အသေအပျောက်အများဆုံးအရာမှာ မမြင်နိုင်သော အတွေးလွန်ခြင်း

လူရှင်းသောနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီး ကြည့်ပါဦး အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု"

"ဒါက မင်းမနေ့ကပြောတဲ့ အံ့အားသင့်စရာလား"

သူ၏အကိုကြီးမျက်လုံးထဲမှ အနည်းငယ်အားမလိုအားမရဖြစ်နေသော အကြည့်ကိုမြင်သောအခါ ဝူချင်းစစ်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေရဲ့စကားထဲက ဝှက်ဖဲတွေကို အကိုကြီးလို တစ်ရက်တည်းနဲ့ အကုန်ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ ဒါကြောင့် ဒီအစားထိုး အံ့အားသင့်စရာနဲ့ပဲ ကျေနပ်လိုက်ရတယ် ဒါပေမဲ့ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါ အကိုကြီး အကိုကြီးသဘောကျမှာကို ကျွန်တော် အာမခံတယ်"

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင်တော့ ငါလည်း မျှော်လင့်ထားလိုက်မယ်"

ကျန်းပေရန်သည် ဘူးကိုယူကာ အဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

"အိုး ဒါက"

ဘူးအတွင်းမှ အဖြူရောင်ပန်းပွင့်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အံ့အားသင့်သွားဟန်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

"အရွက်တွေက ထူထပ်စွာစုနေပြီး ဝါဂွမ်းလုံးတွေလို ပုံသဏ္ဌာန်ရှိတယ် အမွေးထူတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အတွင်းမှာ အခန်းငယ် ဆယ့်ခြောက်ခန်းနဲ့ လုံးဝိုင်းတဲ့ဝတ်မှုန်စေ့တွေ ဒါက ဆေးဘက်ဝင်အပင်အားလုံးရဲ့ဘုရင် ဆေးဝါးတွေရဲ့ အထွတ်မြတ်ဆုံးရတနာလို့ ချီးကျူးခံရတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ဝါဂွမ်းပွင့်နှင်းကြာများ ဖြစ်နေမလား"

"အကိုကြီးက အကိုကြီးပါပဲ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မှတ်မိသားပဲ ဟုတ်ပါတယ် ဒါက ဝါဂွမ်းပွင့်နှင်းကြာပါပဲ"

"ဒါက ဝိညာဉ်ဆေးပင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲတောင် ပါဝင်နိုင်တဲ့ အလွန်ရှားပါးတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ မင်းဘယ်ကရတာလဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ကို လက်ဆောင်ပေးတာပါ သူပြောတာက ကျွန်တော် အခုမှ အနက်ရောင်သခင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းထားတာဆိုတော့ ဒီဝါဂွမ်းပွင့်နှင်းကြာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်တဲ့"

"အင်း ဝါဂွမ်းပွင့်နှင်းကြာက အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာစေပြီး အသက်စွမ်းအားကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတဲ့ အာနိသင်ရှိတယ် ဂိုဏ်းချုပ်က တော်တော်လေး စဉ်းစားပေးတာပဲ"

ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ဘူးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါလည်း အမူအကျင့်လုပ်မနေတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်မယ် ငါဆေးလုံးတချို့ဖော်စပ်ပြီး မင်းကိုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ခွဲပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုကြီး"

ဝူချင်းစစ်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထပ်ပြောသည်။

"အိုး ဟုတ်သားပဲ ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ်ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးလိုက်သေးတယ်"

ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ပြောတာက ဒီအမိန့်ပြားနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်ဈေးထဲက လေလံပွဲရုံထဲကို ဝင်နိုင်တယ်တဲ့ မနက်ဖြန်ကျရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့မွေးနေ့ကို တစ်ရက်ကြိုပြီး ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ရှားပါးရတနာတချို့ကို လေလံတင်ရောင်းချမယ်လို့ ကြားတယ် အကိုကြီး စိတ်ဝင်စားလား"

"လေလံပွဲရုံ ဟုတ်လား စိတ်ဝင်စားတာပေါ့ ဘယ်အချိန်စမှာလဲ"

"ရွှီအချိန် (ည ၇ နာရီ မှ ၉ နာရီ)"

"မင်း မနက်ဖြန် ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကို သတင်းပို့ရဦးမှာလား"

"မပို့ရဘူး ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် နောက်ဆုံးနေ့မှာ အနားယူဖို့ သူကပြောထားတယ်"

"ကောင်းတယ် ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန် စီအချိန် (မနက် ၉ နာရီ မှ ၁၁ နာရီ) မှာ မင်းရဲ့ လောကီရုပ်ဖျက်ဝတ်စုံကိုဝတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဈေးအပြင်ဘက်မှာ ကိုယ့်ကိုစောင့်နေ ကိုယ်ဝင်ပြီး လေ့လာကြည့်ရှုမယ်"

လျှို့ဝှက်ဈေးဟုခေါ်သောနေရာသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက်သာ သီးသန့်ဖွင့်လှစ်ထားသော ကုန်သွယ်ရေးဈေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုလေ့ကျင့်သူများသာ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ထိုသို့သောဈေးတစ်ခုကို လည်ပတ်နိုင်ရန်အတွက် အင်အားကြီးသောအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိရန် လိုအပ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက လုယက်သတ်ဖြတ်မှုများက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်ပွားနေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်အတွင်းတွင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ပေးမှုအောက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဈေးသည် အစည်ကားဆုံးဖြစ်ပြီး အခြားနေရာများတွင်တွေ့ရသည်ထက် များစွာသာလွန်သော ရတနာများ ရှိသည်။

ကျန်းပေရန်သည် လွန်ခဲ့သောရက်များအတွင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများဖြင့် အလုပ်များနေခဲ့ပြီး သွားရောက်လည်ပတ်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ယခု ပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သောကြောင့် လက်လွှတ်ခံရန် အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်းချိုးယောင်၏အခန်းထဲတွင် ယွီညီအစ်မသုံးယောက်သည် သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် လျိုဇီဂျင်းကို ညည်းညူနေကြသည်။

"အစ်မ ဇီဂျင်း အကိုကြီးက ကျွန်မကို ချက်ချင်းပဲတွေ့သွားပြီး ကျောက်တုံးနဲ့တောင် ပစ်လိုက်သေးတယ် ကျွန်မတော့ တကယ်ကို လန့်သွားတာပဲ"

"မြောင်မြောင်တစ်ယောက်တည်းမှ မဟုတ်တာ အကိုကြီးက ငါတို့သုံးယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း တွေ့သွားတာ"

"တိမ်တိုက်အသက်ရှုခြင်းသိုင်းက သိပ်ပြီးတော့ အသုံးမဝင်ဘူးထင်တယ်"

ညီအစ်မသုံးယောက်ကို ခဏတာနှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် လျိုဇီဂျင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တိမ်တိုက်အသက်ရှုခြင်းသိုင်းကို အထင်ကြီးလွန်းမိတဲ့ အစ်မရဲ့အမှားပါ မင်းတို့ကို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ပြီ"

အနီးအနားတွင် နားထောင်နေသော ဖန်းချိုးယောင်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတော့ အစ်မဇီဂျင်းက သိုင်းကို အထင်ကြီးလွန်းတာမဟုတ်ဘူးထင်တယ် အဲ့ဒီအစား အကိုကြီးကို အထင်သေးလွန်းသွားတာ"

ဒီစကားများက လျိုဇီဂျင်းနှင့် ယွီညီအစ်မသုံးယောက်ကို ခဏတာ မှင်သက်သွားစေသည်။

သို့သော် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် လျိုဇီဂျင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အကိုကြီးက ကိစ္စတော်တော်များများမှာ ကျွမ်းကျင်နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက တကယ်ပဲ ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်မှာပဲရှိတယ်လို့ စောင့်ရှောက်သူယွီက အစ်မကိုပြောပြခဲ့တယ်"

"ခန်းမသခင်တော်တော်များများကတောင် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်ပြီးပြီ အမှားအယွင်းမရှိသင့်ဘူး"

"ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်"

ယွီညီအစ်မသုံးယောက်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏အကိုကြီးထံမှ အကြည့်တစ်ချက်ကပင် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်စေခဲ့သည်ကို ပြန်အမှတ်ရမိသောအခါ သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

"ငါတို့တော့ မယုံဘူး"

ဖန်းချိုးယောင်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီကတောင် အတည်ပြုထားမှတော့ အကိုကြီးရဲ့ကျင့်ကြံမှုက တကယ်ပဲ ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်မှာ ရှိရမယ် ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ တစ်ခုခုထူးခြားတာရှိတယ်လို့ ကျွန်မတော့ ခံစားနေရတုန်းပဲ"

ဒါကိုကြားသောအခါ ယွီညီအစ်မသုံးယောက်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

"အခုမှပြောရရင် အကိုကြီးက ငါတို့ရှေ့မှာဆို ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘူးလို့ ခံစားရတယ်"

"ဟုတ်တယ် ငါတို့ရှေ့မှာ သူပြုမူတဲ့ပုံစံက သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့် တပည့်တစ်ယောက် ပြုမူသင့်တဲ့ပုံစံ လုံးဝမဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို အကိုကြီးက တကယ်တော့ ငါတို့ကို အများကြီး ယုံကြည်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား"

သူတို့၏စကားများကို စဉ်းစားပြီးနောက် လျိုဇီဂျင်းက တွေးတောလိုက်သည်။

"အင်း ဒါကလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ကြီးကျယ်သော ဖွင့်ဟတွေ့ရှိမှုတစ်ခုကို ကြုံလိုက်ရသလို ခံစားမိသော ယွီညီအစ်မသုံးယောက်သည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ယွီကွေ့ရွှေသည် ဘယ်ကမှန်းမသိသော မှန်ဘီလူးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ညာဘက်မျက်လုံးတွင် ကပ်၍ လျိုဇီဂျင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မဇီဂျင်း အကိုကြီးမှာ ငါတို့ကိုပါ ပါဝင်ပတ်သက်စေမှာစိုးလို့ အဝေးမှာနေပြီး ကာကွယ်ပေးနေရတဲ့ ဖွင့်ဟမပြောနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခုများ ရှိနေမလား"

"ဒါက အရမ်းဖြစ်နိုင်တာပဲ အစ်မ"

ဘယ်လိုမှန်းမသိ သားရေဦးထုပ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူဆောင်းလိုက်သော ယွီကွေ့ကျွေးက ဝင်ပြောသည်။

"အကိုကြီးက ငါတို့ကို တွန်းထုတ်နေတာမဟုတ်ဘူး သူက ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတာ"

ယွီကွေ့မြောင်အလှည့်ရောက်သောအခါ သူမသည် သူမ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အကြာကြီး မွှေနှောက်ရှာဖွေသော်လည်း သရုပ်ဆောင်ပစ္စည်းအဖြစ် သင့်တော်သောအရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သစ်မွှေးပန်းကိတ်မုန့်တစ်တုံးကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"အကိုကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေက တကယ်ကို များပြားလာပြီ"

"ငါတို့ အရမ်းသိချင်နေပြီ"

ညီအစ်မသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ချဲ့ကားထားသော သရုပ်ဆောင်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် လျိုဇီဂျင်းသည် သူတို့၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုက တော်တော်လေးဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကိုကြီးကဲ့သို့ ထူးချွန်သောသူတစ်ယောက်က ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် လုံးဝမထင်မရှား ဖြစ်နေခြင်းက ယုတ္တိမတန်ချေ။

"ငါသိပြီ"

ဖန်းချိုးယောင်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ရာ ကျန်လေးယောက်ကို လန့်သွားစေသည်။

"အကိုကြီးက အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခုခုက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တရားမဝင်သားတစ်ယောက်ဆိုရင်ရော သူ့ကို အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်နေကြလို့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှာ နာမည်တုနဲ့ ပုန်းအောင်းနေတာဖြစ်နိုင်တယ် ပြီးတော့ အစအနမဖော်မိအောင် သူက အရမ်းကို သတိထားနေရတာ"

"ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"ကျွန်မ ကျွန်မ ကျွန်မလည်း တစ်ခုရှိတယ်"

ယွီကွေ့မြောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ထောင်လိုက်သည်။

"အကိုကြီးက တကယ်တော့"

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ငါးယောက်သည် ဂိုဏ်းချုပ်၏လျှို့ဝှက်ချစ်သူမှမွေးသောသားမှသည် ထွက်ပြေးလာသော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအထိ အရိုင်းဆန်သော သီအိုရီများဖြင့် တစ်ညလုံး အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိကျသောကောက်ချက်တစ်ခုကို မရရှိခဲ့ပေ။

သူတို့၏ အလွန်အကျွံ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသော ယွီညီအစ်မ သုံးယောက်သည် စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ကျကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"အကိုကြီးက တကယ်ကို ပဟေဠိဆန်တဲ့သူပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါတော့ သူက ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်လို့ပဲ ထင်တုန်းပဲ"

"ငါကတော့ သူက တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ သူကောင်းမျိုးနွယ်တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ ငါ့သီအိုရီကိုပဲ ဆက်ကိုင်စွဲထားမယ် သူ့မှာ အဲ့ဒီလို မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဟိတ်ဟန်မျိုး ရှိတယ်"

လျိုဇီဂျင်းက ရယ်မောကာ သူတို့၏ပါးပြင်လေးများကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

" ခန့်မှန်းချက်တွေ တော်လောက်ပြီ သွားအိပ်ကြတော့ မနက်ဖြန် ငါတို့ ချိုးယောင်နဲ့ လျှို့ဝှက်ဈေးကို သွားကြမယ်"

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းမော့လာကာ မေးလိုက်ကြသည်။

"အစ်မဇီဂျင်း အကိုကြီးရဲ့ တကယ့်အထောက်အထားက ဘာဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ"

"သူက ဘာလို့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှာ နေတယ်လို့ ထင်လဲ"

"အကိုကြီးက တစ်နေ့နေ့မှာ သတိမပေးဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်လို့ ထင်လား"

လျိုဇီဂျင်းက ပြုံးကာ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အစ်မရဲ့ခန့်မှန်းချက်လား အကိုကြီးက ခန်းမသခင်တွေတောင် တိုင်းတာလို့မရနိုင်လောက်အောင် ကျင့်ကြံမှုမြင့်မားလွန်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သခင်ကြီးတစ်ယောက်ပဲ"

"ဝိုး"

ညီအစ်မသုံးယောက်၏ မျက်လုံးများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်ပသွားကြသည်။

"အစ်မဇီဂျင်းဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ တကယ့်ကို ရဲရင့်တဲ့ သီအိုရီပဲ"

"တော်ပြီ တော်ပြီ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တော်လောက်ပြီ အိပ်ရာဝင်ကြတော့ မနက်ဖြန် ငါတို့ စောစောထရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

သူတို့၏အဖြေကို အသံဆွဲ၍ ဖြေလိုက်ကြပြီး ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ထွက်ခွာရန် ထရပ်လိုက်စဉ် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ဓားကိုပိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေသော ဖန်းချိုးယောင်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ လျိုဇီဂျင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ လျိုဇီဂျင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး တိတ်တဆိတ်လျှောက်သွားကာ ဖန်းချိုးယောင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ ချိုးယောင်"

"အစ်မ ဇီဂျင်း"

"အိုး မဟုတ်သေးဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖန်းချိုးယောင်၏ နီရဲနေသောမျက်လုံးများနှင့် ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို မြင်သောအခါ လျိုဇီဂျင်းသည် ဘာက ဒီရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြစ်စေသည်ကို မသိဘဲ သူမကို နှစ်သိမ့်သောပွေ့ဖက်မှုတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

လျိုဇီဂျင်း၏ အာမေဋိတ်သံကိုကြားသောအခါ ယွီညီအစ်မသုံးယောက်သည် ဖန်းချိုးယောင်၏ စိတ်ထိခိုက်ပြိုလဲမှုကို အတူတူပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

သူတို့ ခုနက ဝမ်းနည်းစရာတစ်ခုခုကို ဆွေးနွေးမိလိုက်ကြလို့လား။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ပြောပြ"

လျိုဇီဂျင်းက ဖန်းချိုးယောင်၏ကျောကို ပုတ်ရင်း ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

သူမ၏မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ဖန်းချိုးယောင်က ရှိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းက သခင်လေးနဲ့တွေ့တုန်းက အကိုကြီးက သူ့ရဲ့ငယ်ဘဝက ဘယ်လောက်ခက်ခဲခဲ့လဲဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းတော်တော်များများကို ပြောပြခဲ့တာကို မှတ်မိလား"

"အဲ့ဒီတုန်းက သူက အရူးတွေနဲ့ ငတုံးတွေပဲ ယုံလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူပြောတာတွေက အမှန်တရားဖြစ်နိုင်လောက်တယ်လို့ ငါထင်တယ် သူတကယ်ပဲ အများကြီး ခံစားခဲ့ရမှာပဲ ဒါပေမဲ့ သူဘယ်သူ့ကိုမှ အားမကိုးခဲ့ဘူး အဲ့ဒီအစား သူက တခြားသူတွေကို အများကြီးကူညီပေးခဲ့တယ် သူက တကယ် တကယ်ပဲ ဟင့် ဟင့်"

ဖန်းချိုးယောင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ငိုရှိုက်လိုက်သောအခါ လျိုဇီဂျင်းက သူမကို အမြန်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ငါတို့က အရိုင်းဆန်တဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ လုပ်နေကြတာပါ ဘာတစ်ခုမှ အတည်မပြုရသေးဘူး မင်းကိုကြည့်ပါဦး ဒီလိုငိုနေတာ မနက်ဖြန် လျှို့ဝှက်ဈေးမှာ အကိုကြီးအတွက် ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင် ဘယ်လိုသွားရွေးတော့မလဲ"

ယွီညီအစ်မသုံးယောက်ကလည်း ဖန်းချိုးယောင်ကို နှစ်သိမ့်ရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူတို့ အကိုကြီးအတွက် သီအိုရီထုတ်ခဲ့သော နောက်ကြောင်းဇာတ်လမ်း အားလုံးသည် ဝမ်းနည်းစရာများသာဖြစ်ပြီး တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုဆိုးရွားလှသည်။

ဖအေတူမအေကွဲအစ်ကို၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများက အမဲလိုက်ခံရခြင်း၊ မိထွေး၏လူမိုက်များက ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်း၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်အဖေ၏လူများက လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း

"အကိုကြီးက တကယ်ပဲ ဘဝကြမ်းခဲ့တာပဲ"

နောက်ခံတွင် ဖန်းချိုးယောင်၏ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းငိုရှိုက်သံများနှင့်အတူ ညီအစ်မသုံးယောက်သည် မကြာမီ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"တော်ကြတော့"

လျိုဇီဂျင်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။