တစ်လွှာချင်းအရေခွံနွှာခြင်း

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ္ဆေကြင်ယာ တော်သည် သွေးအန်လုနီးပါးဖြစ်သွားလေသည်။

“အဲဒါကတော့.. ဒါက အဆင့်တက်လို့ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူးလေ.. အဲဒါ‌ ကြောင့် ယန်ချန်းမြို့တော်မှာဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး အကုန်လုံးကိုဆွဲမသွင်းပါဘူး… ဒါပေမဲ့ ယွိဟောက်ကို ပစ်မှတ်အနေနဲ့ ထားပြီးသွားပြီလေ” ပြောပြီးနောက်တွင် သူမသည် တစ္ဆေကြင်ယာတော်ကို အားတုံ့အားနာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သေးသည်။

“ဘာ.. ဘာ” တစ္ဆေကြင်ယာတော်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တုန်ယင်လာသည်။ သူမက တကယ်ပဲ ယွိဟောက်ကို ဘေးဒုက္ခထဲဆွဲသွင်း လိုက်တာလား။

“မိဖုရား ဒေါသလျော့ပါ ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့လုပ်တာ ပါလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား စိတ်ချပါ.. ကျွန်မက တော်ဝင်နန်းတော်ကို ထည့်တွေးပါ တယ်.. မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခက အားအရမ်းကြီးမှာတော့မဟုတ်ဘူး.. သူ့ အဆင့်က မရဏာသူတော်စင်အထက်ဆိုရင် သေမှာမဟုတ်ဘူး” ရှီမာယူယူ ရှင်းပြလိုက် သည်နှင့် အားလုံး၏မျက်နှာမှ ဖြူဖျော့သွားလေတော့သည်။

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် မိုးပေါ်မှ မိုးကြိုးတစ်လုံးကျလာရာ ထိုနေရာမှာ အမှောင်နန်းတော်ရှိသည့် ဘက်ဖြစ်နိုင်သည်။

“မင်း…” တစ္ဆေကြင်ယာတော်သည် သူမကို ကြိမ်းမောင်းရန်ပင် အချိန် မရှိလိုက်ဘဲ ပျောက်သွားလေသည်။

သူမ မည်သည့်နေရာသွားသည်ကို အားလုံးသိကြသည်။ ယွိဟောက်သည် မည်သည့်အခါမှ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ အဲတော့ သူ မရဏာ သူတော်စင်အဆင့်ရောက်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့ မိုးကြိုးကျလာရင်လည်း သူ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နိုင်မလဲ။

သို့သော် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသည် လူကို ပစ်ချသည်ကို သူတို့သိကြသည်။ ယွိဟောက်သာ ခံနိုင်ရည်မရှိပါက တခြားတစ်ယောက်မှ သူ့အစား ဝင်ခံနိုင် သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် အမှောင်နန်းတော်၌ မည်သည့် အစောင့်မှရှိမနေပေ။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေကြင်ယာတော်သည် မိုးကြိုး ဘေးဒုက္ခခံရန် အမြန်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

အမှောင်နန်းတော်သို့ ဝင်သွားပြီးနောက် သုံးရက်နေမှပင် သူမသည် ယွိဟောက်နှင့်အတူ ထွက်လာနိုင်လေသည်။ မိုးကြိုးထိမှန်သဖြင့် ရလ်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် သူမသည် ထိုနေရာတွင် သုံးရက်နေရသည်။ တစ္ဆေကြင် ယာတော်၏ စိတ်မှာ မည်မျှ မီးတောက်နေမည်ကို သူတို့ တွေးနိုင်ကြသည်။

အားတုံ့အားနာ မျက်နှာထားဖြစ်နေသော ရှီမာယူယူကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက် မည်သို့ပင် စဉ်းစားစေကာမူ တိုက်ဆိုင်မှုတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကျရောက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူမ မိုးပေါ်သို့ ပျံသွားပြီး မိုးကြိုးကို လေထဲတွင်ပင် ဖမ်းပြီး တော်ဝင်နန်းတော်ဆီသို့ ကျမည် ကို တားလိုက်သည်။ ထို့အပြင် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ကာကွယ်ရေးတည် ဆောက်မှုကြောင့် တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်းမှ မည်သူမှ အထိအခိုက်မဖြစ် လိုက်ပေ။ သို့သော် သူတို့ ခေါင်းပေါ်ကျလာသော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို မြင်သော အခါ စိတ်ထဲမှ ကြောက်စိတ်ပျောက်ရန်ကိုပင် အချိန်ယူရသည်။

ပြီးရင် ဒါကို မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသေးသေးလေးလို့ သူမ ပြောလိုက်သေး တယ်။ ကြီးသာကြီးရင်တော့…

သူတို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူတို့သည် သူမနှင့် အဝေးတွင် နေကာ ရှီမာယူယူကို ပြဿနာရှာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူမ ရုတ်တရက် စိတ်ဖောက်သွားလို့ မိုးကြိုးနဲ့ ကစားချင်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။ သူတို့မှာ သူမနဲ့ကစားဖို့ အားမှမရှိတာ။

မိုးပေါ်မှ ရှီမာယူယူသည် ကြောက်လန့်နေသော လူများကိုကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ တစ္ဆေကြင်ယာတော် ပေါ်လာသည်နှင့် ထို လူများသည် အနည်းနှင့်အများ သူမကို ပြဿနာရှာကြမည်ဖြစ်သည်။

သူမ နန်းတော်သို့ဝင်သည်နှင့် သူမကို မည်သူပင် ပြဿနာလာရှာသည် ဖြစ်စေ အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိထားသည်။ သူမ သည် ထိုလူများကို သတိပေးထားသည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့သာ သူမကို ပြဿနာဆက်တိုက်လာရှာပါက သူတို့နှင့်ရှင်းရန် အချိန်ရော စွမ်းအင်ပါမရှိနိုင် ပေ။

သို့သော် သူမကို ပြဿနာအရင်ဆုံးလာရှာသူမှာ ယွိဟောက်ဖြစ်လိမ့်မည် ဟု ထင်မထားပေ။ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်မှာတော့ အံ့ဩစရာဖြစ်သည်။ သူ ငယ်ရွယ်ခြင်းနန်းတော်သို့ ရောက်လာသည်ဟု ကြား ကတည်းကပင် သူမ အစီအစဉ်ဆွဲထားပြီးဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေ ကြင်ယာတော်ရဲ့ အရေခွံကို မခွာနိုင်ရင် သူမ နာမည်ကရှီမာယူယူ မဟုတ်တော့ ဘူး။

“အမှောင်နန်းတော်ကို ပစ်ချတဲ့ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခက အားပြင်းပြီးတော့ ရှီမာယူယူကို ပစ်တဲ့မိုးကြိုးကကျ ဘာလို့ အားနည်းပုံပေါက်နေတာလဲ” အပျို တော်တစ်ယောက်သည် သူမ ရှုပ်ထွေးနေသည့်အရာကို အသံထွက်ပြောလိုက် သည်။

“တကယ်ပဲ အဲလိုပဲ.. အဲဘက်က မိုးကြိုးက ပိုပြီးအားပြင်းသလိုပဲ”

ထိုသို့သတိပြုမိသောအခါ အားလုံးသည် နှုတ်ခမ်းတွန့်မိကြသည်။ ရှီမာယူယူက ဘယ်လိုလုပ် ဘေးဒုက္ခကိုရင်ဆိုင်တာလဲ။ တခြားတစ်ယောက်ကို ပစ်တာသေချာနေတာပဲလေ။ ပြီးတော့ ဒီဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်က သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။ သူမရဲ့ ရန်သူကိုရှင်းတဲ့နေရာမှာ ကူညီပေး လိုက်သေးတယ်။ ဒီအချက်က စဉ်းစားစရာပဲ။

သူမသည် သေးငယ်သောမိုးကြိုးမျှသာဖြစ်သည်ဟု ပြောသော်လည်း အချိန်အတ်ကြသည်။ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ပျောက်သွားမှပင် ရှီမာယူယူ ပြန်လာ သည်။

သူမ၏ အဝတ်များမှာ ကြေမွခြင်းပင်မရှိသည်ကို သူတို့မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် သွားသည်နှင့်မတူဘဲ အပေါ်ထပ်သို့ ကစားရန်သွားသည်နှင့်တူသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမသည် ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ္ဆေမျိုးနွယ်ဝင်ဖြစ်သော်လည်း မိုးကြိုးကို မကြောက်ရွံ့ ပေ။

“ကစားလို့ပြီးပြီလား” တစ္ဆေဘုရင်သည် သူမကိုကြည့်နေသည်။ သူ့အသံ မှာ အလိုလိုက်သံပါသည်။

အပျိုတော်များ၊ မင်းသားနှင့် မင်းသမီးများသည် အကြည့်ချင်းဖလှယ် လိုက်ကြသည်။ တစ္ဆေဘုရင၏ သဘောထားမှာ သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သိ သော်ငြား သူမကို အပြစ်ပေးရန်အစီအစဉ်မရှိသည့်ပုံပင်။

သူသည် သူမ၏ မိခင်ကို အလိုလိုက်သကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် အလို လိုက်သည်။

သူတို့ သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူအကြောင်းကို တွေးလိုက်သောအခါ အားလုံး အတွေးကိုယ်စီဖြစ်သွားကြသည်။

ရှီမာယူယူ နှုတ်ခမ်းဆူလေသည် “ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ကစားတာဖြစ်ရမှာ လဲ ကျွန်မ အရမ်းကြောက်နေတာ”

“တော်ဝင်နန်းတော်မှာ ထပ်ပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် မလုပ်နဲ့တော့” တစ္ဆေ ဘုရင်သည် သူမကို မယုံပေ။ သူမကို ဆူပြီးနောက် ထွက်သွားလေသည်။ သူ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ပွဲကြည့်ရန်လာသူများလည်း အလျိုလျိုထွက် သွားကြသည်။ သူတို့သည် သုံးရက်ကြာပြီးနောက် တစ္ဆေကြင်ယာတော် ပြန် ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို ပြင်ဆင်ရန်ပြန်သွားခြင်းပင်။ သူမ မည်သူ့အပေါ်သို့ ဒေါသပုံချမည်ကို မည်သူမှမသိနိုင်ပေ။

ရှီမာယူယူသည် တစ္ဆေကြင်ယာတော် ထွက်လာသည်နှင့် သူမကို ပြဿနာလာရှာမည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤအချိန်တွင် သူမသည် ရန်လာစရဲမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အချိန်တစ်ခုလောက်တော့ အေးချမ်းနေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားမိလျှင် သူမ၏ ခံစားချက် ကောင်းသွားသည်။

သူမသည် မြေပေါ်သို့ပြန်လာချိန်တွင် ယွိရှီနှင့် တခြားသူများသည် သူမ ကိုဝိုင်းလာလေသည်။

“မင်းသမီးလေး အဆင်ပြေရဲ့လား”

“အဆင်ပြေတယ် ဒီလောက်မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကတော့ ပျော်ရုံလောက်ပဲရှိ တယ်” ရှီမာယူယူသည် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

အာ.. ခုနလေးတင်ပဲ သူမက ကစားနေတာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလိုက်တာ မလး။

“မင်းသမီးလေးက အရမ်းအားကောင်းတာပဲ… တကယ်ပဲ မိုးကြိုးဘေး ဒုက္ခကို မကြောက်ဘူးပဲ”

“နည်းနည်းလောက် မိုးကြိုးအပစ်ခံဖူးရင် အသားကျသွားလိမ့်မယ် တစ်ခါ လောက် မိုးကြိုးအပစ်ခံချင်လား” ရှီမာယူယူသည် သူတို့ကို စိတ်ရင်းနှင့် ကြည့် လေသည်။

“တော်ပါပြီ” အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အဝေးပြေးကြလေသည်။ သူတို့ တွင် သူမကဲ့သို့ ထူးဆန်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်မရှိသဖြင့် မိုးကြိုးကိုပင် တောင့်မခံနိုင် ပေ။ သူတို့အပေါ်သို့ မိုးကြိုးအမှန်တကယ်ကျလာပါက သေလုနီးပါးဖြစ်သွား နိုင်သည်။

“ဟားဟား ဘာမှကြောက်စရာမလိုပါဘူး အစတော့နာတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျတော့လည်း အကျိုးရှိပါတယ်” ရှီမာယူယူ ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးသည် ခေါင်းကို ဗုံတီးခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မင်းသမီးလး ကျွန်မတို့ကိုမစပါနဲ့တော့ ကျွန်မတို့က ဘယ်လိုလုပ် မင်းသမီးလေးနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာလဲ” ယွိရှီသည် ပြုံးပြီးပြောလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်လာသည် “ဒီတစ်ခါတော့ တစ္ဆေကြင်ယာတော်က မင်းသမီး လေးကို သေချာပေါက် ပစ်မှန်ပြန်ထားမှာပဲ.. နောက်ဆိုရင် ဘယ်လိုတွေလုပ် ထွက်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး”

“ဒီကိစ္စမဖြစ်ရင်တောင် သူမက ငါ့ကိုအလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ပါဘူး” ရှီမာယူယူ ပြောလိုက်သည် “ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စဖြစ်သွားတော့ ငါ့ကို ပြောင်ပြောင် တင်းတင်းတိုက်ခိုက်ရဲတော့မှာမဟုတ်ဘူး ငါသာ အပြင်မထွက်ရင် အဆင်ပြေ မှာပါ”

“ဟုတ်တယ် ဒါဆိုရင် မင်းသမီးလေး နန်းတော်ကနေ ထွက်ဖို့ ရှောင်သင့် တယ်”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပဋိပက္ခရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤမတော်တမှုမဖြစ်ပွားလျှင်တောင် တစ္ဆေကြင်ယာ တော်သည် သူမကို အရှင်ထားမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုသော် သူမကို ပြစ်မှား သည် မပြစ်မှားသည်ကို စိုးရိမ်ရန်မလိုပေ။ ယနေ့အဖြစ်အပျက်ပြီးသွားပြီး နောက် သူမ ကောင်းကောင်းစဉ်းစားသွားတော့မည်။ နောက်တစ်ကြိမ် အကျိုး ဖြစ်မဖြစ်ကို စဉ်းစားတော့မည်ဖြစ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့မှာအစီအစဉ်ရှိတယ်” သူမသည် ဆေးတချို့ထုတ်လိုက် သည်။ “ဒါကို အကုန်လုံးကို သောက်ဖို့ဝယ်ပေးလိုက် ပြီးတာနဲ့ ပြန်ပြီး နလန်ထူ ကြပေါ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနန်းဆောင်မှာ လုပ်စရာလည်းမရှိဘူး”

ပြောပြီးနောက် ဘေးနန်းဆောင်သို့သွားပြီး ကမ္ဘာဦးတည်ဆောက်မှုကို ဆက်လက်လေ့လာရန် ပြင်လိုက်သည်။

အရိပ်မည်းနှင့် ဟွမ်တို့သည် သူမ အဆင်ပြေနေသည်ကို မြင်သောအခါ မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ စစ်တုရင်ကိုသာ ဆက်ကစားနေလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ကစားပွဲမှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာကာ အဆုံးသတ်မရှိပေ။ သူတို့ သည် စစ်တုရင်ကစားနေသည်သလား အချိန်ဆွဲနေသည်သလားကိုတော့ မည် သူမှမသိနိုင်ပေ။

“ပျော်ခဲ့လား” ဝူလင်းယူသည် သူမကို စနောက်ပြီး ပြုံးလေသည်။

“မဆိုးပါဘူး တကယ်တော့ နောက်သုံးရက်နေလို့ သူတို့ပေါ်လာရင် ဘယ် လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကြည့်ချင်တာ ဒါပေမဲ့ အဲလောက်ကြီး ပျော်ပြနေ ရင်လည်း လူလာရိုက်မှာစိုးရတယ် အဲဒါကြောင့် လူမသိသူမသိလေးပဲနေမလို့”

အခုမှ လူမသိသူမသိနေမယ်လို့ ပြောရအောင်က… နောက်ကျနေပြီလို့ မထင်ဘူးလား။