လော့ချန်၊ တက်လာချေ

Vol. 10 Ch. 137

လင်မိသားစု၏ အိမ်တော်သည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်စည်ကားလျက်ရှိသည်။

အိမ်တော်တံခါးနောက်ကွယ်ရှိ ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် အင်အားထက်သန်ပြီး ဂုဏ်ရှိန်ဝင့်ဖွယ်ရာ လူငယ်လူရွယ်ဆယ်ဦးနီးပါး စုရုံးနေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးနှင့် လော့ရှာဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးပါဝင်သည်။

ထို့အပြင် အခြားဂိုဏ်းများမှ ထူးချွန်သော လူငယ်အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။

ဤလူများသည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများတောက်ပလျက် အရှိန်အဟုန်ကြီးမားပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိ သိုင်းသမားများဖြစ်ကြသည်။

လင်မိသားစုသည် ဂိုဏ်းသုံးခုမှ တပည့်များကို အဓိကအားဖြင့် ငှားရမ်းလိုသော်လည်း အခြားဂိုဏ်းများနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး မပျက်လိုသဖြင့် တရားမျှတမှုရှိစေရန် အနီးအနားရှိ ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းများသို့လည်း တာဝန်ပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ရောက်ရှိလာသော ဂိုဏ်းတပည့်များသည် စုစုပေါင်း ကိုးဦးရှိပြီး လင်မိသားစုက သုံးဦးသာ ငှားရမ်းမည်ဖြစ်သဖြင့် ရွေးချယ်ပွဲဖြင့် နောက်ဆုံးတာဝန်ယူမည့် သုံးဦးကို ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

စောစောက အော်ဟစ်ပြောဆိုနေသူများသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှလူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့စကားသံမဆုံးမီ လူတစ်ယောက်ထံမှ အရိပ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ ထိုသူသည် လော့ချန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဟယ်… ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ပါလား…”

လော့ချန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ‘ရွှမ်’ စာလုံးပါ အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာ၌ရှိသူများ၏ အကြည့်များသည် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စောစောက လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များ၏ အော်သံများသည် လော့ချန်ထံသို့ ပြတ်သားစွာ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးကမူ အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။

အထူးသဖြင့် အလယ်တွင်ရှိသော ကျားပုံဝံပုလွေကိုယ်ထည်နှင့် အရပ်ရှည်လျားသူတစ်ဦးက လော့ချန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူတို့စကားကို ကြားလျှင်ရော ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ စုစုပေါင်းအင်အားသည် ဂိုဏ်းသုံးခုအနက် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ထိုဂိုဏ်းမှ လူငယ်မျိုးဆက်တပည့်များသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် လှောင်ပြောင်ခံရလျှင်တောင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန်ပင် သတ္တိမရှိဝံ့ချေ။

“အဟမ်း…”

အသက်လေးဆယ်ကျော်ခန့်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ဤအဆင်မပြေသောအခြေအနေကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် လော့ချန်ကို ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ငါက လင်မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်ချီဖန်ပါ။ အသင်က ကုန်သည်တန်းကို ကာကွယ်ပို့ဆောင်ဖို့ တာဝန်အတွက် လာရောက်တာလား…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက လော့ချန်ပါ။ လမ်းမှာ ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားလို့ လင်မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်သွားစေခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်…”

“နည်းနည်းလောက်ပဲ နှောင့်နှေးသွားတာမလို့ အဆင်ပြေပါတယ်... ရွေးချယ်ပွဲက မစတင်သေးပါဘူး…”

လင်ချီဖန်က ပြုံးလျက်ပြောသည်။ သို့သော် သူ၏အကြည့်များသည် လော့ချန်ထံသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်လိုက်သည်။

သူသတိပြုမိလိုက်သည်မှာ လော့ချန်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာ ရှိသည့်အချက်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတာဝန်သည် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်တာဝန်ဖြစ်ပြီး လမ်းခရီးတွင် အန္တရာယ်များစွာရှိသည့်အပြင် နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ဓားပြများ ထူထပ်နေသော ပြေးမြင်းလွင်ပြင်ကိုပါ ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤတာဝန်တွင်ပါဝင်သူတိုင်းအတွက် ဆုကြေးငွေမှာ ငွေသိန်းတစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်အထိ ရှိသည်။

တာဝန်လိုအပ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး ကုန်သည်တန်းကို ကာကွယ်ပို့ဆောင်ရန်အတွက် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူ သုံးဦးလိုအပ်သည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိသူတစ်ဦးက ဤတာဝန်ကို လာရောက်လျှောက်ထားသည်ဆိုသည်မှာ မဟုတ်မမှန် ပြက်ရယ်ပြုရန်လာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။

“ဟား... ဟား…”

ဘေးမှ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ဘယ်လိုထူးချွန်သူရောက်လာမလဲလို့ ငါထင်နေတာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိတဲ့ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်ပါလား။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ လူမရှိတော့ဘူးလား။ ဘယ်လိုကြောင်ခွေးမဆို ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်တာဝန်ကို လာလျှောက်ရဲတယ်ပေါ့…”

ထိုအရပ်ရှည်လူငယ်က ပြုံးလျက်ဆိုသည်။

“ဆုကြေးငွေကို အလွယ်တကူ ရယူဖို့ ရေထဲမှာ ငါးဖမ်းချင်တာဖြစ်မယ်။ သနားစရာပဲ ဒီနေ့ ငါတို့ရှိနေတော့ မင်းလို အတုအယောင်လူတွေအတွက် နေရာမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီမှာ တစ်ညလောက် အလကားအိပ်ရင်း အနားယူလို့ရတာမို့ အချည်းနှီးတော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့…”

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေက အမြဲတမ်း အသေးအဖွဲအကျိုးအမြတ်ကို လိုက်ရှာတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးပြီးသား... ဒီနေ့တွေ့တော့ သူတို့ဂုဏ်သတင်းက ဒီထက်တောင်ပိုဆိုးနေတာပဲ…”

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးသည် လော့ချန်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်ကြိုက်လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

အခြားဂိုဏ်းများမှလူများကမူ ဘေးမှ ကြည့်ရုံသာ ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့အမြင်တွင် ထိုသုံးဦး၏ စကားများသည် အနည်းငယ် လွန်ကျူးနေသော်လည်း အကျိုးအကြောင်းမမှန်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိသူတစ်ဦးက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်တာဝန်ကို လာရောက်လျှောက်ထားသည်ဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ လှောင်ပြောင်ခံရခြင်းမှာလည်း မိမိကိုယ်ကို အရှက်ရစေရန် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖိတ်ခေါ်ထားသည့်အလားပင်။

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာမပျက်ဘဲ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ပါးစပ်က ဘယ်လောက်တော်တော် အဆုံးသတ်မှာ စကားလုံးတွေနဲ့ပဲ အနိုင်ယူလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဘယ်သူက အတုအယောင်လဲဆိုတာ လက်ရည်ချင်းယှဉ်မှ သိရမှာမလား…”

“အို့…”

ထိုအရပ်ရှည်လူငယ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လက်ရည်ချင်းယှဉ်မှ သိရမယ်တဲ့လား။ မင်းလို လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိတဲ့ အသုံးမကျသူက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေသေးတာလား…”

“ဟဲဟဲ… စီနီယာဝူမင်… ဒီကောင်လေးက သေချင်နေတာဆိုတော့ သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်စည်းပေးလိုက်ရအောင်လေ…”

မျက်ခုံးအမြင့်ညီသော တုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးက ထွက်လာပြီး လော့ချန်ကို မကောင်းသည့်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ချန်ကမူ အေးစက်စွာ အကြည့်ပြန်ပေးလျက် တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် လူသိရှင်ကြား သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်စွာ ယှဉ်ပြိုင်မှုများ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်လာခဲ့သည်မှာ သတင်းဟောင်းဖြစ်နေပြီပင်။

သို့သော် ထိုယှဉ်ပြိုင်မှုတိုင်းတွင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကသာ အမြဲတမ်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ ယခုအကြိမ်လည်း ထိုအတိုင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။

တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည့်အချိန်တွင် လင်မိသားစုခေါင်းဆောင် လင်ချီဖန်က ထွက်လာပြီး ဟန့်တားလိုက်သည်။

“အားလုံးခင်ဗျာ… အရင်ဆုံး ရွေးချယ်ပွဲကို စတင်လိုက်ရအောင်…”

အားလုံးသည် ဤတာဝန်အတွက်သာ ရောက်ရှိလာကြသူများဖြစ်သဖြင့် လင်မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးလိုသူ မရှိပေ။

ထိုအရပ်ရှည်လူငယ်မှာ ဝူမင်အမည်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူက လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သွားဖြူဖြူများကို ပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်လေး… ရွေးချယ်ပွဲပြီးရင် မင်းကို ကောင်းကောင်းကြည့်ရမယ်…”

“ငါစောင့်နေမယ်…”

လော့ချန်က ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဝူမင်၏ မျက်လုံးထောင့်များ တွန့်လိုက်ပြီး အကြည့်များသည် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်ပြည့်လျက်ရှိလာသည်။

မူလက သူသည် လော့ချန်ကို အနည်းငယ်သာ အရှက်ရစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည့်အတွက် ထိုထက်ပိုပြီး ဒုက္ခပေးရန် စိတ်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် လော့ချန်က ဤမျှမာနကြီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ့ကို အပြစ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လင်ချီဖန်ကမူ ပို၍ အံ့သြသွားသည်။ နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ဖျန်ဖြေပြီးနောက် လော့ချန်က လုံးဝ ဦးမညွတ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဤကိစ္စသည် အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူလုပ်နိုင်သည့်အရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးသည့်အတွက် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

“လင်မိသားစုခေါင်းဆောင်… ဒီတာဝန်နေရာအတွက် ဘယ်လိုရွေးချယ်မှာလဲ မသိဘူး…”

လော့ရှာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

လင်ချီဖန်က ပြန်ဖြေသည်။

“အားလုံးရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်တွေက သိပ်မကွာဘူးဆိုတော့ သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်တွေနဲ့ပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်။ သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်အမြင့်ဆုံး သုံးဦးက နေရာရမယ်…”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုပါက ပထမဆုံး ထုတ်ပယ်ခံရမည့်သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။

“လင်မိသားစုခေါင်းဆောင်… ဒီလိုရွေးချယ်တာက သင့်လျော်မှုမရှိဘူးလို့ ထင်တယ်…”

လော့ချန်က ကန့်ကွက်စကားကို ပြောရန်ပြင်လိုက်စဉ် ဝူမင်က သူ့ထက်အရင် ထွက်ပြောလိုက်သည်။

လင်ချီဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်နေရာမှာ သင့်လျော်မှုမရှိတာလဲ…”

ဝူမင်က မျက်လုံးတစ်ဖက်လှန်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လျက် ပြောသည်။

“အားလုံးရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်တွေက သိပ်မကွာဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ…”

ရုတ်တရက် အကြည့်အားလုံးသည် လော့ချန်ထံသို့ စုစည်းသွားသည်။

ဝူမင်က ဆက်ပြောသည်။

“ဒီလိုရွေးချယ်ရင် တချို့လူတွေ ရေထဲမှာ ငါးဖမ်းသွားရင် တရားမျှတမှုမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော့အမြင်အရဆိုရင် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာက ပိုကောင်းမယ်။ နေရာတစ်ခုရွေးပြီး ကျွန်တော်တို့ ဆယ်ယောက်လုံး အတူတူ ရောပြွမ်းတိုက်ခိုက်ကြမယ်။ နောက်ဆုံးထိ ကျန်ရှိနေတဲ့ သုံးယောက်က တာဝန်နေရာရမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ…”

“ဒါက…”

လင်ချီဖန်က လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝူမင်က ဤသို့ရွေးချယ်ရန် အဆိုပြုလိုက်ခြင်းသည် လော့ချန်ကို ပစ်မှတ်ထားသည်မှာ မည်သူမဆို သိသာထင်ရှားသည်။

“ငါ့မှာ ပြဿနာမရှိဘူး…”

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာမပျက်ဘဲ အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ဤရွေးချယ်မှုသည် သူ၏စိတ်ကြိုက်ပင်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအားလုံး အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြသည်။

“ကျွန်မတို့မှာလည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး…”

လော့ရှာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးတပည့်သုံးဦးလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

ဂိုဏ်းသုံးခုမှ လူများအားလုံး သဘောတူလိုက်သည့်အခါ ကျန်ရှိသော သုံးဦးကလည်း ငြင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် ငြင်းဆိုလိုက်ပါက တိုက်ပွဲမှ ရှောင်ပြေးသည့် နာမည်ဆိုးကို ရရှိလိမ့်မည်။

အားလုံးသဘောတူသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်ချီဖန်ကလည်း ထပ်မံပြောဆိုရန် မသင့်လျော်သည့်အတွက် လူအားလုံးကို လင်မိသားစု၏ သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအလယ်တွင် သေးငယ်သော သိုင်းပြိုင်စင်တစ်ခုရှိသည်။

ထိုစင်သည် စတုရန်းပုံစံဖြစ်ပြီး အလျားအနံမှာ တစ်ဖက်တစ်ဖက်တွင် ခြေလှမ်းလျှင် ဆယ့်ငါးလှမ်းခန့်ရှိသည်။

ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီးနောက် လင်ချီဖန်က ပြောသည်။

“အားလုံးခင်ဗျာ… ဒီမှာ နေရာကို ရွေးထားပြီးပါပြီ။ စည်းကမ်းတချို့ကို ထပ်ဖြည့်ပြောပြမယ်။ အသင်တို့အားလုံး ဒီစင်ပေါ်မှာ ရောပြွမ်းတိုက်ခိုက်ရမယ်။ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ယှဉ်ပြိုင်ပြီး စင်ပေါ်က ပြုတ်ကျသွားသူ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စွန့်လွှတ်သူဟာ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလို့ သတ်မှတ်မယ်။ နောက်ဆုံးထိ ကျန်ရှိနေတဲ့ သုံးယောက်က တာဝန်နေရာကို ရရှိမယ်…”

“ထပ်ပြီး တစ်ခုပြောချင်တာက အားလုံးကို သင့်လျော်တဲ့နေရာမှာ ရပ်တန့်ပြီး မလိုအပ်ဘဲ ရန်လိုမှုတွေ မဖြစ်ပေါ်စေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

“ရွှီ…”

လင်ချီဖန်၏ စကားသံမဆုံးမီ ဝူမင်က စင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး တက်လာပြီး လော့ချန်ကို လက်ညှိုးဖြင့် လှုပ်ပြလျက် လှောင်ပြောင်စွာ ပြုံးပြသည်။

“ကောင်လေး… မင်းက လက်ရည်ချင်းယှဉ်မှ သိရမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား… ဘာလဲ… အခုထိ တက်မလာသေးဘူးလား…”