အလောင်းနတ်သုံးဆူ ဉာဏ်အလင်းရလို့ နတ်သမီးက သူမကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ရ

ဆရာကြီးမြောက်ယင်း သူတော်စင်မရွှမ်းကို တွေ့သောအခါ မြောက်ပိုင်းမဟာမိတ် ပြည်နယ်ရှိ တောင်နီခန်းမသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ပလိပ်ရောဂါက မီးတောက်ကြီးလို တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေပြီး လမ်းဘေးတွင် လူသေကောင်များဖြင့် ​ပြည့်​နေသည်။ တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဆိုးများက အလောင်းများကို စားသောက်ဖို့ တောင်များပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

သူတော်စင်မရွှမ်း နှင့် အခြားသူများသည် ၎င်းတို့၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြု၍ မကောင်းသော နတ်ဆိုးများကို ဖယ်ရှားကာ ရောဂါ​ဖြန့်နေသော နတ်ဆိုးများနှင့် တစ္ဆေများကို သတ်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ သွန်သင်ချက်များနှင့် ၎င်းတို့၏ ဆေးပညာကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

သူတို့သွားလေရာရာ အစားအသောက်နှင့် သောက်စရာများဖြင့် ကြိုဆိုကြပြီး ထွက်ခွာသွားသောအခါတွင် တုံ့ဆိုင်းစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ မြောက်ယင်းလည်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူမသည် "ခွေးလူသား" ချန်ရှီကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ခဲ့ပေ။ ချန်ရှီ တခြားနေရာကို ထွက်သွားတာကို ကြားတော့ သူက "ခွေးမိန်းမ"ဘက် လှည့်သွားသည်။

"ရွှမ်းအာ ဒီအရာတွေပြီးရင် တောင်ပေါ်ပြန်လာခဲ့"

သူတော်စင်မရွှမ်းက ပြုံးပြသည်။

"အရှင်ဘုရား ငရဲမလွတ်မချင်း ဗုဒ္ဓမဖြစ်လာဘူးလို့ ပြောနေခဲ့တာမလား..."

မြောက်ယင်း ထိတ်လန့်ကာ ဖြူဖျော့ဖျော့လူတွေကို သူမ ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် အနာဂတ်အတွက် ထိတ်လန့်ခြင်း၊ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ နေရေးထိုင်ရေးက လုံးဝကို စိတ်ပျက်စရာပါပဲ။ ဒါ ငရဲပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ဤအရာများ ပြည့်စုံပြီးနောက် တောင်ပေါ်သို့ ပြန်လျှင်ပင် ငရဲက မလွတ်မချင်း နတ် မဖြစ်လာပါစေကြောင်း ကတိသစ္စာပြုခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီငရဲက ဘယ်လိုလွတ်နိုင်မှာလဲ"

မြောက်ယင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်မရွှမ်း ဗောဓိဓမ္မဘုံကျောင်းကို ပြန်မလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆရာမြောင်ယင်း သူမကို ထပ်မရှာတော့ချေ။

ကမ္ဘာကြီး ပိုကောင်းလာသည်အထိ သူတော်စင်မရွှမ်း ပြန်မလာတော့ပါ။

"ရွှမ်းရွှမ်း ထွက်သွားတာက ချန်ရှီအတွက် မဟုတ်တော့ဘဲ ကမ္ဘာကြီးအတွက် လေးနက်တဲ့ အချစ်တစ်ခုကြောင့်ပဲ.. ဒါက ချန်ယင်တူးကို စွဲလမ်းခဲ့တဲ့ ဗောဓိဟွေ့ယင်းထက် အများကြီး ပိုလေးနက်တယ်... ဟွေ့ယင်းကို ငါမကျော်နိုင်ပေမယ့် ငါ့တပည့်ကတော့ သူ့ကို သာသွားပြီ..."

အချိန်တွေက ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မသိလိုက်ခင်မှာပဲ နောက်ထပ်တစ်နှစ် ကုန်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ရေလရှန့်ကျင့် ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာသည်။ သူ့အနောက်ဘက် ဘုံကျောင်းမှ နံ့သာပေါင်းများ တလိမ့်လိမ့် တက်နေ၏။ ဟွမ်ဖုန်းနျန်သည် တောင်နီခန်းမ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာပြီး ရေလရှန့်ကျင့်အား အမွှေးတိုင်များ ပူဇော်ပြီး ဘုရားကျောင်းကို ပြန်လည်မွမ်းမံရန် စတင်ခဲ့သည်။

ဤဘုရားကျောင်းသည် အနောက်နွားရှင်းကျိုး၏ တောင်ဘက်နယ်စပ်က နန်ဖုန်း ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသည်။ ကမ်းရိုးတန်းမြို့တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘီလူးတွေဟာ ပင်လယ်ထဲက ထွက်လာလေ့ရှိပြီး ရေလရှန့်ကျင့် ဘုံကျောင်းက လူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ တည်ဆောက်ထားခဲ့ပါ၏။

ပင်လယ်ကြီးက မှောင်မိုက်အတိ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လေတိုက်သံ၊ လှိုင်းလုံးကြီးများက သားရဲ​ကြီးတစ်ကောင်လို ဟောက်နေလေသည်။ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ ထူးဆန်းသော အသံများ ကြားနေရသလို ရံဖန်ရံခါတွင် ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က ရေမျက်နှာပြင်အောက်တွင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး ရှိနေသကဲ့သို့၊ မပြိုင်နိုင်သော စွမ်းအားများဖြင့် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများအား ထုတ်ပြနေသည်။

ချန်ရှီ ပင်လယ်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် နန်ဖုန်း ပြည်နယ်ရှိ တောင်နီခန်းမ အဆောင်ဆရာက အဆောင်လက်ဖွဲ့ မီးတောက်များကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချနေပြီး လေထဲက မထင်မှတ်ထားသော တည်ရှိမှုကို ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော်လည်း မီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည်နှင့်သာ ဆုံးသွားသည်။

အနှီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့ စွမ်းအားကို သုတ်သင်လိုက်သလိုပင်။ အဆောင်ဆွဲဆရာ တော်တော်များများကလည်း အခြေအနေတွေကို ဆွေးနွေးပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲလို့ သိချင်နေကြ၏။

ချန်ရှီ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို အသက်သွင်း၍ တောင်များ၊ မြစ်များနှင့် ၎င်းအတွင်းရှိ ပြည်နယ်များ၏ မြေပုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ရှင်းရှန်၊ ချင်းကျိုး၊ ကျဲကျိုး၊ ပင်းဟိုင်၊ လျိုကျိုး၊ လင်ကျိုး၊ ကျင်းကျိုး၊ ရှန့်ကျိုး၊ ကုံကျိုး၊ ပေါ်ကျိုး စသဖြင့် မြေပုံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်သွားသည်။ ထွန်းညှိထားသော နေရာများသည် နတ်ဘုရားများ အထင်အရှားရှိခဲ့သော နေရာများဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်ကျော်လောက် ခပ်ဝေးဝေး ခရီးထွက်ပြီး ပျောက်ဆုံးနေသော ဘုံကျောင်းများကို ရှာဖွေကာ တရုတ်ပြည်၏ နတ်ဘုရားများကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။ ဒေသတစ်ခုအား နတ်ဘုရားအား အပ်နှင်းသောအခါတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်နှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ မြေပုံက တောက်ပလာမည် ဖြစ်သည်။

ယခုဆိုလျှင် အနောက်နွားရှင်းကျိုး၏ ပြည်နယ်ငါးဆယ်တွင် သုံးဆယ်ကျော်က လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

တောင်နှင့်မြစ်၏ ပြည်နယ်မြေပုံနှင့် အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တို့သည် အကန့်အသတ်မရှိသော နတ်တန်ခိုးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ ပိုမိုအားကောင်းလာ၏။

ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးက မြင့်သထက်မြင့်လာကာ လှိုင်းဂယက်များ အမြဲလိုလို ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်ရှိ ပင်လယ်ထဲက ဟောက်သံကလည်း ပိုလို့ ကျယ်​လောင်လာသည်။ ရုတ်တရက် ပင်လယ်အောက် အမှောင်ထုထဲမှ ကြီးမားသော အသားလက်တံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အနောက်ဘုရင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို လှမ်းရိုက်လေ၏။

တံဆိပ်တုံးနား မကပ်နိုင်ခင်မှာတင် အသားစတွေ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားသည်။

ချန်ရှီ သူ့ဓားကို ပင်လယ်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ အနောက်ဘုရင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးက လေထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ဓားလက်ချောင်းမှ ဓားမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့ထွက်လာသည်။ ကျယ်လောင်သော အက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်သည် ရုတ်တရက် ကွဲသွားကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်း ကြီးမားသော အမှတ်အသား​ကြီး တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ခဏအကြာ ပင်လယ်ပြင်မှ ဧရာမအလောင်းကြီး တစ်လောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုး သို့မဟုတ် တစ္ဆေနတ်ဘုရားနှင့် မဆင်တူဘဲ နတ်ဘုရားသဖွယ် ဦးခေါင်း၊ ဆိုးရွားသော အသွင်ပြောင်းလက္ခဏာများနှင့် ပါးဟက်များဖုံးလွှမ်းထားသော လည်ပင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

၎င်း အသက်မီး ငြိမ်းသွားသောအခါ ပင်လယ်ပြင်ကလည်း အရင်လို ကြောက်စရာ မ​ကောင်းတော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ အနောက်ဘုရင်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးက သူ့လက်ထဲကို ပြုတ်ကျလာသည်။

"နည်းပြ! အဲဒါ ဘာ​ကြီးလဲ!"

အဆောင်ဆွဲဆရာများ ရွှင်မြူးသွားကြပြီး ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ အပြေးအလွှားသွားကာ ပင်လယ်သားရဲ၏ အလောင်းကို ဆယ်ယူရန် ကြိုးစား​နေကြသည်။ ယနေ့ခေတ်မှာ အစာရေစာ ရှားပါးသော်လည်း ပင်လယ်သတ္တဝါများသည် ၎င်းတို့ကို အချိန်အကြာကြီး ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ထားခဲ့ကြသည်။

ချန်ရှီ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးကို သစ်သားတွန်းလှည်းပေါ်တွင် ထားခဲ့ပြီး ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ဟေးကော်ကို ခေါ်ပြီး နန်ဖုန်း ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာကာ ၎င်းတို့၏ နောက်ထပ်နေရာသို့ ဦးတည်သွား​​နေခဲ့သည်။

"ဒီနတ်ဆိုးက ရေအမြီးသူတော်စင်မကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေချင်တာ မဟုတ်ဘူး အဲဒါကြောင့် ဘုံကျောင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာ...."

ကျူးရှို့ချိုင်က ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကို ပြန်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"သမုဒ္ဒရာက အဆမတန်ကျယ်ဝန်းတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုပဲ.. ဒီမြေက ဒီပင်လယ်သတ္တဝါတွေရဲ့ မွေးစားမြေနဲ့ တူတယ် သူတို့က အချိန်မရွေး ဝင်လာပြီး ကြက်၊ ဘဲတွေကို စားပစ်မှာ.. ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ဘုံကျောင်းတွေ ပြန်ပေါ်လာရင် သူတို့တက်လာဖို့ ခက်ခဲ​ပြီ​လေ အဲဒါကြောင့် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တာ"

ချန်ရှီ: "ပင်လယ်သတ္တဝါတွေက ဉာဏ်ကောင်းကြတယ်... လူသားတွေကို စားသောက်ဖို့ ဘာကြောင့် ကမ်းပေါ်ကို လာရတာလဲ"

ကျူးရှို့ချိုင် : "အမှောင်ပင်လယ်ဟာ ကုန်းမြေထက် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပိုများတယ်.. တချို့က မိန်းမစိုးစန်းပေါင် မင်မင်းဆက်ရဲ့ ရတနာသင်္ဘောတွေကို ပင်လယ်နက်ထဲကို ပို့ဆောင်လိုက်တဲ့အခါတုန်းက သူတို့ အမှောင်ထဲမှာ ရွက်လွှင့်နေပြီး သူတို့ရဲ့ မူလအချိန်နဲ့ နေရာတွေကို မသိလိုက်ဘဲ နောက်ကွယ်မှာ ထားခဲ့ပြီး သင်္ဘောက တခြားမရင်းနှီးတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုဆီ ခရီးနှင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ပင်လယ်ပြင်မှာလည်း သင်္ဘောသားတွေက အမှောင်ထဲမှာပဲ ရွက်လွှင့်နေကြတာ... သင်္ဘောပေါ်တက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ စွမ်းအားကြီးတဲ့ သတ္တဝါတွေလည်း တွေ့ခဲ့ကြတယ်”

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး :"ငါအရင်က ရှေးစာအုပ်တွေဖတ်ပြီး ပိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ သီအိုရီတစ်ခုကို တွေ့လိုက်တယ်.. စာရေးဆရာက အရှေ့အောင်ပွဲရှန်ကျိုး လို့ခေါ်တဲ့ အမှောင်ပင်လယ်ထဲမှာရှိတဲ့ အခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုက တာအိုဝါဒီတစ်ယောက်ပဲ... အရှေ့အောင်ပွဲရှန်ကျိုးက ထွက်ခွာပြီးနောက်ပိုင်း အမှောင်ပင်လယ်ကိုဖြတ်ပြီး နေရာတွေ အများကြီးကို ခရီးထွက်ခဲ့တယ်တဲ့... တောင်မြင်ကွင်းပုကျိုး၊ မြောက်ဘက်ကျွိလူကျိုး အပြင် သူ့စာအုပ်ထဲက အနောက်နွားရှင်းကျိုး နဲ့ အမှောင်ပင်လယ်လိုမျိုး နေရာတော်တော်များများကို လည်ပတ်ခဲ့တယ်.. နေရာလွတ်မဟုတ်ပေမယ့် ကျယ်ပြောလှတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီးက ဟွာရှရှန်ကျိုး၊ အနောက်နွားရှင်းကျိုး၊ တောင်မြင်ကွင်းပုကျိုး၊ မြောက်ဘက်ကျွိလူကျိုးနဲ့ အရှေ့အောင်ပွဲရှန်ကျိုး နဲ့ အခြားနေရာ​တွေ အားလုံးကို အမှောင်ပင်လယ်နဲ့ ဆက်သွယ်ထားတယ်တဲ့... ပင်လယ်ကိုဖြတ်ပြီးမှ အခြားတိုက်ကြီးတွေကို သွားလာခွင့်ရှိတယ်!"

ချန်ရှီ စေ့စေ့စပ်စပ် နားထောင်နေသည်။

"အဲဒီတာအိုဝါဒီက တခြားတိုက်ကြီးကပေါ့?"

"သူက အရှေ့အောင်ပွဲရှန်ကျိုးက ဖြစ်တယ်လို့ သူ့စာအုပ်ထဲမှာ ပြောထားတယ် သူ့စာအုပ်ကို 'အရှေ့ဖက်ခရီးအထွေထွေမှတ်တမ်း' လို့ ခေါ်တယ်... အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပေမယ့် ကြိုးဆွဲမချခင် ဒီစာအုပ်တွေ အကုန်လုံးကို အရှေ့အောင်ပွဲရှန်ကျိုးက ယူလာခဲ့ရဲ့လားတော့ မသိဘူး...."

ချန်ရှီလည်း သနားစရာပဲလို့ တွေးပြီး ကောင်းကင်ဘုံက ဘုရားအစစ်အမှန်ကို စစ်ဆေးဖို့ ကောင်းကင်ပေါ် တက်ခဲ့စဥ်င တာအိုဝါဒီကို အမှတ်မထင် ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတာ ရုတ်တရက် သတိရသွားတယ်။

ထိုတာအိုဝါဒီသည် နတ်ဆိုးများ၏ ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သင်္ဘောနှင့် ချည်နှောင်ခံကာ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

ဤလူသည် လေးနက်သော မကောင်းဆိုးဝါး အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ချန်ရှီ၏ ယင်ယန်အသွင်ပြောင်းမှုမှ ခဏတာ ချုပ်နှောင်ခံရပြီးနောက်တွင် သူသည် အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းရယူပြီး သူ၏ မကောင်းမှုများကို နှိမ်နင်းကာ ပြင်ပကောင်းကင်မှ အနောက်နွားရှင်းကျိုး တိုက်ကြီးထဲသို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။

ဤတာအိုဝါဒီသည် "အရှေ့ခရီးအတွက် အမျိုးမျိုးသော မှတ်စုများ" ၏ စာရေးဆရာ ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

အဘယ်ကြောင့် သူသည် ချည်နှောင်ပြီး နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသနည်း။

ဘယ်သူက သူ့ကိုချည်နှောင်ပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့သလဲ။

အကယ်၍ သူသည် ထိုစာအုပ်ကို ရေးသားသူဖြစ်ပါက ၎င်းတို့ကို ဒုက္ခပေးနေသော အနောက်နွားရှင်းကျိုး တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာပြီး ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်မြေ၊ အခြားတိုက်ကြီးများသို့ ခရီးထွက်ခွင့်ရတော့မည် မဟုတ်ပါလော။

ချန်ရှီ သူ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အတွေးများကို စုဆောင်းပြီး ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်စာလုံး အသစ်ကို ထပ်မံအသက်သွင်းကာ ယင်ယန်တာအိုနယ်မြေနဲ့အတူ ဆက်လက် ကျင့်ကြံတော့သည်။

ပေါင်းစပ်နယ်ပယ်သည် ရုပ်ခန္ဓာ၊ နတ်ဝိညာဥ်၊ တာအိုနယ်မြေနှင့် နတ်သန္ဓေသားတို့ကို ပေါင်းစည်းရန် အာရုံစိုက်ရသည်။ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ လေးခုစလုံးက ပိုအားကောင်းလာပါ၏။ ချန်ရှီသည် စစ်မှန်သော နတ်သန္ဓေသား ကင်းမဲ့ပြီး ကျူးရှို့ချိုင်၊ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်ကိုသာ နတ်သန္ဓေသားအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဟေးကော်ကိုတောင် ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲသို့ ခေါ်သွားပြီး နတ်သန္ဓေသားအဖြစ် ယာယီအသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ကျင့်​ကြံသောအခါတွင် ကျူးရှို့ချိုင်၊ နတ်သမီးရှောင်သွမ့် နှင့် အခြားသူများသည် ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံး၏ အကောင်းဆုံးများကို ရရှိကြပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင် တိုးတက်မှုကိုလည်း သတိပြုမိကြမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုက အလွန်အစွမ်းထက်ကြရာ ၎င်းတို့အား နတ်သန္ဓေသားအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သော ချန်ရှီ၏တိုးတက်မှုသည် အံ့ဩစရာဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားနှင့်ပင် အပြိုင်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့နတ်ဝိညာဥ်သည် ဘုံကျောင်းထဲက ဆင်းသက်လာပြီး ကျင့်​ကြံမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ယွမ်ချန် နန်းတော်သို့ တစ်ဖန်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤနေ့ရက်များကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် ဖန်ကျွီနှင့် ဖန်ကျစ်တို့ကို ပြန်လည်သန့်စင်ရာတွင် ပို၍ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

ယင်ဝိညာဉ်နှစ်ပါးသည် သန်မာလာခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအား၏ ဆယ်ပုံနှစ်ပုံ သို့မဟုတ် သုံးပုံတစ်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်လွန်းသော ဖန်ချောင်းသာလျှင် သူ၏ သန့်စင်မှုကို ယခုအချိန်အထိ ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်ရှီ၏ ယင်ယန် အသွင်ပြောင်းခြင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုသည် နေနှင့်လ၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်ကာ အလင်းသုံးပါးကို ဖြာထွက်နိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ယင်ယန် အသွင်ပြောင်းမှု အားဖြင့် သူသည် အရာအားလုံးကို ထင်ရှားပြသနိုင်သော်လည်း ဖန်ချောင်းကတော့ သန့်စင်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဖန်ချောင်းက အစွမ်းထက်လွန်းတယ်!"

ယချီးမွမ်းမှုရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျင့်​ကြံမှု သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး အချိန်တိုအတွင်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တက်လာသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ လန့်သွား၏။ အလောင်းနတ်သုံးဆူ၏ အောက်ပိုင်းနတ် ဖန်ချောင်းသည် တောက်ပသော နတ်အလင်းရောင်အောက်၌ တာအိုနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

ဖန်ချောင်းသည် သူ၏ စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့ကျင့်မှုဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်သော ယင်နတ်ဘုရား (၃)ပါးထဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။

ချန်ရှီ အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်ရာ သူ့ရယ်သံက တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးအပေါ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အရင်တုန်းကတော့ သူ့ရဲ့ ဖန်ချောင်းဟာ အစွမ်းထက်ပေမယ့် ဒီယင်စွမ်းအင်ဟာ သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ယင်းအစား ၎င်းက ကျင့်ကြံမှုတွင် အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အလောင်းနတ်သုံးပါးသည် သူ့ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးကာ လဲကျရန် သွေးဆောင်ကာ ငရဲဘုရင်ထံ တိုင်တန်းမည်၊ သူ့သက်တမ်းကို လျှော့ချပေးလိမ့်မည်။

ယခုမူ ဤယင်စွမ်းအင်သည် သူ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ယင်းကြောင်လ သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကပါ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

ဖန်ချောင်းသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် 40% မှ 50% အထိ ခွန်အားရှိပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည်။ ကျင့်​ကြံမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းဖြင့် ချန်ရှီ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားသည်လည်း 40% မှ 50% အထိ ချက်ချင်း တိုးလာခဲ့သည်။

"သဲတွေကို ဖောက်ထုတ်ရတာ ပင်ပန်းပေမယ့် သဲတွေကို ရှင်းထုတ်ပြီးရင် ရွှေကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်တဲ့"

ချန်ရှီ၏ နှလုံးသားသည် ခံစားချက်များဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ သူသည် အလောင်းသုံးကောင် နယ်ပယ်တွင် ကြာရှည်စွာ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး ယခု နောက်ဆုံးတွင် အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းပြီး ၎င်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏အလောင်းသုံးလောင်း နယ်ပယ်သည် အခြားနယ်ပယ်နှင့် ခြားနားလွန်းလှသည်။ အခြားသူများသည် အလောင်းသုံးလောင်းကို ဦးစားပေး၍ သတ်ဖြတ်ကာ သန့်စင်သောယန်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သန့်စင်သော ယန်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ဖယ်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက ကျင့်ကြံမှုကို မတိုးတက်​စေခဲ့ပေ။ ပိုသန့်စင်ပြီး သန့်သန့်ပြန့်ပြန့် ဖြစ်အောင်လုပ်ရုံသာ။

ယခု သူသည် အလောင်းနတ်သုံးဆူအား သူ့ကိုယ်ပိုင် ယင်နတ်ဘုရားသုံးဆူအဖြစ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းအဖြစ် သန့်စင်ခဲ့သည်။ အလောင်းနတ်သုံးပါးကြောင့် သူ စိတ်မပူခဲ့ရရုံသာမက သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှုခွန်အားကိုလည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သူဆက်လက် ကျင့်ကြံနေစဉ် အလောင်းနတ်သုံးဆူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်​ကြံမှုနှင့်အတူ တိုးတက်လာဦးမှာ ဖြစ်လို့ အစွမ်းအစက တခြားသူများထက် သာလွန်မှာ သေချာပါသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တူညီသော နည်းစနစ်များကို မွေးမြူကြပြီး တူညီသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ တူညီသော နတ်သန္ဓေသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် ကျင့်​ကြံမှုစွမ်းရည်က သာလွန်သွားပေမည်။

"ငါသာ အလောင်းသုံးလောင်းကို မသတ်ဘဲ အလောင်းသုံးလောင်းဘုံကို ရောက်ရင် နတ်သမီးရှောင်သွမ့်က ငါတို့လောင်းကြေးကို ရှုံးသွားပြီ!"

ချန်ရှီ စိတ်အားထက်သန်စွာ ရယ်မောကာ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရုတ်သိမ်းကာ အိပ်ရာမှ နိုးလာသည်။ သူက ကျူးရှို့ချိုင်ကို ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲက ဖယ်ထုတ်ပြီး ဟေးကော်ဘက်ကို လှည့်ပြောလိုက်၏။

"မင်းနဲ့ ဆရာက သစ်သားလှည်းကို စောင့်နေပေး... သေးငယ်တဲ့ကမ္ဘာထဲမှာ လုပ်စရာ ကိစ္စရှိတယ် သတိထားနော်... ငါတို့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်နဲ့ ခေါင်မိုးကို ဘယ်သူမှ မခိုးစေနဲ့"

ကျူးရှို့ချိုင်နဲ့ ဟေးကော်တို့ အံ့သြသွားသည်။ ချန်ရှီ ယခင်က ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်၊ ခေါင်မိုးများနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း စိတ်မပူခဲ့ဖူးပေ။ ယခု သူတို့ကို ထားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံး အမိန့်​ပြားကို အသက်သွင်း၍ သေးငယ်သော စကြဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်သွမ့် ထွက်လာပြီး သမ်းဝေရင်း အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ မေးလေ၏။

"ယောက်ျား ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

"ရှင်မ... ကိုယ်မင်းအစ်မကို ရှာနေတာ သူ့ကို ခေါ်လိုက်"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး ပြောပေမယ့် ရှောင်သွမ့်ကတော့ စိတ်ရှုပ်သွား၏။

"ဘာလို့ သူ့ကိုမေးတာလဲ ကျွန်မမှာ အစ်မတစ်ယောက်ရှိလို့လား?"

ချန်ရှီ သူမပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကို ဖိနမ်းပစ်လိုက်သည်။ ရှောင်သွမ့်ရဲ့ နှလုံးခုန်သံက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မူးလဲသည့် ခံစားချက်က သူမအပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူမ နှလုံးခုန်သံသည် တဟုန်ထိုး မြန်လာပြီး ဆုံးပါးသွားတော့မလိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ရှီ ဤမျှ ရဲရင့်သော အကြိမ်က ပထမဆုံး အကြိမ်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမကို ဒီတစ်ကြိမ်နမ်းတာက အရင်အကြိမ်​တွေနဲ့ မတူဘူးလို့တောင် သူခံစားနေရသည်။ သူမနှုတ်ခမ်းက စိုစွတ်မှုသည် သူ့ပါးစပ်ထဲကို ရေလောင်းထည့်ပေးနေသလို ချိုမြိန်မှုက ထိုနှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ ငုံ့ပစ်ချင်စေသည်။

သူ့နှလုံးသားက တဒိန်းဒိန်းခုန်နေပြီး သူနောက်ထပ် ရွှေ့ခါနီးမှာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုတွေ တိုးလာ၏။

"နာတယ် နာတယ်!"

ချန်ရှီ မျက်လုံးများကို အမြန်ဖွင့်လိုက်ရာ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်၏ မျက်လုံးများပွင့်လာပြီး သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေကာ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော်က အလောင်းသုံးကောင်ဘုံ ရောက်သွားပြီ!"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့် လန့်သွားပြီး သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းကို လွှတ်​ပေးလိုက်၏။

ချန်ရှီ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းသည် အကိုက်ခံရပြီး သွေးထွက်လုနီးပါးဖြစ်ကာ အနည်းငယ် ရောင်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး နောက်ထပ် သဲသဲကွဲကွဲမရှိဘဲ တာအိုနယ်မြေကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။ တာအိုနယ်မြေ အတွင်း၌ ဖန်ချောင်း၊ ဖန်ကျွိနှင့် ဖန်ကျစ်တို့၏ အလောင်းများ ပေါ်လာပြီး တစ်ခုစီသည် လူသားပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖန်ချောင်းက ရှေးနတ်ဘုရားကဲ့သို့ သန်မာသည်။ ဖန်ကျစ်က ဗိုက်ပူပူနှင့် အဝလွန်နေကာ ဖန်ကျွိက ချောမောသည်။

"နတ်သမီး မင်္ဂလာပါ!"

အလောင်းနတ်သုံးဆူက နတ်သမီးရှောင်သွမ့်ကို ဂါဝရပြုလိုက်သည်။

သူမ ထိတ်လန့်သွား၏။

"မင်းတကယ်အောင်မြင်သွားပြီ!"

ချန်ရှီ ဝမ်းသာအားရဖြင့် တာအိုနယ်မြေကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ရာ အလောင်းသုံးဆူသည် သူနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"နတ်သမီး အလောင်းသုံးကောင်ကို ကျနော် သန့်စင်ပြီးပြီ ခင်ဗျားရဲ့ကတိကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အချိန်တန်ပြီမလား?"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့် မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲကာ စိတ်ပျက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုက ယင်သုံးပါးကို နတ်ဘုရားသုံးပါးအဖြစ် သန့်စင်အောင် ပြုပြင်ဖို့ ဘယ်လောက်အဘိညာဉ်ဆိုတာ မင်းသဘောပေါက်လား? ဒါက ကျင့်​ကြံမှုလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုပဲ... ကျင့်ကြံမှု နည်းဟောင်းတင်မကဘူး နည်းအသစ်လည်း ပါတယ် အလေ့အကျင့်စနစ်လည်း ပြောင်းသွားပြီ မင်းက နည်းလမ်းဟောင်းနဲ့ နည်းလမ်းသစ် နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံထားတာ... ဒါပေမဲ့ မင်းလုပ်ချင်တာက ရင်သားကို ကြည့်....ကြည့်... ကြည့်ချင်တာ!"

ချန်ရှီ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ သူမ၏ ကော်လာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကြည့်မယ်!"

နတ်သမီးရှောင်သွမ့် သူမ၏ သွားများကို အံကြိတ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ ယင်သုံးပါး ပျံ့ပွားရင် မင်းကို ဘိုးဘေးတွေ ဘယ်လောက် ဂုဏ်ပြုမယ် ဆိုတာ မင်းသိလား... သေတဲ့ အခါမှာတောင် မင်းရဲ့ အမွှေးနံ့သာ ရောင်ဝါက မင်းကို ရှေးနတ်ဘုရားနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ နတ်တန်ခိုး ပေးလိမ့်မယ်"

ချန်ရှီ သူမ၏ လည်ပင်းကို ဇွတ်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ သွားများသည် မုန်းတီးမှုများကြောင့် ယားယံသွားသော်လည်း သူမသည်လည်း တစ်ချိန်က တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ကတိတည်ကာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း အဝတ်အစားများကို ဖြည်ပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမ၏ နှလုံးခုန်သံက ပြင်းထန်လာသည်။

သူမ တုံ့ဆိုင်းနေတာကို မြင်တော့ ချန်ရှီလည်း ယားယံလာသည်။

"ရှက်နေရင် ကျ​နော် လုပ်လိုက်မယ်..."

တကယ်တော့ သူ့အသံကလည်း အနည်းငယ် တုန်နေ၏။ နတ်သမီးရှောင်သွမ့် ညင်ညင်သာသာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများ ပိုမြန်လာသည်။

ချန်ရှီ သူမအဝတ်ကြယ်သီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်စဉ် တုန်ရီနေသော လက်များကို ဆန့်ထုတ်ထားရသည်။ အာခေါင်တွေခြောက်ကာ နှလုံးခုန်သံများလည်း ပြင်းလာ၏။

ဤပိုးထည်အဝတ်က ဖြည်ရခက်လှသည်။ သူ တုန်လှုပ်နေသည့်ကြားက အဝတ်တစ်လွှာသာ ပြီးသေးသည်။

"မင်းအဲဒါကို ဖြုတ်ပြီးပြီလား? မဟုတ်ရင် ငါဘာသာလုပ်မယ်..."

သူမစကားမဆုံးခင်မှာ သူမရင်ဘတ်မှာ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ရှီ ခဏတာ အကြည့်မလွှဲနိုင်ဘဲ စွဲလန်းသွားသည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း - ပျော့ပျောင်းသော သစ်ခွရင်သား၊ ပထမဦးစွာ အညီအမျှ ဖြန့်ထားသော ဆံပင်၊ ကိုယ်သင်းနံ့ သင်းပျံ့ခြင်း။

စိမ်းလန်းစိုပြေသော အရွက်များကဲ့သို့၊ ခရမ်းရောင်ဆေး၊ အသစ်ဖွင့်ထားသော ကြာပန်းအိုး။

နွေဦးပေါက် ပန်းပွင့်များသည် ၎င်းတို့၏ ပွင့်ချပ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသကာ တောင်ထိပ်နှစ်ခုကလည်း ရင်နင့်ဖွယ်ရာအတိ။