ထိုလူ ဘယ်လောက်တောင် အရည်အချင်းရှိသလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ

"အစ်မ ဇီဂျင်း အစ်မ ဇီဂျင်း"

"ဒီမှာ ဒီမှာ"

"ဒီနေရာက အရမ်းစည်ကားတာပဲ"

လျှို့ဝှက်ဈေးအတွင်းတွင် ယွီညီအစ်မသုံးယောက်သည် လှောင်အိမ်ထဲမှ လွှတ်ပေးလိုက်သော ငှက်ငယ်သုံးကောင်ကဲ့သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံသန်းလှုပ်ရှားနေကြသည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သူတို့အတွက် အပန်းဖြေရန် စည်ကားသောနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အကိုကြီးက မည်သည့်ပစ္စည်းများကို ပိုနှစ်သက်မည်ကို အသည်းအသန် စဉ်းစားရင်း ဈေးဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဖန်းချိုးယောင်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး လျိုဇီဂျင်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ အသုံးဝင်တာမရှိရင် ဟိုဘက်ကနေရာကို သွားကြည့်ကြရအောင်"

သက်ပြင်းချရင်း ဖန်းချိုးယောင်သည် ခေါင်းမော့ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အကိုကြီးသည် အရာအားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း သူ၏ဝါသနာအားလုံးထဲတွင် သူအနှစ်သက်ဆုံးတစ်ခုတော့ ရှိရမည်ဟု သူမခိုင်မာစွာ ယုံကြည်သည်။

ထိုအရာက ဘာလဲဆိုတာကို သိရှိနိုင်ရန် သူမ တစ်ညလုံး ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားခဲ့ရ၏။

...

အသင်းများစုဝေးရာနယ်မြေသို့ ရောက်သောအခါ ညီအစ်မသုံးယောက်သည် လူအုပ်များဖြင့်ဝန်းရံနေသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအသင်းအမျိုးမျိုးကို ကြည့်ရှုရင်း နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြန်သည်။

ဖန်းချိုးယောင်မှာမူ ပို၍အာရုံစိုက်နေသည်။

သူမသည် သူမနှင့်အနီးဆုံးဖြစ်သော ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းကို ချက်ချင်းပင် တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသည် အကိုကြီး၏ဝါသနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမသိသည်။

ပြီးတော့ သူက ထိုသို့အစွမ်းထက်သော ဆေးလုံးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးကမ်းနေပုံကို ထောက်ရှုလျှင် ၎င်းသည် သူအနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

သူမ၏ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုရင်း ဖန်းချိုးယောင်သည် လျိုဇီဂျင်းကို အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ ဇီဂျင်း ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းကို သွားကြည့်ကြရအောင် သူတို့ဆီမှာ ရောင်းစရာ အိုးကောင်းကောင်းတွေ ရှိနိုင်တယ်"

လျိုဇီဂျင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး အဝေးရှိ ယွီညီအစ်မများဘက်သို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟိုဟိုဒီဒီပြေးမနေကြနဲ့တော့ ဒီကိုလာခဲ့ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ထိုသို့ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုက ဖြတ်သွားဖြတ်လာအချို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး အားလုံးက လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။

ခဏတာမျှ အကြည့်တိုင်းသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူငါးယောက်စလုံး မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူတို့၏ ကျက်သရေရှိမှုနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်အလှကို ဖုံးကွယ်ထား၍မရချေ။

လူတိုင်း၏စိတ်ကူးစိတ်သန်းများက ထိုမျက်နှာဖုံးများအောက်တွင် ရှိနေရမည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းအလှတရားကို ပုံဖော်ရင်း အရိုင်းဆန်စွာ ပြေးလွှားနေကြသည်။

လူများစွာက စကားစမြည်ပြောဆိုရန် ချဉ်းကပ်လာကြသောအခါ ဖန်းချိုးယောင်သည် သူမ၏မျက်နှာဖုံးကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ကျန်လေးယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အကိုကြီးပေးတဲ့ ကောက်ရိုးဦးထုပ်တွေကို တကယ်လွမ်းတယ်"

"ဟုတ်တယ်"

ယွီညီအစ်မများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သဘောတူလိုက်ကြသည်။

အကိုကြီးပေးသော ကောက်ရိုးဦးထုပ်များကို မကြုံတွေ့မီက သူတို့သည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုဗဟိုချက်ဖြစ်ရသည့် ခံစားချက်ကို ကျင့်သားရနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အမည်မသိဘဝ၏ လွတ်လပ်မှုကို မြည်းစမ်းမိသောအခါ သူတို့သည် ၎င်းကို စွဲလမ်းသွားကြတော့သည်။

"အရင်ဆုံး အထဲကိုဝင်ကြစို့"

လျိုဇီဂျင်းက ပြောပြီးနောက် လှည့်ကာ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူတို့ငါးယောက်သည် ပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အသင်း၏တပည့်အများစုသည် အနောက်ဘက်အစွန်ဆုံးတွင် စုရုံးနေကြသည်ကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

သိချင်စိတ်ကြောင့် သူတို့ ထိုနေရာသို့ သွားကြည့်ကြသည်။

ယွီကွေ့မြောင်သည် လူအုပ်အပြင်ဘက်တွင် နှစ်ကြိမ်ခုန်ကြည့်လိုက်ရာ အောက်မှမီးမွှေးထားသော အိုးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် အခြားသူများကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဆေးဖော်စပ်နေပုံပဲ"

"ဆေးဖော်စပ်နေတာ"

ဖန်းချိုးယောင်က လေထုကို အနံ့ခံလိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထူးခြားပြီး လန်းဆန်းစေသောရနံ့သည် အကိုကြီးသူမကိုပေးခဲ့သော ကြည်လင်နှလုံးသား ဆေးလုံးများ၏ ရနံ့နှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီနေသည်။ အမှားအယွင်းမရှိနိုင်ပေ။

သူမသည် ၎င်းကို နေ့တိုင်းအနံ့ခံနေခဲ့ရာ မှားနိုင်စရာအကြောင်းမရှိချေ။

သူမသည် လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများကို အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ အကိုကြီးရဲ့ရနံ့ပဲ"

"ဟင်"

ကျန်လေးယောက်သည် သူမဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သိပ်နားမလည်ဘဲ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ရင် တွေ့လိမ့်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ဖန်းချိုးယောင်သည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ဆိတ်လောက်ပါ နေရာလေးနည်းနည်းလောက် ဖယ်ပေးနိုင်မလား"

ဘေးသို့တွန်းဖယ်ခံရသူများက အစပိုင်းတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော်လည်း ဖန်းချိုးယောင်နှင့် သူမနောက်မှ အခြားသူများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏စိတ်အနှောင့်အယှက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်သို့ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထိုဖြစ်စဉ်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖန်းချိုးယောင်နှင့် အခြားသူများသည် ရှေ့ဆုံးသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ဒါ"

ဖန်းချိုးယောင်သည် "ဒါ အကိုကြီးပဲဆိုတာ သေချာနေပြီ" ဟု အော်ပြောလိုက်မိမလိုဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့အော်ပြောလိုက်ခြင်းက သူ့ကို သတိပြုမိသွားစေမည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ သူမသည် အိုးနောက်မှ လူကိုလက်ညှိုးထိုးပြပြီး သူမ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လျိုဇီဂျင်းထံ မျက်လုံးဖြင့် ပြောပြလိုက်သည်။

လျိုဇီဂျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အကျွမ်းတဝင်ရှိသော ကောက်ရိုးဦးထုပ်နှင့် ကြိုးသိုင်းဖိနပ်များ၊ ထို့အပြင် ဖန်းချိုးယောင်၏ သေချာမှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သံသယဖြစ်စရာမရှိတော့ချေ။ အကိုကြီးမဟုတ်လျှင် အခြားဘယ်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

'ဒါပေမဲ့ အကိုကြီးက ဘာလို့ဒီမှာ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နေရတာလဲ'

ထိုအတွေးက ဖန်းချိုးယောင်၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် သူမသည် ယွီကွေ့မြောင်က အနီးအနားမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"တစ်ဆိတ်လောက်ပါ ဟိုလူ ဘာလုပ်နေတာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား"

ရပ်ကြည့်နေသောတပည့်သည် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူငါးယောက်နှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုရန် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေပြီးသားဖြစ်သည်။

ယွီကွေ့မြောင်၏မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းက ပွဲတစ်ခုကျင်းပနေတာ သူတို့ရဲ့စိန်ခေါ်မှုငါးခုလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် နေဝန်းနက်အမတမြက်ကို အိမ်ယူသွားနိုင်တယ် ဟိုမှာ ချိတ်ထားတာ တွေ့လား"

သူညွှန်ပြရာသို့ လိုက်ကြည့်သောအခါ လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများသည် မျက်နှာကြက်မှ ချိတ်ဆွဲထားသော နေဝန်းနက်အမတမြက်ကို တွေ့ရှိပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုတပည့်က ဆက်ပြောသည်။

"မနက်ခင်းတစ်ပိုင်းလုံး ပထမစိန်ခေါ်မှုကို ဘယ်သူမှမကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဟိုကလူ ရောက်လာတဲ့အထိပဲ သူက ပထမနှစ်ခုကို တစ်ထိုင်တည်း ရှင်းလင်းသွားပြီး အခု တတိယတစ်ခုကို ကြိုးစားနေတာ"

"အိုး"

ယွီကွေ့မြောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့ငါးယောက်လုံး စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့ဩနေကြသည်မှာ

'အကိုကြီးဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ'

တစ်ချိန်တည်းတွင် ပစ္စည်းများကို သန့်စင်နေသော ကျန်းပေရန်သည် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းက တော်တော်လေး ကောက်ကျစ်သည်ဟု တွေးရင်း ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်သည်။

သူတို့ဖော်စပ်ရန် ပေးထားသော ဆေးပင်များအားလုံးသည် သူတို့၏အကောင်းဆုံးအချိန်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆေးဘက်ဝင်အပင်များတွင် အကောင်းဆုံးသန့်စင်ချိန်နှစ်မျိုးရှိသည်။ ရိတ်သိမ်းပြီးစအချိန်တွင် သူတို့၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အထွတ်အထိပ်ရောက်နေစဉ်နှင့် အနှစ်တစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ထောင်ပင် ပြည့်ပြီးနောက်အချိန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းအခြေအနေအတွက်မူ ဆေးပင်ကိုယ်တိုင်က ထူးကဲသောအရည်အသွေးရှိရန် လိုအပ်ပြီး အားလုံးက ထိုသို့အချိန်ကြာမြင့်စွာ သူတို့၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြပေ။

အဆင်မပြေဆုံးမှာ လက်ရှိအိုးထဲမှ ဆယ်စုနှစ်များစွာသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်များဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကာ ထုတ်ယူရန်အခက်ခဲဆုံး အကြွင်းအကျန်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထို့အပြင် ဒီဆေးပင်များအားလုံးတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဒြပ်စင်ဂုဏ်သတ္တိများရှိနေသည်။ မီးဒြပ်စင် နေဝန်းဖြတ်နွယ်ပင်၊ ရေဒြပ်စင် ခရမ်းရောင်နေဝန်းပန်း၊ သတ္တုဒြပ်စင် ကျောက်စိမ်းအမွေးတောင်မြက် စသည်ဖြင့်…..

ဤတိုက်ခိုက်နေသော ဂုဏ်သတ္တိများက သန့်စင်ခြင်းကို ပို၍ပင် စိန်ခေါ်မှုဖြစ်စေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်အတွက်မူ ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုကမျှ အခက်အခဲမဖြစ်စေခဲ့ပေ။

နာရီဝက်အကြာတွင် ကျန်းပေရန်သည် မီးဖိုမီးကို ငြှိမ်းသတ်ပြီး ကြီးကြပ်သူဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"သန့်စင်ခြင်း ပြီးသွားပြီ"

"ဒီလောက်မြန်တာ"

ကြီးကြပ်သူနှင့် လူအုပ်ကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအကြောင်း ဘာမျှမသိသော လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများသာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ကျန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒါက အရေးမကြီးပေ။

သူတို့သိရန်လိုအပ်သမျှမှာ အကိုကြီးက အံ့ဩစရာကောင်းသည်ဟူသောအချက်သာ ဖြစ်သည်။

ဆေးအိုးအဖုံးကို မလိုက်သောအခါ ထူးဆန်းသောရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြီးကြပ်သူက ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းမှဆေးပင်အားလုံး အရည်ပျော်သွားသော်လည်း လုံးဝရောနှောမသွားဘဲ သီးခြားစီဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂလု"

တံတွေးမြိုချရင်း ကြီးကြပ်သူသည် ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းတော်တော်ကျွမ်းကျင်တာပဲ ညီကို"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော်အောင်မြင်သွားပြီလား"

"အောင်မြင်တာပေါ့ အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ"

ကျန်းပေရန်အောင်မြင်ကြောင်း ကြီးကြပ်သူ၏ကြေညာသံကိုကြားသောအခါ ရပ်ကြည့်နေသူများ နောက်တစ်ကြိမ် အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ကြပြန်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် ပထမစိန်ခေါ်မှုနှစ်ခု၏ ခက်ခဲမှုကို အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ကြသော်လည်း ဆေးပင်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သန့်စင်ခြင်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုကိုမူ သူတို့ကောင်းကောင်းနားလည်ကြသည်။ သူတို့၏ဆရာများပင်လျှင် ၎င်းကိုပြုလုပ်ရန် ရုန်းကန်ရဖွယ် ရှိသည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ ဒီပညာရှင်က ဘယ်သူများလဲ"

အနီးအနားမှ အမျိုးသားတပည့်များ၏ တီးတိုးရေရွတ်သံများကို နားထောင်ရင်း ယွီကွေ့မြောင်က သတိဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"တစ်ဆိတ်လောက်ပါ ဟိုလူက ဘာတွေအတိအကျ လုပ်လိုက်တာလဲ"

ထိုအမျိုးသားတပည့်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဆေးဖော်စပ်ပညာကို မရင်းနှီးဘူးလား"

ယွီကွေ့မြောင်က ကျိုးနွံစွာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"နည်းနည်းပါးပါးပါ ကျွန်မက အခုမှစသင်နေတုန်းဆိုတော့ အပျော်သဘောပဲ ကြည့်နိုင်တာပါ အကိုကပဲ ရှင်းပြပေးပါဦး"

"ရှင်းပြပေးပါ" ဟူသောစကားလုံးကိုကြားသောအခါ ထိုအမျိုးသားတပည့်သည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရင်ကော့လိုက်ပြီး လည်ချောင်းရှင်းကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကဲ ညီမလေး သေချာနားထောင် ဆေးပင်တွေကို ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်တဲ့ဖြစ်စဉ်မှာ သန့်စင်ခြင်းက အရေးကြီးဆုံးနဲ့ အခက်ခဲဆုံးအဆင့်ပဲ သန့်စင်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်မှသာ မင်းက ပထမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက် အဖြစ် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်ခံရမှာ"

"အိုး"

ယွီကွေ့မြောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ခက်ခဲမှုက ဆေးပင်အပေါ်မူတည်ပြီး အများကြီးကွာခြားတယ် ဥပမာ ပထမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်က အသုံးအများဆုံး ဆေးပင်တွေကိုပဲ သန့်စင်နိုင်တယ် အခြေခံအပင်တွေဖြစ်တဲ့ အိန်ဂျယ်လီကာ ဒါဟူရီကာတို့ ဆောင်းဦးပေါက်ပိုးစာပင်တို့ ဒါမှမဟုတ် ဒေါနလိုမျိုးပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဟိုလူခုနက သန့်စင်လိုက်တဲ့ဆေးပင်တွေက ဖြူပြာရောင်တို့ ပက်ချူလီတို့နဲ့ ဆောင်းရာသီနေကြာစေ့တို့လို ခက်ခဲတဲ့အမျိုးအစားတွေပဲ သူတို့ကို ခက်ခဲတယ်လို့ခေါ်တာက သူတို့ရဲ့အနှစ်သာရက ထုတ်ယူဖို့ အရမ်းခက်လို့ပဲ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တွေ ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ခေါင်းကိုက်သွားစေတဲ့ အမျိုးအစားပေါ့"

"သဘောပေါက်ပြီ ဒါဆို ဟိုလူက အရမ်းကို အထင်ကြီးစရာကောင်းတာပေါ့"

"အထင်ကြီးစရာကောင်းတာ ဟုတ်လား သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ အဲ့ဒီခက်ခဲတဲ့ဆေးပင်တွေထဲက တစ်ခုကိုတောင် သန့်စင်ရတာ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တွေအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပဲ အခုလို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အများကြီးကို သန့်စင်ရတာဆို ပြောမနေနဲ့တော့ ခက်ခဲမှုက အဆမတန်တက်သွားတာတောင် သူက နာရီဝက်နဲ့ ပြီးအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ငါလောင်းရဲတယ် သူက အနည်းဆုံးတော့ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်ပဲ"

နားထောင်နေသော နောက်ထပ်တပည့်တစ်ယောက်က နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ပြောရန် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်သည်။

"စတုတ္ထအဆင့် ဟုတ်လား ငါတော့ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်လို့ ပြောမယ်"

"မင်းထွက်သွားစမ်း တောင်ထွတ်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဘယ်နှယောက်ရှိလို့လဲ ဘာလို့တစ်ယောက်က ဒီကိုလာရမှာလဲ စတုတ္ထအဆင့်ကကိုပဲ တော်တော်အထင်ကြီးစရာကောင်းနေပြီ"

"မင်းက အဲ့ဒီဆေးပင်တွေ သန့်စင်ရတာ ဘယ်လောက်ခက်လဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားမလည်ဘူး ငါ့ဆရာက စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ မရိုမသေပြောတာတော့မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ သူတောင်မှ အဲ့လောက်မြန်မြန် သန့်စင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ပထမတပည့်က ချက်ချင်းပြန်ချေပသည်။

"ဒါက မင်းဆရာက အရည်အချင်းမရှိလို့ပေါ့ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တွေကြားမှာတောင် အဆင့်တွေရှိသေးတယ် ငါ့ဆရာဆို လုပ်နိုင်တယ်"

"လိမ်မပြောနဲ့ သွားလေ မင်းဆရာနာမည် ပြောကြည့်စမ်း ဘယ်လိုသခင်ကြီးလဲ ကြည့်ကြရအောင်"

"ငါပြောမှာပေါ့ ဟား ဘာလို့ပြောရမှာလဲ မင်းအရင်ပြော"

"မင်းက ကြောက်နေတာပဲ"

နှစ်ယောက်သား ရုတ်တရက် စကားများရန်ဖြစ်လာကြသောအခါ ယွီကွေ့မြောင်က အမြန်ကြားဝင် ဖြန်ဖြေရန် ကြိုးစားသည်။

"အကိုတို့ ရန်ဖြစ်နေဖို့မလိုပါဘူး ဟိုလူအကြောင်းပဲ ဆက်ပြောကြရအောင်"

"မပြောဘူး"

တပည့်နှစ်ယောက်လုံးက သူမကို ဟောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် မည်သူ့ဆရာက ပို၍စွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်းကို ဆက်လက်ငြင်းခုံ နေကြတော့သည်။

အဟောက်ခံလိုက်ရသော ယွီကွေ့မြောင်သည် ဖြန်ဖြေရန် ကြိုးပမ်းမှုကို လက်လျှော့ကာ အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်သည်။

အကိုကြီးက တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ။

အိုးနားတွင် ကြီးကြပ်သူက အတန်ကြာ စကားမပြောဘဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုက ဘာလဲ"

ကြီးကြပ်သူသည် သူ၏တွေဝေမှုမှ လန့်နိုးလာသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုဟူ၍ မရှိပေ။ သူတို့သည် တတိယအဆင့်ကို မည်သူမျှ ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

နောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှုနှစ်ခုမှာ အကယ်၍ ပညာရှင်တစ်ဦးဦးက အပျော်သဘောဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့လျှင် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ သူတို့အမှန်တကယ် လိုအပ်လာပုံရသည်။

'ဒီလူက တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား'

"ညီကို ခဏလေးစောင့်ပါ စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုက ပြင်ဆင်မှုအနည်းငယ် လိုအပ်လို့ပါ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ငါစောင့်မယ်"

ကြီးကြပ်သူသည် အတွင်းခန်းမသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်သွားသည်။

သူတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဒုတိယခေါင်းဆောင်က တံခါးနောက်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လန့်သွားပြီး သူပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဟို ဟိုလူက တတိယစိန်ခေါ်မှုကို တကယ်ကျော်ဖြတ်သွားတယ်"

"ဟုတ်တယ် ငါမြင်တယ်"

ဒုတိယခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သူက ယဉ်ကျေးပုံရတယ် ပြဿနာရှာဖို့လာတဲ့သူမျိုးနဲ့မတူဘူး သူက တကယ်ပဲ အပျော်သဘောလာတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား"

"မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး တတိယစိန်ခေါ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူက အနည်းဆုံး စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ပဉ္စမအဆင့်ကို နီးကပ်နေပြီ"

"ပြီးတော့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှာ အဲ့ဒီအဆင့်က ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တိုင်းကို ငါသိသလောက် ရှိတယ် သူတို့က ငါ့ကို ဒီလိုမရိုမသေလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ကြီးကြပ်သူသည် မှင်သက်သွားသည်။

"ဒါဆို ဒီသခင်ကြီးက ဘယ်သူလဲ သူက အရမ်းကို ကျွမ်းကျင်လွန်းတယ်"

ဒုတိယခေါင်းဆောင်က ဘူးငယ်တစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ ကြီးကြပ်သူကို ပေးလိုက်သည်။

"အတွင်းထဲမှာ ကျောက်စိမ်းရောင်ခြည်ဆေးလုံးတစ်လုံးရှိတယ် စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုကတော့ အဲ့ဒီထဲက အဆိပ်အတောက်ရဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဖယ်ရှားပေးရမှာပဲ"

"ဘာ အဆိပ်ဖြေခြင်း"

စကားပုံအတိုင်းဆိုလျှင် ဆေးအားလုံးတွင် အဆိပ်အတောက်အနည်းငယ်ပါဝင်သည်။ အာနိသင်ပိုမိုပြင်းထန်လေ အဆိပ်ပိုများလေဖြစ်သည်။

အချို့ဆေးလုံးများသည် ကြီးမားသော ယာယီစွမ်းအားမြှင့်တင်မှုများ ပေးနိုင်သော်လည်း သုံးစွဲသူကို မကြာမီ သေဆုံးစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အဆိပ်အတောက်နည်းသော ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

ထို့ထက်ပင် ပို၍အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်မှာ ပြီးစီးပြီးသားဆေးလုံးများမှ အဆိပ်အတောက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့သောစွမ်းဆောင်မှုမျိုးသည် အနည်းဆုံး ပဉ္စမအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သည်။

"သွားတော့"

ဒုတိယခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကြီးကြပ်သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် ဒုတိယခေါင်းဆောင်က ထပ်ပြောသည်။

"အကယ်၍ သူ စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ကို ငါ့ဆီခေါ်ခဲ့"

"နားလည်ပါပြီ"

နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ကြီးကြပ်သူသည် ဘူးငယ်ကို သယ်ဆောင်ကာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုရင်း ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါက စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုလား"

ကြီးကြပ်သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဘူးကိုဖွင့်ကာ အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းရောင်ခြည်ဆေးလုံးကို ပြလိုက်သည်။

"စတုတ္ထစိန်ခေါ်မှုက ဒီကျောက်စိမ်းရောင်ခြည်ဆေးလုံးကနေ အဆိပ်အတောက်ရဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဖယ်ရှားပေးရမှာပဲ"

"ဘာ"

လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ဆရာများအကြောင်း ငြင်းခုံနေသော တပည့်နှစ်ယောက်ပင် ရပ်တန့်ကာ ကြီးကြပ်သူ၏ လက်ထဲမှ ဘူးငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များအနေဖြင့် ပြီးစီးပြီးသားဆေးလုံးတစ်လုံးမှ အဆိပ်အတောက်ကို ဖယ်ရှားခြင်းက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူတို့ကောင်းကောင်းသိကြသည်။

ကျန်းပေရန် စိန်ခေါ်မှုကို ကြားလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည် -

[ရွေးချယ်စရာ ၁: စိန်ခေါ်မှုကိုလက်ခံပြီး စတုတ္ထစမ်းသပ်မှုသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါ။ ဆုလာဘ်: မက်မွန်ပန်းဆေးလုံးအစီအရင်ပုံစံ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: ငြင်းပယ်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

စနစ်၏အချက်ပြမှုကိုမြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် နွေးထွေးသောလုံခြုံမှုခံစားချက်တစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူသည် တတိယစိန်ခေါ်မှုကတည်းက စိတ်မလုံမခြုံဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် လူအများရှေ့တွင် မည်သည့်ထူးကဲသောစွမ်းရည်ကိုမဆို ပြသရန်စဉ်းစားတိုင်း စနစ်က ချက်ချင်းပင် ရွေးချယ်စရာများကို တင်ပြလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် ၎င်းသည် ထူးခြားစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းမှာ သူ၏လောကီရုပ်ဖျက်ဝတ်စုံကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ မည်သူမျှ သူ့ကိုမမှတ်မိနိုင်သောကြောင့် အနည်းငယ်ပြသခြင်းက ကိစ္စမရှိလောက်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူယနေ့ပြသခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှုများသည် အလွန်အမင်း ထင်ရှားလွန်းသည်။

အကယ်၍ စနစ်က မကြာမီ ကြားမဝင်ခဲ့ပါက သူသည် မနေ့ကဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ရွေးချယ်စရာများ အားလုံးကြောင့် ၎င်းသပိတ်မှောက်သွားပြီလားဟုပင် စတင်တွေးတောမိတော့မည်။

ယခု ရွေးချယ်စရာများ နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ကျန်းပေရန်၏စိုးရိမ်မှုများ အရည်ပျော်သွားတော့သည်။

ရွေးချယ်စရာ ၂ ကို ရွေးလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ကျောက်စိမ်းရောင်ခြည်ဆေးလုံးပါသော ဘူးကိုပိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့အသင်းက နေဝန်းနက်အမတမြက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ လက်လွှတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံမပေါ်ဘူး ငါခင်ဗျားတို့ကို နောက်ထပ်ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး"

[ရွေးချယ်စရာတာဝန် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ။ ဆုလာဘ်: စစ်တုရင် +၁]