ဇူမုန်၊ ပထမဆုံးသော ဖောက်သည်_၂...

~ဤလျှို့ဝှက်လက်နက်များမှာ ရီဖန်၏ ပစ်မှတ်ပင်တည်း။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ရီဖန်သည် လက်ရှိတွင် အားအကောင်းဆုံးဖြစ်ရာ၊ သူ၏စကားမှာ ဥပဒေပင် ဖြစ်သည်။

ဤတောနက်ကြီးမှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများ

မကျေမနပ်ဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ သူတို့သည်

သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရပေမည်။

အနာဂတ်နှင့်ပတ်သက်၍မူ၊ ရီဖန်သည် ဤပြန်လည်နိုးထလာသော တောနက်ကြီးမှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများနှင့် သူယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။

အခုချိန်မှာ ငွေမရှာရင် ဘယ်အချိန်

ရှာမလဲ။

နေရာအနေအထား တစ်ချက်ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့်၊ ရီဖန်သည် ပန်ကုစကြဝဠာအပြင်ဘက်သို့ ဝုန်းခနဲ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ အခင်းအကျင်းအပြင်ဘက်တွင် ခြေဦးတည့်ရာ လျှောက်နေသော ဇူမုန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဇူမုန်သည် ရီဖန်ကို ခပ်မြန်မြန်ပင် သတိပြုမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သတိအနေအထားဖြစ်သွား၏။

သိထားရမည်မှာ၊ တောနက်ကြီးမှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများအကြားတွင်၊ အားလုံးမှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး သဟဇာတဖြစ်နေကြသည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဇူမုန်တွင် ရန်သူ အတော်များများ ရှိနေခဲ့သည်ကိုပင်။

အကယ်၍သာ ရန်သူ တစ်ဦးဦးက သူ့မတိုင်မီ ပြန်လည်နိုးထလာမည် ဆိုလျှင် ၊ သူ၏ လက်ရှိ

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့်၊ ၎င်းသည် အမှန်ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း၊ သူသည် ရီဖန်၏ အရှိန်အဝါကို မကြာမီပင်

မှတ်မိသွားပါသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကမ္ဘာမကြေ သွေးသောက် ရန်သူတော်ကြီးအချို့နှင့် ကွဲပြားခြားနားနေသည်လေ။ ထိုအခါမှ ဇူမုန် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပါ၏။

ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလူ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာကို ဘာလို့ မမှတ်မိရတာလဲ။

နတ်ဘုရားတို့ရဲ့သုသာန်မှာ သူတို့ရဲ့အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားခဲ့တဲ့ သူတွေထဲမှာ၊ ဒီလိုဖြစ်တည်မှုမျိုး ရှိခဲ့လို့လား။

ထို့ပြင် သူသည် ထိုလူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ လက်ရှိအထွတ်အထိပ်တန်ခိုးရှင်ကြီးတစ်ပါး၊ နှောင်းပိုင်းအဆင့် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဇူမုန် ခံစားနေရသည်။

“ချန်ရီ၊ မိတ်ဆွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။”

ရီဖန်သည် သူ၏ လက်များကို ယှက်ကာ

ဇူမုန်ဘက်သို့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရီဖန်၏ ဖော်ရွေသောသဘောထားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဇူမုန်သည် သူအသုံးပြုရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့သော အသက်ကယ်နတ်ဘုရားလက်နက်ကို တိတ်တဆိတ် လွှတ်ချလိုက်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင်၊

ထိုသူသည် သူ့ကို အခက်အခဲဖြစ်စေရန် ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရ၏။

“ဒီနှိမ့်ချတဲ့သူက ဇူမုန်ပါ၊ ချန်ရီကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။”

ဇူမုန်သည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ တစ်ချိန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ရာ၊ သူ၏နယ်ပယ် ကျဆင်းသွားသော်လည်း၊ သူ၏ဟန်ပန်မှာမူ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

“ဩော်၊ မိတ်ဆွေဇူမုန်၊ တောနက်ကြီးကနေ နိုးထလာတာလား။”

ဇူမုန်ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ရီဖန်သည် သူ တစ်ချိန်က ဖတ်ခဲ့ဖူးသော တောနက်ကြီးဝတ္ထုများမှ ဖုတ်ကောင်တို့၏အရှင်သခင်ကို ချက်ချင်းပင် တွေးတောလိုက်မိသည်။

“ဩော်၊ မင်း ငါ့ရဲ့ တာအိုနာမည်ကို ကြားဖူးတာလား။”

ဇူမုန်၏ မျက်လုံးများမှာ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ၊ ယနေ့ခေတ်မှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများသည် သူ့ကို ဤမျှရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသင့်သည်မဟုတ်ပေ။ သူ မမှတ်မိသော တောနက်ကြီးခေတ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်သလော။

“မိတ်ဆွေဇူမုန်၊ တောနက်ကြီးရဲ့ ပထမဆုံးဖုတ်ကောင်အဖြစ် မိတ်ဆွေရဲ့ကြီးမြတ်တဲ့နာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။”

နောက်ပိုင်းတွင် ဇူမုန်က ဆန္ဒအလျောက် ငွေထုတ်ပေးရန် သေချာစေရန်အတွက်၊ ရီဖန်သည် ချီးကျူးစကားများကို မခြွေတာခဲ့ပေ။

ရီဖန်၏စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊

ဇူမုန်သည် ပို၍ပင် နေကောင်းထိုင်သာရှိသွားပြီး၊ ရီဖန်ကို ရင်ဘတ်ချင်းတူသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် စိတ်လိုက်မာန်ပါ စဉ်းစားမိသွားသည်။

“ချန်ရီ၊ ဒီအမွေအနှစ်နေရာအပြင်ဘက်က အခင်းအကျင်းကို ဘယ်သူ ခင်းကျင်းသွားလဲဆိုတာ မင်းသိလား။”

အမွေအနှစ်မှာ ဇူမုန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးလှရာ၊ သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“အာ၊ ဒီအခင်းအကျင်းလား။ ဒါကို ကျွန်တော်စီစဉ်ထားတာပါ။”

ရီဖန်တွင် ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဇူမုန် အလှည့် မှင်တက်သွားရတော့သည်။

ဒီလူက တောနက်ကြီးက ကျင့်ကြံသူ

တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

အမွေအနှစ်နေရာမှာ အခင်းအကျင်း တစ်ခု ခင်းကျင်းရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။

အဲ့ဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို သူ မသိဘူးလား။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်အမွေဆက်ခံသူသာလျှင် အမွေအနှစ်ကို ရရှိနိုင်သည်ဟူသော စည်းမျဉ်းမှာ သေချာပေါက် ရှိနေသေးသည် — ၎င်းကို လက်ရှိတန်ခိုးရှင်ကြီးများက ချိုးဖောက်၍မရနိုင်ပေ။

အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရယူခြင်းမှလွဲ၍၊ ဤနေရာမှာ အမှန်တကယ်တွင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

“မိတ်ဆွေ ဇူမုန် နားလည်မှုလွဲသွားတယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်ဒီအခင်းအကျင်းကို တည်ဆောက်ထားတာက ဒီအမွေအနှစ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ချည်းပါပဲ။”

ရီဖန်က သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကျယ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဒီဇူမုန်က စကြဝဠာရဲ့ ပထမဆုံးဖုတ်ကောင်ပဲ၊ 'ပထမဆုံး' ဆိုတဲ့ဘွဲ့ကို ထမ်းဆောင်ထားတဲ့ဘယ်သူမဆို ယေဘုယျအားဖြင့် အားနည်းလေ့မရှိဘူး။

ပုဂ္ဂိုလ်က ပိုအားကောင်းလေလေ၊ သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ရတနာတွေက သဘာဝကျကျ ပိုများလေလေပဲ။

ဒီဇူမုန်ကတော့ ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေမှာမဟုတ်လောက်ဘူး။

ရီဖန်၏နှလုံးသားမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဇူမုန်သည်၊ ရီဖန်၏တောက်ပသော အပြုံးကိုကြည့်ရင်း၊ ရုတ်တရက် ကျောချမ်းသွားရလေ၏။

မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ဟု ထင်ရ၏။

“မိတ်ဆွေဇူမုန်၊ အမွေအနှစ်ကို ရှာဖွေနေတာလား။”

ရီဖန်က ဖော်ရွေစွာ မေးလိုက်သည်။

ဇူမုန်တွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း၊ သူသည် သူ၏ခေါင်းကို ငြိမ့်ပြနေဆဲပင်။

သို့သော်၊ သူသိမ်းဆည်းထားခဲ့သော အသက်ကယ်နတ်ဘုရား လက်နက်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထုတ်ယူခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူသည် ယခုမှတွေ့ဆုံခဲ့သော ဤချန်ရီတွင် မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနိုင်သည်ဟု အမြဲခံစားနေရသည်။

“မိတ်ဆွေဇူမုန်၊ ဒီလောက် သတိကြီးနေစရာမလိုပါဘူးဗျာ။”

သူ၏ 'ဖောက်သည်' မှာ မယုံသင်္ကာဖြစ်နေပုံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ရီဖန်က လျင်မြန်စွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီလောက်ခမ်းနားတဲ့အခင်းအကျင်းကြီးကို တည်ဆောက်ထားတာက ခင်ဗျားရဲ့အမွေအနှစ်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပါ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားက အမွေအနှစ်ကို ရယူလိုတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအတွက် နစ်နာကြေးတစ်ချို့ကို ပေးဖို့ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။”

ရီဖန်သည် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်မနှစ်ချောင်းကို အတူတကွ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အန္တရာယ် ပိုမိုနီးကပ်လာလေလေ၊ ရီဖန်၏အပြုံးမှာ ပိုမိုနှစ်သိမ့်ဖွယ်ကောင်းလာလေလေပင်။

ပိုက်ဆံလိုချင်တယ်ဟုတ်လား။

ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အမွေအနှစ်အတွက် မင်းကငါ့ဆီက ပိုက်ဆံတောင်းတယ်ဟုတ်လား။

သူသည် ရီဖန်၏အမူအရာကို ယခင်က မမြင်ဖူးသော်လည်း၊ ရီဖန် တောင်းဆိုနေသော ငွေပမာဏမှာ မည်သို့မျှ မနည်းလှကြောင်းကို သူသိသည်။

ဤခေတ်သည် သူကဲ့သို့သော အဘိုးကြီးတစ်ဦးအပေါ် ဤမျှမလိုမုန်းထားမှုများ ထားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။

ဤနေရာတွင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို တောင်းဆိုရန် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အတွက် သူပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

ဇူမုန် ငြင်းဆန်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ သူသည် တန်ခိုးကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ပိတ်လှောင်ချလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံလိုက်ရသည်။

ဤအရှိန်အဝါ၏ ဖိအားအောက်တွင်၊ သူ၏လက်ထဲမှ အသက်ကယ်လျှို့ဝှက်လက်နက်ပင်လျှင် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှသော စိတ်လုံခြုံမှုခံစားချက်ကို မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ချန်ရီ... မင်းတကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။

ရှေးဟောင်းတောနက်ကြီးခေတ်မှာ

တောင်၊ ဒီလိုလူတစ်ယောက်ကို အားနည်းတယ်လို့ သတ်မှတ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ပြီးတော့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေ ကန့်သတ်ခံထားရတဲ့ ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ...။

ဒီလိုကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မျိုးက အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေရမယ်။

သူမူလက ငြင်းဆန်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော စကားလုံးများမှာ သူ၏လျှာဖျားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ ဇူမုန်သည် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်မျိုချလိုက်သည်။

ဇူမုန်သည် နာကျင်သော အပြုံးတစ်ခုကို အားတင်းကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျုပ်တို့က ချန်ရီကို ဒီလောက်ဒုက္ခပေးမိမှတော့၊ အပင်ပန်းခံကြေးတစ်ခုကို ပေးရမှာပေါ့။”

သူသည် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ၊ ထူထပ်သောစွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသော အနီရောင်သလင်းကျောက်တစ်စက်ကို စိတ်မပါလက်မပါဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သလင်းကျောက်သည် လေဟာနယ်ကိုပင် အရည်ပျော်ကျသွားစေတော့မလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ သာမန် အရာဝတ္ထုတစ်ခု

မဟုတ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ့လက်ထဲမှ အနီရောင် သလင်းကျောက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရီဖန့်လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရီဖန်သည် ၎င်းကို ခေတ္တမျှ အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီး ဤသလင်းကျောက်မှာ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သော ရတနာ

တစ်ခု ဖြစ်ရမည်ကို သိရှိလိုက်သည်။

လုံးဝမဆိုးဘူး။ တကယ်ပဲ၊ ဒီတောနက်ကြီးက တန်ခိုးရှင်ကြီးတွေမှာ ပစ္စည်းကောင်းတချို့တော့ ရှိတာပဲ။

သို့သော်လည်း၊ ဤသေးငယ်သော လက်ဆောင်မှာ ရီဖန်၏စားချင်စိတ်ကို ကျေနပ်စေရန် သိသာစွာ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

“မိတ်ဆွေဇူမုန်၊”

ရီဖန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီနေရာကို နှစ်တစ်သန်းကျော်ကြာအောင် စောင့်ရှောက်ခဲ့ရတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခင်ဗျားရဲ့အမွေအနှစ်ကို ဖျက်ဆီးမှာစိုးလို့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးတောင် ကျင့်ကြံဖို့ မဝံ့ရဲခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အပင်ပန်းခံမှုကို ခင်ဗျား တန်ဖိုးထားရမယ်လေဗျာ။”

သူ၏စကားများမှာ ရှင်းလင်းသော အချက်ပြမှုတစ်ခုပင်။

ပိုပေးရန် ဟူ၍။

ဤအချိန်တွင်၊ ဇူမုန်သည် ရီဖန်မှာ တောနက်ကြီးခေတ်မှ တန်ခိုးရှင်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦးမဟုတ်သည်မှာ သေချာသွားခဲ့သည်။

ထိုတန်ခိုးရှင်ကြီးများတွင် မာနရှိသည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရီဖန်ကဲ့သို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ရတနာ တစ်ခု... နှစ်ခု... သုံးခု။

ရတနာ တစ်ခုချင်းစီမှာ ဤဘဝတွင် ရှာဖွေရန်မဖြစ်နိုင်သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီမှာ ရီဖန်အတွက် အုပ်စိုး

ခြင်း လက်နက် တစ်ခုကို ပုံသွန်းထုလုပ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဇူမုန် စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊

ရီဖန်သည် သူ၏အသက်ကယ်

နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အခင်းအကျင်းအားလုံး ကုန်သွားပြီ။

အမှန်တကယ်ပင်၊ တစ်စက်မျှ

မကျန်တော့ပေ။

ဇူမုန်သည် မူလက သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည့်အခါ မှော်လက်နက်များ ပုံသွန်းထုလုပ်ရန် ၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ အကျိုးအမြတ်အားလုံးမှာ ရီဖန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

“ကောင်းပြီလေ၊ မိတ်ဆွေဇူမုန်၊ ခင်ဗျား အခု ဝင်သွားနိုင်ပါပြီ။”

ဇူမုန်၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ရီဖန်သည် ထိုလူကို ငွေညှစ်ပြီး

သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတစ်ဦးသည် အလွန်အမင်း လောဘမကြီးသင့်ပေ။ သနားကြင်နာမှုသည် ကောင်းမှုတစ်ခုပင်။

အနာဂတ်တွင်၊ မည်သူသိနိုင်မည်နည်း၊ သူသည် ဇူမုန်ကို သူ့ထံသို့ ဖောက်သည်များပိုမိုမိတ်ဆက်ပေးရန် လိုအပ်ကောင်းလိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

တောနက်ကြီးတန်ခိုးရှင်ကြီးတစ်ပါး ဤမျှချမ်းသာကြွယ်ဝလျှင်၊ ပိုများလာလျှင်ကော။ သူသည် ကံကြမ္မာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားပေလိမ့်မည်။

ရီဖန်သည် ရွှေတောင်ကြီးတစ်ခုက သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်နေသည်ကို စိတ်ကူးပုံဖော်နေခဲ့လေပြီ။

ရီဖန် နောက်ဆုံးတွင် လွှတ်ပေးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဇူမုန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် ရီဖန်ကို

ခပ်စူးစူးတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အမွေအနှစ်ကို တောင်းဆိုရန်အတွက် နတ်ဘုရားတို့၏သုသာန်သို့ နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ဝင်ရောက်သွား တော့သည်။

ရီဖန်မှာမူ၊ ထွက်ခွာရန် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။

သူသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် မျောလွင့်နေရင်း၊ သူ၏လက်ထဲမှ အသစ်ရရှိထားသော ရတနာများကို ကစားနေရင်း၊ မည်သို့သောမှော်လက်နက်မျိုးကို ဖန်တီးရမည်ကို တွေးတောနေခဲ့သည်။

ဆယ်နှစ်အကြာတွင်၊ ဇူမုန်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့်အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ ထိုအဆင့်မှ ကျွမ်းကျင်သူ အများစုထက်ပင် အားကောင်းနေသေးသည်။

ဇူမုန်သည် မူလက သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့်

တစ်ပြိုင်နက် ရီဖန်နှင့် ဂရုတစိုက် စကားပြောရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏မဟာသူတော်စင်

အထွတ်အထိပ်ကာလအတွင်း သူခံစားခဲ့ရသည်နှင့်တူညီသော၊ ကြီးမားပြီး ချောက်နက်ကြီးကဲ့သို့သော အားကောင်းသည့်အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီးနောက်၊ ဇူမုန်သည် ထိုနေရာမှာပင် သူ၏သတ္တိကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

ရန်မစတာက ပိုကောင်းတယ်၊ သူ့ကို လုံးဝမယှဉ်နိုင်ဘူး။

တာအိုဘိုးဘေးကြီးက ဒီခေတ်မှာ ဒီလိုတန်ခိုးကြီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကြိုမမြင်ခဲ့ဘူး၊ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာတဲ့ တောနက်ကြီးက တန်ခိုးရှင်ကြီးတွေကိုတောင် လုယက်နိုင်တဲ့ တစ်ယောက်ပေါ့လေ။

“မိတ်ဆွေဇူမုန်၊ မိတ်ဆွေမှာ နိုးထလာတဲ့ တခြားမိတ်ဆွေတွေရှိရင်၊ ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ဒုက္ခခံပေးပါ၊ ကျွန်တော် မိတ်ဆွေကို ညွှန်းခပေးပါ့မယ်။”

ဇူမုန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရီဖန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မိတ်ဆွေချန်ရီအတွက် မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ၊ သေချာပေါက်ပါ။”

ဇူမုန်က အံကို ကြိတ်လျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ငါသာ မင်းကို နိုင်ရင်၊ မင်းကို ငါ ဘယ်လို‌ ဆုံးမမလဲဆိုတာ မင်း တွေ့ရမှာပဲ။