အသက်ရှင်လျက် ရိုက်သတ်ခြင်း

“အဆင့်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ရုံနဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်ထိ မြင့်တက်လာတယ်လား…”

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသည့် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်ကို ခံစားရင်း လော့ချန်တစ်ယောက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ခြင်းက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အနည်းငယ်သာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ပေါင်တစ်ထောင်မှ နှစ်ထောင်ခန့် အင်အားတိုးလာရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ချန်ကမူ တစ်ခါတည်း ပေါင်ငါးထောင်အထိ အင်အားတိုးလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် သန်မာမှုသည်လည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

“ဒါက ငါ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွဋ်အထိပ်အဆင့်ကို ကျင့်ကြံပြီးမြောက်ခဲ့လို့များလား…”

လော့ချန်တစ်ယောက် အကြောင်းအရင်း တစ်ခုကိုသာ တွေးမိသည်။

ဤအချက်က သူ့ကို လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခုနှစ် ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်ကြံရန် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်စေသည်။

“အခုဆိုရင် ငါက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် ပေါင်တစ်သိန်းအင်အားထိ တန်းတက်သွားနိုင်မလား… ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းလဲပြီး ရွှေခန္ဓာကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်မှာပဲ…”

လော့ချန်တစ်ယောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးစားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် စိတ်တစ်ချက် လှည့်လိုက်သည်နှင့် ဤအတွေးကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သူ့တွင် အောင်မြင်နိုင်မှု တစ်ဆယ်ပုံ ပုံလျှင် ငါးပုံခြောက်ပုံခန့်သာ ရှိသည်။ ဤအခွင့်အရေးက လုံလောက်မှု မရှိပေ။

လော့ချန်က စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို အဆင့်ခြောက်သို့ ကျင့်ကြံပြီးမှ ဤအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤနည်းဖြင့် နှစ်သွယ်တွဲဖက်လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူ့တွင် အောင်မြင်နိုင်မှု ရှစ်ပုံကိုးပုံခန့်ရှိပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ကာ ရွှေခန္ဓာကို ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ကို ဖြတ်ကျော်ရင် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါင်ငါးသောင်းအင်အား တိုးလာနိုင်တယ်... စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်အဆင့်ခြောက်ကလည်း အနည်းဆုံး ပေါင်တစ်သောင်းအင်အား ထပ်တိုးပေးနိုင်တယ်... ဒီလိုနည်းနဲ့တောင် အောင်မြင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး…”

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုက်ပွဲစိတ်ဓာတ်မီးတောက်များ တောက်လောင်လာသည်။ သူတစ်ချက်မျှ အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူသောက်သုံးလိုက်သည်။

ဤတစ်လခန့်အတွင်း လော့ချန်က စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးဆေးလုံးခုနှစ်လုံးနှင့် စွမ်းအင်ဆေးလုံးရာကျော်ကို သောက်သုံးခဲ့သည်။ စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးဆေးလုံးတစ်လုံးက အနည်းဆုံး ငွေတစ်သန်းနှစ်သိန်းတန်ဖိုး ရှိသည်။ စွမ်းအင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကမူ ငွေတစ်သောင်းတန်ဖိုး ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆိုလိုသည်မှာ တစ်လမပြည့်သေးသည့် အချိန်အတွင်း လော့ချန်က ငွေသိန်းတစ်ထောင်ကျော်တန်ဖိုးရှိသော စည်းစိမ်ကို သုံးစွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ငွေသိန်းတစ်ထောင်ကျော်…

ဤပမာဏက သေးငယ်သော မိသားစုတစ်စုလုံး၏ စုစုပေါင်းစည်းစိမ်နှင့် ညီမျှပြီး အလွန်ကြီးမားသော ဖြုန်းတီးမှုဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် လော့ချန်ကမူ ဤအရာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူက အလွန်ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည်မှာ စွမ်းအားသာလျှင် အရာအားလုံး ဖြစ်သည်။ စည်းစိမ်မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ စွမ်းအားမရှိလျှင် ၎င်းကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယခင်က ဂုဏ်ကျက်သရေထွန်းလင်းခဲ့သော လင်မိသားစုက ချီရှန်မြို့မှ နှင်ထုတ်ခံရခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအားမလုံလောက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟုန်း…"

စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် မီးတောက်ကဲ့သို့ ပူပြင်းသောဆေးစွမ်းအား တစ်ခုလုံး လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လော့ချန်က အထွေအထူး တွေးတောမနေတော့ဘဲ စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အာရုံစူးစိုက်ကာ ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်...

လော့ချန်က စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းအားကို လုံးဝသန့်စင်ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်က အဆင့်ငါးတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒျန်တန်အတွင်းရှိ နဂါးချီစွမ်းအင်သည် ပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန်နှေးကွေးလှ၏။ ဆဋ္ဌမအကြိမ် ပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်ရန် ဝေးကွာလှသေးသည်။

“နှေးလွန်းတယ်… ဒီလိုဆက်သွားရင် နောက်တစ်လတောင် စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်ကို အဆင့်ခြောက်ထိ မတက်နိုင်ဘူး…”

လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်ကွေးသွားပြီး ချီယွမ်ကျွန်းစမ်းသပ်မှုကာလတုန်းက အချိန်ကို လွမ်းဆွတ်မိသည်။

ချီယွမ်ကျွန်းစမ်းသပ်မှုအတွင်း တစ်ရက်တည်းဖြင့် စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်က အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းခဲ့သည်။

“သားရဲဝိညာဉ်သိုင်းဝိညာဉ်ကို မျိုချမှသာ စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်က အမြန်တိုးတက်နိုင်မှာပဲ…”

ဤအတွေးဖြတ်ကျော်သွားသည်နှင့် လော့ချန်တစ်ယောက် အပြင်သို့ထွက်ကာ ကျင့်ကြံရန် စိတ်ကူးရလာသည်။

အလုပ်သင်တပည့်များက ဂိုဏ်းအတွင်းတွင်သာနေရပြီး အပြင်ထွက်ရန်အတွက် ပြင်ပစည်းအကြီးအကဲများ၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။

ပြင်ပစည်းတပည့်များကမူ အလွန်လွတ်လပ်ပြီး ဂိုဏ်းထဲဝင်ထွက် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း တစ်လလျှင် ဂိုဏ်းမှတာဝန်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ… ဒီလအတွက် ဂိုဏ်းကတာဝန်ကို ငါမပြီးမြောက်ရသေးဘူး... ဂိုဏ်းကနေ သင့်တော်တဲ့ တာဝန်တစ်ခုကို ရှာလိုက်ရင် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်မှာပဲ…”

လော့ချန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်နှင့် ခြံဝင်းတံခါးကို သော့ခတ်ပြီး ပြင်ပစည်းမှ တာဝန်ပေးခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

တာဝန်ပေးခန်းမသည် သိုင်းပြိုင်ကွင်း၏ ဘေးနောက်ဖက်တွင်ရှိပြီး ပြင်ပစည်းတပည့်များအတွက် ဂိုဏ်းမှတာဝန်များကို လက်ခံပြီး ပြီးမြောက်ကြောင်းတင်ပြရာနေရာ ဖြစ်သည်။

“မြင်းဓားပြတွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရတဲ့ တာဝန်မျိုးရှိရင် အကောင်းဆုံးပဲ…”

ထို့နောက် လမ်းလျှောက်ရင်း လော့ချန်က မည်သည့်မှတာဝန်ကို လက်ခံရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်ကို မျိုချခြင်းက စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို အမြန်ဆုံးဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဦးစားပေးမှာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းရေးမှ တာဝန်များဖြစ်ပြီး ဒုတိယအနေဖြင့် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ရသည့်တာဝန်များ ဖြစ်သည်။

“ဟယ်… ဒီဟာက မကြာခင်က ထင်ပေါ်ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ချီယွမ်ကျွန်းစမ်းသပ်မှုမှာ ပထမရခဲ့တဲ့ လော့ချန်မဟုတ်လား…”

ရုတ်တရက် ရှေ့တည့်တည့်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လမ်းမထက်တွင် ပြင်ပစည်းတပည့်လေးဦးက မျက်နှာချင်းဆိုင် လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

သူတို့ လေးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများက အလွန်တောက်ပလှပြီး နဖူးပေါ်ရှိ ကြယ်အဆင့်များမှာ မြင့်မားစွာ ထောင်ထနေသည်။ အနည်းဆုံး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော် အဆင့်ခြောက်ရှိသိုင်းသမားများ ဖြစ်သည်။

“လော့ချန်တဲ့လား… ယန်ချီကို စိန်ခေါ်မယ့်သူက သူပေါ့…”

ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ကပ်ကပ် လူငယ်တစ်ဦးက လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဟုတ်တယ်… သူပဲ… သူကိုယ်တိုင်က စီနီယာယန်ချီ စိန်ခေါ်ပြီး နှစ်လအကြာမှာ သိုင်းပြိုင်ကွင်းမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုတယ်…”

“ဒီတစ်လအတွင်း သူက ဘယ်နေရာမှာမှ မပေါ်လာခဲ့ဘူး… ငါကတော့ သူက တစ်ခေါက်တည်း ထင်ပေါ်ကျော်ကြားဖို့ ပိတ်ဆို့ကျင့်ကြံမှုလုပ်နေတယ်လို့ ထင်ထားတာ… ဒါပေမဲ့ အခုထိ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်… တိုးတက်မှုတစ်ခုမှ မရှိဘူး…”

“ဒီလိုနဲ့တောင် စီနီယာယန်ချီကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့… နောက်နှစ်လဆို သူက ပြိုင်ပွဲစင်ပေါ်တက်ရင် လက်သီးတစ်ချက်နဲ့တင် အသက်ရှင်လျက် ရိုက်သတ်ခံရလိမ့်မယ်…”

ယန်ချီက ထုံရွှမ်အဆင့်သိုင်းသမားဖြစ်ပြီး မင်းသားခန်းမဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ပြင်ပစည်းတွင် အနည်းငယ် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ယန်ချီကို စိန်ခေါ်သည့်ကိစ္စက ပြင်ပစည်းတစ်ခုလုံးတွင် အစောကြီးကတည်းက ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ဤလူလေးဦးကို ဂရုမစိုက်လိုသဖြင့် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရပ်ရှည်ပိန်ကပ်သောလူငယ်က လော့ချန်ရှေ့တွင် တစ်လှမ်းတိုးလာကာ လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ငါ့လမ်းကို ပိတ်နေတယ်… ဖယ်ပေးစမ်း…”

အရပ်ရှည်လူငယ်က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲကားလိုက်ကာ ပြုံးပြလျက်ဆိုသည်။

“ဖြတ်သွားချင်လား… ရတယ်… ဒီခြေထောက်အောက်က ဝင်သွားလိုက်စမ်း…”

"ဟား... ဟား... ဟား..."

ကျန်သုံးဦးက ဟားတိုက်ရယ်ကာ ဘေးတွင်ရပ်နေရင်း ပြဇာတ်ကြည့်ရန် အသင့်အနေအထား ဖြစ်သွားသည်။

အရပ်ရှည်လူငယ်က စုချင်းဟု အမည်ရပြီး ယန်ချီ၏ ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်း ဖြစ်သည်။ သူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်အထွဋ်အထိပ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက လော့ချန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အရှက်ခွဲရန် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ငါ သုံးအထိ ရေမယ်… မဖယ်ရင် အကျိုးဆက်ကို ကိုယ်တိုင်ခံစားရလိမ့်မယ်… တစ်…”

စုချင်းက လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် ရယ်ပြသည်။

“သုံးဆယ်အထိ ရေတွက်လို့ ဘာဖြစ်မှာလဲ… ဒီနေ့မင်းက ဒီခြေထောက်အောက်က ဝင်သွားမှရမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ မင်းပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စည်းစိမ်အားလုံးကို ထားခဲ့ပေတော့… မင်းက စွမ်းအင်ဆေးလုံးထောင်ဂဏန်းလောက်ရထားတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်… ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ကို မင်းလို အသုံးမကျတဲ့သူက ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မထိုက်တန်ဘူး…”

“နှစ်...”

“ဟား... ဟား... အေးအေးဆေးဆေး စွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေကို ထုတ်ပေးလိုက်… ငါမင်းကို သက်ညှာပြီး မသတ်ဘဲ ထားပေးမယ်…”

စုချင်းက ယန်ချီအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး လုပ်ဆောင်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လော့ချန် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စွမ်းအင်ဆေးလုံးထောင်ဂဏန်းကို ပစ်မှတ်ထားပြီး လုယူရန် ကြံရွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“သုံး…”

လော့ချန်က တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“မသိတတ်တဲ့ကောင်… မင်းထင်နေလား… လူတိုင်းက ရှခီလို အသုံးမကျတဲ့သူတွေလို့ ထင်နေတာလား… မင်းသေချင်နေရင် ငါမင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်…”

စုချင်းက မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်၏လက်သီးကို တိုက်ရိုက် ခုခံလိုက်သည်။

"ဘုန်း…"

"အား…"

လက်သီးနှင့်လက်ဖဝါး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် စုချင်းတစ်ယောက် အော်ဟစ်ရင်း လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အဆုတ်အပိုင်းအစများပါသည့် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

"ဒီလိုတော့ မဟုတ်ဘူး… လော့ချန်ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်က ပေါင်ကိုးသောင်းငါးထောင်ရဲ့ ဧရာမအင်အားနဲ့ ထွက်ပေါ်လာတာပဲ… လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ဒီလောက်အင်အားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး..."

“မင်းတို့ရော…”

လော့ချန်က ကျန်သုံးဦးကို အကြည့်လွှဲပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ယခုအချိန်တွင် ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤလူများက မသိတတ်စွာ ပြုမူလျှင် သတ်လိုက်လျှင်တောင် ဘာဖြစ်မည်နည်း…။

သုံးဦးစလုံး တစ်ချက်တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်ကာ လမ်းကို အလျင်စလို ဖယ်ပေးလိုက်သည်။ လော့ချန်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြသည်။

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ…”

ထို့နောက် အေးစက်စွာ စကားတစ်ခွန်းချန်ထားပြီး လော့ချန်တစ်ယောက် ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

လော့ချန် ဝေးကွာသွားသည်အထိ သုံးဦးစလုံး ခေါင်းမော့ရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေပြီး လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားကာ မျက်နှာများမှာ သံမဏိရောင်လွှမ်းကာ အရှက်တကွဲ ဒေါသထွက်နေသည်။

အသုံးမကျသည့် သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူတစ်ဦးထံမှ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆဲဆိုခံရခြင်းက ၎င်းတို့၏ ဘဝတစ်ခုလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အရှက်ရမှု ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးက အံကို ကျိတ်လျက် ဆိုသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့… သူက သိပ်မကြာခင်မှာ ကြီးကျယ်နေခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး… လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်မှာ ဘုရင်အဖြစ် ကြီးစိုးနေတာက ဘာဖြစ်မှာလဲ… စီနီယာယန်ချီနဲ့ယှဉ်ရင် သူက ဘာမှမဟုတ်ဘူး… နှစ်လအကြာမှာ သူ့ရဲ့ သေနေ့ရောက်လာလိမ့်မယ်…”

“ဟုတ်တယ်… မင်းသားခန်းမကို ရန်စွယ်ထားတာကြောင့် သူ့အတွက် သေရာလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်…”

ထို့နောက် သုံးဦးစလုံး လော့ချန်ကို အလွန်အမင်း ပြစ်တင်ပြောဆိုကာ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ အရှက်ရမှုကို ဖြေဖျောက်လိုက်ကြသည်။