ဒဏ်ရာကုသခြင်း
Vol. 51 Ch. 759
“ဘာပြောလိုက်တယ်… ငါ့ကို ထိစရာမလိုဘဲ ဒဏ်ရာကုပေးနိုင်တယ်ပေါ့…” ဘုရင်မက မယုံကြည်နိုင်ဟန်နှင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမက မျက်ဝန်းများကို မှေးကျဉ်းကာ ယီထျန်းယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရေကျောက်စိမ်းမြက်မလိုဘူး… ထိစရာမလိုဘူး… ဒါဆိုရင် ငါ့ဒဏ်ရာကို ဘယ်လိုကုသမှာလဲ… လူသားလေး… ငါ့ဒဏ်ရာက ဘယ်လောက်ဆိုးတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား…”
သူမက စကားကို ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သိပါတယ်။ အမြီးရိုးက အကုန်လုံးနီးပါး ကွဲထွက်နေတယ်… ပြီးတော့ မီးလျှံစွမ်းအင်တစ်ခုက ကိုယ်တွင်းထဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေတယ်… ဒီရွှမ်ထျန်ရေခဲဖုံးကို အမြီးကို ထုပ်ပိုးဖို့သုံးတာက နာကျင်မှုကို သက်သာစေရုံတင်မကဘဲ… အဓိကအနေနဲ့ အဲဒီ နတ်ဆိုးမီးလျှံကို ဖိနှိပ်ဖို့ပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးစွမ်းရည်အောက်တွင် မည်သည့်အရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ဘုရင်မက မျက်ဝန်းများတဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာကာ သူ့ကို အကဲဖြတ်သလို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမက ပြောလိုက်သည်။
“ပြောတာတော့ တိကျတယ်… ဒါပေမဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘယ်လိုလဲ မသိသေးဘူး… ထိတွေ့စရာမလိုဘဲ ကုသနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်လုပ်နိုင်သလား…”
သူမက သံသယမျက်ဝန်းဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“လုပ်နိုင်ပါတယ်… သဘောတရားအရ ထိတွေ့တာက ပိုပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုကောင်းပေမယ့်… အခုအခြေအနေအရ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့ကို ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူက ဘေးတွင်ရှိသော အစောင့်များ၏ လှံများကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအစောင့်များက လှံများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး အချိန်မရွေး ထိုးဖောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။
“အဖွား… ယီအစ်ကိုကြီးက ဘယ်တော့မှ ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး… သူပြောတာကို ကျွန်မယုံတယ်…”
လန်ချင်းလင်က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမက မျက်ဝန်းများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားရင်း ယီထျန်းယွမ်ကို ထောက်ခံလိုက်သည်။
“ချင်းလင်… မင်းက လူတွေစကားကို အလွယ်တကူ ယုံလွန်းတယ်…”
ဘုရင်မက လန်ချင်းလင်၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် ဖွဖွထိလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး… ကျွန်မက စကားတစ်ခွန်းက အမှန်လား အလိမ်လားဆိုတာ သိနိုင်တယ်… အဖွားကပဲ ကျွန်မကို မယုံတာ… ကျွန်မကို ဘယ်တုန်းက လှည့်စားခံရတာတွေ့ဖူးလို့လဲ…”
လန်ချင်းလင်က မျက်နှာတစ်ခုလုံး စိတ်ဆိုးသယောင်ဖြစ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို စူပုတ်လိုက်သည်။
“ဒါကလည်း ဟုတ်သားပဲ… ဒါပေမယ့် မင်းက အပြင်ကို သိပ်ထွက်မသွားဖူးလေ…”
ဘုရင်မက ခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း… တကယ်လို့ ငါ့ဒဏ်ရာကို ကုပေးနိုင်ရင်… ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်က တောင်းပန်ပါလိမ့်မယ်… ပြီးတော့ မင်းကို အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဆက်ဆံမယ်… ထာဝရမိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်လို သဘောထားမယ်… တချို့အရာတွေမှာ ငါတို့ဘက်က မတော်မတရားလုပ်မိတာတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့်… အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ မင်းလည်း သိမှာပါ…”
သူမက တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်က ဤအခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်သည်။ လူသားများက ရေသူမများကို ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည်။ တွေ့လျှင်တွေ့ချင်း ရှင်းပြရန်ပင်မလိုဘဲ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။ လန်ချင်းလင်က အလယ်မှ ကာဆီးမထားခဲ့လျှင် ဤအချိန်တွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ရေသူမျိုးနွယ်နှင့် လူသားများသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းရန်သူများသာဖြစ်ရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တည်ငြိမ်စွာ စကားပြောဆိုနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
“အဲဒါကတော့ မလိုအပ်ပါဘူး… ကျွန်တော်က ချင်းလင်းမင်းသမီးနဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ခံစားရတာပါ… ပြီးတော့ ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဆီက တစ်ခုခုပြန်ယူဖို့ သွားချင်ရုံပါ… တခြားကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဘာမှ ပြဿနာမရှိရင်… အခုစလို့ ရပြီလား…”
“ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဆီ…”
ဘုရင်မက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသလို ခံစားရသော်လည်း ထပ်မမေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ… အခုစလို့ ရပြီ… နည်းနည်းနီးကပ်လာလို့ ရတယ်…”
သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မလိုပါဘူး… ဒီမှာကနေပဲ ရပါတယ်… တကယ်လို့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကောင်းရင်… ထပ်ပြီး နီးနီးကပ်ကပ်ကုပေးဖို့ ခွင့်ပြုပါ…”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေးဟောင်းဆွဲကြိုးကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ဤဆွဲကြိုးသည် သူ၏ ပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းနိုင်စွမ်းကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးသည်။ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်မလိုအပ်ဘဲ ဒဏ်ရာကုသရန် သူ၏ အဓိကအားထားရာမှာ ဤထာဝရအုပ်စု ရတနာများပင်ဖြစ်သည်။ ဆွဲကြိုးဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းနိုင်စွမ်းသာမက အခြားသူများကို ကုသရာတွင်လည်း ထူးကဲသောအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းဆေးသမားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနီးအနားရှိသူများကို အချိန်မရွေး ကုသပေးနိုင်သည်။
ရှေးဟောင်းဆွဲကြိုးကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ထူထဲသော အသက်စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အနီးအနားရှိလူများသည် ထိုစွမ်းအင်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကြသည်။ ထိုသို့သော ထူထဲလှသည့် အသက်စွမ်းအင်ကို ခံစားရရုံဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပင်ကို မြင်နေရသလို ထင်မှတ်မိကြသည်။ သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုစွမ်းအင်သည် ယီထျန်းယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။
“စလိုက်ပါပြီ…”
ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။
သူက လက်တစ်ချက်ပုတ်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ဘုရင်မထံသို့ စီးဆင်းသွားပြီး သူမကိုယ်တွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်သည် အံ့ဩဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့် သူမကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ပြုပင်ပေးနေသည်။ ဤပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းနိုင်စွမ်းသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်၏ စွမ်းအင်နှင့်ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် ကုသမှုအလွန်လျင်မြန်သည်။ ဘုရင်မသည် သူမကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ သိသိသာသာ ပြန်လည်သက်သာလာသည်ကို ခံစားမိသည်။
ထို့အပြင် သူမကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဆိုးမီးလျှံသည် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသွားသည်။ ဤစွမ်းအင်သည် ရွှမ်ထျန်ရေခဲဖုံးထက် များစွာသာလွန်သည်။ နတ်ဆိုးမီးလျှံ ငြိမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ သူမခံစားရသော နာကျင်မှုသည် သိသိသာသာ သက်သာလာသည်။
“မင်း… နီးကပ်လာပြီး ထိတွေ့ကုပေးလို့ ရပြီ…”
ဘုရင်မက မျက်ဝန်းထဲမှ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကုသမှုစွမ်းရည်ကို အဝေးမှပင် အံ့ဩဖွယ်ခံစားမိသော်လည်း ဝေးကွာနေရင်း ကုသခြင်းသည် နှေးကွေးနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“ဒါ…”
ရေဖိုးဖိုးအပါအဝင် အနီးအနားရှိလူများသည် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘုရင်မကိုယ်တိုင်က အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ကုသမှုစွမ်းရည်သည် အလွန်ထူးကဲကြောင်း သက်သေထင်ရှားဖြစ်သည်။
“ယီအစ်ကိုကြီးက ဒဏ်ရာကုပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်မပြောခဲ့တာပဲ… ကျွန်မနားက ဒါတွေကို သိတယ်…”
လန်ချင်းလင်က သူမနားရွက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါတွေကို ပြောတုန်းက ဘယ်သူမှ မယုံဘူး… အပြင်မှာ အချိန်အများကြီး အလကားဖြုန်းခဲ့ရတာ…”
သူမက မကျေမနပ်ဖြစ်သယောင် ပြောလိုက်သည်။
ရေဖိုးဖိုးနှင့် အဖွဲ့သည် မအီမသာဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သတိထားလွန်းမှုကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ မင်းသမီးလေးက ၎င်းတို့၏ မျက်နှာကို အကြီးအကျယ် ရိုက်နှက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ဘုရင်မရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မရိုမသေဖြစ်သွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ…”
သူက ရွှမ်ထျန်ရေခဲဖုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ချက်ထိလိုက်ရာ ဘုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ ရေခဲဖုံးသည် အမှုန့်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဘုရင်မ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဒဏ်ရာရထားသော အမြီးသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။
လန်ချင်းလင်သည် ထိုဒဏ်ရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မတိုင်မီက ပြုံးနေသော မျက်နှာသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများသည် နီရဲလာကာ မျက်ရည်များ ဝိုင်းလျက်ရှိသည်။
“ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ… မင်းရဲ့ယီအစ်ကိုကြီးက ကုပေးမှာပါ…”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူက ဘုရင်မ၏ အမြီးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ ဘုရင်မသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားသည်။ လူသားတစ်ယောက်က သူမအမြီးကို ထိတွေ့လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဒဏ်ရာကုသရန် အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် သူမအနေဖြင့် လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်ကမူ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မရှိချေ။ သူသည် ရှေးဟောင်းဆွဲကြိုးကို အသုံးပြုကာ ချက်ချင်း ကုသမှုစတင်လိုက်သည်။ မကြာမီ အမြီးပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ဒဏ်ရာများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ စီးထွက်နေသော သွေးများသည် ရပ်တန့်သွားပြီး အသားများပင် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသည်။
ဤပြန်လည်ဖြည့်စွမ်းနိုင်စွမ်းသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သည်။ အနီးအနားရှိလူများသည် ထိတ်လန့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များစွာကို အသုံးပြုကာ ကုသခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိခဲ့သည်။ ယခုမူ ယီထျန်းယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ၎င်းတို့ထက် များစွာသာလွန်သည်။
ယီထျန်းယွမ်ကမူ ဤအခြေအနေကို သိပ်မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ ထာဝရအုပ်စုရတနာတစ်စုံလုံးကို စုစည်းနိုင်ခဲ့လျှင် ကုသစွမ်းရည်အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပိုမိုထူးကဲလိမ့်မည်ဟု သူထင်မြင်သည်။ သူ့တွင် ယခုအခါ ထီးဘီးလှည့်ရန် အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ်ကျန်ရှိသေးသည်။ ထိုအခွင့်အရေးများဖြင့် ထာဝရအုပ်စုရတနာများထပ်မံရရှိနိုင်လျှင် ကုသမှုစွမ်းရည်သည် ပိုမိုအံ့ဩဖွယ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
“ထီးဘီးလှည့်မယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာကုသမှုသည် စွမ်းအင်များစွာ မလိုအပ်သဖြင့် ဤအချိန်သည် သင့်လျော်သည်ဟု သူထင်မြင်သည်။
မကြာမီ ဧရာမထီးကံစမ်းမဲဘီးသည် လှည့်ပတ်လာသည်။ အနီးအနားရှိလူများက ထိုဘီးကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ ယီထျန်းယွမ်က ဘီးကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများကို မှေးကျဉ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
“လက်ဝတ်ရတနာအမျိုးအစားတစ်ခု ထွက်လာပါစေ…”
သူက စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းလိုက်သည်။
သို့သော် အားကြီးသော ကံကောင်းခြင်းအလင်းကွယ်အောက်တွင်ပင် သူမျှော်လင့်ထားသည့် လက်ဝတ်ရတနာအမျိုးအစားမဟုတ်ဘဲ လက်နက်အမျိုးအစားတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ကောင်းပြီ… လက်နက်အမျိုးအစားပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သေတ္တာဖွင့်လိုက်ရာ ပစ္စည်းသိုက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအရာသည် သူမျှော်လင့်ထားသည့် လက်ဝတ်ရတနာမဟုတ်သော်လည်း ရှေးဟောင်းအုပ်စု လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်ဝတ်ရတနာလေးခုတွဲဖြင့် အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော်လည်း စွမ်းအင်အပြည့်အဝရရှိရန်မှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်နှင့် ရှေးဟောင်းဖိနပ်များလိုအပ်သည်။ ယခုမူ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ရရှိခဲ့သည်။
ဤအခွင့်အရေးသည် လုံးဝမဆိုးပေ။
“နောက်တစ်ကြိမ်…”
ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံလှည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်သည် မဆိုးသော်လည်း သူယခုလိုအပ်နေသည်မှာ ထာဝရအုပ်စုရတနာများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ကုသမှုစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထိုစွမ်းရည်သည် သူကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း အနာဂါတ်တွင် အသုံးဝင်လိမ့်မည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ထူးကဲသော စွမ်းအားရှိသူဖြစ်သော်လည်း သူသည် လုံးဝမသေနိုင်သူ မဟုတ်ပေ။ အားကောင်းသော ကုသမှုစွမ်းရည်ရှိလျှင် တိုက်ပွဲများတွင် အကြာကြီး ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အခန်း (၇၅၉) ပြီးပါပြီ။