← Chapters

လင်လော့ညီနောင်

Vol. 10 Ch. 144

လင်လော့ညီနောင်

Vol. 10 Ch. 144

တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ခရီးဆက်လက်ထွက်ခွာသွားသည်။

ထွက်ခွာမည့်အချိန်၌ ကျိုးချင်းသည် လော့ချန်ထံ ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်... လင်ရွှမ်က မင်းရဲ့စွမ်းအားကို မသိလို့ ဒီလိုလုပ်တာပါ။ တကယ်တော့ မင်းတစ်ချက်လောက်ပြလိုက်ရင် သူမအမြင်ပြောင်းသွားမှာသေချာတယ်...”

ကျိုးချင်းက မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မလိုအပ်ဘူး...”

လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

လင်ရွှမ်က သဘောထားကောင်းလျှင် သူလည်း သေသေချာချာ ရှင်းပြဖို့ ဝန်မလေးပေ။ သို့သော် ယခုအခါ အဘယ်ကြောင့် သူ၏မျက်နှာပူပူကို သူမ၏အေးစက်နေသော တင်ပါးနှင့် သွားထိတွေ့ရန် လိုအပ်ပါမည်နည်း။

ကျိုးချင်းက လော့ချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်လျှင် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ပြေးမြင်းလွင်ပြင်က အန္တရာယ်များတယ်... မင်းတစ်ယောက်တည်း သတိထားနော်...”

သူ၏စကားထဲတွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းလည်း ဂရုစိုက်နော်...”

ခွဲခွာစကားတစ်ခွန်းဖြင့် ကျိုးချင်းသည် မြင်းကိုစီးကာ ကုန်သည်အဖွဲ့နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

ကုန်သည်အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း လော့ချန်သည် ချက်ချင်း သိုင်းဝိညာဉ်များကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤမြင်းခိုးဓားပြများ၏ သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်များသည် သာမန်သာဖြစ်ပြီး မြင်းခိုးဓားပြခေါင်းဆောင်လေးဦး၏ သိုင်းဝိညာဉ်များသည်လည်း ကြယ်သုံးပွင့်မှ လေးပွင့်အဆင့်သာရှိသည်။ သို့သော် အရေအတွက်များပြားမှုကြောင့် အကျိုးများနိုင်သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်များအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက် လော့ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသလို ခံစားရသည်။ သူ၏ ဒျန်တန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ရေဝဲထဲမှ နဂါးချီစွမ်းအင်သည်လည်း လှုပ်ရှားလာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်နာရီအကြာတွင်။

လော့ချန်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ဒျန်တန်အတွင်းမှ နဂါးဟစ်သံတစ်ခုကို သဲ့သဲ့ကြားရသည်။

စွမ်းအင်ရေဝဲထဲရှိ နဂါးချီစွမ်းအင်သည် မူလက သေးငယ်သော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့ရာ ယခုအခါ အကြေးခွံများသည် မျက်စိဖြင့် မြင်သာထင်သာရှိစွာ ပိုကြီးမားလာပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းလျက် နဂါးချီစွမ်းအင်ကို ပို၍လည်း နက်နဲဆန်းကြယ်စေသည်။

ခဏအကြာ လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ဆုပ်ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။

နဂါးချီစွမ်းအင်၏ ထင်ရှားသောပြောင်းလဲမှုသည် စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ အင်အားသည် သိသာထင်ရှားစွာ တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။

ယခုတိုင်အောင် ပေါင်ကိုးသောင်းကိုးထောင်ထက် မကျော်လွန်နိုင်သေးပေ။

တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်ကပင် လော့ချန်သည် သူ၏အင်အား ပေါင်ကိုးသောင်းရှစ်ထောင်ကျော်လွန်ပြီးနောက် တိုးတက်မှုသည် အလွန်နှေးကွေးနေပြီး လုံးဝရပ်တန့်နေသလို ခံစားရသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်မှာ ပေါင်တစ်သိန်းအင်အားရဖို့ဆိုတာ ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ တကယ်မလွယ်ဘူးပဲ...”

လော့ချန်က ခေါင်းခါရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲထံမှ သူကြားသိခဲ့သည်မှာ ရွှေခန္ဓာအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေသော ထူးချွန်သူများစွာသည် နောက်ဆုံးတံခါးဝတွင် ပိတ်ဆို့ခံရပြီး အချိန်နှင့် အားထုတ်မှုများကို အလဟဿဖြုန်းတီးခဲ့ရသည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ အဖြေရှာရန် စတင်စဉ်းစားလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပြီ... ကောင်းကင်အိုးလက်သီးစွမ်းရည်ကလည်း ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ပြီး သွေးကြောတွေကို သန်မာစေနိုင်တယ်။ ငါ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးကို ဆက်လေ့ကျင့်လို့ရတယ်။ တကယ်လို့ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးရဲ့ ပထမပုံစံ ‘အိုးဖြင့်မြေရေချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း’ ကို အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလားအလာကို ဆက်လက်နှိုးဆွပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်...”

“အဲဒီအခါကျရင် စွမ်းအားအဆင့်တက်လှမ်းမှု၊ စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ဆဋ္ဌမအဆင့်၊ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးပထမပုံစံ... ဒီသုံးမျိုးပေါင်းစပ်ပြီး ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို တွေ့မြင်ရသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ဖြစ်စေ၊ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့သည် သိုင်းပညာ၏ အခြေခံအဆင့်များဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် အခြေခံအုတ်မြစ်၏ အရေးပါမှုကို နက်နဲစွာ သိရှိထားသည်။ အခြေခံမခိုင်မြဲပါက အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများသည် ကန့်သတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး လေထဲရှိ ရဲတိုက်ကဲ့သို့ အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဤအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ရွှေခန္ဓာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပါက သူ၏အနာဂတ်လေ့ကျင့်မှုအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ဤအချိန်တွင် လော့ချန်သည် ကုန်သည်အဖွဲ့မှ ခွဲထွက်လာခဲ့သည်ကို အနည်းငယ်ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကုန်သည်အဖွဲ့ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ပါက လေ့ကျင့်မှုများသည် ဟန့်တားခံရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုစိုက်ရန်မလိုတော့ပေ။

“အရင်ဆုံး ခရီးဆက်မယ်...”

မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ကုန်သည်အဖွဲ့ထားခဲ့သော ခြေရာများအတိုင်း လိုက်သွားသည်။

အကာအကွယ်ပေးရန်တာဝန်ကို လက်ခံထားသောကြောင့် လော့ချန်သည် ပြေးမြင်းလွင်ပြင်၏ မြေပုံကို ဝယ်ယူထားခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ ကုန်သည်အဖွဲ့၏ ခြေရာများကို လွဲချော်သွားပါက ဤကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်ထဲတွင် လမ်းပျောက်သွားနိုင်သည်။

ထို့နောက် နှစ်ရက်ကြာသောအခါ လော့ချန်သည် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ နောက်မှ အကွာအဝေးတစ်ခုထားကာ လိုက်လံလျက်ရှိသည်။

ဤနှစ်ရက်အတွင်း ကုန်သည်အဖွဲ့သည် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လေးကြိမ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မြင်းခိုးဆိုးတစ်ဖွဲ့နှင့်လည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကျိုးချင်းတို့က အန္တရာယ်ကင်းစွာ အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ နောက်မှ လိုက်နေရင်း ဤနတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် မြင်းခိုးဆိုးများ၏ သိုင်းဝိညာဉ်များနှင့် သားရဲဝိညာဉ်များကို တစ်ခုချင်း စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏အင်အားသည် တစတစဖြည်းဖြည်း ပေါင်ကိုးသောင်းကိုးထောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤမျှလောက်ကြီးမားသော စွမ်းအင်အထောက်အပံ့ဖြင့် လော့ချန်၏ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးစွမ်းရည်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။

လော့ချန်ခန့်မှန်းထားသည်မှာ ဆယ်ငါးရက်မပြည့်မီ သူသည် ပထမပုံစံ ‘အိုးဖြင့်မြေရေချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း’ ကို အမှန်တကယ် အောင်မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက်တိုးတက်မှုနှုန်းကို အခြားသူများသိရှိခဲ့ပါက အံ့သြမှုကြောင့် မေးရိုးများ ပြုတ်ကျသွားမည်မှာ သေချာသည်။

အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးစွမ်းရည်သည် အနည်းဆုံး ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိသော လက်သီးစွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး အလွန်နက်နဲသည်။ ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ဤမျှလောက်ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခြင်းသည် မယုံနိုင်စရာဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ်တစ်ရက်ကြာသွားသည်။

ထိုနေ့မွန်းတည့်ချိန်တွင် လင်မိသားစုကုန်သည်အဖွဲ့သည် လွင်ပြင်အတွင်း စည်းကမ်းတကျ ခရီးဆက်နေသည်။

လင်ရွှမ်၊ ကျိုးချင်းနှင့် ကျိရို့တို့သည် မြင်းစီးရင်း တပ်ဖွဲ့ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။

“မနက်ဖြန်ဆိုရင် ပြေးမြင်းလွင်ပြင်ကနေ ထွက်ခွာနိုင်မယ်ထင်တယ်...”

အန္တရာယ်များသော ပြေးမြင်းလွင်ပြင်မှ မကြာမီ ထွက်ခွာရတော့မည်ကို စဉ်းစားမိရင်း အမြဲတမ်း စိတ်ရင်းထက်နေခဲ့ရသော ကျိုးချင်းသည် အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်။

လင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်ခရီးမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီကြောင့် အများကြီးအကျိုးရှိခဲ့တယ်...”

ထို့နောက် လင်ရွှမ်သည် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ နောက်ဖက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မြေပြင်အဆုံးတွင် မြင်းတစ်စီးသည် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ နောက်မှ အကွာအဝေးတစ်ခုထားကာ လိုက်လံလျက်ရှိသည်။

ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လျှင် လင်ရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လော့ချန်ကို ကုန်သည်အဖွဲ့မှ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

လင်မိသားစုအနေဖြင့် ငွေကျပ်တစ်သိန်းရှစ်သောင်းကို မပေးနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုငွေကို တန်ဖိုးရှိစွာ သုံးစွဲရမည်ဖြစ်သည်။

လင်ရွှမ်၏ အမြင်တွင် လော့ချန်သည် ထိုတန်ဖိုးနှင့် လုံးဝမထိုက်တန်ပေ။

ကျိုးချင်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“လင်အမျိုးသမီးလေး... လင်ကျန်းမြို့မှာ မကြာသေးခင်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်မဟုတ်လား...”

လင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ကျွန်မရဲ့ဖခင်ပြောပြတာတော့ ချူမင်းဆက်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရီမင်းသမီးတော် ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ ပြောတယ်... အခုဆိုရင် ချူမင်းဆက်တစ်ခုလုံး လှိုင်းလုံးကြီးတွေနဲ့ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပြီး နယ်စပ်မှာ အင်အားစုအသီးသီးကလည်း လှုပ်ရှားလာကြတယ်...”

“ချူမင်းဆက်ရဲ့ ဧကရီမင်းသမီးတော် ပျောက်ဆုံးသွားတယ်...”

ကျိုးချင်းနှင့် ကျိရို့တို့သည် ဤသတင်းကြောင့် အလွန်အံ့သြသွားသည်။

ချူမင်းဆက်ရှိ ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရီမင်းသမီးတော်သည် တစ်ဦးတည်းသော အင်အားဖြင့် အရှေ့ကုန်းမြေကြီး ယွမ်လန်နယ်ရှိ နိုင်ငံပေါင်းများစွာကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပြီး သူမ၏အင်အားနှင့် ရာထူးသည် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များထက်ပင် မြင့်မားကာ ကမ္ဘာ့အဆုံးအစွန်ကို အုပ်စိုးသူဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤမျှထူးကဲသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် ကောင်းကင်ယံကိုပင် လှုပ်ခါစေမည့် လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

ကျိုးချင်းသည် ထပ်မံမေးမြန်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်ခုံးများကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင် မြင်းနှစ်စီးသည် အလျင်အမြန်နှင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။

ထိုနှစ်ဦးကို မြင်လျှင် ကျိုးချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိပြုမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ရပ်တန့်စေလိုက်သည်။

ခဏအကြာ မြင်းနှစ်စီးသည် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းတို့သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှစ်ဦးဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာမှာ လူတွေနဲ့ တိုးတာကလည်း ထူးဆန်းတာပဲ...”

“တခြားမြို့က ကုန်သည်အဖွဲ့ဖြစ်မယ်ထင်တယ်... မကြာသေးခင်က လင်ကျန်းမြို့မှာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတော့ အင်အားစုအသီးသီးက အခွင့်အရေးယူပြီး ငွေရှာဖို့ ကြံစည်နေကြတာပေါ့...”

“အို့... အဲဒီမိန်းကလေးသုံးယောက်က တော်တော်လှတာပဲ... ဒီလိုတောရိုင်းထဲမှာ ဒီလိုလူတွေနဲ့ တွေ့ရတာကလည်း မထင်မှတ်ထားဘူး...”

ထိုနှစ်ဦးသည် ကုန်သည်အဖွဲ့ထံ ချဉ်းကပ်လာရင်း မထိန်းမသိမ်းစကားများကို ပြောဆိုနေကြပြီး ကျိုးချင်းတို့သုံးဦးကို မြင်လျှင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထူးဆန်းသောအပြုံးများကို ဖလှယ်ကြသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ စကားများကို ကြားလျှင် လင်ရွှမ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ပြောမယ်... ငါတို့ရှေ့ကနေ... ချက်ချင်းထွက်သွားပါ...”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြုံးဖလှယ်ကြပြီး ထွက်သွားရန်မလုပ်ဘဲ ကုန်သည်အဖွဲ့၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ရပ်တန့်ထားသည်။

ဘယ်ဖက်တွင် လှံကိုင်ဆောင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူသည် အရပ်ရှည်လျားပြီး မျက်လုံးများသည် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်ရှသည်။ သူသည် လင်ရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း ရယ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့မထွက်သွားရင်ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ...”

လင်ရွှမ်သည် ထိုနှစ်ဦးသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်သာဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို စိတ်ထဲထည့်မထားဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း မောင်းထုတ်လိုက်ရုံပေါ့...”

လင်ရွှမ်က လက်ပြလိုက်သည်နှင့်အတူ လင်မိသားစုမှ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သိုင်းသမားများသည် ထိုနှစ်ဦးကို ကျားမျက်လုံးဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဝိုင်းရံလာကြသည်။

“ဟီးဟီး... ဒီလူတွေနဲ့တင် ငါတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို တားနိုင်မယ်ထင်နေလား...”

အရပ်ရှည်သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လင်မိသားစုမှ အကာအကွယ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဤလှံတစ်ချက်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး မိုးကြိုးတစ်ချက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာကာ လေထဲတွင် ထင်ရှားသော အက်ကွဲရာတစ်ခုကို ထားခဲ့သည်။

“အန္တရာယ်...”

လင်မိသားစုမှ ဤအကာအကွယ်သမားသည်လည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူဖြစ်ပြီး ဤလှံတစ်ချက်၏ ထူးခြားမှုကို ခံစားမိသဖြင့် ချက်ချင်း ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ ဓားဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

“ချင်း...”

ဓားသည် တုန်ခါသွားပြီး လှံသည် အင်အားမလျော့ဘဲ ဤလင်မိသားစု ကာကွယ်ရေးခေါင်းဆောင်၏ နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။

“ဘာလဲ...”

လင်ရွှမ်တို့သည် အလွန်အံ့သြသွားကြသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

“ဘုန်း...”

အရပ်ရှည်သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူက လက်ဖဝါးကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်သည်နှင့် လင်မိသားစုမှ ဤ ကာကွယ်ရေးခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကုန်ပြီး သွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြန်းထွက်သွားသည်။

လှံကို တစ်ချက်လှုပ်ပြီးနောက် အရပ်ရှည်သော အနက်ရောင်ဝတ်လူက လင်ရွှမ်တို့ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“လူတွေကို ထွက်သွားဖို့ အမိန့်ပေးတာက ငါတို့ လင်လော့ညီနောင်ပဲ...”

All Chapters