မိန်းမတို့ထဲမှ ထူးချွန်သူ
Vol. 9 Ch. 129
ထို့နောက် ရယ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟန်မိသားစုသမီး ဟန်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားပြီး ဟန်မိသားစုခေါင်းဆောင်နောက်သို့ တင်းကြပ်စွာ ကပ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
ဟန်မိသားစုကွင်းပြင်ထဲသို့ လေညင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။
ပြိုကျသွားသော အိမ်နံရံဘေးတွင် ကျောက်စရစ်ခဲများကို ရွှေ့ပြောင်းနေသော ဟန်မိသားစုမှ အစေခံနှစ်ဦးနှင့် ဟွမ်ရှီတို့က ရုတ်တရက် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး ဘေးတွင် မည်သည့်အခါမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုလူငယ်က အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် သွေးစွန်းနေသော ဓားတိုတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။ မျက်လုံးရှည်ကျဉ်းကျဉ်းနှစ်လုံးမှာ မာန်တက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အရိပ်အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“မင်း…”
ဟွမ်ရှီ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး စကားပြောရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
“ရွှပ်… ရွှပ်… ရွှပ်…”
သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဟွမ်ရှီနှင့် ဟန်မိသားစုမှ အစေခံနှစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းများက လည်ပင်းမှ ကျွတ်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
“ဘယ်အချိန်ကများ…”
ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး အံ့ဩမှင်သက်မိသွားကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။
လူအများစုက အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်သည် မည်သည့်အခါမှ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မသိရှိကြသလို ဟွမ်ရှီနှင့် အစေခံနှစ်ဦးကို မည်သည့်အခါမှ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကိုလည်း မသိရှိကြပေ။
ထိုသူသည် လေနှင့်တူသည်။ လာလည်းအရိပ်မရှိ၊ သွားလည်းအရိပ်မရှိပင်။
“ဘယ်လောက်မြန်တဲ့ အမြန်နှုန်းလဲ…”
လော့ရှာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးတပည့် ယန်ချီရွှမ်က မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်လျက် တွေးမိသည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦးအတွက် ထိုသူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အမှန်တကယ် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။
ဟန်မိသားစုခေါင်းဆောင်က ရှေ့ထွက်လာပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ကာ အနိမ့်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အရိပ်မဲ့ခိုးသူ… ငွေကြေးဆိုရင် ငါမင်းကို ပေးနိုင်တယ်… ငါ့သမီးကို လွှတ်ပေးစမ်း…”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က ဓားတိုကို ကစားရင်း ကွင်းပြင်ထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါပြောခဲ့ပြီးပြီ… ငွေကြေးလည်းငါယူမယ် လူကိုလည်းငါယူမယ်… အိုး... မင်းရဲ့ဇနီးကိုလည်း ငါမျက်စိကျတယ်… ဒီနေ့အတူတူယူလိုက်မယ်လေ…”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က ဟန်ချင်းဘေးတွင် ရပ်နေသော လှပသော အမျိုးသမီးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ညစ်ညမ်းသော အရိပ်အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုလှပသော အမျိုးသမီးမှာ မျက်နှာထဲတွင် ဟန်ချင်းနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူပြီး ဟန်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ ဇနီးဖြစ်သည်။
“မင်းသေဖို့လုပ်နေတာလား…”
ဟန်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ချန်တို့ သုံးဦးကို ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“သုံးဦးစလုံး… ဒီကိစ္စကို အားကိုးပါတယ်…”
လော့ချန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဘေးမှ ယန်ချီရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟန်မိသားစုခေါင်းဆောင်… စိတ်ချပါ… ဒီတာဝန်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုတော့ ကျွန်မအစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါမယ်… ဒီညစ်ညမ်းတဲ့သူက ဒီနေ့ သေမှာပဲ…”
“ဘယ်လောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စကားလဲ… မင်းက ဘယ်သူလဲ… ငါ့ရဲ့ကိစ္စကို ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ်လား…”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က ယန်ချီရွှမ်ကို သတိပြုမိသွားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယန်ချီရွှမ်က အသက်ငယ်ရွယ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပြည့်စုံလှသည်။ ရောင်စုံဝတ်ရုံတစ်ထည်က သူမ၏ပြည့်ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ပြသထားပြီး ပွင့်လန်းလာမည့် လီလီပန်းတစ်ပွင့်နှင့် တူ၏။ ဟန်ချင်းထက် ပိုမိုသိမ်မွေ့ပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အရည်အချင်းရှိသည်။
ယန်ချီရွှမ်က ခါးထဲမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။
“လော့ရှာဂိုဏ်း ပြင်ပတပည့် ယန်ချီရွှမ်ပါ…”
“သုံးဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ဦး…”
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
သူက ဂိုဏ်းသားဘဝတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် သူက သတိကြီးစွာထားပြီး လှုပ်ရှားလေ့ရှိသည့်နေရာများမှာ မြို့ငယ်လေးများသာ ဖြစ်သည်။ ယခု သုံးဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့် ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် နေရာပြောင်းရမယ်ထင်တယ်…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့်က အရိပ်မဲ့ခိုးသူက အမည်မသိ အလောင်းတစ်ခုထံမှ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
ဤကျင့်စဉ်က ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်သာရှိသော်လည်း ယင်နှင့်ယန်ကို ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် အမျိုးသမီးများ၏ မူလယင်စွမ်းအင်ကို ဖမ်းယူပြီး လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်၏ လေ့ကျင့်မှုအမြန်နှုန်းမှာ ကြယ်ငါးပွင့်ကျင့်စဉ်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။
ထို့နောက် ခြောက်လအတွင်း အရိပ်မဲ့ခိုးသူက အမျိုးသမီးများစွာကို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏စွမ်းအားမှာ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်မှ ယခုလက်ရှိအဆင့်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
ယန်ချီရွှမ်က ထိုသူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုသူမှာ ကြောက်ရွံ့နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဆုံးစီရင်မှာလား… ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် လက်စွမ်းပြရမှာလား…”
“ဟီး ဟီး… ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်အဆုံးစီရင်တယ် ဟုတ်လား… မင်းတို့ သုံးဂိုဏ်းတပည့်တွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ… ဒီနေ့ ငါမင်းတို့ကို ဖမ်းယူပြီးရင် နာမည်ပြောင်းပြီး ဝေးဝေးထွက်သွားမယ်… အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်သူက ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူက ထူးဆန်းစွာ ရယ်လိုက်ပြီး ယန်ချီရွှမ်ကိုကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်လျက်လိုက်သည်။
“လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ အမျိုးသမီးတပည့်တွေကို ဝိညာဉ်စမ်းရေနဲ့ နေ့ညရေချိုးပြီး အသားအရေက သိုးမွှေးကျောက်စိမ်းလို နူးညံ့တယ်… ခန္ဓာကိုယ်က ရနံ့မွှေးပြီး မွှေးရနံ့လို သင်းပျံ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်… မိန်းမတွေထဲမှာ ထူးချွန်သူတွေပဲတဲ့… ဒီနေ့ ငါကိုယ်တိုင် ဒီသတင်းက တကယ်ဟုတ်မဟုတ် စမ်းကြည့်ရမယ်…”
“အရှက်မဲ့တဲ့လူ…”
ယန်ချီရွှမ်က လော့ရှာဂိုဏ်းမှ ထူးချွန်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ အရှက်ခွဲခံရခြင်းမျိုး မည်သည့်အခါမှ မကြုံဖူးပေ။ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမက လော့ချန်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“လော့ချန်… ဒီလူကို ငါ့လက်ထဲ အပ်ပေးလိုက်… တာဝန်ဆုလာဘ်ကို ငါတို့နှစ်ယောက် တစ်ဝက်စီ ခွဲယူမယ်… ဘယ်လိုလဲ…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူကို သတ်ဖြတ်ရန် တာဝန်တွင် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ယူလာရမည် ဖြစ်သည်။
ဦးခေါင်းမှာ တစ်ခုသာရှိသဖြင့် ဆုလာဘ်ကို တစ်ဦးတည်းသာ ရရှိနိုင်သည်။
အခြားပါဝင်သူများမှာ ဂိုဏ်းတာဝန်တစ်ခု ပြီးမြောက်သည်ဟု သတ်မှတ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
လော့ချန်အတွက် ငွေကျပ်သိန်းကိုးဆယ်မှာ သိပ်မထူးခြားသည့်ပမာဏဖြစ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ရတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ရိုးရှင်းတဲ့သူမဟုတ်ဘူး… မင်းသတိထားရမယ်…”
အစကတည်းက လော့ချန်သည် အရိပ်မဲ့ခိုးသူကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထိုသူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိပုံရသော်လည်း ၎င်း၏ အငွေ့အသက်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။
ထို့အပြင် သူတို့သုံးဦးမှာ သုံးဂိုဏ်းတပည့်များဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ဤမျှ ရဲတင်းစွာ ပြုမူရဲသည်မှာ မာန်တက်နေသူတစ်ဦးမဟုတ်လျှင် မိမိ၏စွမ်းအားကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသူသာ ဖြစ်နိုင်သည်။
“စိတ်ချပါ… သူက မိန်းမတွေနဲ့ ကစားရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုတော့ ဒီနေ့ ငါသူ့ကို မိန်းမတွေက ကြောက်စရာဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာ သိစေရမယ်…”
ယန်ချီရွှမ်၏ လေသံမှာ အေးစက်လှသည်။ သူမသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။
“ဟား... ဟား… ဟား... အလှလေး… စကားကို ဒီလောက်ပြတ်ပြတ်သားသား မပြောနဲ့လေ… ခဏလေးဆိုရင် ငါမင်းကို အသက်ရှင်ချင်လည်း မရှင်နိုင်၊ သေချင်လည်း မသေနိုင်တဲ့ အခြေအနေထိ ရောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်… လူ့ဘဝရဲ့ အပျော်အပါးကို ခံစားရလိမ့်မယ်… ပြီးရင် မင်းက ငါ့ကို တောင်းဆိုလာလိမ့်မယ်…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ယန်ချီရွှမ်၏ ဖုံးကွယ်မထားသော အသားအရေကို အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ယန်ချီရွှမ်မှာ ဤကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းသော စကားများကို မည်သည့်အခါမှ ခံနိုင်ရည် မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာလှလှလေးမှာ နီရဲလာပြီး အော်လိုက်သည်။
“မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင်… သေစမ်း…”
ယန်ချီရွှမ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ရတနာဓားကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ အရိပ်မဲ့ခိုးသူဆီသို့ ဓားတစ်ချက်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ဓားအလင်းများက ရေစီးကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး လေထုထဲတွင် သိမ်မွေ့သော လှိုင်းကွက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အိပ်မက်ဆန်ပြီး မျက်စိကို ဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင် လှပလှ၏။
လက်ရုံးထဲမှ ယန်ချီရွှမ်က ကြယ်လေးပွင့်ဓားကျင့်စဉ် လော့ယင်ဓားကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဓားအလင်းများမှာ ပြင်းထန်ပြီး အိပ်မက်ဆန်စွာ လှပလှသည်။
“အလှလေး… ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန်လုပ်နေရတာလဲ…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူက ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်ကာ ဓားအလင်းများ လွှမ်းခြုံထားသော ဧရိယာကို တစ်လှမ်းဖြင့် ရှောင်ထွက်သွားသည်။
“ထွက်ပြေးနိုင်မယ်ထင်လား… အေးစက်သော မက်မွန်ပန်းဓားချက်…”
ယန်ချီရွှမ်က အနိမ့်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်သည်။ ရတနာဓားသည် အရိုးထဲထိ စွဲလမ်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ အရိပ်မဲ့ခိုးသူ၏ နောက်ကျောကို လိုက်လံပြီး လျှပ်တပြက်ဖြင့် ၎င်း၏လည်ပင်းဆီသို့ ဓားချက်ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်မြန်တဲ့ ဓားချက်လဲ…”
ဟန်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။
ယန်ချီရွှမ်၏ ဓားကျင့်စဉ်မှာ ပြောင်းလဲမှုများစွာရှိပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူများထဲတွင် သူမ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အရိပ်မဲ့ခိုးသူကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
လော့ချန်လည်း တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ယန်ချီရွှမ်၏ ဓားချက်ပြောင်းလဲမှုများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချောမွေ့စွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဓားကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဓားချက်ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်ဆိုလျှင် ဓားနှလုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အရိပ်မဲ့ခိုးသူမှာ ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ဤမျှလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။
မထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း…
“ချင်း…”
ဓားအလင်းများ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အရိပ်မဲ့ခိုးသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားတိုဖြင့် ရတနာဓားကို တစ်ချက်ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။
“အလှလေး… ဓားကျင့်စဉ်က မဆိုးဘူး… ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ… လက်နက်ချပြီး အဖမ်းခံလိုက်ပါလေ… မင်းရဲ့ မျက်နှာလှလှလေးကို ငါ ထိခိုက်မခံချင်ဘူး…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူက ယန်ချီရွှမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စနောက်သလို ပြောလိုက်သည်။
“မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင်… သေစမ်း…”
ယန်ချီရွှမ်၏ မျက်နှာလှလှလေးမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ခြေထောက်များ မြေပြင်ထိမထိအောင် လှုပ်ရှားလျက် လက်ထဲရှိ ရတနာဓားကို လေလုံအောင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အရိပ်မဲ့ခိုးသူဆီသို့ ဓားချက်များကို ဆက်တိုက် ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ရောယှက်နေသော ဓားအလင်းများက ၎င်း၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖမ်းယူရန် ခက်ခဲလှသည်။
“ဟီး ဟီး… နားမထောင်ဘူးဆိုရင်တော့ နည်းနည်းခံစားရအောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့…”
အရိပ်မဲ့ခိုးသူက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။