ဇာတ်သိမ်းပိုင်းကြီး၊ ဖရိုဖရဲ နယ်မြေ( ၃ ) …

~နတ်ဘုရားလက်နက်များသည် ယခင်ကဲ့သို့ ရှားပါးအဖိုးတန်ခြင်း မရှိတော့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးရန်အတွက် အရင်းအမြစ်အချို့ လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရီမိသားစု၏ လက်ရှိလက်နက်ကိရိယာများကပင် အခြား စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားများစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အုပ်စိုးခြင်းနယ်မြေအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ် ရာပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

ရီကျင်းထျန်၊ ရီကျင်းဟိုင်၊ ရီရှောင်းရှောင်း၊ ရီကျင်းချိုး၊ ဗောဓိဘိုးဘေး အစရှိသည့် ရီဖန်နှင့်အတူ အစောဆုံးကာလများကတည်းက ကြီးပြင်းလာခဲ့သူများအားလုံးနီးပါးသည် အုပ်စိုးခြင်းနယ်မြေအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ဖူရန်စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူတို့သည် ရီမိသားစု၏ တန်ခိုးရှင်များကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် လှိုက်ဖိုခံစားနေရသည်။ ရီမိသားစုသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် သူ့ဘဝ၏ အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ရီမိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်လျှင် လက်ရှိ ရီမိသားစုသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ကူးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ရီမိသားစုသည် တောနက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အင်အားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီနီးပါး ဖြစ်၏။ ထိုအခြေအနေသည် ရီဖန်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမှုမပြုလုပ်ရသေးသည့် အချိန်တွင်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေသည်။

ရီဖန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူတစ်ဦးအနေနှင့် ရီဖန်သည် နှစ်တစ်သန်းကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော်လည်း ရီဖန် မတော်တဆတစ်ခုခုဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဖူရန်စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားကမူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

အတိတ်ကာလကပင် ရီဖန်သည် ထိုမျှ ကြောက်စရာကောင်းခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူသည် မည်မျှပင် သာလွန်နေမည်နည်း။

လက်ရှိ ရီဖန်သည် မည်သည့်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီလဲဆိုသည်ကိုသာ မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။

အုပ်စိုးခြင်းနယ်မြေ၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေကြပြီဖြစ်သော ရီရှောင်းရှောင်း၊ ရီကျင်းဟိုင်နှင့် ရီကျင်းထျန်တို့ကို ကြည့်ရင်း ဖူရန်စစ်မှန်သောနတ်ဘုရား၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရီဖန်သည် မရေမတွက်နိုင်သော အုပ်စိုးခြင်းနယ်မြေ တန်ခိုးရှင်များ တမ်းတနေကြသည့် ထိုတစ်လှမ်းဖြစ်သော ဟုန်ယွမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးပြီလားဟု သူ တွေးထင်မိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဧကရာဇ်ကျွင်း ဦးဆောင်သော တန်ခိုးရှင်အပေါင်းတို့သည် ရီမိသားစု၏ နယ်မြေအပြင်ဘက်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

"ရှေ့မှာ ရီမိသားစုပဲ။ သူတို့ကို အရင်ဆုံး ချေမှုန်းလိုက်ကြစို့၊ ပြီးမှ မူလကျောက်စိမ်းလိပ်ပြာရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘယ်လို သဘောရသလဲ"

ဧကရာဇ်ကျွင်းက မေးလိုက်သည်။

မူလကျောက်စိမ်းလိပ်ပြာ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှေ့တွင် မည်သူမျှ မိမိတို့၏ လောဘကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပေ။ အပေါ်ယံအားဖြင့် သူတို့သည် ဧကရာဇ်ကျွင်း၏ စကားကို သဘောတူဟန်ပြနေကြသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ် မည်သို့ ကြံစည်နေသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။

"ရီမိသားစုတစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ ဒီလောက်အားထုတ်နေစရာလိုလို့လား။ ငါတစ်ကောင်တည်းနဲ့ သူတို့ကို အကုန်လုံး မျိုချပြမယ် စောင့်ကြည့်နေ” ဟုဆိုကာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ကွန်ဖုန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မူလကိုယ်ထည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဧရာမတောင်ပံကြီးများကို ဖြန့်ကျက်ထားသော ကြီးမားလှသည့် ကွန်ဖုန်ငှက်ကြီးသည် ရီမိသားစုကို ခုန်အုပ်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဧရာမ ဖရိုဖရဲခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုက အထက်မှ ဖိချလာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ကွန်ဖုန် လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူသည် ချက်ချင်း ဖရိုဖရဲခေါင်းလောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး မည်မျှပင် ရုန်းကန်နေပါစေ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကွန်ဖုန်သည် အတော်ပင် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခင်းအကျင်းတစ်ခု၏ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသဖြင့် အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်မှာ ကွန်ဖုန်ကို ချုပ်နှောင်ဖိနှိပ်ထားသည့် ‘နောက်ပိုင်း ဝိညာဉ်ရတနာ’ ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သူ အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ် ပိုင်ဆိုင်သော ရတနာ မဟုတ်လော။

"အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်…"

ဧကရာဇ်ကျွင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထူးထူးခြားခြား အရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။

အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ် လုံးဝသေဆုံးသွားပြီဟု သူထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်သည် မသေဆုံးသည့်အပြင် အရင်ကထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းလာခဲ့ပုံရသည်။

"မိန်းမ... ဒီနတ်ဆိုးတွေကို ကိုယ့်လက်ထဲ ထားလိုက်"

အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်၏ သြဇာအာဏာပါသော အသံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ တန်ခိုးရှင်များစွာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တောနက်ကြီး ပြန်လည်နိုးထလာသည့်အချိန်မှာပင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ အပြည့်အဝ နိုးထလာခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်တွင် နတ်ဆိုးဘိုးဘေးအဖြစ် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးတစ်စက်မျှ မရှိတော့ပေ။

ရီမိသားစုတွင် နေရသည်မှာ ကောင်းလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ့်ကြောင့် ဒုက္ခခံပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသို့ ပြန်သွားရမည်နည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရီမိသားစု၏ တန်ခိုးရှင်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ဘိုးဘေးစုန်းမ ဆယ့်နှစ်ဖော်သည် 'မြို့တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ခု ကောင်းကင်နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း' အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရန်သူများ၏ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

ရီမိသားစု တန်ခိုးရှင်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ တန်ခိုးရှင်များစွာသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သေးများပင် ထွက်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

အုပ်စိုးခြင်း၊ အုပ်စိုးခြင်း….

နေရာတိုင်းတွင် အုပ်စိုးခြင်းနယ်မြေ တန်ခိုးရှင်များချည်းသာ ဖြစ်သည်။

အုပ်စိုးခြင်းနယ်မြေ တန်ခိုးရှင်ပေါင်း တစ်ရာအပြည့်…။

ထိုမျှသာမက သူတို့နောက်မှ အဆုံးအစမရှိသော စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားများသည်လည်း သူတို့ကို သွေးကြောင် ချောက်ချားစေခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်မှ လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေသော လူသားမျိုးနွယ်စု တန်ခိုးရှင်များပင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရသည်။

မူလက သူတို့သည် ရီမိသားစု ရှုံးနိမ့်သွားပါက မျိုးဆက်အချို့ကို ကယ်တင်ထိန်းသိမ်းပေးရန် စဉ်းစားထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းအရ ရီမိသားစုသည် မည်သို့မျှ ရှုံးနိမ့်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ရန်သူများကို ကြိုးဖြင့်တုပ်ကာ ရိုက်နှက်တော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေ လေသည်။

"သတ်”

စကားတစ်ခွန်းမျှ အပိုမပြောတော့ဘဲ ရီရှောင်းရှောင်းက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရီမိသားစု၏ ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားကြသည်။

ပြန်လည်ဝင်စားသူများသည် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝကြသော်လည်း အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရလေ၏။ ထိုအခါတွင်မူ သူတို့သည် အားနည်းသည့် လက္ခဏာ မပြနိုင်တော့ဘဲ မိမိတို့၏ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကိုသာ အားကိုး၍ ရင်ဆိုင်နေရတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သေဆုံးထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး!"

ပြန်လည်ဝင်စားသူများထံမှ လက်မခံနိုင်သော ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် ခေတ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ပြီးမှ ဤနေရာတွင် လာရောက်သေဆုံးရမည်ကို မည်သို့မျှ လက်ခံနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်ကျွင်း၏ မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ဖက်မှ အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် လက်မခံနိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်၊ မင်းက တကယ်ပဲ ရီမိသားစုရဲ့ ခွေးလိုကျင့်ကြံနေရတာကို ကျေနပ်နေတာလား" ဟု ဧကရာဇ်ကျွင်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ခွေးလို ကျင့်ကြံနေရတယ် ဟုတ်လား။ တစ်ယောက်အောက်၊ လူသောင်းပေါင်းများစွာ ရဲ့အထက်မှာရှိတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ် သားမက်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားခွင့်က ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းမွန်လဲ မင်း မသိဘူးလား"

အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်က သူ၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ လူငယ်ဘဝမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ကို မှီခိုပြီး နေထိုင်ရတဲ့ အရသာကို ဘယ်သိမလဲ။ ကြိုးစားရုန်းကန်ရတာကိုမှ အဖိုးတန်တယ်လို့ မှားယွင်းမြင်တတ်ကြပါလား၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်ကျွင်း စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ကောင်းပြီလေ၊ အရှေ့ပိုင်းဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ဤသို့ပြောမှတော့ သူ ဘာများ ဆက်ပြောနိုင်ဦးမည်နည်း။

ရီရှောင်းရှောင်း၏

ချည်နှောင်တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဧကရာဇ်ကျွင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်ရွံ့လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြည့်ကာ အော်ငေါက်လိုက်သည်။

" ဟိတ်၊ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး၊ အခုထိ မလှုပ်ရှားသေးဘူးလား။ ဘယ်အချိန်ထိ စောင့်နေဦးမှာလဲ"

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ရီမိသားစုနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသော အရိပ်တစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ထိုအရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီမိသားစုဝင်အားလုံး ချက်ချင်းပင် တပ်လှန့်သွားကြသည်။

ရီဖန်၏ လက်အောက်တွင် ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ယခုအချိန်အထိ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရီမိသားစုသည် မည်သို့ မေ့နိုင်မည်နည်း။