ကူညီသူ

အရာအားလုံး ငြိမ်းချမ်းသွားပြီးနောက် ဘုရင်မက ရေသူမျိုးနွယ်ကို ပြန်လည်စည်းရုံးရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာရထားသူများကို အနားယူရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ ထွက်ပြေးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်ရှိနေသဖြင့် စိတ်ချလက်ချ အနားယူနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

“မထင်မှတ်ဘဲ မင်းက ငါတို့ရဲ့ သခင်ငယ်ဖြစ်နေတယ်ပေါ့...”

လန်ချင်းလင်က မျက်ဝန်းများ တဖျပ်ဖျပ်လက်လျက် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်ရင်း ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တကယ့်ကို မယုံနိုင်ဘူး... ငါ့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့သူက သခင်ငယ်ဖြစ်နေမယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် တွေးမိမှာလဲ...”

လန်ချင်းလင်သည် ယီထျန်းယွမ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်လျက် အရာအားလုံးသည် ထူးဆန်းလှသည်ဟု ခံစားရသည်။ ယခင်က ရန်သူတစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုတော့ ကယ်တင်သူသာမက သခင်ငယ်ပင်ဖြစ်နေသည်။

ရေသူမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများသည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်အပေါ် အလွန်သစ္စာရှိခဲ့သည်။ ဤဘိုးဘေးအမိန့်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားလိုစိတ်ရှိခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးများသည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ ထူးကဲသောစွမ်းအားကို သိရှိထားပြီး ၎င်း၏ အမွေဆက်ခံသူသည်လည်း ထူးချွန်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းနောက်လိုက်လျှင် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိမည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းပုလဲသည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်က ပေးအပ်ထားသည့်အရာဖြစ်ပြီး ဤအချက်တစ်ခုသာလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ရေသူမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများသည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်နောက်လိုက်လျှင် အကျိုးကြီးမားမည်ဟု ချက်ချင်း သိရှိခဲ့သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ဖန်တီးရန် ကူညီပေးရုံဖြင့် ချက်ချင်း အားကိုးရာဖြစ်လာနိုင်သည်မဟုတ်လား။

“ဒါက ငါလည်း မထင်ထားခဲ့တာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူလည်း ဤသို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ရေသူမျိုးနွယ်က ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်ကို ဤမျှယုံကြည်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“သခင်ငယ်... ဘယ်အချိန်မှာ ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဆီ ထွက်သွားမှာလဲ...”

လန်ချင်းလင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ပြင်ဆင်ပြီးရင် ချက်ချင်းထွက်မယ်... နည်းနည်းစီစဉ်ပြီးရင် သွားတော့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရေသူမမျိုးနွယ်နှင့် အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးရန်လိုအပ်သည်။ သူတို့ကို ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထံ အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် ခေါ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူတစ်ဦးတည်းပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သူလိုအပ်သည်မှာ ရေသူမမျိုးနွယ်၏ အသေးစိတ်အစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး ရေသူမမျိုးနွယ်သည် ပင်လယ်နယ်မြေရှိ မျိုးနွယ်အားလုံးကို အုပ်ချုပ်နိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ ကုန်းမြေပေါ်တွင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ပင်လယ်နယ်မြေသည် လွတ်ကျန်နေသေးသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီးမှသာ လူ့ဘုံလောကသည် စိတ်ချလုံခြုံမှုရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ယုံမင်ဘုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း လူ့ဘုံလောကကို ဦးစွာ စည်းလုံးညီညွတ်ရမည်။ လူ့ဘုံလောကသည် အားနည်းချက်များစွာရှိပြီး စည်းလုံးညီညွတ်မှုသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပို၍လိုအပ်သည်။

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ယုံမင်ဘုံတွင်သာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း လူ့ဘုံလောကတွင်လည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်ကာ ပင်လယ်နယ်မြေတွင်ပင် အမြစ်တွယ်ထားပြီဖြစ်သည်။ အသေးစိတ်အခြေအနေများကို သူကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။

“သခင်ငယ်... ငါ လမ်းပြမယ်လေ...”

လန်ချင်းလင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ကူညီလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။

“မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ဘေးတွင်ရှိသော သားရဲမုဆိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ လန်ချင်းလင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ညှိုးငယ်သွားသည်။ လမ်းပြရာတွင် သားရဲမုဆိုးထက် သူမသည် သာလွန်မည်မဟုတ်ပေ။

သားရဲမုဆိုးသည် ဘေးတွင် မလှုပ်မရွ ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြည့်နေသည်။ သို့သော် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ပေ။ သူ့တွင် သတိရှိသော်လည်း စကားမပြောနိုင်သလို လှုပ်ရှား၍လည်း မရပေ။

ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အထိတ်လန့်ဆုံးသော အရာဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခံရပြီး ပြောရန်ညွှန်ကြားခံရသမျှကို ပြောပြရသည်။ ဤဆန်းကြယ်သော ထိန်းချုပ်နည်းပညာသည် ရေသူမမျိုးနွယ်ကို အံ့ဩထိတ်လန့်သွားစေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိန်းချုပ်ခံရပါက အရာအားလုံးကို ဖွင့်ဟပြောရမည်မဟုတ်လား။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ သခင်ငယ်ဖြစ်သဖြင့် ဤအရာသည် ၎င်းတို့အတွက် စိုးရိမ်စရာမဟုတ်ပေ။

“ဒါပေမဲ့ ငါ ကူညီချင်တယ်... ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က ငါ့မိဘတွေကို ဖမ်းထားတယ်... ငါ လက်စားချေချင်တယ်...”

လန်ချင်းလင်၏ မျက်လုံးများတွင် မုန်းတီးမှုနှင့် ပြတ်သားမှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားမှုကို ငါ နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆို သွားရင် ဘာမှ ကူညီလို့ မရဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က သနားကရုဏာမရှိဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ယခင်က သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကတိပေးခဲ့ခြင်းမှာ လန်ချင်းလင်သည် လမ်းကို သိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ထိုသို့မလိုအပ်တော့ပေ။

သားရဲမုဆိုးက လမ်းပြရန်ရှိသဖြင့် သူမကို ခေါ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ထိုသို့လုပ်ရန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ ထိုနေရာ၏ အခြေအနေကို သူမသိရသေးသဖြင့် သတိထားရန်လိုအပ်သည်။

လန်ချင်းလင်သည် ၎င်းကိုကြားသောအခါ ညှိုးငယ်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်း တကယ်ကလဲ့စားချေရမှာက ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘူး... ချီယွမ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က အသုံးချခံတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တကယ်ရင်ဆိုင်ရမှာက ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထိလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းအတွက် ငါပေးထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ... အထဲမှာ သိုင်းပညာတချို့ပါတယ်... အခု မင်းအတွက် အရေးကြီးဆုံးက ကောင်းကောင်းကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ပဲ...”

“မင်းရဲ့ အဖွားနဲ့အတူ ပင်လယ်နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ပြီး ပင်လယ်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေကို အကုန်ရှာထုတ်ပေး... ဖော်ထုတ်နည်းကို ငါ မင်းကို သင်ပြပြီးပြီ... နောက်မှ ဘုရင်မကို ဒါတွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်... ဒါက ခက်ခဲတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပဲ... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုပ်နိုင်ဘူး...”

ဤစကားသည် မမှားပေ။ သူသည် စည်းလုံးညီညွတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အာဏာလိုချင်စိတ်ကြောင့်မဟုတ်ပေ။ အင်အားစုအားလုံးသည် သူ့ထံသို့ ပိုင်ဆိုင်လာသောအခါ သို့မဟုတ် သူ၏ အမိန့်များကို နာခံလာသောအခါ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စစ်ဆေးပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်တို့၏ စွမ်းအားများသည် ထူးကဲသော်လည်း နေရာအားလုံးကို ရှာဖွေနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ အင်အားစုဖြစ်လာပါက ရှာဖွေမှုသည် များစွာပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။

မည်သည့်နေရာ၌ ပုံမမှန်မှုရှိသည်ကို တွေ့ရှိပါက ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှားရန် လူများကို စေလွှတ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင် ဖယ်ရှားရန် သွားရောက်နိုင်သည်။

မှတ်ဉာဏ်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် လန်ချင်းလင်၏ အပြာရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားမှုအချို့ တောက်ပနေသည်။ “ကောင်းပြီ၊ သိပါပြီ။ ဒီတာဝန်ကို ကျွန်မ ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်မှာပါ။ ပင်လယ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ပါမယ်...”

“တင်… လန်ချင်းလင်သည် ဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်လာပြီး အတွေ့အကြုံ ၅ သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိသည်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လန်ချင်းလင်က သူ့ကို ဤမျှပြတ်သားစွာ အသိအမှတ်ပြုမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မှာကြားပြီးနောက် သူသည် ချီယွမ်နတ်ဆိုးဆရာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရေသူမျိုးနွယ်က သူမှာကြားထားသည့် တာဝန်များကို အချိန်တန်လျှင် ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

“မင်း… မင်းသေပြီသာမှတ်... ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို ရှာတွေ့ရင်တောင် ဘယ်လိုမှ သိမ်းပိုက်လို့ မရဘူး... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ဘိုးဘေးက မင်းကို သတ်ပစ်ပြီး အကုန်လုံး ဝါးမျိုလိမ့်မယ်။ အရိုးတောင် မကျန်အောင်ပေါ့... ငါတို့မှာ အင်အားကြီးသူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ပြီးတော့ အင်အားကြီးတဲ့ ကူညီသူတွေလည်း ရှိတယ်။ မင်းက သတ်ဖြတ်ပြီးဝင်လာတာမဟုတ်ရင် တံခါးဝတောင် ဝင်လို့မရဘူး...”

စကားပြောနိုင်မှုပြန်ရလာသော ချီယွမ်နတ်ဆိုးဆရာသည် လမ်းတစ်လျှောက် အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကမူ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေရုံသာဖြစ်သည်။

“ဟမ်... အင်အားကြီးတဲ့ ကူညီသူတွေဆိုတာ ဘယ်သူတွေလဲ... အဲဒီသူတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း...” ယီထျန်းယွမ်က သေးငယ်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

စိတ်ညှို့မျက်လုံးဖြင့် လူကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အချက်အလက်များကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မမေးပါက ချီယွမ်နတ်ဆိုးဆရာသည် ထိုအရာများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။

“ဟမ်… အဲဒါက ရေနဂါးအင်ပါယာရဲ့ ဧကရာဇ်ပဲ။ သူတို့က ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ငါတို့ရဲ့အင်အားကို အားကိုးပြီး ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို ဖိနှိပ်ချင်တယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သူတို့က အပြင်က သတင်းအချက်အလက်တွေကို ငါတို့ဆီ ပို့ပေးရမယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို နားထောင်ရမယ်။ သူတို့မသိတာက ရေနဂါးအင်ပါယာဟာ နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့လက်ထဲမှာ အကုန်စုပ်ယူခံရလိမ့်မယ်။ လူသားတွေဆိုတာ အကုန်လုံး မိုက်ရိုင်းတဲ့သူတွေပဲ၊ သေဖို့ပဲကောင်းတယ်...”

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် ချီယွမ်နတ်ဆိုးဆရာသည် သေလိုစိတ်ပင်ဖြစ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လွတ်လပ်စွာ စကားပြောခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းသည် သတင်းအချက်အလက်များကို စူးစမ်းလိုခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်မှသာ နားလည်လိုက်ရသည်။

အခန်း (၇၆၅) ပြီးပါပြီ။