အပြစ်ကင်းတယ်

ချန်ယင်တူးသည် နတ်ဆိုးများ၊ ဘေးဥပဒ်များနှင့် ဘေးဆိုးများစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူ့​အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးအချို့သည် ဂနာမငြိမ်သော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်သော်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ စကားကြောင့် မဆင်မခြင် မပြုမူဝံ့ကြပေ။

များမကြာမီပင် သူတို့အားလုံး နတ်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ နတ်မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည့်အခိုက်တွင် သူတို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သော်လည်း အနှီမြို့တော်ကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နတ်ဆိုးမြို့သည် သူတို့ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

သို့သော် ချန်ယင်တူးသည် နတ်မြို့တော်သည် လေထု အတွင်းတွင် ဝှက်ထားသည်ကိုတော့ သိလိုက်သည်။ ၎င်း၏ဇာစ်မြစ်သည် မုန်ညင်းစေ့၊ နတ်ဆိုးပန်းတစ်ပွင့်ထဲ သို့မဟုတ် သရဲတစ္ဆေတို့ ကိုယ်အတွင်းတွင် ဝှက်ထားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

နတ်မြို့​တော်သည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်း၏ ဖျက်ဆီးရမည့် ပစ်မှတ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ချင်းယန်: "တစ်ဆယ်လေးက တစ္ဆေလက်ပိုင်ရှင်က ငါ့မိဘတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာ ငါ သူတို့ကို မတွေ့ရတာတော့ နှမြောစရာပဲ"

ချန်ယင်တူး: "တစ္ဆေလက်ပိုင်ရှင်ကို ငါတွေ့ဖူးတယ် ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့မိဘတွေ မဟုတ်ဘူး... အခု လှုပ်ရှားလို့မရသေးတဲ့အတွက် ငါတို့ မလုံခြုံသေးဘူး"

ထိုအခိုက်တွင် အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ​တော့သည်။ အသံ၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်တော့ ကြိုးကြာများသည် အနီးနားရှိ ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ပေါ် ပျံသန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အောက်မှ မွှေးရနံ့များ သင်းပျံ့လာသည်။ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က အမွှေးတိုင်တွေ လှူပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ လက်ဖက်ရည်သောက်နေ၏။

ဆံပင်ဖြူနေသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စွယ်ကျိုးကို ဆော့ကစားရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ တီးခတ်နေ၏။

ဤနေရာသည် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော နတ်ဆိုးမရဏ ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ သရဲတစ္ဆေများနှင့် တ​စ္ဆေနတ်ဘုရားများပင် ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသောနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသော်လည်း ဤအဘိုးကြီး၊ ကောင်လေး၊ ကြိုးကြာငှက်နှင့် ရှေးထင်းရှူးပင်တို့သည် အမှန်တကယ် အံ့မခန်းမသေနိုင်သော လေထုကို ပိုင်ဆိုင်ထား​ပေသည်။

ချန်ယင်တူး: "ငါ့ကို ဒီမှာစောင့်"

တုယိရန်၊ ရှားချိုးထုန်နဲ့ တခြားသူတွေလည်း ရပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်ကြသည်။

ချန်ယင်တူး အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဒူးများကို အုပ်ထားသော အဝတ်တွေ၊ အပေါ်အင်္ကျီ အောက်ပိုင်းစကတ်၊ ခါးပတ်ပတ်ထားသော အဘိုးအိုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကော်လာကို မိုးကြိုးပုံစံများဖြင့် ချယ်လှယ်ထားပြီး ရိုးရှင်းသော နဂါးပုံစံများကို ပုခုံးများပေါ်၌ အလှဆင်ထားသည်။ ဖီးနစ်အမွေးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော မြင့်မားသောသရဖူကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့ခါးမှာ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးနဲ့ အနက်ရောင် ခြေချောင်းချွန် သစ်သားခြေနင်း ဖိနပ်တစ်ရံကို ၀တ်ထားလေ၏။

သူ၏ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုသည် ရှေးကျသော်လည်း လက်ရာမြောက်လှသည်။

ချန်ယင်တူး အဖိုးအိုထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် ရေကျိုပြီးသား လက်ဖက်ခြောက်ကို အသင့်ပြင်ကာ ကျောက်စိမ်းခွက်ဖြူများကို သူတို့နှစ်ယောက်ရှေ့တွင် ချပေးလာသည်။

လက်ဖက်ရည်သည် ခွက်ထဲသို့ စိမ့်ကျလာတဲ့အခိုက် အရည်သည် ခွက်နံရံများကို စူးစူးရှရှ အသံနှင့်အတူ ထိမှန်သွားသည်။

ချန်ယင်တူး သူ့လက်ဖက်ရည်ကို ကြည့်ပြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးက မဟာကျိုးမင်းဆက်တုန်းက တရားဝင်ရာထူးတစ်ခု ရခဲ့တယ် မဟုတ်လား.. ခပ်ရိုးရိုး ရှန်းမြင့်မြတ်တဲ့ ၀တ်စုံကို ဝတ်ထားတာ ထူးခြားသားပဲ..."

အဘိုးအိုက စွယ်ကျိုးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ပြုံးလျက်။

"တာအိုချန် မင်းမှားနေပြီ... ကျိုးက ရှန်းမင်းဆက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ရှန်းရဲ့ စနစ်တွေကို အမွေဆက်ခံပြီးတော့ ရာထူး​တွေကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ... ရှန်းမင်းဆက်အတွင်းမှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးကို နတ်ဆရာ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဥ်လမ်းပြလို့ လူသိများပါတယ်... သူကတော့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနဲ့ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မပြုတဲ့ တာဝန်ရှိသူပေါ့... ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားကို ဦးစီးပြီး နောက်ဆုံးလူကမှ မဟာပုရောဟိတ်ပဲ”

ချန်ယင်တူး: "ကျုပ် သမိုင်းမတင်မီက ရုပ်ကြွင်းတွေကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ရှန်းမင်းဆက်အကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပါတယ်... ယဇ်ပုရောဟိတ်က တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အသက်ကြီးသူ ဖြစ်သင့်တယ်... ခင်ဗျားက တော်ဝင်မိသားစုထဲက တစ်ယောက်ပဲ"

မဟာပုရောဟိတ်ကြီးက ပြုံးပြီးပြောလေ၏။

"တာအိုချန်က ပညာရှိပဲ... ဘုရင်ကျန်းကသာ မင်းလို အသိဉာဏ်နဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းမှာ သူသေမှာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေမျိုးနွယ်ကို မင်းမြင်ဖူးတယ် မဟုတ်လား.... သူတို့က ရှန်လူမျိုးရဲ့ မျိုးဆက်တွေ...ရှန်းလူမျိုးတွေထဲမှာ မီးပူ​ဇော်တဲ့ ရာထူးတွေကို ကျူ့ရုံ၊ ရေပူဇော်ပွဲတာဝန်ခံကို ကုံ့ကုန်း၊ သစ်သားကို ကျွိမန်၊ ရွှေကိုတော့ ရုရှိုး စသဖြင့်ပေါ့....သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သူတို့ရာထူးအသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အသွင်ပုံစံတွေ ရှိတယ်..."

ချန်ယင်တူး: "ကျုပ် ဒါကို သေချာလေ့လာပြီးပါပြီ ဒါပေမယ့် အတိအကျ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးပါဘူး အခု ဒီကညီအစ်ကိုရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူလိုက်ရတဲ့အတွက် အရမ်းဝမ်းသာမိပါတယ်"

ရွှင်မြူးနေသော်လည်း သူ့အမူအရာမှာ ပျော်ရွှင်မှု လက္ခဏာမပြပေ။ အဲဒီအစား သူ့နောက်ကွယ်မှာ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ ချန်းစုန်းကျီ၊ ထူယင်းနှင့် ယန်ရှစ်ချုံတို့ဟာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းကင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို ခံယူနေကြသည်။

"ကုံ့ကုန်းက ရေပူဇော်သူ... သူ့ရဲ့ တာအိုပုံစံက ရေကိုအခြေခံထားတဲ့ အမတနည်းလမ်း​တွေကို ကိုယ်စားပြုတယ်... ကျွိမန်က သစ်သားယဇ်၊ တာအိုပုံစံက သစ်သားအခြေခံ အမတနည်းလမ်း​တွေကို ဆိုလိုတယ်"

ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြော​​ပြသည်။

"နတ်တန်ခိုးအမျိုးမျိုးက တာအို ပုံစံအမျိုးမျိုးကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ်... နတ်တန်ခိုးကို ကျင့်သုံးတဲ့အချိန်မှာ ဒီတာအိုစာလုံးပုံစံတွေက ရှန်းလူမျိုးတွေကို ပုံစံအမျိုးမျိုး ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲစေနိုင်တယ်... အဲဒါက နတ်မြို့တော် ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရရဲ့ မူလအစပဲ... ကသောင်းကနင်း ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း ရှန်းလူမျိုးတွေက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလို့ မရဏကမ္ဘာမှာ နှစ်အတန်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး... တဖြည်းဖြည်း နတ်နိုင်ငံအဖြစ် ပြောင်းလဲရတယ် လူမဆန်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်"

ချန်ယင်တူး : "ရှန်းလူမျိုးတွေက လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ နတ်ဆိုးပြုနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့ကြပေမယ့် လူသားမျိုးနွယ်ထဲကို ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ကြဘူး"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး :"ဒါကြောင့် ငါက သူတို့လို မပေါင်းစည်းမိဘူး သူတို့က တစ္ဆေဖြစ်လာတဲ့အခါ ရှန်းလူမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး ယိမျိုးနွယ် ဖြစ်သွားတယ်... ရှန်းလူမျိုးကြီးရဲ့ တကယ့်လူတွေကို နတ်မြို့တော်မှာ ထိန်းသိမ်းထားတယ်... အဲဒီသရဲတွေက ငါတို့ရဲ့ မဟာရှန်းယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ သိုလှောင်ရုံတစ်ခုပဲ..."

သူက ခဏလောက်ရပ်ပြီး :"မင်းက ချန်းချော့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး နတ်ဆိုးသံစဥ်ကို သုံးပြီး နတ်မြို့တော်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောနေတာ... အဲဒါအမှန်ပဲလား"

ချန်ယင်တူး: "ခင်ဗျားဘာသာ လူဆိုးဖြစ်စေ ဖြောင့်မတ်သည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျားရဲ့အပြစ်အနာအဆာတွေက ကြီးမားတယ်... ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတောင်မှ မယိမ်းယိုင်တဲ့ တာအို နှလုံးသားကို ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... တာအိုနှလုံးသားကို ချန်းချော့ရဲ့ သတ်​ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး နတ်ဆိုးသံစဥ်နဲ့ နှောင့်ယှက်မယ်ဆိုရင် တစ်ချိန်တည်းမှာ မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်တွေကို စုစည်းဖို့ မြို့တော်တစ်ခုကို အမြန်တည်ဆောက်နိုင်မှာပါ....အဲဒီအခိုက်အတန့် ခင်ဗျားကလွဲရင် လူတိုင်းက မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေကြောင့် သူတို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားတွေကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖျက်ဆီးပစ်မိလိမ့်မယ်...."

"ငါ့ကို ပြပါဦး..."

ချန်ယင်တူးက မလှုပ်မယှက် ဆက်ထိုင်နေ၏။

ထိုစဥ် ထူယင်းက ချန်းချော့ သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး နတ်ဆိုးသံစဥ်ကို အသက်သွင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ မမြင်နိုင်သော ကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ သူ့စိတ်နောက်ကွယ်တွင် ကျယ်ပြောသော နယ်မြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူလက်ချောင်းထိပ်များကို လှုပ်လိုက်စဉ် တေးသွားများသည် ကျယ်လောင်လာပြီး လူတို့၏နှလုံးသားအတွင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး တစ်နေရာက မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိုးဆွပေးသည့် ရက်စက်ယုတ်မာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထူယင်းသည် ကြိုးများကို ခုနစ်ကြိမ် ဆက်တိုက် တီးခတ်ပြသည်။ နတ်ဆိုးသံစဥ် ထွက်လာတိုင်း လူသတ်အငွေ့အသက်က ပြင်းထန်လွန်းတာကြောင့် ကြိုးကြာဖြူရဲ့လည်ပင်းကို ချိုးဖျက်ပြီး ကျောင်းချင်ချင်ရဲ့ စွယ်ကြိုးတွေကို အက်ကွဲသွားစေနိုင်လေသည်။

"စွယ်တော်ရဲ့တေးသံက ကြိုးကြာနတ်ဆိုး​တွေကို နှိုးဆော်ပြီး တုန်လှုပ်နေတဲ့ ကြိုးတွေကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေတယ်...."

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ဆံပင်ဖြူများသည် သူ့ရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ တရွေ့ရွေ့ လွင့်ပျံလာကာ သတ်​ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး တီးခတ်သံနှင့်အတူ ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သတ်​ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး နတ်ဆိုးအသံ ထွက်ပေါ်ပြီးတာနဲ့ လောကရဲ့ အထက်ဘုံတစ်ခုလိုပဲ နတ်မြို့တော်ကြီး ပြိုကွဲသွားမှာ... နတ်ဧကရာဇ်ချန်ဟာ ဥာဏ်ပညာ ကြီးကြီးမားမား ရှိတဲ့သူပါ... မင်းအခု မလုပ်ခင်ကတည်းက ငါတို့ရဲ့ချို့ယွင်းချက်တွေကို မြင်ခဲ့တာကြာပြီ"

ချန်ယင်တူး: "တစ်ဆယ်လေးကလည်း ဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာလား"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်

"နတ်ဧကရာဇ်ချန်က မရဏကမ္ဘာကို ရောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူရဲ့ နတ်ဆိုးသဘာဝက အရမ်း ပြင်းထန်လာတယ်... သူက နတ်ဆိုးတွေရဲ့ လောဘကို စွဲဆောင်ပြီး မရဏကမ္ဘာရှိ နတ်ဆိုးတွေကိုတောင် ကိုက်စားဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ အပြစ်အနာအဆာကို မြင်ပြီး နတ်ဆိုးတွေ အများကြီးကို ဝါးမျိုသွားခဲ့တာ...နတ်ဆိုးမျိုး​စေ့​တွေကို သန့်စင်တယ်... ကျင့်ကြံမှုကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာတယ်"

"တစ်ဆယ်လေးက နတ်ဆိုးမျိုးစေ့တွေကို သန့်စင်ထားပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ မြေခွေးအိုတွေက သူ့ကို နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဖြစ် ကိုးကွယ်ဖို့ အကွက်ရွှေ့သွားတယ်.... ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ ကျုပ်ကို ပြောပြပါဦး"

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို နောက်ပြန် မဆုတ်နိုင်တော့ဘူးမလို့ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုကို လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြောင်းလဲသင့်တယ်လို့ ဧကရာဇ်က ယုံကြည်တယ်... အခုအချိန်ကစပြီး လူသားမျိုးနွယ်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... လူတိုင်း နတ်ဆိုးအခြေအနေမှာ တည်ရှိနေလိမ့်မယ်..."

ချန်ယင်တူး မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး :"သူ့လို ကလေးတစ်ယောက်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ"

"သူ့မှာရှိတယ်"

"ကျုပ်ကို သင်ပေးလို့ရမလား"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက စာရွက်တစ်ရွက်ကို တွန်း​ပေးလိုက်သည်။ ချန်ယင်တူး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ စာရွက်ပေါ်က လက်ရေးဟာ ချန်ရှီရဲ့ လက်ရေးဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ချန်ရှီသည် မကောင်းသော စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုသည့် ကျင့်စဥ်ကို စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးချခဲ့သည်။ ယုတ်ညံ့သောစွမ်းအင်ဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်၊ စိတ်နှင့် ဉာဏ်အလင်းကို ပျိုးထောင်ခြင်းအတွက် အလေ့အကျင့်တစ်ခုဟု ဆိုကာ အကြောင်းအရာသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပါသည်။

ဒါပေမယ့် ချန်ယင်တူး ဆက်ဖတ်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

ဤအလေ့အကျင့်က အမှန်တကယ် ထိရောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအလေ့အကျင့်အရ သာမန်လူများသည် မကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုရကာ ဖြောင့်မတ်သော စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဦးစွာ မကောင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ကာ မကောင်းသော နည်းလမ်းများကို ကျင့်ခြင်း၊ မကောင်းသော ရွှေအမြုတေကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ ဆိုးညစ်သော အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို သန့်စင်စေကာ ဆိုးညစ်သော နတ်ဝိညာဉ်ကို မွေးမြူကြရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နတ်ဝိညာဉ်သည် နတ်ဆိုးအသွင်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တာအိုနယ်မြေကို ဖန်တီးလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဥ်သည် နတ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"မပြည့်စုံဘူးလား?"

ချန်ယင်တူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း: "ငရဲဘုရင်က ဧကရီကြီးကို လှည့်စားပြီး ဧကရာဇ်ချန်ကို ဖမ်းဆီးသွားတယ်... သူတို့ကို အမတမြို့မှာ ထောင်သွင်း အကျဉ်းချခဲ့ခြင်းခဲ့တယ်...အဲဒီနောက် မိတ်ဆွေက ဧကရာဇ်ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားခဲ့တယ်လေ... မဟုတ်ရင် ဒီနေ့တွေ့မြင်နေရတဲ့ အရာက မပြည့်စုံတဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ယင်တူး :"နတ်ဆိုးကျင့်စဥ် တစ်ခုတည်းကို အားကိုးတာက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေမှာ... အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့တော့ မလုံလောက်ပါဘူး"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ပြုံးပြီး :“ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်က နတ်ဘုရားကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ မိန့်တော်မူထားတယ်..."

ဤစကားများကြောင့် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူသည် သူ၏ အဆိုးမြင်စိတ်များ အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ချန်ယင်တူးပင် အေးစိမ့်စိမ့် အရသာကြီး ကျောရိုးသို့ ပြေးဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားကို နတ်ဆိုး လုပ်နေတာလား။

ချန်ရှီ ဒီလိုမျိုး တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ပါ့မလား။

သူသည် ဖန်တီးခံရှောင်ဝူထက်ပင် နတ်ဆိုးပိုဆန်နေပြီ။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း :"သူက နတ်ဘုရားနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ကောင်းချီးရယူဖို့ တာအိုနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်ကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ... ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားက သူ့ကို နတ်သန္ဓေသား ပေးမယ်ဆိုရင် သူက နတ်သန္ဓေသားကို နတ်ဆိုးဖြစ်သွားအောင် သူ့ကိုယ်ပိုင် တာအိုနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်ကို သုံးမယ်တဲ့... နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်နဲ့ နတ်သန့်စင်နယ်ပယ်​တွေကို အသုံးချပြီး နတ်သန္ဓေသားက ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားဆီ ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါ နတ်ဘုရားက နတ်ဆိုးအသွင် ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်..."

ချန်ယင်တူး၏ မျက်လုံးများသည် စာရွက်ပေါ်တွင် စိုက်ကျလာပြီး တာအိုနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်ကို သေချာပြန်ဖတ်​နေသည်။

“ဘာလို့ ဒီကျင့်စဥ်ကို ခင်ဗျားတို့ကို မသင်ပေးခဲ့တာလဲ”

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ပြုံးပြီး :“စောစောက ငါပြောခဲ့သလိုပဲ.... မင်း သူ့ကို ပြန်ပေးမဆွဲသွားရင် ဒီနည်းက ပြည့်စုံနေမှာ…”

ချန်ယင်တူး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ငရဲဘုရင်ရဲ့ တန်ခိုးနဲ့ ခင်ဗျားနှာခေါင်းအောက်ကနေ ကျုပ်ချွေးမကို ပြန်ပေးဆွဲနိုင်ပါ့မလား"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းလည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ချန်ယင်တူး: "ငရဲဘုရင်က တကယ်ပဲ တန်ခိုးကြီးတယ် ဒါပေမယ့် နတ်မြို့တော်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အစွမ်းထက်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... တစ်ဆယ်လေး သူ့အမေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ချင်ရင် သူလုပ်ရမှာက သူမကို ကြိုပြီး ကယ်တင်ဖို့ နတ်မြို့တော်ရဲ့ ခွန်အားကြီးတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ပို့ဆောင်မှာ... ဒါဆို သူမကို ပြန်ရဖို့ လွယ်လိမ့်မယ် ဘာကြောင့် တစ်ယောက်တည်းသွားပြီးတော့ ထောင်ချောက်ထဲ လျှောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူ ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့ အမှားကို လုပ်မိဖို့အထိ ဉာဏ်ကောင်းလွန်းတယ်နော်... ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ကျုပ်ချွေးမ ဝူးချင်းယွီက ငရဲဘုရင်လက်ထဲ ရောက်သွားတယ်...ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုပဲရှိတယ်... သူမ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ဘေးက လွတ်မြောက်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ... တစ်ဆယ်လေးရဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ကယ်တင်မှုက ခင်ဗျားတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မယုံကြည်ဘူး ဆိုတာကို သက်သေပြသွားတာပဲ... ခင်ဗျားတို့ဆီက လွတ်မြောက်ခွင့်ကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ သူ့အမေနဲ့ ပေါင်းစည်းခဲ့တာများလား?"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက ပြုံးနေဆဲ။

ချန်ယင်တူးက စာရွက်ကို ပြန်တွန်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ထင်ကြေးပေးတာ မဟုတ်ဘူး သူသာ တကယ်ယုံရင် ခင်ဗျားတို့ကို ဒီလို အကွဲကွဲအပြားပြားပုံစံနဲ့ ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီကျင့်စဥ်ရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ နယ်ပယ်လေးခုဖြစ်တဲ့ နတ်ကွန်း၊ နတ်သန္ဓေသား၊ နတ်ဆင်းသက်နဲ့ နတ်သန့်စင်ခြင်းက သိပ်မခက်ပါဘူး..."

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ချန်ယင်တူး: "သူက နတ်ဘုရားအစစ်ကို နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းဖို့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဒီကျင့်စဥ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလည်း ကြာပြီ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ကို မယုံတော့တဲ့အတွက် သူ့အမေနဲ့ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ..."

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက ပြုံးလျက် :"သူကလည်း ငါတို့လို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ..."

ချန်ယင်တူးက ခေါင်းခါပြီး "ဒါဆို ခင်ဗျား မှားသွားပြီ.... ကျုပ် သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်တဲ့အခါမှာ သူက ချက်ချင်းပဲ သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်တယ်"

သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအား စိုက်ကြည့်လျက် :"သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ကျုပ် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့တယ်လို့ ထင်​နေတာလား.. သူ့အတိတ်အကြောင်း ကျုပ် ဘာမှမသိဘူးလေ...အဲ့တော့ သူ့ကိုကယ်တင်ပြီးတာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တံဆိပ်ခတ်နိုင်မှာလဲ"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း လေးလေးနက်နက် မျက်မှောင်ကြုတ်လာသည်။

ချန်ယင်တူးက သူ့လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ နောက်ပြန် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် နောက်သို့ သုံးလှမ်းဆုတ်ကာ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းထံ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် တုယိရန်တို့ထံ ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

“သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ မယိမ်းယိုင်ခင် ထွက်သွားရအောင်”

သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

အုပ်စုက ခပ်သုတ်သုတ် ထွက်သွားကြ၏။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အဘွားရှားက တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်တော့သည်။

"အဘိုးကြီးချန်... တစ်ဆယ်လေးက သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ချက်ချင်း တံဆိပ်ခတ်ခဲ့တာလား ?"

ချန်ယင်တူး တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဖန်တီးခံရှောင်ဝူ၏ စိတ်နှင့် ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ခွဲခွာပြီးနောက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု အာရုံက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ လူသားတစ်ဦး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည့်အတွက် လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

ချင်းယန်က ပြုံးပြီး :"တစ်ဆယ်လေးက သူ့ကိုယ်သူ သဘာဝအတိုင်း တံဆိပ်ခတ်ထားတယ်... သူက ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားကို ဖျက်ဆီးပြီး သက်ရှိအားလုံး ဖောက်ပြန်သွားမှာကို သည်းမခံနိုင်လို့ ဖြစ်မယ်"

ချန်ယင်တူးက ခေါင်းခါပြီး :"သူ့အမှတ်တရတွေကို ငါ တံဆိပ်ခတ်ထားတယ် ငါ သူ့ကို ကယ်တင်တုန်းက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး စကားက..."

သူသည် ချန်ရှီ ငယ်ငယ်၏ အပြစ်ကင်းသော လေသံကို တုပပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး... ကောင်းကင်အပြင်က နတ်ဘုရားကို ဖျက်ဆီးဖို့ နည်းလမ်းကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပြီ... ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပြီး ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကြစို့....."