ဝိုင်းထားခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ရေသူမမျိုးနွယ်တွင် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ခုရှိကြောင်း သိထားပြီး ၎င်းကို ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များက လုယူမည်ကို မလိုလားပေ။ အနည်းဆုံး အနိမ့်တန်းသူတော်စဉ်လက်နက် သို့မဟုတ် အလတ်တန်းစားသူတော်စဉ်လက်နက်ရှိမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ပြီး တွေ့မြင်ရသူကို အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်စေသည်။

အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်သည် အလွန်ရှားပါးပြီး “ရှားပါး” ဟူသော စကားလုံးဖြင့်ပင် ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသည်။ ယီထျန်းယွမ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အနိမ့်တန်းများသာဖြစ်ပြီး အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကြယ်တာရာနတ်ဘုရားလက်နက်သည် ဆယ်ခုစုစည်းပြီးမှ အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။ ယခုမျက်စိရှေ့ရှိ ရေကျောက်စိမ်းပုလဲသည် အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်နေသဖြင့် အလွန်အံ့ဩစရာဖြစ်သည်။

-ရေကျောက်စိမ်းပုလဲ : အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားရတနာ။ အဆုံးစွန်သောရေခဲစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ရေပိုင်နက်အားလုံး၏ စွမ်းအားကို မိမိအတွက် အသုံးချနိုင်သည်။ တပ်ဆင်ထားလျှင် ရေသဘာဝခန္ဓာကိုယ်ရှိသူများ၏ ကျင့်စဉ်နှုန်းကို ငါးဆမြှင့်တင်ပေးသည်။ လိုအပ်သည့်အခါတွင် အဆုံးစွန်သော ရေအကာအကွယ်အဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်သည်။

ဤအလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်သည် အလွန်အားကောင်းပြီး အလတ်တန်းစားဖြစ်သည့်အလျောက် အကျိုးသက်ရောက်မှုများစွာ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ကျင့်စဉ်နှုန်းမြှင့်တင်ပေးခြင်းသည် အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ပြီး သာမန်ကျင့်စဉ်သမားများအတွက် အလွန်လိုလားဖွယ်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အခြားအကျိုးသက်ရောက်မှုများလည်း ထူးကဲလှသည်။

သို့သော် ဤပစ္စည်းသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ သိသိသာသာ အရေးပါမှုမရှိပေ။ ကျင့်စဉ်နှုန်းမြှင့်တင်ပေးခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော်လည်း သူ့တွင် ယခင်ကတည်းက အလားတူရတနာများ ရှိပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ကျင့်စဉ်လုပ်ရန် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အပြင်ထွက်ကာ နတ်ဆိုးသားရဲများကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်ရန်သာ နှစ်သက်သည်။ ကျင့်စဉ်ခန်းမတွင် ဆေးလုံးများစွာ သို့မဟုတ် အလွန်ထူထဲသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မရှိလျှင် ထိုနေရာတွင် နေရန် မလိုလားပေ။

အဓိကအချက်မှာ ရေသူမမျိုးနွယ်တွင် ဤမျှထူးကဲသော ရတနာရှိနေခြင်းသည် သူ၏ ထင်မှတ်မထားသည့်အရာဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှ ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွင်လည်း ထူးကဲသော နတ်ဘုရားလက်နက်များ ရှိနိုင်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို မည်သို့ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ဤမျှထူးကဲသော ရတနာများ မည်သို့ရှိနိုင်သနည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ထံမှ ရရှိထားသော အမှတ်တရများကို ဂရုတစိုက် ပြန်လည်ရှာဖွေကြည့်ရာ လူ့ဘုံလောက၏ အခြေအနေများကို အနည်းငယ်သိရှိလာသည်။ လူ့ဘုံလောကတွင် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ဦးတည်းသာ နတ်ဆိုးများကို ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မဟုတ်။ အားကောင်းသော မျိုးနွယ်များစွာသည် အတူတကွ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

အကြောင်းမှာ မခုခံပါက ၎င်းတို့သည် သေဆုံးရန်သာ ကျန်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ရေသူမမျိုးနွယ်သည် သူရဲကောင်းဆန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဘုရင်မသည် ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ကိုင်ဆောင်ကာ နတ်ဆိုးများကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထူးကဲသော စစ်ပွဲမှတ်တမ်းများ ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။

ရေသူမမျိုးနွယ်သည် ထိုစဉ်က ထူးချွန်သူများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဆုံးရှုံးမှုများမှာလည်း များပြားလှပြီး ဆုတ်ယုတ်သွားခြင်းမှာ ထူးဆန်းမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ယခုထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် ထံမှ ရရှိထားသော အမှတ်တရများသည် များပြားလှပြီး ခဏအတွင်း ဖတ်ရှုပြီးစီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကိုသာ ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ လူ့ဘုံလောကသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဤအမှတ်တရများကို သေချာမကြည့်ရှုခဲ့ပေ။ ရေသူမမျိုးနွယ်သည် ထူးချွန်သူများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခဲ့ကြောင်း ယခုမှ သိရှိလိုက်ရသည်။

ရေကျောက်စိမ်းပုလဲသည် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် ကိုယ်တိုင် တီထွင်ဖန်တီးပေးခဲ့သော ပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း ရေသူမမျိုးနွယ်မှ ပေးအပ်ထားသော ပစ္စည်းများစွာကြောင့်သာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် ပင်လျှင် ဤပစ္စည်းကို ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရေသူမမျိုးနွယ်၏ လက်ထဲတွင် ရေကျောက်စိမ်းပုလဲသည် ၎င်း၏ အပြည့်အဝစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျလွန်းသည်။ အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်ရန် အနည်းဆုံး သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်လိုအပ်သည်။

ထိုအဆင့်သို့ရောက်ရှိပါက လူ့ဘုံလောကတွင် အနှံ့အပြားလှည့်လည်သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဤနယ်မြေတွင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သည် ကန့်သတ်ခံရသည်။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သို့ မရောက်မီ ယုံမင်နယ်မြေ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုမျိုး နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ရှိတယ်လို့ မထင်ထားဘူး… အချိန်ရရင် ဒီအကြောင်းကို သေချာလေ့လာရမယ်… လူ့ဘုံလောကမှာ ထူးချွန်သူတွေ ဘယ်လောက်ရှိမလဲ… သူတို့ကို စုစည်းပြီး ညီညွတ်အောင် လုပ်ရမယ်…”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ တလက်လက်တောက်ပနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လန်ချင်းလင်သည် ရေကျောက်စိမ်းပုလဲထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုပုလဲကို ဖယ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို သူမကိုယ်တိုင် သိမ်းဆည်းမထားဘဲ ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ အလျင်အမြန်ပြေးလာကာ ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို သူ၏လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

“ယီအစ်ကိုကြီး… ဒီရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ယူပြီး မြန်မြန်ထွက်ပြေးတော့… ကျွန်မကတော့ အဘွားကို ပြန်ကူညီရမယ်…”

လန်ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ပြတ်သားစွာ တောက်ပနေပြီး ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအရေးကြီးအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် အကြောက်တရားမရှိဘဲ ရဲရင့်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသည်။

“ဒါ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ လန်ချင်းလင်က ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ ကိုယ်တိုင်ကမူ စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်သွားမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် မကြာမီကမှ သိကျွမ်းခဲ့သူများဖြစ်ပြီး ဤမျှတန်ဖိုးကြီးသော အလတ်တန်းစားနတ်ဘုရားလက်နက်ကို သူ့ထံ အပ်နှံရန် အလွန်ယုံကြည်လွန်းလှသည်။

“မင်းအဘွားက ဒီရတနာကို ယူပြီး ထွက်ပြေးဖို့ မပြောခဲ့လား… မင်းအခုပြန်သွားရင် သူစိတ်ဆိုးမှာပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရေသူမမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်မှာ သေချာသော်လည်း လန်ချင်းလင်၏ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အဘယ်ကြောင့် ချလိုက်သည်ကို သိလိုသည်။

“ဟုတ်တယ်… အရင်တုန်းက ကျွန်မမိဘတွေကို စွန့်ခွာပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်… ဒီတစ်ခါတော့ ထပ်ပြီး ထွက်မပြေးချင်တော့ဘူး…”

လန်ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများသည် နီမြန်းလာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် သူမရှိ အပြာရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပါယ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

“ဒါဆို ဒီရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ရေသူမမျိုးနွယ်က ငါတို့တွေတင် မဟုတ်ဘူး… ပင်လယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေတယ်… ယီအစ်ကိုကြီးသာ တခြားရေသူမမျိုးနွယ်တွေကို ရှာတွေ့ရင် ဒါကို သူတို့ဆီ အပ်ပေးလို့ရတယ်…”

လန်ချင်းလင်က ယီထျန်းယွမ်ကို တွန်းထုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်သွားတော့… ယီအစ်ကိုကြီးက အရမ်းအားကောင်းတာ ငါသိတယ်… ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါ ရင်ဆိုင်ရမှာက သားရဲမုဆိုးပဲ… အဘွားထက်တောင် အများကြီး အားကောင်းတယ်…”

“ဒီအကြပ်အတည်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် ယီအစ်ကိုကြီးကို သေချာဧည့်ခံမယ်… အခုတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး… အဲဒီဘက်ကနေ ထွက်ပြေးတော့… အားလုံးက မင်းပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်… နှုတ်ဆက်ပါတယ်…”

လန်ချင်းလင်သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး အလျင်စလို ပြေးထွက်သွားသော သူမ၏အရိပ်သည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ သူမ၏ ဤလုပ်ရပ်သည် အလွန်မိုက်မဲလှပြီး သူမ၏ အဘွားသည် အကျိုးမဲ့ စွန့်လွှတ်ခံရဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်မှ ကြည့်လျှင် အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို အတူတကွရင်ဆိုင်ခြင်းသည် လူအချို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြသရာရောက်သည်။

“မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေး… ရေသူမမျိုးနွယ်တွေက ဒီလောက် သေမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် ထံမှ ရရှိထားသော အမှတ်တရများကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။ ထိုစဉ်က ရေသူမမျိုးနွယ်သည် ရန်သူများကို ရဲရင့်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ နတ်ဆိုးများကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင် အပြင် ရေသူမမျိုးနွယ်သည် ရန်သူအများဆုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤထူးချွန်မှုအတွက် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို မည်သို့မကူညီဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရင်မတို့သည် ပင်လယ်ဝေလငါး၏ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရန်သူများကို ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ထွက်ပေါက်မှ နတ်ဆိုးဆန်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဘုရင်မကြီး… ဘယ်ကို ထွက်ပြေးမလို့လဲ…”

“သားရဲမုဆိုး…”

ဘုရင်မတို့သည် ရှေ့တွင်ရှိသော အရိပ်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားသည်။

၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသူများမှာ ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နီမြန်းနေပြီး ငါးပါးဟက်များနှင့် ငါးဆူးတောင်များပါရှိသည်။ သို့သော် အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ ၎င်းတို့တွင် လက်မောင်းလေးချောင်းပါရှိပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်သည်။

သားရဲမုဆိုးအပြင် ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ အခြားသူများစွာလည်း ထွက်ပေါက်တွင် အားကောင်းသော လက်နက်များကိုင်ဆောင်ကာ စောင့်ကြပ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ဝေလငါးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေပြီး အလွန်နာကျင်နေပုံရသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ ဤနေရာတွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ပိတ်မိနေသည်။

အပြင်မှ ကြည့်လျှင် ပင်လယ်ဝေလငါးသည် ဧရာမငါးဖမ်းပိုက်ဖြင့် မြေပြင်တွင် တွယ်ကပ်ခံထားရပြီး အနီးအနားတွင် ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှသူများက ၎င်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းထားသဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အခန်း (၇၆၁) ပြီးပါပြီ။