← Chapters

မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း

Vol. 31 Ch. 443

မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း

Vol. 31 Ch. 443

ဒါကိုကြားတော့ ဟေးကော်လည်း ချက်ချင်းထခုန်ပြီး သူ့ရဲ့ပုံစံအမှန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်ကြီးမားလာပြီး အထက်ကမ္ဘာ၏ အပိုင်းအစများဆီသို့ တွန်းပို့ရင်း နတ်ဆိုးမီးတောက်များကို နင်းချေလိုက်၏။ ချန်ရှီ သစ်သားလှည်းကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဟေးကော်ရဲ့ နောက်ကျောပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဟေးကော် အထက်ကမ္ဘာမှ ထွက်လာခါနီးတွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တင်းမာမှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အရှိန်လည်း လျှော့သွားသည်။

ချန်ရှီနဲ့ လျိုချင်းဟုန်တို့သည်လည်း တောင့်တင်းလာပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် အရေးကြီးသော စွမ်းအင်များ တကျီကျီ ထွက်လာသည်ကို ခံစားရပြီး ပေါက်ကွဲရန် အသင့်ဖြစ်နေသယောင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အထက်ကမ္ဘာရှိ လူတိုင်း၏ အရေးပါသော စွမ်းအင်များသည် လျှိုပေါက်များ ရှိနေသလိုမျိုး လီမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ဘိုးဘေးလီသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့်နှယ် ၎င်း၏စွမ်းအား အားလုံးကို စုစည်းကာ အထက်ကမ္ဘာကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပစ်ခဲ့သည်။

အထက်ကမ္ဘာက ကျယ်ပြောလှသော အတုအယောင်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး မူလအားဖြင့် မြင့်မားသော တာအို ကွင်း​ကြီးဖြစ်သည်။ လီမိသားစုဘိုးဘေးသည် တာအိုနယ်မြေ အတွင်းတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဖြစ်ကာ ၎င်းအတွင်း၌ ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများက သူ၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရသည်။ လျိုချင်းဟုန်၏ လက်ရှိ ကိုယ်ပွားမှာ ကျင့်ကြံမှု အညံ့ဆုံးကိုယ်ပွား တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ညည်းသံနှင့်အတူ သူမ၏ အရေးကြီးသော စွမ်းအင်များသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ စီးကျလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားကိုဆွဲထုတ်ခဲ့သော လီမိသားစုတစ္ဆေနတ်ဘုရားက တောင့်တင်းလာသည်။ ၎င်း၏ ထူးကဲသော စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကွဲအက်သွားပြီး စိမ်းလန်းသော တိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

တစ္ဆေနတ်ဘုရား၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာ ကွဲအက်သွားပြီးနောက်တွင် ၎င်း၏ မူလအခြေအနေ နတ်ဝိညာဥ်က ပေါ်ထွက်လာ၏။

ကျင့်​ကြံမှုလမ်းကြောင်းတွင် အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်၊ စိတ်ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် နတ်ဝိညာဥ့များ ပါဝင်ပါသည်။ အမွှေးတိုင်၏ ရောင်ဝါမှ စုပ်ယူထားသော ဤစွမ်းအင်သည် ထူးကဲသော စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်သဏ္ဌာန်အသွင်သို့ ပေါင်းစပ်သွားမည်။ ဤထူးခြားသော နတ်တန်ခိုးသည် နတ်ဘုရား၏တန်ခိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤထူးခြားသော တန်ခိုးကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ တန်ခိုးကြီးသော နတ်ဘုရား၏စစ်မှန်သောပုံစံသည် ၎င်း၏ဝိညာဉ်၊ စိတ်ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ရှေးဦးနတ်ဝိညာဥ် ဖြစ်လာမည်။

ဤလီမိသားစု တစ္ဆေနတ်ဘုရား၏ ရှေးဦးနတ်ဝိညာဉ်သည် နတ်အသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိခဲ့ရာ ၎င်း၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် ကွဲအက်သွားသည့်အခိုက်တွင် ၎င်း၏ မူလ နတ်ဝိဉာဉ်သည်လည်း ပြိုကွဲသွားပြီး အရိုးစုဆီသို့ ပျံသန်းသွားနေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ချက် ထွက်သက်ဝင်သက်တွင် သူ၏ မူလဝိဥာဉ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် ဆန္ဒဝိညာဉ်ခုနစ်ပါးသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်များ ပြိုကွဲသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်နှစ်ခု လွင့်ပါးသွားကာ အရိုးစုက စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

အခြား လီမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဝိညာဉ်များက သူ့ကို ကယ်ဆယ်ရန် ကြံရွယ်ကာ အရိုးစုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကသာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်များ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်လုံးများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်သို့ စိမ်းလန်းသော မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ထိုးတက်သွားသည်။

အစိမ်းရောင် မီးခိုးတိုင်များက ကောင်းကင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးတက်နေသည်မှာ တကယ့် အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုလိုပင်။

ထိုစဥ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲစပြုလာသည်။ ပထမဦးစွာ သူတို့၏အဝတ်အစားများ ပုပ်ပွသွားကာ၊ သူတို့၏အရေပြားသည် လွင့်ပျံနေသော လိပ်ပြာကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ၊ ၎င်းတို့၏ အရေးကြီးသော စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားကာ၊ ကြွက်သားများ အရည်ပျော်သွားကာ၊ ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ အတွင်းအင်္ဂါများ အရည်ပျော်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် အရိုးစုများသာ ရပ်နေခဲ့တော့သည်။

တချို့ကလည်း တစ်ခုခုမှားနေတာကို သတိထားမိပြီး လှည့်ထွက်ပြေးကြ၏။ အသွေးအသားတွေကို စုပ်ယူခံလိုက်ရချိန်မှာတော့ ခြေနှစ်လှမ်းလောက်သာ လှမ်းမိပြီး ပြေးနေတာက အရိုးစုသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ရှေ့မှအရိုးစုသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ၎င်း၏ဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းသည်။ အရိုးများမှ အသားများနှင့် သွေးများ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာ အသားက ပွလာပြီး အဝတ်တွေတောင် ပေါ်လာ၏။

ကျွယ်ရန်ကျစ်၏ အဝတ်အစားများသည် မင် မင်းဆက်ပုံစံအတိုင်းပဲ ဖြစ်သည်။ အသက်သုံးဆယ်လောက် ရှိပုံပေါ်တဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ အသားတွေလည်း ပေါက်လာ၏။ သူသည် ရုပ်ချောသူမဟုတ်သော်လည်း တာအိုဝါဒီ၏ အမတ လေထုကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော အာရုံတစ်ခုရှိ​နေသည်။

ကျွယ်ရန်ကျစ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီ!

ဒါပေမယ့် သူ့နောက်မှာတော့ အသွေးအသားတွေက ရိုင်းစိုင်းစွာ ကခုန်နေပြီး သူ့ဆီကနေ ထွက်လာတဲ့ ရက်စက်တဲ့ အရိပ်အယောင်ဟာ တာအိုဝါဒီနဲ့ လုံးဝမတူစေချေ။ ထိုသူသည် တာအိုနှင့် ပေါင်းပြီး အမတ ဖြစ်လာသော်လည်း ဆိုးသွမ်းသော အမတဖြစ်​ပေသည်။

သူ့ရဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုကနေ လွတ်မြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အမတနယ်ပယ်သို့ တက်ကြွပြီးနောက် အမတနယ်မြေမှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ထိမှန်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံက အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်တွင် သေဆုံးခဲ့သည်။ ထိုဓားရောင်ခြည်ကြောင့် အရိုးများ ​ဖြစ်သည်အထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သေခြင်းတရားသည် အထူးသဖြင့် မကောင်းမှုမှ မပြောင်းလဲနိုင်သော အမတအတွက် ထိုမျှမလွယ်ကူကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ သူ့ကို သတ်ရန် အလွန်ခဲယဉ်း​​နေပုံပင်။

ဓားအလင်းသာ ကျန်ခဲ့လျှင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ် အတူတူ ပျက်သုဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။ ကံမကောင်းစွာပဲ လီမိသားစုရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက လောဘကြီးပြီး ပြေးဝင်လာသဖြင့် ဓားအလင်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ကို အသက်ပြန်ရှင်လာစေခဲ့၏။

သူ့ပုံစံပြန်ကောင်းလာသလိုပဲ လီမိသားစု ဘိုးဘေးတွေရဲ့လက်ချောင်းက သူ့ဆီကို ပျံသန်းလာပြီး နဖူးကို ထိလိုက်၏။ ဤလက်ချောင်းသည် ရွှေကိုယ်ထည်ဆိုင်ရာ နည်းစနစ်အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်သော အတိဒုက္ခငယ်ကျင့်စဥ်ထဲက အတိဒုက္ခလက်ချောင်း ဖြစ်သည်။

အတိဒုက္ခငယ်ကျင့်စဥ်က ကျင့်ကြံခြင်း စာအုပ်ဆယ်အုပ်မှ နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏ လွန်ကဲသော မဟာယာန ကျင့်​ကြံ​မှုနှင့်အတူ အကန့်အသတ်မရှိသော နတ်တန်ခိုးဖြင့် ဤလက်ချောင်းစွမ်းအားကို အသက်သွင်းခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ဖျက်ဆီး၍မရပေ။

ကျွယ်ရန်ကျစ် ရှောင်တိမ်းခါနီးမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက ဖျော့တော့ပြီး အေးခဲသွားတော့သည်။

လီမိသားစုဘိုးဘေး၏ လက်ချောင်းများက ကျွယ်ရန်ကျစ်နဖူးကို ထိမှန်သွားကာ ကျယ်လောင်လှသည့် အသံကို ဖန်တီးပစ်ခဲ့သည်။ ကျွယ်ရန်ကျစ်ဦးခေါင်းက နောက်သို့ စောင်းသွားပြီး သူ့နောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အသွေးအသားများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သို့သော်လည်း ဤအသွေးအသားသည် ဆက်လက်၍ တွန့်လိမ်နေပြီး ကောင်းကင်မှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျံသန်းကာ ကျွယ်ရန်ကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။

လီမိသားစု ဘိုးဘေးသည် ကျွယ်ရန်ကျစ်ကို ထိုးနှက်ပြီးနောက် သူ့ကို ချေမှုန်းရန် ကြိုးပမ်းပြီး သူ့ကိုယ်သးလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လီမိသားစုဘိုးဘေးမှာ ကျွယ်ရန်ကျစ်ရဲ့ တက်ကြွမှု အားကောင်းလာသည်ကို ခံစားသိရှိလာခဲ့ပြီး သူ့နတ်ဘုရားတန်ခိုးကတော့ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ ထိတ်လန့်လာ၏။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဤအကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုများသည် ကျွယ်ရန်ကျစ်၏ ဖြစ်တည်မှုကို မပျက်စီးစေခဲ့ပေ။ သို့တိုင် သူ့ထိုးနှက်ချက်က သူ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖြိုခွဲရန် လုံလောက်သည်။

"ငါသူ့ကို အသက်ခွင့် မ​ပေးနိုင်ဘူး! သူအသက်ရှင်ရင် ငါသေလိမ့်မယ်"

လီမိသားစု ဘိုးဘေးသည် သက်ရှိတိုင်း၏ အရေးကြီးသော စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် ရည်မှန်းရင်း အထက်ကမ္ဘာ၏ အပိုင်းအစများကို အတင်းအကျပ် အသက်သွင်း​နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ အထက်ကမ္ဘာကို စွမ်းရည်အပြည့်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့်ပင် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် အထက်ကမ္ဘာသည် သူ့ခေါင်းနောက်ဘက်မှ လွင့်ပျံသွားကာ ဝှေ့ရမ်းသွားလေသည်။

သူ အံ့အားသင့်သွားသည်-

"ငါ့ရဲ့ မဟာနယ်မြေက လွတ်မြောက်သွားပြီလား"

အလျင်အမြန် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လည်ပင်းမှာ ကြိုးတစ်ချောင်ချည်ထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဟာ ပေတစ်ထောင်ရှိတဲ့ ဧရာမအသွင်ပြောင်းကာ အထက်ကမ္ဘာကို ကျောပေါ်တင်ပြီး ထွက်ပြေးသွား​နေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ကျူးရှို့ချိုင်!"

လီမိသားစုဘိုးဘေးလည်း တုန်လှုပ်သွားပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်က သူတွေ့ဆုံခဲ့သော ကျူး မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦးကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ထိုသူသည် သူ၏မျိုးရိုးအမည်ကို ကျူးသို့ပြန်ယူကာ နယ်ချဲ့စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ မိသားစုဆယ့်သုံးစုတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဤလူသည် ရှီးကျင်းမြို့သို့ အမှန်တကယ် ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး ကျူးမိသားစု၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီမိသားစုဘိုးဘေးမှာ အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ပြီး အိမ်တွင် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူကြီးမင်းကျူး ရှီးကျင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ သတင်းကြားပြီး သူ့ကို နှိမ်နှင်းရန် အခြားဘိုးဘေးများနှင့်အတူ သွားခဲ့သည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျူးရှို့ချိုင်ဟာ ခြေရာလက်ရာမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါ၏။

"သူ့ကိုယ်သူ ကြိုးဆွဲချတာလား? သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက တိမ်မြုပ်နေလို့ ထိုးနှက်တာကို မခံနိုင်ဘူးမလား"

လီမိသားစုဘိုးဘေးလည်း ချက်ချင်း ဒေါသ ထွက်သွားသည်။

"ငါ့အထက်ကမ္ဘာ!"

ဗုန်း!

သူ့လက်သီးများသည် ကျွယ်ရန်ကျစ်ကို ထိမှန်သွားပြီး သူ့အသား ပေါက်ကွဲသွားကာ အရိုးစုအဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုပါပဲ။

အထက်ကမ္ဘာ၏ အပိုင်းအစများ မရှိဘဲ သူ၏ ခွန်အားသည် ကျွယ်ရန်ကျစ်ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ကျွယ်ရန်ကျစ် ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ လီမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်သည်လည်း စိမ်းပြာရောင်အငွေ့အဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။

သူ ကျွယ်ရန်ကျစ်ကို ဆုပ်လိုက်ပြီး နောက်လက်တစ်ချောင်းကို ထိုးလိုက်သည်။ ဒီအတိဒုက္ခလက်ညှိုးက ကျွယ်ရန်ကျစ်ရဲ့နဖူးကို ထိသွား၏။ ကျွယ်ရန်ကျစ် ခန္ဓာကိုယ်က မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့လက်ချောင်းကတော့ လျှပ်တပြက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရုတ်တရက် သူ့ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာက အက်ကွဲသွားပြီး ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ပြိုကွဲသွားသဖြင့် သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လီမိသားစု ဘိုးဘေးများက ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အထက်ကမ္ဘာ၏ အပိုင်းအစများကို သယ်ဆောင်လာသော ကျူးရှို့ချိုင်က ပန်းနုရောင်ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုတ်​တရက်​ ပန်းနု​ရောင်​ဝင်​​ပေါက်​က ပိတ်​သွားသည်​။

ကျူးရှို့ချိုင်ရဲ့ နှလုံးမှာလည်း နစ်မြုပ်သွားပြီး လီမိသားစုဘိုးဘေးက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာ​နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လီမိသားစု ဘိုးဘေး၏ နှလုံးသားသည်လည်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤအမတနယ်မြေသည် ကျွယ်ရန်ကျစ် ပေါင်းစည်းရာနေရာ ဖြစ်လို့ ဤကျယ်ပြန့်သော ပေါင်းစည်းမှုနယ်ပယ်မှ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းသာ ငါ့အထက်ကမ္ဘာကို မယူခဲ့ရင်..."

လီမိသားစုဘိုးဘေးမှာ မုန်းတီးမှုများကြောင့် မျက်နှာက မည်းမှောင်နေသည်။ ကျူးရှို့ချိုင်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားကာ အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ ကျွယ်ရန်ကျစ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကျူးရှို့ချိုင် အထက်ကမ္ဘာကို လျင်မြန်စွာ ချလိုက်ပြီး ကျွယ်ရန်ကျစ်ဆီ ပျံသန်းသွားရင်း ထိတ်လန့်လာ၏။

"တစ်ဆယ်လေး!"

ချန်ရှီနဲ့ ဟေးကော်တို့က အထက်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားကြ​ပြီ။ ထိုစဥ် လှည်းပေါ်တွင်ထိုင်နေသော လျိုချင်းဟုန်က အော်ပြောလာသည်။

"ခဏ​တောင့်ခံထားပါဦး.... ငါ့မူလခန္ဓာကိုယ်က ရောက်လာတော့မှာ!"

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်သည် အတုအယောင်ပြန်ခြင်း ဘုံသို့ ပြန်သွားရန် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမအား ယင်ယန်ဘုံနှစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သခင်ဖြစ်လာစေသည်။ သို့သော် ကျွယ်ရန်ကျစ်ကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါး အမတတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် သူမနှင့် မယှဉ်ပါ။

ဟေးကော်လည်း ကျွယ်ရန်ကျစ်အနီးသို့ ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရုတ်​တရက်​ လူတစ်ယောက်လို ထရပ်​ပြီး ကျိုးထျန်းမီးလောက ကို အသက်​သွင်းလိုက်​သည်​။ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းကင်တိုင်းတာ သံတုတ်က သစ်သားတွန်းလှည်းဆီမှ ပြေးထွက်လာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဆင်းသက်လာသည်။

ချန်ရှီ နောက်ထပ် အမတ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဖြစ်သည့် ယင်ယန်နေလလက်စွပ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကျူးရှို့ချိုင်ထံ ပစ်​ပေးလိုက်သည်။

"ဆရာ ဒီဟာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ယူသွား!"

ကျူးရှို့ချိုင်လည်း ယင်ယန်နေလလက်စွပ်ကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းလိုက်တော့မှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ယင်နဲ့ယန် စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။

ချန်ရှီ နတ်သမီးရှောင်သွမ့်ကို ဘုံကျောင်းငယ်လေးမှ ခေါ်ထုတ်ခဲ့သည်။ နတ်သမီးလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး။

"ငါ့ရဲ့ ပေါင်းစည်းမှုနယ်ပယ်က ဘုံကျောင်းထဲမှာ ကန့်သတ်ထားတာ သူ့ရဲ့ ပေါင်းစည်းမှုနယ်ပယ်က အရမ်းကျယ်ပြောတယ် ငါက သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"

ချန်ရှီ အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ သွေးအသွင်ပြောင်း နတ်ဓားကို နတ်ကွန်းထဲမှ မဖယ်ရှားရသေးတာ သတိရသွားသည်။

"နတ်ဓားကိုသုံးရင် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် ပေါ်လာမှာ ကြောက်ရတယ်"

ကျွယ်ရန်ကျစ် ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဟေးကော်နဲ့ သံတုတ်၊ ထို့နောက် ကျူးရှို့ချိုင်နဲ့ ယင်ယန်နေလလက်စွပ်တို့ကို စိုက်ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ချန်ရှီနှင့် အနောက်ဘုရင်၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံးပေါ် ရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက လက်ရှိဘုရင်ကျန်းလား ငယ်သေးတာပဲ"

ကျွယ်ရန်ကျစ် မျက်နှာမှာ မကောင်းဆိုးဝါး အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့နောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အသွေးအသားများက တွန့်လိမ်ကာ လျင်မြန်စွာ တက်လာသည်။ မကြာခင်မှာ သူတို့ဟာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ပြီး တောင်တွေနဲ့ မြစ်တွေကို ကူးစက်လာရာ များမကြာမီတွင် အသွေးအသားဖြင့် မထိမခိုက်နိုင်သော တောင်တက်တောင်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

အမတ ရောင်ဝါကတော့ အသွေးအသားကို ကျောခိုင်းသွားပုံရသည်။

ချန်ရှီ ရဲရင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ လက်ရှိဘုရင်ကျန်း... ကျွယ်ရန်ကျစ်.. အခု မင်းဘုရင်အစစ်နဲ့တွေ့ပြီးပြီ၊ ဘာလို့ ဦးမညွှတ်တာလဲ"

ကျွယ်ရန်ကျစ်က နတ်ဆိုးသဘောသဘာဝက ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ရှိုက်ကြီးတငင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ဘုရင်ကျန်းက သူ့ရဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူတွေကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး အမတအားလုံးကို ကွပ်မျက်ခဲ့တယ်... ဘယ်သူမဆို ကောင်းကင် အတိဒုက္ခကြီးကနေ လွတ်မြောက်လာသူတိုင်းကို သေဖို့ အမိန့်ချထားတယ်! ငါ့အပေါင်းအသင်းတွေ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တာအိုဝါဒီတွေ အကျင့်ပျက် ဘုရင်ကျန်းကြောင့် သေပြီ... မင်းက ဘုရင်ကျန်း ဟုတ်လား.. ဒါဆို ငါမင်းကို အရင်သတ်မယ်.."

သူ၏ ဆိုးညစ်သော စိတ်များ ခုန်တက်လာပြီး ချန်ရှီ နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ သူ့အကြည့်တွေက ချန်ရှီနောက်က အပေါ်ပိုင်း အပိုင်းအစတွေပေါ် ကျဆင်းသွားသည်။ ထိုနေရာအတွင်းတွင် သာမန်လူများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို ထောင်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ကျွယ်ရန်ကျစ် မျက်နှာက ရုတ်တရက် ညှိုးနွမ်းသွားသော်လည်း သူက အော်လိုက်သည်။

"အားလုံးကိုသတ်ပစ်!"

သူက ရှေ့ကို ပြေးလာချိန်၌ ချန်ရှီ၊ ဟေးကော်၊ ကျူးရှို့ချိုင်နှင့် နတ်သမီးရှောင်သွမ့် တို့က အသီးသီး ပြင်ဆင်ကြသည်။ ရုတ်တရက် ကျွယ်ရန်ကျစ် ခေတ္တရပ်ကာ သူ့လက်များကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါက ငါမဟုတ်ဘူး.... ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့သူက ဘုရင်ကျန်းပဲ... လူတွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဒီစစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ငယ်လေးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဒါက ငါမဟုတ်ဘူး... ငါမဟုတ်တာ သေချာတယ်... အမှားအမှန်ကို မခွဲခြားနိုင်ရင် အမတအဖြစ် မမွေးမြူတာ ပိုကောင်းတယ်"

သူသည် သူ့လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရှည်လျားသော သက်တံရှည်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သက်တံသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်နှင့် အမတဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ကျွယ်ရန်ကျစ် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဖြတ်သွားတဲ့ ဓားအလင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဓားနဲ့ထိုးလိုက်တာနဲ့ အလင်းက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို တောက်ပသွားစေသည်။ တောင်တွေ မြစ်တွေ ပြိုကျပြီး ကမ္ဘာကြီးလည်း ပြိုကျကာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသွေးအသားတွေပါ ပြိုကျသွားလေ၏။

ခဏအကြာတွင် ကမ္ဘာငယ်လေးသည် အနောက်နွားရှင်းကျိုး ကျွန်းမှ ခွဲထွက်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော နယ်ပယ်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ကျွယ်ရန်ကျစ်၏ အသက်ရှုသံများ အားနည်းသွားကာ သွေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးခဲ့သည်။ ရှည်လျားသော သက်တံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် အမတဓားကိုလည်း သူ့လက်ထဲက လွှတ်ချလိုက်သည်။

သူသည် အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်လျက် အုံ့မှိုင်းနေသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်တွင်တော့ အမတဘုံသို့ ကြွတက်သွားသော အလင်းတန်းများက တရွေ့ရွေ့နှင့် မပျက်စီးသေးချေ။

ချန်ရှီ လေးလေးနက်နက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျွယ်ရန်ကျစ်ဟာ သူ့ကိုယ်ပိုင် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း ကမ္ဘာငယ်လေးကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အမတနယ်ပယ်မှ ထွက်ခွာ​စေခဲ့သည်။ သူ၏ မကောင်းသော သဘောထားများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လေးနက်မှုမရှိခဲ့ဘဲ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မကောင်းသော သဘောထားများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေချိန်တွင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။ ဤတာအိုဝါဒီ၏ ခံနိုင်ရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

"အကြီးအကဲ ကျွယ်ရန်ကျစ်...မင်းရဲ့ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်နေလား ကျွန်​တော့်ဆီမှာ ကုသဆေးတွေ ရှိတယ်..."

ကျွယ်ရန်ကျစ်ကတော့ မကြားသလိုပင်။

"ငါက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်... တရားရုံး ဒါမှမဟုတ် အာဏာရဖို့ တိုက်ပွဲကို မနှစ်သက်ပါဘူး... ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ကျင့်​ကြံရတာကို နှစ်သက်တယ်... တာအိုဘာသာကို စိတ်တူကိုယ်တူ ကျင့်ကြံ၊ တာအိုဝါဒီတချို့နဲ့ ဆွေးနွေးပြီး ကျင့်ကြမှုပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းရတာနဲ့တင် လုံလောက်တယ်.... တရားရုံးက ငါ့ကို တရားဝင် တာဝန်ပေးဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့်..."

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်ရင်း :"ငါ ပေါင်းစပ်နယ်မြေကို ရောက်တဲ့အခါ ငါ့ရင်ထဲမှာ လှုပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်... ငါ့အထက်လူကြီးတွေကလည်း ဒါကို သတိပြုမိပါတယ်... မဟာယာနနယ်ပယ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံရင်း ဒီပြဿနာရဲ့ အဖြေကို ရှာဖွေဖို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတယ်...အတိဒုက္ခနယ်ပယ် ရောက်တော့ ငါတို့တွေ ငါတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်​တွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကောင်းကင်ဘုံအတိဒုက္ခကို သုံးခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ အထက်ပျံသန်းနယ်ပယ် ရောက်ခဲ့တယ်..."

သူက ခေါင်းယမ်းကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့်: "အဲဒီအဆင့်နဲ့ ငါတို့ စစ်မှန်တဲ့ အမတတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်... အထက်ပျံသန်း ရောက်နေချိန်မှာလည်း ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်​တွေကို ဖိနှိပ်ပြီး မကောင်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှုမျိုး မဖြစ်ပွားစေဖို့ ကာကွယ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြံဆခဲ့ကြတယ်...ဟားဟား... ဘုရင်ကျန်းက အမတဘွဲ့အပ်နှင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ နယ်ပယ် နှစ်ခုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ? လောကမှာ အမတ မရှိစေရတဲ့!"

အမူအရာမှာ ဝမ်းနည်းခြင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။

အချို့က တရားရုံးကို ကြောက်ရွံ့၍ ကျင့်​ကြံ​မှုကို စွန့်လွှတ်သော်လည်း အချို့မှာ သေခြင်းတရားကို နာခံရန် လိုလားကြသည်။

စစ်မှန်သောဘုရင်၏ သံစည်းမျဉ်းကို မနာခံဘဲ အသေခံရဲသူတွေလည်း ရှိလေ၏။

သူ၏ တာအိုဝါဒီများသည် တရားရုံး၏ ဝန်းရံမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အပြင် ထိုအချိန်က ကောင်းကင်ဘုံ အတိဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော ကျင့်​ကြံသူအားလုံးသည်လည်း အမတဘွဲ့ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း မပြုရသူများထဲတွင် ပါဝင်ပါသည်။

သူ ကြောက်လန့်ပြီး ပုန်းနေလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လိုက်ရှာခြင်းနှင့် ဝိုင်းရံခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများက သူ့ကို ဆက်လက်ခြေရာခံနိုင်ခဲ့သည်။

"ဘုရင်ကျန်းက အမတတွေကို တားမြစ်ထားပေမယ့် သူ့ရှေ့မှာပဲ ငါတက်တယ်။ ငါတက်ရုံတင်မကဘူး ငါတက်မယ့်နေရာက ဘယ်နေရာ ဆိုပြီး သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရိုးရိုးသားသားပြောပြီး ကမ္ပည်းရေးထားတယ်... ငါနဲ့ ငါနဲ့ တာအိုဝါဒီတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို စိစစ်ချင်တယ်.... သူတို့သေပေမယ့် ငါတက်မယ် ငါက ဘုရင်ကျန်းကို သက်သေပြချင်ခဲ့တယ်.. ငါတို့ကို သတ်လိုက်တာက သူမှားတယ်... ကမ္ဘာကြီးကိုလည်း ပြောချင်တယ် ငါတို့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်!"

သူက တိုးတိုးလေး ရယ်ရင်း ."ဒါနဲ့ ပေါင်းလိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာပဲ ငါမှားမှန်း ငါသိသွားတယ်... ငါတို့အားလုံး မှားနေပြီ ငါနဲ့ တာအိုဝါဒီတွေရဲ့ တီထွင်ကြံဆမှုတွေက မကောင်းမှုတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ မလုံလောက်ဘူး... နတ်ဆိုးတွေကို မတားနိုင်ရုံတင်မကဘူး... ငါတို့ တာအိုနဲ့ ပေါင်းရင် ငါတို့က မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ဖြစ်လာမယ် အမတဘေးဆိုးတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"

သူ ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းကိုပြန်လှန်ကာ ရယ်မောရင်း မျက်ရည်များကျလာသည်။

"တာအိုနဲ့ ပေါင်းစည်းခြင်းက မကောင်းမှုဆီ ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်... အဆိုးက သက်ရှိကမ္ဘာကို ပျက်စီးစေလိမ့်မယ် ဒါက ခြွင်းချက်မရှိဘူး။ မှားတယ်... ဟားဟားဟား အားလုံးမှားတယ်... ရန့်ထျန်းရှင်၊ တန်းချိုးကျီ၊ ရှောင်းရှန်းကျီ.. မင်းတို့ ထွက်ပြေးနေတုန်းက မကောင်းမှုကို ဘယ်လိုရှောင်ရမလဲ တွေးနေတယ် မဖြစ်နိုင်တာကို ဖန်တီးပြီး ဘုရင်ကျန်းကို မှားအောင်လုပ်ဖို့ တွေးနေတုန်းပဲမလား...ဒါပေမဲ့ မှားတယ်... အားလုံးက မှားတယ်!"

မြေပေါ်လဲကျသွားပြီး မထဘဲ အကြာကြီး ငိုနေတော့သည်။

ချန်ရှီ သူ့ကို စာနာစိတ်နဲ့သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။ အမတ လမ်းကို ဖြတ်တောက်ခဲ့တာက စစ်မှန်သောဘုရင်ကျန်း မဟုတ်ဘဲ ဤကမ္ဘာကြီးသာ ဖြစ်​ပေသည်။

All Chapters