ရာထူးမြင့်မြင့်

ဒိကျဲ့သည် နန်းတော်မှ အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသောအခါ ပြေးသွားပြီး ရှီမာယူယူကို ကာကွယ်ချင်သည်။ သို့သော် ဒိယိမှ သူ့ကိုတားထားသည်။

ဒိယိ ပြောလိုက်သည် “သခင်.. မင်းသမီးယူယူ ကိုင်တယ်နိုင်ပါလိမ့်မယ် ကြည့်လိုက်”

ဒိကျဲ့သည် ခေါင်းမော့ပြီးကြည့်လိုက်ရာ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များ စုဝေး လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်သည် “ဒီကောင်မ လေးတော့ အရှုံးပေးမယ့်သူမဟုတ်ဘူး”

“ဒီအခြေအနေထိရောက်မှတော့ သူ့ကို ဘယ်သူမှရန်မစရဲလောက်တော့ ပါဘူး” တစ္ဆေသခင်သည် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်များကိုမြင်သောအခါ သဘောကျ နေသည်။ ဒီတုံ့ပြန်ချက်က ချဲ့ကားလွန်းတာမဟုတ်ဘူးလား။

“နန်းတော်ထဲက အဖြစ်အပျက်တွေကို စောင့်ကြည့်ထား” ရှီမာယူယူ ဆုံးရှုံးမှုမရှိသည်ကို သိသောအခါ ဒိကျဲ့ စိတ်အေးသွားလေသည်။ သူသည် သူ့ လူများကို ဆက်ပြီးစောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက် တခြားအလုပ်ကိစ္စများ ကို ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။

နန်းတော်အတွင်းမှ သတင်းများပျံ့သွားသောအခါ ဒိကျဲ့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလေသည် “ဖြေရှင်းပုံလှတယ်… ငါ တစ္ဆေကြင်ယာတော်ကို ဒီလောက် အကြာကြီး တိုက်ခိုက်လာတာ.. ဒါပေမဲ့ သူမကို ထိခိုက်အောင် နည်းနည်းမှ မလုပ်နိုင်သေးဘူး.. သူမက နန်းတော်ထဲဝင်လာတာ မကြာသေးဘူး တစ္ဆေ ကြင်ယာတော်ကို အသားတစ်လွှာနွှာပြီးနေပြီ.. ဟားဟားဟား မဆိုးဘူး မဆိုး ဘူး”

“မင်းသမီးက တကယ်ပဲ အားကောင်းတာပဲ” ဒိမျိုးနွယ်တပ်သားများသည် အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။ သူမသည် သူတို့ထက် အများကြီးမသာပေ။

“ဒါပေမဲ့ သခင် မင်းသမီးက တစ္ဆေကြင်ယာတော်ကို ထိခိုက်အောင်လုပ် ပြီး အမှောင်နန်းတော်မှာ သုံးရက်ကြာအောင်နေရအောင်လုပ်ထားတာ… သူမ ထွက်လာတာနဲ့ မင်းသမီးကို လက်စားချေမှာမဟုတ်ဘူးလား” ဒိလျူသည် ရှီမာယူယူ၏ ဘေးကင်းမှုကို စိတ်ပူနေသည်။

“စိတ်မပူနဲ့ အဘိုးရှိနေရင် ဒီပြဿနာက ပျောက်သွားလိမ့်မယ်.. သူမက ရှီမာယူယူကို အချိန်တစ်ခုလောက် ထိရဲမှာမဟုတ်ဘူး.. သူမ တကယ့် မိုးကြိုး ဘေးဒုက္ခကိုရင်မဆိုင်ချင်ရင်ပေါ့” ဒိကျဲ့ ပြောလိုက်သည် “ဒီမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခက တကယ်ကောင်းတာပဲ… အရင်က သူမကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါးပစ်ချတာမြင်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ အသုံးဝင်တဲ့ပုံပဲ.. ယန်ချန်းမြို့မှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ် အပျက်ကို မင်းတို့တွေ မှတ်တမ်းတင်ထားကြလား”

“တင်ထားပါတယ်” ဒိလျူ ပြောလိုက်သည် “အဲတုန်းက ဒိဝူက အကြံပေး တာပါ.. ပြန်လာတာနဲ့ အကုန်လုံးကို ပြောခဲ့ပါတယ်”

“ဒါဆိုရင် အဲဒါကိုကူးရေးပြီးတော့ ဖြန့်လိုက်… ယန်ချန်းမြို့မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အဲလူတွေမြင်ပါစေ.. မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခက ဘာလဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလှုပ်ရှားရင် ဘယ်လိုလဲဆိုတာကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်”

“ပထမဆုံး မှတ်တမ်းလုပ်ထားတဲ့ ကျောက်တုံးကိုယူလာခဲ့ ငါကြည့်ဦး မယ်… ဒီကောင်တွေတော့.. ရှိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ငါ့ကိုမပြကြတာလဲ”

“ဟီးဟီး သခင်က ပြန်လာတာနဲ့ မင်းသမီးကိုသွားတွေ့တာလေ… ကျွန်တော်တို့လည်း ပျော်နေတာနဲ့ မေ့သွားတာ” ဒိလျူသည် ဒိကျဲ့ပေါက်ကွဲ တော့မည်ကို မြင်သည်နှင့် အမြန်ထပ်ပြောလိုက်သည် “မှတ်တမ်းကျောက်တုံး ကို ဒိဝူဆီကသွားယူလိုက်ပါမယ်”

လတ်တလောတွင် တော်ဝင်နန်းတော်မှလူများသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကြောင့် ကြောက်လန့်နေတုန်းပင်ဖြစ်သည်။ အရင်ကဆိုလျှင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ဆိုသည်မှာ ဝေးကွာလွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခုတော့ အနားတွင် ရှိနေသလိုပင်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က သူတို့ ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်မှာ သေးငယ်သော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသာဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ရက်အတွင်းတွင် ယန်ချန်းမြို့တွင်ဖြစ်ခဲ့ သောအဖြစ်များသည် မြို့အနှံ့ပျံ့သွားလိမ့်မည်ဟုထင်မထားပေ။ ထိုကြောက် မက်ဖွယ် မိုးကြိုးနှင့် ကြောက်လန့်ဖွယ်အရှိန်အဝါသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲကို ကြောက်ရွံ့စိတ်များကို ပြည့်သွားစေပြီး ခေါင်းမွေးများထောင်သွားစေသည်။ ထိုနေ့က ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကို ပြန်တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်တော့ ရှီမာယူယူကို ကြောက်စိတ်မှာ အသစ်ပေါ်လာသည်။ သေချာပေါက် သေချာပေါက်ကို သူမကို ရန်သွားစလို့မဖြစ်ဘူး။

သူတို့သည် သူတို့တင် ရန်မစသည်သာမက တခြားသူများကိုလည်း ရန်မစမိစေရန် ပြောကြသည်။ သူမ ဝမ်းနည်းအောင် လုပ်မိလိုက်လို့ မိုးကြိုး ဘေးဒုက္ခနဲ့တွေ့သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့လည်း အဲအထဲမှာ ပါသွားမှာ ပေါ့။

သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သူမကို ပင့်မြှောက်နေကာ အထင်ကြီးနေ ကြပြီး သူမအကြောင်းကို ကြားသည်နှင့် လူကြီးများသည် ဖျော့တော့သွားကြ ပြီး ကလေးများသည် ငိုသည်အထိဖြစ်သည်ကို ရှီမာယူယူ မသိပေ။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်တွင် တစ္ဆေကြင်ယာတော်သည် ယွိဟောက်ကို ဦးဆောင်ကာ အမှောင်နန်းတော်မှထွက်လာသည်။ အပျိုတော်နှင့် တပ်သားမ များသည် ချက်ချင်းပင်ရှေ့ထွက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို တွဲကာ ကိုယ်စီကိုယ်စီ နန်းတော်သို့ ပြန်လိုက်ပို့ပေးကြသည်။

ယွိဟောက်သည် နဂိုကတည်းကပင် အားနည်းသည်။ အမှောင်နန်းတော် တွင် သုံးရက်ကြာနေပြီးနောက်တွင် သူသည် ဆာလောင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မသုံးရသဖြင့် အအေးဒဏ်ကိုခံရသည့် သာမန်လူကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ သူထွက် လာချိန်တွင် ဗိုက်ဆာသလို ရေငတ်ပြီး အေးခဲနေသည်။ သူသည် လုံးဝပင် အားနည်းသည်။

သူ့တစ်ဘဝလုံးတွင် ဤကဲ့သို့ အပြစ်ပေးမခံရဖူးပေ။

သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းက အခြေအနေနှင့်ယှဉ်လျှင် သူ ကောင်းလာ ပြီဖြစ်သည်။ ထိုသုံးရက်လုံးလုံး ညှဉ်းပန်းခံရသည်မှာ တစ္ဆေကြင်ယာတော်သာ ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် ယွိဟောက်ကို မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှကယ်ရန်ဖြစ်သည်။ သူမ သည် အားကောင်းသော်လည်း ထိုအရာသည် ကောင်းကင်၏ မိုးကြိုးဖြစ်နေ သည်။ မိုးကြိုးထိမှန်ပြီးနောက် သူမသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကြောင့် ဖြစ်သည့် ဒဏ်ရာများမှာ သာမန်ဆေးများ နှင့် ကုသ၍မရပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ထိုဒဏ်ရာများရခဲ့ပြီး အမှောင်နန်းတော်တွင် သုံးရက်ကြာအောင်နေခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အခြေအနေမှာ ထင်မှတ်ထားသည့် အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံး ထိုသတင်းပျံ့သွားသည်ကို သိပြီးနောက် သူမသည် ပို၍ပေါက်ကွဲလေသည်။ ယွိဟောက် ရှီမာယူယူကို သတ်ချင်နေသည် ကိုသာမက သူမပါ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခခံရသည့်အကြောင်းပါ သိနေကြသည်။ သူမ သည် ယွိဟောက်ကိုကယ်ရန်အတွက် သူမကိုယ်သူမ ဆိုးဝါးသည့်အခြေအနေ ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်ကိုပင် သိကြသည်။

ထိုကိစ္စမှာ တစ်ကြောင်း.. ထိုလူများသည် ယန်ချန်းမြို့တွင် မိုးကြိုး ဘေးဒုက္ခကိုမြင်ခဲ့သဖြင့် ရှီမာယူယူကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ သူမသာ ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားလျှင် ပြည်သူများ၏ ဒေါသကိုပင် ရန်စသလိုဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်တွင်တော့ သူမကို ထိရန်နည်းလမ်းမရှိသေးပေ။

သူမသည် ဇာမဏီသလ္လင်တော်ပေါ် လှဲလျောင်းရင်း ဒေါသထွက်လွန်း သဖြင့် လက်သည်းကိုပင် ချိုးမိလိုက်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့ သနားစရာ အဖြစ်မျိုး မည်သည့်အခါကမှ မဖြစ်ဖူးပေ။ ဒါတွေအကုန်လုံးက အဲကောင်မ ကြောင့်ဖြစ်တာပဲ။

“မိဖုရား ဒေါသကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အထိခိုက်မခံပါနဲ့” တစ္ဆေကြင်ယာ တော်၏ အပျိုတော်ခေါင်းဆောင် ဟဲ့ရှန်အန်းသည် သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးလေ သည် “အဲဒီရှီမာယူယူက မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို လှုံ့ဆော်ရင်လှုံ့ဆော်နိုင်မယ်.. ဒါပေမဲ့ သူမက အခုမှသွေးမခြောက်သေးတဲ့ ကလေးသာသာပါပဲ.. သူမ လုပ်နိုင် တာအများကြီးမရှိပါဘူး”

“အဲလိုမျိုး အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ဟာတွေက ငါ့ဘဝမျာ အကြီးဆုံးပြဿနာ ပဲ” တစ္ဆေကြင်ယာတော် ဒေါသထွက်နေသည် “ငါ ဒီလိုမျိုးလှဲမနေနိုင်ဘူး ငါ သူမကို မသတ်နိုင်ရင် ငါ့စိတ်ထဲက ဒေါသကို ဘယ်တော့မှဖြည်ဖျောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး.. ငါက ဒူအာကိုလည်း သေစေခဲ့တယ်”

“မိဖုရား ကလေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာကို အပျက်မခံ ပါနဲ့” မြစ်ပြာသည် အပြင်မှလျှောက်ဝင်လာသည်။ သူသည် သူမ၏ ဖြူဖျော့နေ သော မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ မျက်ခုံးများအသာကြုတ်သွားလေသည် “ဘယ် လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်ကြီး ဒဏ်ရာရသွားတာလဲ”

“မိဖုရားက မင်းသားလေး မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခခံရမှာကို ကာကွယ်ပေးပြီး အမှောင်နန်းတော်မှာ သုံးရက်ကြာအောင် နေခဲ့တာ.. အဲကတည်းက နလန်ထူ နေတာ.. သူမ ထွက်လာတော့ ပိုပြီးဆိုးသွားတာ” ဟဲ့ရှန်း ပြောလေသည်။

“အဲဒီရှီမာယူယူ” မြစ်ပြာ၏ မျက်လုံးများသည် ရဲရဲတောက်သွားသည် “သူမကို အရှင်ထားလို့မရတော့ဘူး”

“ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ” ဟဲ့ရှန်း မေးလိုက်သည် “ကျွန်မတို့ အခုဘာမှလုပ် မရဘူး”

“ငါသိပါတယ်” မြစ်ပြာပြောလိုက်သည် “သူမက တော်ဝင်နန်းတော်ထဲ ရောက်နေတော့ ဘာမှလုပ်မရဘူး ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာလည်း တစ်သက်လုံးနေလို့ မရဘူးလေ.. သူမ ထွက်လာတာနဲ့ သူမ အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာ ဘယ်သူသိ မှာလဲ”

“မင်းမှာ အကြံရှိလား” တစ္ဆေကြင်ယာတော် မေးလိုက်သည်။

“ယွိခဲ့လော့ရဲ့ အရင်အပျိုတော်တွေနဲ့ တပ်သားတွေနဲ့ သူမက ဆက်ဆံ ရေး ကောင်းတယ်လို့ကြားတယ်” မြစ်ပြာမေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်” ဟဲ့ရှန်း ခေါင်းညိတ်လေသည် “မင်းသားလေးက သူမ နန်းဆောင်ကလူတွေကို ရိုက်တော့ သူမက မင်းသားလေးကိုတောင် ရိုက်လိုက် သေးတာ”

“ဒါဆိုလွယ်သွားပြီ.. တာဝန်လုပ်ဖို့ သွားခဲ့တဲ့ ယွိခဲ့လော့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်နဲ့ အပျိုတော်တွေတချို့ ပျောက်သွားတာကို မှတ်မိသေးတယ်.. ကြည့်ရတာ သူတို့ကို တခြားတစ်ယောက်က ဖမ်းသွားတဲ့ပုံပဲ.. အဲလူတွေကိုရှာပြီး သတင်း လွှင့်လိုက်ရင် သူမ သေချာပေါက် နန်းတော်ထဲကထွက်လာလိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့ သူမက မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို လှုံ့ဆော်နိုင်တယ်.. ကျွန်မတို့ လူတွေ ဘယ်လောက်လွှတ်လွှတ် အသုံးမဝင်ဘူး” ဟဲ့ရှန်း ပြောလိုက်သည်။

“အဲလူတွေက အသုံးမကျတဲ့ဟာတွေပါ.. ဒီတစ်ခါလှုပ်ရှားရင် အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေပဲ သုံမးယ်.. သာမန်လူက ဘယ်လိုလုပ် ကျေနပ်စေ မှာလဲ” မြစ်ပြာသည် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

အောက်မှလူများကို စဉ်းစားကြည့်ပြီး တစ္ဆေကြင်ယာတော်သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသွားပြန်သည် “ဒါဆိုလည်း မင်းကိုပဲ အပ်ထားလိုက် တော့မယ်”

“စိတ်မပူပါနဲ့ မိဖုရားရဲ့ကိုယ်စား လက်တုံ့ပြန်ပေးပါမယ်” မြစ်ပြာသည် သဲ့သဲ့ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။

ဟဲ့ရှန်းသည် သူ့အပြုံးကို မြင်သည့်အချိန်တိုင်း ရူးသွားချင်မိသည်။ သူ့ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့လာခဲ့သော်လည်း သူ့အပြုံးကိုတော့ သူမ အောင့်မခံ နိုင်ပေ။ သူသည် တစ္ဆေကြင်ယာတော်အတွက်ကိုသာ ပြုံးပြသည်မှာတော့ နှမြောဖွယ်ကောင်းလှသည်။

မြစ်ပြာသည် တစ္ဆေကြင်ယာတော်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ပြောလိုက် သည် “အနည်းဆုံးတော့ ပင်မအကြောကိုမထိဘူး.. ကောင်းကောင်းအနားယူ ပြီးတော့ အဲဒီကိစ္စ‌တွေကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပါ.. ဒါပေမဲ့ မင်းသားလေးကို တော့ ကောင်းကောင်းသင်ပေးရတော့မယ်.. သူအလောတကြီး လုပ်လိုက်လို့ ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် မိဖုရားလည်း ဒီလောက်ခံစားရမှာမဟုတ်ဘူး”