ဒူးထောက်ပြီး စကားပြော

စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။ လူတိုင်းသည် ချူမင်းဆက်၏ ဂုဏ်ယူစရာ ဧကရီမိဖုရားအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြပြီး အံ့အားသင့်သံများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသတင်းသည် လူတိုင်းကို အလွန်အံ့အားသင့်စေသည့် အကြောင်းအရာပင်။

လော့ချန်လည်း ထူးထူးခြားခြား အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ခတ်တုန်ယင်သွားသည်။

သူသည် ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းတွင် ဤဧကရီမိဖုရား၏ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။

အရှေ့ကုန်းမြေကြီးရှိ ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုတွင် နိုင်ငံပေါင်းများစွာရှိပြီး လူဦးရေမှာ ဘီလီယံပေါင်းများစွာဖြင့် ရေတွက်ရသည်။ ထိုနယ်မြေတွင် သန်မာသူများလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ဘုံကို အမှန်တကယ် အုပ်စိုးနိုင်ပြီး ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စု၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နိုင်သူဆိုလျှင် ဤချူဧကရီမိဖုရားမှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။

ဤချူဧကရီမိဖုရားသည် တစ်သက်လုံး ဂုဏ်ပြုထိုက်သော ဘဝဖြတ်သန်းမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

သူမ၏ မူလအဆင့်အတန်းသည် ချူမင်းဆက်အတွင်းရှိ ကျဆုံးနေသော မင်းမျိုးမင်းနွယ်တစ်ဦး၏ မွေးစားသမီးတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ထူးခြားမှုမရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် အသက်တစ်ဆယ်နှစ်အရွယ်တွင် ရုတ်တရက် အထူးထူးခြားသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားပြီးနောက် တစ်လအတွင်းမှာပင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ တိုးတက်မှုသည် မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အသက်တစ်ဆယ့်တစ်နှစ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အကန့်အသတ်များကို ဖြိုခွဲကာ ထုံရွှမ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်။ အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တွင် သွေးကြောများကို ဖွင့်လှစ်ပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်တွင် စတုတ္ထုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။ အသက်တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်တွင် မြေကမ္ဘာအဆင့်ထူးချွန်သူဖြစ်လာပြီး အသက်နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တွင် မိုးကောင်းကင်အဆင့် ထူးချွန်သူဖြစ်လာခဲ့သည်။

အသက်သုံးဆယ်တွင် ပဉ္စမနယ်ပယ်နဂါးစွမ်းရည်ကို ပြီးမြောက်ကာ အရှေ့ကုန်းမြေကြီးသမိုင်းတွင် ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အငယ်ဆုံးထူးချွန်သူဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ချူမင်းဆက်၏ ပထမဆုံး ဧကရီအဖြစ် ရာဇပလ္လင်ထက် တက်လှမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် သုံးနှစ်အတွင်း ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုရှိ ထူးချွန်သူများကို အနိုင်ယူကာ တစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းအားဖြင့် နိုင်ငံပေါင်းများစွာရှိ သန်မာသူများကို ဦးညွှတ်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ထိုးဖောက်နိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်ပြီး ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုတွင် အသိအမှတ်ပြုခံရသော ပထမဆုံး သန်မာသူအဖြစ် ယွမ်လန်ဧကရီဟု ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသည်။

ဤသို့သော ကြီးမြတ်လှသူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် မိုးနှင့်မြေကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သည့် ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် တစ်ချက်သပ်လိုက်သည်။

ဤယွမ်လန်ဧကရီ၏ အင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ထားမှုကြောင့် ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုရှိ နိုင်ငံပေါင်းများစွာသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူမတကယ်ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လျှင် ထိုသက်ရောက်မှုသည် မိုးနှင့်မြေကိုတုန်လှုပ်စေမည့် အတိုင်းအတာရှိသည်။

မကြာမီ ယခုရှိနေသော ငြိမ်းချမ်းမှုသည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ထိုအခါ ဂျူအန်းကျော့တစ်ဦးက ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

“ချူမင်းဆက် ဧကရီမိဖုရားလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ငါတို့နဲ့ အလွန်ဝေးကွာလွန်းတယ်... ဒါကြောင့် လင်ကျန်းမြို့မှာ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေအကြောင်း ပြောကြရအောင်... ငါကြားတာက မြင်းဖြူဓားပြတွေကို သွားဖမ်းတဲ့ ဂိုဏ်းတပည့်တွေ ထပ်ပြီး သေကုန်ကြပြီတဲ့... လော့ရှာဂိုဏ်းက တပည့်သုံးဦးလုံး အပြည့်အဝ သုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့...”

“အပြည့်အဝ သုတ်သင်ခံရတယ်ဟုတ်လား... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ငါ အဲ့ဒီ လော့ရှာဂိုဏ်းက တပည့်သုံးဦးကို တွေ့ဖူးတယ်... အားလုံးက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့သူတွေပဲ... သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက မနည်းဘူး...” တစ်ဦးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

အကြောင်းအရာကို စတင်ပြောဆိုသူဂျူအန်းကျော့က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ... သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို နှစ်ရက်လောက်က ချန်ရွှမ်မြို့အနီးမှာ တွေ့ခဲ့တယ်... အားလုံးရဲ့ နှလုံးတွေကို ဖယ်ထုတ်ခံထားရပြီး မျက်လုံးဖွင့်လျက် သေဆုံးနေကြတယ်...”

“ဒီအလုပ်အတွက် ဂိုဏ်းတပည့်ပေါင်း နှစ်ဆယ်လောက်တောင် သေဆုံးခဲ့ပြီမဟုတ်လား... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်... ဒီလူတွေက ဘယ်ကလာတာလဲ... ဒီလောက်သန်မာပြီး ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းကိုတောင် မမှုဘူးလား...” တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါကြည့်ရတာ အနည်းဆုံး ထုံရွှမ်အဆင့်တစ်ဝက်လောက်ရှိတဲ့ ထူးချွန်သူမျိုးမှ ဒီဓားပြတွေကို သုတ်သင်နိုင်မယ်ထင်တယ်...” နောက်တစ်ဦးက ထပ်မံပြောဆိုသည်။

ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဤမြင်းဖြူဓားပြများသည် ရွာများကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတပည့်များကိုပါ သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် လင်ကျန်းမြို့တွင် ကြီးမားသောဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

နှလုံးဖယ်ထုတ်ခံရခြင်း။

ချန်ရွှမ်မြို့။

လော့ချန်သည် ဤဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများကို မသိမသာ မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

ဤမြင်းဖြူဓားပြများ၏ သဲလွန်စကို သိရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်သည် ထပ်မံစဉ်းစားနေစရာမလိုတော့ပေ။ သူသည် တူကို ချလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအခါတွင် လှေကားဝမှ ဆူညံသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအများကြီးဖြစ်ပုံရသည်။

“စီနီယာထန်... ကျွန်တော် သတင်းစုံစမ်းထားပြီးပါပြီ... အဲ့ဒီဓားပြတွေက နှစ်ရက်လောက်က ချန်ရွှမ်မြို့မှာ ပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်... မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့ အခုလည်း အဲ့ဒီအနီးအနားမှာ ရှိနေနိုင်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း သွားကြမလား...” တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး... ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ခဏအနားယူပြီး စီနီယာချောင်ကို စောင့်လိုက်အုံးမယ်...” ထန်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

“ဆွန်အကြီးအကဲက စီနီယာချောင်ကို ဘယ်လိုသတင်းစကား ပို့လိုက်တာလဲ... စီနီယာချောင်ရဲ့ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ဒီလောက်ဖြူဖျော့သွားတာ...” နောက်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာချောင်ရဲ့ ညီငယ်ဖြစ်သူ ဝူမင်က အလုပ်တစ်ခုလုပ်နေရင်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ လော့ချန်ဆိုတဲ့သူရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသုံးမကျဖြစ်သွားတယ်တဲ့... ဒီလူက ငါတို့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကိုပါ ထိခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်တဲ့...” တစ်ဦးက ရှင်းပြသည်။

“ဘာလဲ... ဒီလော့ချန်ဆိုတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ... ဒီလောက်ရဲတင်းတဲ့ သတ္တိရှိတယ်လား... ဆွန်အကြီးအကဲရဲ့ တပည့်ရင်းကိုတောင် ဖျက်ဆီးရဲတယ်ဟုတ်လား... အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးထင်တယ်...” နောက်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

လှေကားဝတွင် စားသောက်ဆိုင်အစေခံတစ်ဦးက လူငယ်လေးဦးကို ဦးဆောင်လာသည်။

ထိုလူငယ်လေးဦးစလုံးသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်တံဆိပ်ပြားများကို တပ်ဆင်ထားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များသည် ဒေါသတကြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လမ်းပြလာသော စားသောက်ဆိုင်အစေခံအား ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။

ဦးဆောင်နေသည့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ရုပ်ရည်ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... စိတ်ချပါ... ဆွန်အကြီးအကဲက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သဲတစ်စက်တောင် သည်းမခံနိုင်တဲ့သူပါ... သူ့လူကို ထိလိုက်တဲ့သူဆိုရင် ဒီလော့ချန်ရဲ့ ကောင်းတဲ့ရက်တွေလည်း ပြီးသွားပြီပေါ့...”

သူက ပြောရင်း ရုတ်တရက် လှေကားဝတွင် ရပ်နေသော လော့ချန်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက်ပင့်တက်သွားသည်။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်...”

ထန်ဖုန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခြားသုံးဦးကလည်း လော့ချန်ကို သတိပြုမိပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကစားလိုစိတ်ပေါ်လွင်လာသည်။

စားသောက်ဆိုင်အစေခံသည် အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် ပဋိပက္ခဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ ချက်ချင်း ပြုံးလျက် ဦးဆောင်လမ်းပြလိုက်သည်။ “အရှင်မတို့... ဒီကိုကြွပါ... ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့လိုင်စားသောက်ဆိုင်မှာ ကောင်းကင်ပေါ်ပျံသန်းတဲ့အရာ၊ မြေပေါ်ပြေးလွှားတဲ့အရာ၊ ပင်လယ်ထဲမှာ ကူးခတ်တဲ့အရာ အားလုံးရှိပါတယ်... သေချာပေါက် အရှင်မတို့ကို စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါတယ်...”

“ဖျန်း...” ခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ထန်ဖုန်းက စားသောက်ဆိုင်အစေခံကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သဖြင့် သွေးတစ်ပွက်အန်လျက် လွင့်ထွက်သွားသည်။ “ငါ့ရဲ့ ကိစ္စကို မင်းက ဝင်ပြောရဲတယ်ပေါ့... မင်း အသက်ရှင်ရတာ ပြီးသွားပြီထင်တယ်...” သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စားသောက်ဆိုင်အစေခံသည် သွေးအန်ရင်း ကြောက်လန့်တကြား တစ်ဖက်သို့ ကွေကွေကွင်းကွင်း ဆုတ်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်မှုကို ဖော်ပြရန်ပင် မဝံ့ရဲနိုင်ပေ။

ထန်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ဟွန့်ခနဲ ရေရွတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ မရိုးမသားပြုံးလိုက်သည်။ “ကောင်လေး... လာ... ငါနဲ့ အရက်နှစ်ခွက်လောက် လာသောက်ပါဦး...”

“စိတ်မကောင်းပါဘူး... ကျုပ်မှာ အချိန်မရှိလို့ပါ...” လော့ချန်က တစ်ဖက်သို့ တိမ်းရွှေ့လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည်။

ထန်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်ချက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အခြားလျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်သုံးဦးက လော့ချန်ကို ဝိုင်းထားလိုက်သည်။

တစ်ဦးက မသမာသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်လေး... စီနီယာထန်မန်က မင်းကို အရက်သောက်ဖို့ ဖိတ်တာ မင်းကို တန်ဖိုးထားလို့ပါ... ဖိတ်ကြားချက်ကို လျှော့တွက်မိပြီး ပြစ်ဒဏ်ခံရမယ့် အရက်ကို သောက်မိတာမျိုး မလုပ်နဲ့...”

လော့ချန်သည် ထိုလူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆီစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အခုမင်းတို့ကို ဂရုစိုက်ချင်စိတ်မရှိဘူး... ဖယ်စမ်း...”

“အိုက်ယား... ဒီကောင်လေးကတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ်ထင်တယ်...”

“လူငယ်လေးပဲ ဖြစ်နေသေးတာကို... အိမ်မိုးအောက်မှာ နေရင် ခေါင်းငုံ့မထားနိုင်ဘူးဆိုတာ မရှိဘူး... ဒီလောက် မာနကြီးနေတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒုက္ခရှာတာပဲ...”

ဤနေရာမှ ဆူညံမှုသည် အာရုံစူးစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လွန်းသဖြင့် အနီးအနားရှိ လူများ၏ အကြည့်များသည် လော့ချန်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လူအများက လော့ချန်ကို သနားသလို ကြည့်နေကြသည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတို့အကြား ပဋိပက္ခများသည် ကာလရှည်ကြာရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤလျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များသည် ရည်ရွယ်ချက်မကောင်းစွာ ပြဿနာရှာဖွေနေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် အလွန်အမင်း မဆင်မခြင်ပြုမူလွန်းသည်ဟု ထင်မြင်သူများလည်း ရှိသည်။ သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးသာရှိပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသည့် သိုင်းသမားလေးဦးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပြဿနာရှာဖွေရန် ရဲဝံ့လှသည်။

“ဟမ်...”

ထန်ဖုန်းသည် လော့ချန်က ဤသို့သော မာန်စကားများ ပြောရဲမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “အစွမ်းအစမရှိဘဲ နှုတ်ကတော့ အတော်ကြီးတယ်... ဒူးထောက်ပြီး ငါနဲ့ စကားပြော...”

“စီနီယာထန်က မင်းကို ဒူးထောက်ဖို့ ပြောနေတာ... ကြားလား...”

မျက်လုံးသေးသေးနှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးက လော့ချန်က တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကို မြင်လျှင် အေးစက်စွာ ဟွန့်ခနဲ ရေရွတ်ကာ လော့ချန်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားပြီး ညာဖက်ခြေထောက်ကို တစ်ချက်လှည့်ကာ ထိုကန်ကျော့မှုကို အလျင်အမြန် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဖျောင်း...”

“အား...”

အရိုးကျိုးသံတစ်ခုနှင့် တိမ်ဖုံးလွှမ်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ချက်ချင်းဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်လုံးသေးသေးနှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်သည် ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ ညာဖက်ခြေထောက်သည် ထူးဆန်းသောအခြေအနေဖြင့် ကွဲအက်သွားပြီး အရိုးများပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားရှာသည်။

“ဘာလဲ...”

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အချို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားကြသည်။

မျက်လုံးသေးသေးနှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူဖြစ်ပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦး၏ ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ခြေထောက်ကျိုးသွားသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ထန်ဖုန်းလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ကောင်လေး... မင်းက သေလမ်း ရှာနေတာပဲ...”