တိုက်ခိုက်လာခြင်း

“ရှေ့က ငါ့အိမ်ပဲ… မင်း ဒီနားမှာ ခဏနေရမယ်… ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မမေ့နဲ့… ငါတို့မျိုးနွယ်သားတွေကို မမြင်စေနဲ့… မဟုတ်ရင် သူတို့က မင်းကို တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်…”

လန်ချင်းလင်သည် သတိပေးလိုက်ရင်း သူများမမြင်အောင် ဖုံးကွယ်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ မဟုတ်လျှင် ပြဿနာကြီးထွားလာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သေချာသည်။ အစပိုင်းတွင် လန်ချင်းလင်ကိုယ်တိုင်ပင် ယီထျန်းယွမ်ကို တွေ့ချိန်တွင် ရန်လိုသည့်သဘောဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်။ အခြားမျိုးနွယ်များဆိုလျှင် ပိုမိုဆိုးရွားလိမ့်မည်။

လန်ချင်းလင်၏ သဘောထားသည် အနည်းငယ် နူးညံ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူမကို မကယ်တင်ခဲ့ပါက သူမသည် ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဖြစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“အင်း… ပြဿနာမရှိဘူး… ငါ ဖုံးကွယ်ထားရင် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကြွားဝါခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ထိုမျှမြင့်မားသည်ဖြစ်ရာ သူ့ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူမရှိလျှင် သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲလှပေမည်။

“ကောင်းပြီ… ဒါဆို ငါ အရင်ပြန်သွားပြီး ပစ္စည်းတချို့ ယူလာခဲ့မယ်…”

လန်ချင်းလင်သည် သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ကူးခတ်သွားသည်။ နေရာအများအပြား ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူမဝင်ရောက်သွားသည့် နေရာမှာ ရှေ့ရှိ ဧရာမပင်လယ်ဝေလငါးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပင်လယ်ဝေလငါး၏ ထိပ်ပိုင်းရှိ အသက်ရှူပေါက်မှ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ရေသူမမျိုးနွယ်နေထိုင်ရာ နေရာသည် ပင်လယ်ဝေလငါးနှင့် အတူတကွ သက်ရှိစုပေါင်းနေထိုင်ခြင်းဖြစ်သည်မှာ မထင်မှတ်ထားပေ။ သို့သော် ဤသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်ဝေလငါးသည် အလွန်ကြီးမားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမဒိုင်းသဖွယ်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမလုံလောက်သည့်အခါ အခြားနတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထို့အတွက် ပင်လယ်ဝေလငါးသည် အခြားမျိုးနွယ်များနှင့် သက်ရှိစုပေါင်းနေထိုင်ရန် လိုအပ်ပြီး အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကူညီထောက်ပံ့မှုရှိရန် လိုအပ်သည်။

ရေသူမမျိုးနွယ်သည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အဓိကအင်အားဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ဝေလငါးကမူ နေထိုင်ရာနေရာနှင့် ခုခံရေးနေရာကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသော ဆက်ဆံရေးဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ပင်လယ်ဝေလငါးသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အလျား ပေ၃ထောင်ခန့်ရှိသဖြင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်နိုင်သည်။

ချီနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အမဲလိုက်ခြင်းအောက်တွင် ဤနေရာတွင် ဖုံးကွယ်နေရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။ ဤနေရာသည် အလွန်သီးသန့်ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်တန်းများရှိကာ ပင်လယ်မြက်များ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အတားအဆီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ ဤရေသည် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး ပင်လယ်အောက်ခြေသို့ ရောက်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် ဆက်လက်မစူးစမ်းပါက ဤနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲလှပေမည်။

“ရေသူမမျိုးနွယ်ပေါ့… စိတ်ဝင်စားစရာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုသည်။ အစွမ်းထက်သော ရေသူမအမျိုးသားများသည် လက်နက်များကိုင်ဆောင်ကာ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ကင်းလှည့်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်သတိထားစွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ လန်ချင်းလင်ဖြတ်သွားချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြီး ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူမ၏ အဆင့်အတန်းသည် မြင့်မားပုံရသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် စကားမပြောကြသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏ ဘွဲ့အမည်ကို မသိရပေ။ သို့သော် သူမ၏ အဆင့်အတန်းသည် နိမ့်ကျသည်မဟုတ်မှန်း သေချာသည်။

ခဏအကြာတွင် ကြည့်စရာဘာမှ မရှိတော့ပေ။ လာလာသွားသွားရှိသည်မှာ ဤပုံစံပင်ဖြစ်သည်။ ရေသူမများနှင့် ဧရာမပင်လယ်ဝေလငါးကိုသာ တွေ့ရသည်။ ဤပင်လယ်ဝေလငါး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျသည်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်၏ အထွဋ်အထိပ်အဆင့်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အစွမ်းထက်သော ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်သည်။

သူ၏ အကဲဖြတ်မှုအရ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ် သို့မဟုတ် ကိုးမရှိလျှင် ဤပင်လယ်ဝေလငါးကို ထိခိုက်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေမည်။ ၎င်း၏ ခုခံကာကွယ်မှုသည် အလွန်ထူထဲပြီး သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ဖောက်ထွင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဘာတွေယူမယ်မသိဘူး… ဒီလောက်ကြာနေတာက…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပင်လယ်မြက်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေရင်း စောင့်ဆိုင်းရသည့်အချိန်က အနည်းငယ်ကြာလွန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် တစ်နာရီခန့် စောင့်ဆိုင်းနေရပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပစ္စည်းယူရုံမဟုတ်တော့ဘဲ အတွင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

သူသည် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းရန်သာ တတ်နိုင်သည်။ ရေသူမမျိုးနွယ်၏ နေထိုင်ရာနေရာသည် ဤမျှဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် ချီနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထံသို့ သွားရောက်ရန်မှာလည်း ပို၍ဖုံးကွယ်ထားပေမည်။ လန်ချင်းလင်၏ လမ်းညွှန်မှုမရှိလျှင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲလှပေမည်။

သူဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ရုတ်တရက် ရှေ့တွင် ဆူညံသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေသူမများစွာသည် ပင်လယ်ဝေလငါးအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ထို့နောက် ပင်လယ်ဝေလငါးသည် ကူးခတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ၎င်းသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေပုံရပြီး တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ… တစ်ခုခုကို စုံစမ်းပြီး ပြန်လာတာလား…”

တစ်နာရီခွဲခန့်အကြာတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ရေသူမတစ်ဦး ဤဘက်သို့ အလျင်အမြန် ကူးခတ်လာသည်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တစ်နာရီခွဲအကြာတွင် ၎င်းတို့သည် ထွက်ခွာရန် စတင်ပြင်ဆင်ကြသည်။ တစ်ခုခုကို စူးစမ်းတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ယခု နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်ပါက လန်ချင်းလင်သည် သူ့ကို မည်သို့ လမ်းပြမည်နည်း။

သူသည် ပင်လယ်ဝေလငါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် လန်ချင်းလင်သည် ပင်လယ်ဝေလငါးအတွင်းမှ ထွက်လာပြီး သူရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ကူးခတ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူမမြင်နိုင်ရန် ချက်ချင်း မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

“ယီအစ်ကိုကြီး… ယီအစ်ကိုကြီးလား…”

သူမသည် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အော်ခေါ်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“တော်လိုက်တာ… မြန်မြန်လိုက်ခဲ့… ချီနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ ရောက်လာပြီ… ငါတို့ မြန်မြန်ထွက်သွားရမယ်…”

သူမ စကားမဆုံးခင် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ပင်လယ်ဝေလငါးရှိရာသို့ ကူးခတ်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်ဝေလငါး၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမသည် သူ့ကို ဝင်ပေါက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

“ခဏလေး… မင်းတို့ မျိုးနွယ်သားတွေ ငါ့ကို မြင်သွားမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား… မင်း ငါ့ကို အထဲခေါ်သွားရင် တွေ့သွားမှာပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းကို မခေါ်သွားရင် ချီနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က မင်းကို တွေ့သွားလိမ့်မယ်… အဲဒီအခါကျရင် မင်း ဒီနေရာမှာ သေသွားလိမ့်မယ်…”

လန်ချင်းလင်သည် သူ့ကို လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မကြာမီ သူသည် နေရာလွတ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေတစ်စက်မျှမရှိဘဲ အားလုံးကို ဖယ်ရှားထားသည်။ သူ့ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးချိန်တွင် ရှေ့မှ ရိုသေသည့်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်းသမီး… ဘယ်ကို ထွက်သွားတာလဲ… ချီနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က ရောက်လာတော့မယ်… အခုထိ အပြင်ထွက်နေတုန်းလား… လူ… လူသား…”

ရှေ့မှ အစောင့်များသည် ချက်ချင်း သတိထားလာကြပြီး လက်ထဲရှိ လက်နက်များကို ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတိထားမှုအပြည့်ဖြစ်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မြှောက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာရှိသူများသည် အစောင့်များဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသူမှာ ရှေ့မှ ရေသူထီးအမျိုးသားဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များက ၎င်းကို အဓိကထားပုံရသဖြင့် အကြီးအကဲအဆင့်ဖြစ်ပေမည်။

သို့သော် တစ်ခုကို သူ မှန်ကန်စွာ အကဲဖြတ်ခဲ့သည်မှာ လန်ချင်းလင်သည် မင်းသမီးအဆင့် ဖြစ်သည်ပင်။ သူမ၏ အလှအပနှင့် စွမ်းရည်သည် ထိပ်တန်းဖြစ်ပြီး မင်းသမီးအဆင့်ဖြစ်ခြင်းသည် မထူးဆန်းပေ။

“ရေဖိုးဖိုး… စိတ်မပူပါနဲ့… သူက လူဆိုးမဟုတ်ဘူး… သူက ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတယ်…”

လန်ချင်းလင်သည် ယီထျန်းယွမ်ရှေ့တွင် ကာဆီးလိုက်ပြီး အစောင့်များအား မစိုးရိမ်ရန် လက်ဟန်ပြသည်။

“မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်ပေါ့…”

ရေဖိုးဖိုးသည် သူမကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ရင်း ချက်ချင်း စိုးရိမ်စွာ ပြောသည်။

“သူက မင်းကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်… မင်း အရင်ဒီကို လာခဲ့ဦး…”

လန်ချင်းလင်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မျိုးနွယ်မတူသည့်အခါ ယုံကြည်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသည်။ အထူးသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သဖြင့် ယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“မရဘူး… ရှင်းလင်းအောင် ပြောပြရမယ်… မဟုတ်ရင် သူ့ကို လူဆိုးလို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်…”

ထို့နောက် လန်ချင်းလင်သည် အကြမ်းဖျင်းဖြစ်ရပ်များကို ရှင်းပြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ချီနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထံ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အကြောင်းကိုပါ ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြသည်။

“ဒီလိုလား… စိတ်ချပါ… သူက မင်းသမီးကို ကယ်တင်ခဲ့ရင် ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်အပေါ် ကျေးဇူးပြုသလိုပဲ… ငါတို့ သူ့ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဘူး…”

ရေဖိုးဖိုးက ဤသို့ပြောသော်လည်း သတိထားမှုကို မလျှော့ချပေ။

ဤမျှလောက်ဖြင့် သတိထားမှုကို လျှော့ချရန် မလွယ်ကူပေ။ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သိရှိရန် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် လန်ချင်းလင်၏ စိတ်ထားသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်ကို ၎င်းတို့သိထားပြီး လှည့်စားခံရနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ… ယီအစ်ကိုကြီး… သွားရအောင်…”

လန်ချင်းလင်သည် ပြုံးလျက် သူ့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူတို့ ရှေ့သို့ရောက်ချိန်တွင် အစောင့်များသည် နောက်မှ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုသော်လည်း သတိထားမှုအပြည့်ဖြင့် သူ၏ တစ်ချက်လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဤသည်ကို ဘာမှမထင်ပေ။ သူဖြစ်နေပါကလည်း ဤသို့ပင် သတိထားလိမ့်မည်ပင်။

အခန်း (၇၅၆) ပြီးပါပြီ။