သတ္တိ

သားရဲမုဆိုး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်အထိ ရောက်ရှိထားသည်။ ၎င်းသည် ရှေ့တွင်ရှိသော ဘုရင်မထက် အဆင့်တစ်ခုသာလွန်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်တစ်ခုတည်းကပင် လုံလောက်ပြီး သူ၏အနောက်တွင်ရှိသော လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကိုကြည့်လျှင် ၎င်း၏စုစုပေါင်းအင်အားသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်ထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း သိသာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် ဘုရင်မသည် သားရဲမုဆိုးကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲမည်ကို ချက်ချင်းသိလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်မှုသေချာစေမည့် ရတနာတစ်ခုမရှိပါက သားရဲမုဆိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကြောင်းမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကွာဟမှုကြီးမားလွန်းသည်မဟုတ်သော်လည်း ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ စွမ်းအားပေါက်ကွဲထွက်လာသောအခါ တူညီသောအဆင့်ရှိသူများကို လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်သည်။

ရေသူမမျိုးနွယ်၏ သွေးရိုးဗီဇသည် အံ့ဩဖွယ်ရာမဟုတ်ဘဲ ရေနှင့်ဆက်နွှယ်သော သဘာဝအလျောက်ပေးထားသည့် အစွမ်းဖြစ်သည်။ ရေဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ၎င်းတို့သည် ထူးကဲသောစွမ်းရည်ရှိသည်။ သို့သော် သားရဲမုဆိုးသည် ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှဖြစ်ပြီး ရေဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုတွင်လည်း ရေသူမမျိုးနွယ်ထက် မနိမ့်ကျပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအကြား စွမ်အားထိန်းချုပ်နိုင်မှုကွာဟချက်သည် သိသိသာသာကြီးမားမှုမရှိပေ။

“ဘုရင်မကြီး… မင်းဒီလောက်မြန်မြန်ပြန်သက်သာလာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး… ရေကျောက်စိမ်းမြက်ကို ရှာတွေ့လိုက်တာလား…”

သားရဲမုဆိုးသည် ပြုံးကာ လျှောက်လာရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြည့်နှက်နေသော ရေသူမမျိုးနွယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလောက်ထိတ်လန့်နေစရာမလိုပါဘူး… အရာအားလုံး ပြီးပြတ်သွားပြီ… မင်းတို့ရဲ့ ပင်လယ်ဝေလငါးကို ငါဖမ်းထားပြီး တခြားထွက်ပေါက်တွေအားလုံးကိုလည်း ငါ့လူတွေ စောင့်ထားတယ်… မင်းတို့ ဘယ်ကိုထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလဲ…”

“ဘုရင်မကြီးကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့အကောင်းဆုံးအခြေအနေကို ပြန်ရလာတယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့အတွက်ကတော့ ဘာမှအဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး…”

သားရဲမုဆိုးသည် လုံးဝမစိုးရိမ်ဘဲ သူတို့ကို ကြည့်ကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပြောလိုက်သည်။

“အခုမင်းတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပေးမယ်… ပထမကတော့ သေတာပေါ့… မင်းတို့အားလုံးကို ဖမ်းပြီး ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးမယ်… ဒုတိယကတော့ ငါတို့ ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ငါ့ဆီ သေသေချာချာအပ်ဖို့… ဒီလိုကောင်းတဲ့ရတနာကို မင်းတို့ဆီမှာ ထားထားတာ တကယ်ဖြုန်းတီးတာပဲ…”

“မင်းတို့ကို ပူးပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ငါတို့မျိုးနွယ်ထဲက တချို့ကို ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းအဖြစ် ဖမ်းသွားမှာပဲမဟုတ်လား…”

ဘုရင်မသည် လက်ထဲရှိ လက်နက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ထိုလက်နက်သည် အောက်တန်းသူတော်စဉ်လက်နက်အဆင့်ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတွက် ဤအဆင့်လက်နက်သည် အကောင်းဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။

“ဒါကတော့ မမှားဘူး… ဒါပေမယ့် မင်းတို့ ငါတို့ကို မပူးပေါင်းရင် မင်းတို့အားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းအဖြစ် ဖမ်းသွားမယ်… ဘယ်လိုရွေးရမလဲဆိုတာ ဘုရင်မကြီးက သိမှာပေါ့ မဟုတ်လား…”

သားရဲမုဆိုး၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သောအလင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်မရွေး ထိုးထွက်လာနိုင်သော ဓားသွားတစ်ချောင်းနှင့် တူသည်။

“စိတ်ချပါ… ငါတို့က သေဖို့သာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်စေမှာမဟုတ်ဘူး… ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူသေမလဲ ဘယ်သူအသက်ရှင်မလဲ အခုထိ မသေချာသေးဘူး…”

ဘုရင်မနှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သည် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ရပ်တည်နေပြီး သေရေးရှင်ရေးကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ဘဲ ပြင်းထန်သော ခိုင်မာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ရေသူမမျိုးနွယ်ဆိုတာ တကယ်ထူးချွန်တယ်… အမြဲတမ်း သေရေးရှင်ရေးကို မကြောက်ရွံ့ဘူး… ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်…”

သားရဲမုဆိုးသည် လက်ညှိုးထောင်ကာ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“သူတို့ကို ဖမ်းလိုက်… ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံတဲ့သူတွေကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်…”

“ဟုတ်ကဲ့…”

ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည်လည်း အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ရေသူမမျိုးနွယ်ဘက်သို့ အလျင်စလိုထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏လက်ထဲရှိ လှံများတွင် နီရဲသောအလင်းများ စုစည်းလာပြီး နတ်ဆိုးဆန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ရေနှင့်မီးဟူသော ဂုဏ်ရည်နှစ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ထူးခြားသော ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရေသူမမျိုးနွယ်အတွက် သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။

“အဘွား… ကျွန်မ လာကူမယ်…”

ထိုအချိန်တွင် လန်ချင်းလင်သည် အနောက်မှ ပြေးထွက်လာပြီး လက်ထဲတွင် လှံတစ်ချောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ပုံစံသည် ယောက်ျားများထက်မနိမ့်သော သတ္တိရှိသော စစ်သည်တစ်ဦးနှင့်တူသည်။

“မင်းသမီး…”

ဟယ်ရှောင်ဖန်နှင့် အခြားသူများသည် လန်ချင်းလင်ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဘုရင်မပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် လန်ချင်းလင်အား အမြန်ထွက်ပြေးရန် မှာထားခဲ့သော်လည်း သူမက မူလလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဘုရင်မ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ သားရဲမုဆိုးကို တားဆီးထားရင်း သို့မဟုတ် အသေခံတိုက်ခိုက်ရင်း ရန်သူ၏အာရုံအားလုံးကို ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လန်ချင်းလင်နှင့် ယီထျန်းယွမ်တို့သည် ထွက်ပြေးသွားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အတော်လေးကောင်းမွန်သော အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု အစီအစဉ်အားလုံး ပြိုကွဲသွားပြီး လန်ချင်းလင်သည် မူလလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်က ၎င်းတို့၏ စိတ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

“မင်း… ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ…”

ဘုရင်မ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။

“အဘွား… ကျွန်မ မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားပြီးပြီ… အခု အဘွားကိုပါ ထားခဲ့ပြီး ထွက်မပြေးနိုင်တော့ဘူး…”

လန်ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“အာ… မိုက်မဲတဲ့ကလေး… မင်း…”

ဘုရင်မသည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို လူသားသူငယ်ချင်းကရော ဘယ်မှာလဲ…”

“ကျွန်မ သူ့ကို ရေကျောက်စိမ်းပုလဲယူပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပြောလိုက်ပြီ… သူက တခြားရေသူမျိုးနွယ်တွေဆီ သွားပြီး အပ်ပေးမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံတယ်…”

လန်ချင်းလင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဘွား… ဒီရက်တွေအတွင်း ကျွန်မ ကျင့်စဉ်ကို ဘယ်တော့မှ မလျှော့ခဲ့ဘူးဆိုတာ ပြပါရစေ…”

“ကောင်းပြီ… မင်းရောက်လာပြီဆိုတော့ အားလုံးအတူတူ ထိုးဖောက်ထွက်သွားမယ်… ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်က ဘယ်တော့မှ အညံ့ခံမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သိစေရမယ်…”

ဘုရင်မသည် ယခုအခါ ပြန်လှည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ လန်ချင်းလင်အား ပြန်လှည့်ပြီး ပုန်းအောင်ပို့ရန် ကြိုးစားပါက ရန်သူ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးပြီး ထိုးဖောက်ထွက်သွားရန်သာ ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်မည်ကို စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ထွက်ပြေးနိုင်လျှင်ပင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ဘုရင်မသည် လန်ချင်းလင်အား ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးနိုင်ရန် အထူးဂရုပြုနေသည်။

“တော်တော်ခိုင်မာတဲ့စိတ်ဓာတ်ပါလား…”

သားရဲမုဆိုးသည် ပြောင်လှောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် ဒီမိန်းကလေးကြည့်ရတာ မဆိုးဘူးပဲ… ငါယူသွားခဲ့တဲ့ ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ ယခင်ဘုရင်မနဲ့ တော်တော်ဆင်တယ်… ဒါက ရေသူမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသမီးဖြစ်မယ်ထင်တယ်… ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်းအဖြစ် ယူသွားရင် ဘယ်လိုအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိမလဲ မသိဘူး…”

“မင်းကို ငါသတ်မယ်…”

လန်ချင်းလင်၏ အပြာရောင်မျက်ဝန်းများသည် ဒေါသအမျက်ထွက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယခင်က ဖြူစင်သောပုံစံနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။

“ငါ့ကိုသတ်ချင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိပြီး မင်းတစ်ယောက်တိုးလာရုံနဲ့ မထူးခြားတော့ဘူး…”

သားရဲမုဆိုးသည် ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လက်ထဲတွင် ပုလဲတစ်လုံးကို လှည့်ပတ်ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ၎င်းသည် အလတ်တန်းစားသူတော်စဉ်ရတနာဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း တောက်ပသောမီးအလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဘုရင်မကြီး… အရင်တစ်ခါ မင်းရဲ့အမြီးကို ငါချိုးပစ်ခဲ့တယ်… ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတစ်ကိုယ်လုံးကို အပြီးသတ်ချိုးပစ်မယ်… မင်း ဘယ်လိုထွက်ပြေးမလဲ ကြည့်ရအောင်…”

“ဒါဆို မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို ကြည့်ရအောင်…”

ဘုရင်မသည် မျက်ဝန်းများအေးစက်သွားပြီး လုံးဝမကြောက်ရွံ့ဘဲ လှံကိုင်ဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ချက်ချင်း ပင်လယ်ဝေလငါးအတွင်း၌ စစ်မြေပြင်တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး အားလုံးသည် အဆုံးစွန်ထိ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ လန်ချင်းလင်သည်လည်း စစ်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ သူမ၏အဖော်များနှင့်အတူ ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ပွဲဝင်နေသည်။ သူမသည် မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့်မတူဘဲ ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ရေသူမစစ်သည်တစ်ဦးနှင့် တူသည်။

၎င်းတို့သည် အားကြိုးမန်တက် တိုက်ခိုက်နေစဉ် အနောက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏လက်ထဲတွင် အပြာရောင်ပုလဲတစ်လုံးကို ကစားရင်း လှည့်ပတ်နေပြီး ၎င်းသည် ရေကျောက်စိမ်းပုလဲပင်ဖြစ်သည်။

အားလုံးက ၎င်းကို မြင်သောအခါ တိုက်ပွဲကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ ရှေ့တွင်ရှိသော လူသားကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

“မင်းတို့ ဒီရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို လိုချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား…”

ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ကိုင်ထားသူမှာ ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းထွက်လာပြီး ဤဘက်သို့ အကြည့်တစ်ချက်ပို့လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲသည် စတင်ပြီး မကြာသေးသဖြင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုမရှိသေးဘဲ ဆက်လက်တင်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။

“လူသား…”

သားရဲမုဆိုး၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားသည်။

“ဟားဟား… ရေကျောက်စိမ်းပုလဲက လူသားလက်ထဲမှာ ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး… အရမ်းကောင်းတယ်… လူသားလေး… ရေကျောက်စိမ်းပုလဲကို ဒီကို ပစ်ပေးလိုက်ရင် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးရုံတင်မကဘူး… ရတနာတွေ အများကြီးပေးမယ်… ဒါ့အပြင် လှပတဲ့ ရေသူမတွေ အနည်းငယ်ကို မင်းကို ဆုချမယ်… ဒီအပေးအယူက ဘယ်လိုလဲ…”

သားရဲမုဆိုးသည် လူသားများ၏ စိတ်ထားကို ကောင်းစွာသိသည်။ ၎င်းတို့သည် အကျိုးအမြတ်ကို မြင်လျှင် မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး အနည်းငယ်ဆွဲဆောင်ရုံဖြင့် ချက်ချင်းပူးပေါင်းလာသည်ဟု ယူဆသည်။

ဘုရင်မဘက်မှလည်း ယီထျန်းယွမ်ကို တင်းတင်းကြည့်နေပြီး သူ မည်သို့ရွေးချယ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အခန်း (၇၆၂) ပြီးပါပြီ။