တစ်ချက်ထိ

“ပင်လယ်နတ်ဆိုးတွေက နန်းတော်ကို ရွှေ့ပို့သွားတာဆိုတော့… ဒီနားတဝိုက်မှာ သေချာရှာဖွေကြည့်ရမယ်… သူတို့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ နေရာက တော်တော်ဝေးမယ်ထင်တယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤပင်လယ်နတ်ဆိုးများကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။ မည်သူမျှ ၎င်းတို့ ဘယ်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မသိပေ။ အထူးသဖြင့် ဤပင်လယ်နယ်မြေသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် သေချာရှာဖွေမှသာ ထိုနန်းတော်ကို တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မဆိုးသော်လည်း ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် အဆင့်ထိ မရောက်ရှိသေးပေ။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူပင်လျှင် ဤသို့ရှာဖွေရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူများသည် အလျင်နှင့် စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သည့် အပိုင်းအခြားများသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် သူနှင့်ယှဉ်လျှင် ပိုမိုမြန်ဆန်နိုင်သည်။

ယခင်က ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးများ၏ ပုန်းအောင်းနေရာကို ရှာဖွေရန် သုံးလောကတစ်ခုလုံးကို အပြင်အဆင် ပြောင်းပြန်လှန်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် အင်အားဖြင့်ပင် လပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး မည်သည့်ထောင့်ကွယ်ကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ပေ။

၎င်းတို့သည် မည်သည့်ပုန်းအောင်းနေရာကိုမဆို လက်လွှတ်မပေးခဲ့ပေ။ မည်သည့် နတ်ဆိုးမျှ ပုန်းအောင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့၏ မျိုးဆက်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆိုးရွားဆုံးသော အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အောင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် မျိုးဆက်များကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ဤနေရာကို တစ်စတစ်စ တိုက်စားရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဆိုသည့် မျိုးနွယ်သည် သေချာစွာ စစ်ဆေးရမည့်အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူထင်သည်မှာ ယုံမင်ဘုံလောကတွင် ပို၍များပြားနိုင်သည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ထူးခြားသော အေးစက်သည့် ယင်သွေးရိုးဗီဇဖြင့် ယုံမင်ဘုံလောကသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး နေထိုင်ရာနေရာဖြစ်သည်။

“ညီငယ်… မင်း ဒီကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတာလား…”

လင်းချန်က မေးလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ မေးခွန်းများသည် သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာသူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းများကို မေးမည်မဟုတ်ပေ။

“သိပ်မှန်တာပေါ့… ကျွန်တော် ဒီကို အရင်က ရောက်ဖူးပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ တော်တော်များနေတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လိမ်ညာခြင်း မရှိပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူသည် ဤနေရာသို့ နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ရန် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဤနေရာရှိ မိုးတိမ်မည်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည် သူနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိသည်။

“ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ… ဟုတ်တယ်... အပြောင်းအလဲတွေ တော်တော်များတယ်… အဓိကကတော့ မိုးတိမ်မည်းတွေ ပျောက်သွားတာပဲ… အရင်တုန်းက ဒီကို နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းလို့ ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ အခု မိုးတိမ်တစ်စက်မှ မရှိတော့ဘူး… ဒါပေမဲ့ အကျင့်အတိုင်း လူတွေက ဒီကို နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းလို့ပဲ ခေါ်နေကြတယ်… ဒီကျွန်းပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြို့တော်ကိုတောင် နတ်ဆိုးမိုးတိမ်မြို့တော်လို့ ခေါ်တယ်…”

လင်းချန်သည် ဘေးတွင်ထိုင်ရင်း စကားဆက်လက်ပြောဆိုနေသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အခြေအနေများကို အကြမ်းဖျင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ လင်းချန်သည် မည်သည့်သံသယမျှ မထားဘဲ အကုန်လုံးကို ဖြေကြားပေးသည်။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် သတင်းအချက်အလက်ရှာဖွေရန် အချိန်များစွာ သက်သာစေသည်။ နေရာအနှံ့ သွားလာစုံစမ်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“အစ်ကိုကြီး… ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ဘာမှမသိဘူး… ဒီလိုနဲ့ ဒီကို ရောက်လာရဲတာ အံ့စရာပဲ…”

ဘေးရှိ အဖော်တစ်ဦးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သံသယအနည်းငယ် လျော့သွားသော်လည်း သတိထားနေဆဲဖြစ်သည်။

“ကောင်လေး… ငါ မင်းကို တစ်ခုမေးမယ်… မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဒီနေရာမှာ ရောက်နေရတာလဲ… တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချခဲ့တာလား…”

ဘေးရှိ အဖော်တစ်ဦးက မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အခုနက ပြောပြီးပြီလေ… ဒီနေရာကို ရေကူးဖြတ်လာရင်း အစ်ကိုကြီးတို့က ကျွန်တော့်ကို ဆွဲတင်ပေးလိုက်တာပါ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သတင်းအချက်အလက်များ စုံစမ်းပြီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် နတ်ဆိုးမိုးတိမ်မြို့တော်သို့ သွားရောက်စုံစမ်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“မင်းကို ငါတို့က ကယ်တင်ပေးလိုက်တာတောင် လိမ်ညာနေသေးတယ်… ကဲ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခဏနေရင် နတ်ဆိုးမိုးတိမ်မြို့တော်ကို ရောက်တော့မယ်… အစ်ကိုကြီးက စိတ်ထားကောင်းပေမဲ့ ငါတို့ကတော့ အဲဒီလောက်မကောင်းဘူး… အဲဒီရောက်ရင် မင်းလမ်းမင်းသွား ငါတို့လမ်းငါတို့သွားမယ်… ငါတို့က မင်းကို လက်ခံထားမယ်လို့ မထင်နဲ့…”

ဤညီအစ်ကိုသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားလုံးတစ်လုံးကိုမျှ ယုံကြည်ခြင်း မရှိဘဲ ၎င်းစကားများသည် အလွန်အတုအယောင်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

“ချင်လန်…”

လင်းချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ဆူပူလိုက်သည်။ သူ၏ ညီအစ်ကိုပြောသည့် စကားများသည် အနည်းငယ် လွန်ကဲသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

“ဟမ်…”

ချင်လန်သည် အေးစက်စွာ ဟမ်းတစ်ချက်ထုတ်ကာ ဘေးတွင်ထိုင်ရင်း စကားမပြောတော့ပေ။

“ညီငယ်… တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်… သူတို့က အရင်တုန်းက လှည့်စားခံရဖူးလို့ နည်းနည်းသတိထားနေကြတာ… စိတ်ထဲမထားပါနဲ့…”

လင်းချန်သည် ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ ခရီးတစ်လျှောက် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု မရှိခဲ့ပေ။

“ရပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခဏနေရင် ထွက်သွားတော့မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာရန် ပြောဆိုလိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ရှေ့မှ ပင်လယ်ရေသည် တဟုန်းထိုးတက်လာပြီး လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့နောက် ဧရာမနတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်သည် ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အမြင့်ဆယ်တောင်ခန့်ရှိပြီး ဧရာမလူသားတစ်ဦးနှင့်တူသည်။ ၎င်းသည် လက်ထဲရှိ ဧရာမလက်ဖဝါးကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဘေးရှိ လှေတစ်စီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် ထိုလှေသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး လှေပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် အော်ဟစ်ရင်း ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျလွန်းသဖြင့် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားရသည်။

ပင်လယ်ထဲတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများစွာသည် လူသားများ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး စားသုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

“ထျန်ရွှယ်သားရဲပဲ…”

လင်းချန်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ၎င်းတို့မှာ သူတို့ထံမှ မီတာ ၂၀ အကွာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခဏကြာလျှင် ၎င်းတို့ကိုပါ လိုက်စားနိုင်သည်။ သူသည် အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“မြန်မြန်… မြန်မြန် လှေလှော်ပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားရမယ်…”

၎င်းတို့ သုံးဦးသည် အရူးအမူးနှင့် လှေလှော်ကာ ထျန်ရွှယ်သားရဲထံမှ ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

“ညီငယ်… မင်းလည်း မြန်မြန် လှေလှော်ပေး… နှေးသွားရင် ငါတို့အားလုံး သေမှာပဲ… တောက်… ထျန်ရွှယ်သားရဲက ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာရတာလဲ… ဒီအချိန်ဆို ပုံမှန်အားဖြင့် မပေါ်တတ်ဘူး…”

လင်းချန်သည် အံ့အားသင့်ရုံသာမက ဒေါသပါ ထွက်နေသည်။

ဤထျန်ရွှယ်သားရဲ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိပြီး အလွန်မြင့်မားသည့် အဆင့်မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ လုံလောက်လှသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထျန်ရွှယ်သားရဲကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

“ထျန်ရွှယ်သားရဲလား… ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ အဆင့်ကလည်း မနိမ့်ဘူးပဲ… ဒီနေရာက အပြောင်းအလဲတွေ တော်တော်များနေပြီ… ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေတောင် ပေါ်လာနိုင်တာပဲ…”

“ကောင်လေး… ဘာလို့ ငေးနေတာလဲ… မြန်မြန် လှေလှော်လိုက်စမ်း…”

ဘေးရှိ ချင်လန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် လှေလှော်နေသည့် အမြန်နှုန်းသည် အဆုံးစွန်ထိ ရောက်ရှိလုနီးပါးဖြစ်သည်။ နှေးသွားပါက သေဆုံးရနိုင်သည်။

စကားမဆုံးခင် ထျန်ရွှယ်သားရဲသည် ၎င်းတို့ဘက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ဤနယ်မြေအတွင်း လှေနှစ်စီးသာရှိပြီး တစ်စီးသည် ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ လှေတစ်စီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဟော... ဟော... ဟော…”

ထျန်ရွှယ်သားရဲသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းတို့ဘက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဧရာမလက်ဖဝါးကြီးသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းတို့ကို ရေထဲသို့ ရိုက်ချရန် ကြိုးစားနေသည်။

“သွားပြီ… ငါတို့ သေပြီပဲ…”

လင်းချန်တို့သည် ထိတ်လန့်တကြားအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုသည် ၎င်းတို့ထံ ဦးတည်လာပြီဖြစ်သဖြင့် မည်သို့ထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း။

“မြန်မြန် လှေပေါ်က ခုန်ချ… မြန်မြန်… ဒီလိုဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းနည်းနည်းတော့ ရှိသေးတယ်… ကယ်ဆယ်ရေးလှေတွေ ရောက်လာအောင် ရေကူးထွက်သွားရမယ်…”

လင်းချန်သည် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားပြီး လူတိုင်းကို ရေထဲသို့ ခုန်ချရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ဤသို့ရိုက်ချခံရပါက သေဆုံးရနိုင်သည် သို့မဟုတ် မသေလျှင်တောင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

“ရေထဲ ခုန်ချစရာ မလိုပါဘူး… ဒီမှာ ဆက်နေကြပါ… ကျွန်တော် သွားပြီး အဲဒါကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ဤနေရာတွင်သာ နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံး မှင်တက်မိသွားပြီး ချင်လန်အပါအဝင် သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်သည် ရူးနေသလားဟု သံသယဝင်သွားကြသည်။ သူ့တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ထျန်ရွှယ်သားရဲကို ရင်ဆိုင်မည်တဲ့လား။

စကားမဆုံးခင် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ချောင်းကို ဖျတ်ခနဲ တစ်ချက်တီးလိုက်သည်။

“ဒုန်း…”

အသံလှိုင်းတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန်ရွှယ်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်ခါစေကာ ထို့နောက် ၎င်းသည် ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ထိုအသံလှိုင်းသည် လေးဘက်လေးတန်သို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ပင်လယ်ရေသည် ဆူပွက်နေသလို ဖြစ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများစွာသည် ရေအောက်မှ ပေါလောပေါ်လာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့အားလုံး သေဆုံးနေပြီဖြစ်ပြီး ထျန်ရွှယ်သားရဲလည်း ရေအောက်မှ ပေါလောပေါ်လာကာ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် မျောနေသည်။ အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် မှင်တက်မိသွားကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ထျန်ရွှယ်သားရဲသည် ဤသို့ပင် သေဆုံးသွားသည်တဲ့လား။

လင်းချန်တို့သည် အတိအကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ချောင်းကို ဖျတ်ခနဲ တစ်ချက်တီးလိုက်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်လာသော ဧရာမလက်ဖဝါးကြီးသည် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်အင်အားမျိုးနည်း။

အခန်း (၇၅၂) ပြီးပါပြီ။