝင်သောကြောင့် သူသည် ၎င်းကို စွန့်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤသို့သောသုံးစွဲနိုင်သည့်ပစ္စည်းများမှာ တန်ဖိုးအနည်းငယ်သာရှိသည်၊ သူ့လက်ထဲမှမီးအိမ်မှာ ပို၍လက်တွေ့ကျနိုင်သည်။

မီးအိမ်ဖြူကိုကိုင်ဆောင်လျက် ကျိုးဒန်သည် လမ်းအတိုင်း နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူထိုဧရိယာမှ ထွက်ခွာပြီးမကြာမီတွင် သူသင်္ချိုင်းထိပ်တွင် စိုက်ထူခဲ့သော အမွှေးတိုင်မှာ လျင်မြန်စွာလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ပြာများမှာ တစ်စစီကြွေကျလာသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ထွက်ပေါ်လာသောမီးခိုးမှာ အပေါ်သို့မတက်ဘဲ အောက်သို့နစ်ဝင်ကာ အောက်မှသင်္ချိုင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျောက်တိုင်ပေါ်မှအမျိုးသမီး၏ဓာတ်ပုံမှာ သိမ်မွေ့သောပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ သူမ၏နူးညံ့သောအပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

မကြာမီ ဓာတ်ပုံမှာ အရောင်မှိန်ဖျော့လာပြီး ၎င်း၏အရောင်များမှာ ပိုမိုဖျော့တော့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပုံရိပ်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဗလာကျောက်တိုင်တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သင်္ချိုင်းမှာ အတွင်းသို့ပြိုကျသွားသည်။

အနီရောင်တောက်တောက်လက်သည်းများဆိုးထားသော ဖြူဖျော့သည့်လက်တစ်ဖက်မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျောက်တိုင်၏ဘေးဘက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပေါ့ပေါ့ဆဆ တွန်းလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ကျောက်တိုင်ကိုမှောက်လှဲသွားစေပြီး ပြိုကျနေသောသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ထလာသည်။

တွင်းထဲမှ ခါးအထိရှည်သောဆံပင်၊ သွေးရောင်ချီဖောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပကျော့ရှင်းသောပုံစံရှိသည့် ထူးဆန်းသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးထံမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်၊ အမွှေးတိုင်၏ရနံ့နှင့် အမည်မဖော်နိုင်သောအခြားရနံ့တစ်ခု ရောနှောနေသည်။

မှတ်သားဖွယ်မှာ သူမ၌ သေဆုံးသူများ၏ ပုံမှန်ပုပ်သိုးပြီးသက်မဲ့ဖြစ်နေသော အငွေ့အသက်များ ကင်းမဲ့နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှူး"

ပတ်ဝန်းကျင်မှတောအုပ်မှာ လေပြင်းများတိုက်ခတ်လာသည်နှင့် လှုပ်ရှားလာပြီး သစ်ကိုင်းများမှာ တရှဲရှဲအသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် လွှဲယမ်းနေသည်။

"ဟဲ ဟဲဟဲ"

ထိုအမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ရယ်လိုက်သည်။

သူမ၏ရယ်သံမှာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ လေးလံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လွှဲယမ်းနေသောတောအုပ်မှာ ရုတ်တရက် တစ်ဖန်ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမ လျှောက်လှမ်းစပြုသည်။ အဝါရောင်မြေလမ်းအတိုင်းလိုက်လျက် သူမသည် အိမ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူမ၏ချီဖောင်အောက်စမှ သွေးနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တစ်စုံ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမ၏ခါးတွင် သံချေးတက်နေသော ပဝါတစ်ထည် ချိတ်ဆွဲထားသည်၊ လှပကျော့ရှင်းသော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လှသည်။