လူငယ်မိတ်ဆွေ သင်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့သူပဲ

ထိုစကားများကိုကြားပြီးနောက် ဝန်ထမ်းသည် မနေနိုင်ဘဲ မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်။

ဒီစမ်းသပ်မေးခွန်းက အလွန်အမင်း ယုတ္တိမတန်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ခံစားမိရာ ပြန်လည်ချေပရန် စကားလုံး မရှာနိုင်တော့ပေ။

ကျန်းပေရန်ကပင် ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အောက်မှလူအုပ်သည် ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင် သရော်ကြတော့သည်။

"ဟား ဒါက လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းလား အခက်အခဲဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုးကို သုံးရတယ်လို့ ဆုမပေးချင်ဘူးဆိုရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်ပါလား"

"ဟုတ်တယ် အတိအကျပဲ ပြီးခါနီးဆေးလုံးတစ်လုံးကနေ ဆေးအဆိပ်ထုတ်နိုင်တဲ့ ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်မျိုးက မင်းတို့ရဲ့ ပွဲသေးသေးလေးကို ဘာလို့စိတ်ဝင်စားမှာလဲ"

"ဒါကတော့ ရယ်စရာပဲ ငါဒီသတင်းကို ဖြန့်ရမယ် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူများ အသင်းက လိမ်ညာတဲ့လူတစ်စုပဲ"

လူအုပ်၏ရှေ့ဆုံးတွင် ယွီကွေ့မြောင်သည် ထိုဆေးလုံးမှအဆိပ်ထုတ်ခြင်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှဒေါသထွက်စေသည်ကို နားမလည်သော်လည်း သူမ၏အကိုကြီးမှာ မတရားဆက်ဆံ ခံခဲ့ရသည်ကိုတော့ သူမသိသည်။

ဒါကြောင့် သူမလည်း လက်ထောင်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အတိအကျပဲ"

လူအုပ်ကြားမှ ယွီကွေ့မြောင်၏အသံကိုကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူတို့ဘက်သို့ အကြည့်စွေလိုက်သည်။

'ကျစ် ရွှေပန်းငါးပွင့်က ဘာလို့ဒီရောက်နေတာလဲ'

သူတို့ သူ့နောက်ကိုလိုက်လာခြင်းမဟုတ်သည်ကို သူသေချာသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူကြာမြင့်စွာကတည်းက သတိပြုမိလောက်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူဆေးလုံးကို အာရုံအပြည့်အဝစိုက်ကာ သန့်စင်နေစဉ် သူတို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်လာခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

'တကယ့်ကို ကျိန်စာသင့်တဲ့ ကံကြမ္မာပဲ'

ထို့အပြင် သူတို့ သူ့ကို မှတ်မိလောက်ပြီဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ရုပ်ဖျက်ဝတ်စုံပုံစံကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

'နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ပုံစံပြောင်းရမယ်'

ကျောက်စိမ်းရောင်ခြည်ဆေးလုံးပါသော ဘူးကို ဝန်ထမ်းဘက်သို့ ပြန်တွန်းပို့ရင်း ကျန်းပေရန်သည် လှည့်၍ ထွက်သွားတော့သည်။

နေဝန်းနက်အမတမြက်သည် အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ၎င်းသည် အနည်းငယ်သာဖြစ်ပြီး မလိုအပ်သောအန္တရာယ်များကို သူရင်ဆိုင်ရလောက်သည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။

"လူငယ်မိတ်ဆွေ ခဏလေးစောင့်ပါဦး"

ကျန်းပေရန်သည် ကောင်တာမှ လှမ်းထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် တံခါးတစ်ချပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုတားရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"တခြားကိစ္စများ ရှိသေးလို့လား"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းမလှည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် စမ်းသပ်မှုသုံးခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှတော့ နေဝန်းနက်အမတမြက်က မင်းအတွက် ဖြစ်နေပါပြီ ဒီစတုတ္ထစမ်းသပ်မှုက ငါ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန္ဒ သက်သက်ပါပဲ အကယ်၍ မင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ရင် အနူးအညွတ်တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုလူ၏ ယဉ်ကျေးသော အမူအရာကိုမြင်ပြီး စနစ်က မည်သည့် အချက်ပြမှုအသစ်မှ မထုတ်ပြန်သည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး တောင်းပန်စရာလည်း မလိုပါဘူး ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် နေဝန်းနက်အမတမြက်ကို အခုယူလို့ရပြီလား"

"ရတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ မင်းကို အတွင်းထဲမှာ စကားပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ်လို့ရမလား"

မည်သည့်စနစ်အချက်ပြမှုမှ ပေါ်မလာသေးပေ။

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီလေ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုဖြစ်မှတော့ ဒီတပည့်မှာ ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး"

ထို့နောက် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှလူအုပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"စောစောက ကျွန်တော့်အတွက် ပြောပေးခဲ့ကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရပ်ကြည့်နေသူများက အမူအရာကို ပြန်တုံ့ပြန်ကြသည်။

"မင်းက သိပ်ကိုကြင်နာတတ်တာပဲ ညီကို ဒါက မင်းအစကတည်းက ရသင့်ရထိုက်တာပါ"

နောက်တစ်ကြိမ် ယဉ်ကျေးစွာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြွေပုလင်းများစွာကို ထုတ်ယူကာ ဝန်ထမ်းကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒီကျောက်စိမ်း နှင်းဆေးလုံးတွေကို ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းကို ဝေပေးပါ လုံလောက်သင့်ပါတယ်"

"ကျောက်စိမ်းနှင်းဆေးလုံးတွေ"

လူအုပ်ကြီးသည် အံ့ဩမှုဖြင့် အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

ဒါက ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံးဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူက ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုပင် ဒီအတိုင်း ပေးနေသည်။ တကယ့်ကို ရက်ရောလှသည်။

မှင်သက်စွာဖြင့် လူတိုင်းသည် ကျန်းပေရန်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ညီကို မင်းရဲ့ရက်ရောမှုက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ ငါတို့ဒါကို မှတ်ထားပါ့မယ်"

လူအုပ်ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အကြီးအကဲ နောက်သို့လိုက်ကာ အတွင်းခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"တကယ့်ကို ဩဇာအာဏာရှိတာပဲ ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အဲ့ဒီလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်တယ် တကယ့်ကို ခမ်းနားတဲ့ပြကွက်ပဲ"

"တကယ့်ဆေးဖော်စပ် ပညာရှင်သခင်တစ်ယောက် ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာ ငါအခုမှ နားလည်တော့တယ် ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံးတွေက သူ့လိုလူတစ်ယောက်အတွက် သကြားလုံးတွေလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"အထင်ကြီးလေးစားမိတယ် ဒီပညာရှင်က ဘယ်ဂိုဏ်းကများလဲ"

သူတို့၏အကိုကြီးအပေါ် လူအုပ်၏ ရက်ရောသောချီးကျူးမှုများကို နားထောင်ရင်း လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားလေးယောက်သည် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဟုတ်တာပေါ့ ငါတို့အကိုကြီးက မင်းတို့ရဲ့ အရိုင်းဆန်ဆုံး စိတ်ကူးတွေထက်တောင် ကျော်လွန်နေသေးတယ်။

...

ကျန်းပေရန် ဒီသို့ပြုလုပ်ရခြင်းတွင် အကြောင်းရင်းနှစ်ရပ်ရှိသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ သူသည် ရပ်ကြည့်နေသူများကို အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် သူ့ကိုယ်စား လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို လူအများရှေ့တွင် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြရာ ဖြောင့်မတ်သောအပြုအမူဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ သူသည် သူ၏အရင်းအမြစ်များကို ပြသလိုခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့တွင် အားကောင်းသော ကျောထောက်နောက်ခံရှိမလားဟု အသင်းကို တွေးတောစေကာ ခြိမ်းခြောက်လိုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူတို့သည် သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပစ်မှတ်ထားစရာတစ်ခုအဖြစ် မဆက်ဆံရဲမည်ဖြစ်သည်။

"ထိုင်ပါ"

ကျန်းပေရန်ကို အတွင်းခန်းမရှိ လှပသောအခန်းတစ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲက ယဉ်ကျေးစွာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အရင်ထိုင်ပါ"

ကျန်းပေရန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ပြုံးလျက် အကြီးအကဲသည် သူ၏နေရာတွင်ဝင်ထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည်အိုးတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"လူငယ်မိတ်ဆွေ လက်ဖက်ရည်ကြိုက်လား"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အရမ်းကြိုက်ပါတယ်"

"ဟားဟား ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရဲ့ အထူးထုတ်ကုန် ဖြူလရောင်ခြည်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ရမယ် ဒါက တစ်နှစ်မှာတစ်ခါပဲ ရိတ်သိမ်းတာ အရမ်းရှားပါးတယ် ငါက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဒီလက်ဖက်ရည်ကို ဖျော်စပ်ပေးလေ့မရှိဘူး"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် အောက်မှဗီရိုတစ်လုံးထဲမှ လက်ရာမြောက်စွာထွင်းထုထားသော သစ်သားဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။

အမွေးဖြူများပါသော လက်ဖက်ရည်ရွက်အချို့ကို ခပ်ယူပြီး ရေနွေးအိုးထဲသို့ ရေထည့်ပြီးနောက် အကြီးအကဲက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ငါက ဒီဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ချီဝန်လင်ပါ"

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်ချီ စောစောက မမှတ်မိခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်"

လက်ဖက်ရည်အိုးကို ညင်သာစွာလှုပ်ခါရင်း ချီဝန်လင်က မေးလိုက်သည်။

"လူငယ်မိတ်ဆွေကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲလို့ မေးလို့ရမလား"

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို 'လူငယ်မိတ်ဆွေ' လို့ပဲ ဆက်ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က အမည်မဖော်လိုကြောင်း နားလည်သောအခါ ချီဝန်လင်သည် ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ပေ။

လက်ဖက်ရည်ကို နှပ်ပြီးနောက် သူသည် ကျန်းပေရန်အတွက် ဦးစွာတစ်ခွက်ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

"မင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားပေမဲ့ လူတွေကို လေ့လာရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွေ့အကြုံအရဆိုရင် မင်းအသက် နှစ်ဆယ်ထက်မကြီးလောက်ဘူး ဒါပေမဲ့ ဆေးလုံးသန့်စင်ရာမှာ မင်းရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုက ဒီအဆင့်ရောက်နေပြီ တကယ်ပဲ လူငယ်တွေက လူကြီးတွေထက် သာလွန်ကြတာပဲ"

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်ချီ မြှောက်ပင့်နေပါပြီ ဒါတွေက သာမန်လှည့်ကွက်လေးတွေပါပဲ"

"ဟားဟားဟား နှိမ့်ချခြင်းက လူငယ်တွေရဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုပဲ"

သူ့ကိုယ်သူတစ်ခွက်ငှဲ့ရင်း ချီဝန်လင်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဆရာက ဘယ်သူလဲလို့ မေးလို့ရမလား"

"ကျွန်တော့်ဆရာက တပည့်တွေ သူ့နာမည်ကို ထုတ်ဖော်တာကို တားမြစ်ထားတဲ့ တကိုယ်တည်းနေ ရသေ့တစ်ပါး ခင်ဗျားနားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ရတာပေါ့ ရတာပေါ့ ကဲ လက်ဖက်ရည်မအေးခင် မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ"

ချီဝန်လင်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်သည်။

"သာမန်ပါပဲ"

"ဖွီး"

ချီဝန်လင်သည် သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကို မှုတ်ထုတ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"အဟမ်း"

သူ၏စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ သူရယ်မောလိုက်သည်။

"လူငယ်မိတ်ဆွေက လက်ဖက်ရည်ကောင်းတွေ သောက်ဖူးပုံပဲ ငါတော့ ရှက်စရာဖြစ်သွားပြီ"

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒုတိယခေါင်းဆောင်ချီ ကျွန်တော်က စကားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတတ်တယ် နောက်ပိုင်းမှာ တခြားမသင့်တော်တာတွေ ပြောမိရင် ခင်ဗျားက စိတ်သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ အပြစ်မယူဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယခုအခါ ကျန်းပေရန်၏ချဉ်းကပ်ပုံကို အနည်းငယ်နားလည်သွားသော ချီဝန်လင်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့သူပဲ လူငယ်မိတ်ဆွေ"

"အဲ့ဒီလိုတော့ မပြောဝံ့ပါဘူး ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ ဘာလို့စကားပြောချင်တာလဲလို့ မေးလို့ရမလား"

"မင်းက တိုက်ရိုက်မေးမှတော့ ငါလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောမယ် မင်းအရင်က ဆေးဖော်စပ်သူများ အသင်းတစ်ခုခုကို ဝင်ဖူးလား"

"မဝင်ဖူးပါဘူး ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့အသင်းကို ဝင်ဖို့လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး"

တစ်ကြိမ်ငြင်းပယ်ခံထားရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ချီဝန်လင်သည် အနည်းငယ်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ပြတ်သားစွာ ပိတ်ပြောလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒါဆိုရင် ငါတို့သူငယ်ချင်းတွေအဖြစ်ပဲ နေကြတာပေါ့ အနာဂတ်မှာ မင်းတစ်ခုခုလိုအပ်လာရင် ငါတို့အသင်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာရှိပါတယ်"

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"တစ်လအတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့မွေးနေ့ကျရောက်ပါတော့မယ် ကျွန်တော်သူ့ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးချင်ပါတယ် အကယ်၍ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ချီက ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီတပည့် အလွန်ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

"ဆရာ့အပေါ် သားသမီးဝတ္တရားကျေပွန်တာက မှန်ကန်တဲ့အပြုအမူပဲ ငါမင်းကို အကြွင်းမဲ့ ထောက်ခံပေးမှာပေါ့ မင်းဘာကို စိတ်ကူးထားလဲ"

"ကောင်းကင် ကွန်ရက်ဆေးအိုး"

"ဖွီး"

ချီဝန်လင်သည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သီးလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"ကောင်းကင်ကွန်ရက်ဆေးအိုး ဟုတ်လား မင်းသူ့နာမည်ကို သိမှတော့ သူ့ရဲ့မူလအစကိုလည်း သိမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"

"သဘာဝကျကျပဲ သိတာပေါ့"

လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ရာက ဥက္ကာခဲတစ်ခုသည် ချီစီရင်စုသို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပညာရှင်တစ်ဦးက ဆေးအိုးကိုးလုံးအဖြစ် သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကွန်ရက်ဆေးအိုးမှာ ထိုအထဲမှ တစ်လုံးဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီအရ ၎င်းကို မူလက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသောဆေးအိုးဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို သန့်စင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို ဆိုလိုသည်။

သို့သော် ထိုပညာရှင်က နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအမည်မှာ အနုပညာမဆန်လွန်းဟု ယူဆပြီး ၎င်း၏ကောင်းကင်ဘုံမှမူလအစကို ပြန်အမှတ်ရကာ ကောင်းကင်ကွန်ရက်ဆေးအိုးဟု အမည်ပြောင်းခဲ့သည်။

ဆေးအိုးကိုးလုံးသည် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီလာရတနာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကောလာဟလများအရ ၎င်းတို့ကိုအသုံးပြုခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို နှစ်ဆတိုးစေရုံသာမက ဆေးအိုးများအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော အတိုင်းအဆမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကိုးကွက်နတ်ဆေးလုံးများကို သန့်စင်နိုင်စေသည်ဟု ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းက နောက်နေတာပဲ ဒါမှမဟုတ် မင်း ကောင်းကင်ကွန်ရက်ဆေးအိုး ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိနေတာလား"

"မသိဘူး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"..."

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ချီဝန်လင်က လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါဝမ်းနည်းစွာနဲ့ ငြင်းပယ်ရမှာပဲ"

ဒီလူငယ်ကို စကားစမြည်ဆက်ပြောခွင့်ပေးထားလျှင် ပို၍ထူးဆန်းသောနေရာများသို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ကို ခံစားမိသောအခါ ချီဝန်လင်သည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အစပြုလုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းဆေးအိုးတွေ လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့အသင်းမှာ ထူးကဲတဲ့ တစ်ခုရှိတယ် မင်းစိတ်ဝင်စားရင် ငါမင်းကို ပြပေးနိုင်တယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ"

ကျန်းပေရန်သည် ချက်ချင်းထရပ်လိုက်သည်။

"ဟားဟား မင်းက တော်တော်လေး စိတ်အားထက်သန်တာပဲ ကောင်းပြီလေ သွားကြည့်ကြရအောင်"

ကျန်းပေရန်ကို ကွေ့ကောက်သောလမ်းတစ်လျှောက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ချီဝန်လင်သည် နောက်ဆုံးတွင် တံခါးတစ်ချပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မဖွင့်မီမှာပင် ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းမှာ ဆေးလုံးသန့်စင်ခန်းတစ်ခန်းဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။ ဆေးရနံ့သည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး တစ်ချက်ရှူရုံဖြင့် ပါဝင်ပစ္စည်း ရာပေါင်းများစွာကို ထုတ်ဖော်ပြနေသည်။

အတွင်းသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ချီဝန်လင်နောက်သို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ လိုက်ပါသွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့အသင်းမှာ အဖွဲ့ဝင်တော်တော်များများရှိတာပဲ"

ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတာက မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့လူငယ်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာပေါ့ ဂိုဏ်းရဲ့တပည့်တော်တော်များများလည်း ပါဝင်ကြတယ်"

ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ချီဝန်လင်နှင့်အတူ ခန်းမ၏နောက်ဘက်ရှိ အခန်းငယ်တစ်ခန်းသို့ လိုက်ပါသွားသည်။

တံခါးကိုသော့ဖွင့်ရင်း ချီဝန်လင်သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန်၏အကြည့်သည် အတွင်းမှ မြစိမ်းရောင်ဆေးအိုးပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်၏ ရှင်းလင်းသောစိတ်ဝင်စားမှုကို သတိပြုမိသောအခါ ချီဝန်လင်သည် ရိုးရှင်းစွာ လေ့လာ ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

ဆေးအိုး၏မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လက်ပြေးဆွဲရင်း ကျန်းပေရန်သည် သာယာသောအံ့အားသင့်မှုဖြင့် အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့အသင်းမှာ ဒေါင်းဆေးအိုးတစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး ဒါက တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေတယ်"

"မင်းတစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မှတ်မိတာလား အသိပညာကြွယ်ဝလှချည်လား မိတ်ဆွေလေး"

"ကျွန်တော့်ဆရာက ဆေးအိုးတွေခွဲခြားတတ်အောင် သင်ပေးခဲ့တယ် ကျွန်တော် တော်တော်များများကို အလွတ် ကျက်မှတ်ထားတာ"

အကယ်၍ ဆေးအိုးများကို အဆင့်ကိုးဆင့်အဖြစ် အဆင့်သတ်မှတ်မည်ဆိုလျှင် ကျန်းပေရန်၏ လက်ရှိတစ်ခုမှာ တတိယအဆင့်ဖြစ်ပြီး ဒီဒေါင်းဆေးအိုးမှာ စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းကို သန့်စင်ရာတွင်အသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်မြင့်မားသောအပူချိန်ကို ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အသီးကဲ့သို့သော အခက်ခဲဆုံးပါဝင်ပစ္စည်းများကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သည်။

'မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ'

ကျန်းပေရန်သည် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ပိုကောင်းသော ဆေးအိုးတစ်လုံးကို မည်သို့ရယူရမည်ကို အစီအစဉ် ဆွဲနေခဲ့သော်လည်း တစ်လုံးက သူ့လက်ထဲသို့ အလိုလိုရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းကျေနပ်ရဲ့လား မိတ်ဆွေလေး"

"အရမ်း ကျေနပ်ပါတယ်"

"ကောင်းတယ် အကယ်၍ မင်းငါ့ကို ကိစ္စသေးသေးလေး တစ်ခု ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီဆေးအိုးကို လျော်ကြေးအနေနဲ့ ပေးဖို့ ငါဆန္ဒရှိတယ်"

[ရွေးချယ်စရာ တစ်: ချီဝန်လင်၏တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူပါ။ ဆုလာဘ်: နေထွက်လက်ဝါးသိုင်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ နှစ်: ဘယ်လိုအကူအညီမျိုးလဲဟု မေးမြန်းပါ။ ဆုလာဘ်: ရာချီသန့်စင် ကိုယ်ဖျောက်သိုင်း (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ သုံး: တိုက်ရိုက်ငြင်းပယ်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်းအမှတ် +၁]

'အိုး လာပြန်ပြီ'

ကျန်းပေရန်သည် ချီဝန်လင်နှင့် စကားပြောရာတွင် တမင်တကာ ထူးထူးခြားခြား ပြုမူနေခဲ့ခြင်းမှာ အစောပိုင်းက စနစ်အချက်ပြမှုက သူ၏စွမ်းရည်များကို အလွန်အကျွံထုတ်ဖော်ပြသခြင်းသည် ဒုက္ခကိုဖိတ်ခေါ်မည်ဟု အကြံပြုသောကြောင့် အတိအကျဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုလူကို ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက် လောကီနှင့်မဆိုင်သော ပညာရှင်တစ်ဦး၏ဟိတ်ဟန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ချီဝန်လင်က သူ့ကို တွင်းထဲသို့ဆွဲချရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ် ထားပုံရသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်သည် အခွင့်အရေးကို လုံးလုံးလျားလျား စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

ထိုသို့သောအခွင့်အရေးများမှာ ရှားပါးသည်။ ဒေါင်းဆေးအိုးက တစ်လုံးတည်း ဖြစ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စနစ် ရွေးချယ်စရာများကို မဖြစ်ပေါ်စေမီ သူနှင့် ဒီလောက် ကြာအောင် စကားပြောနိုင်သောလူများမှာ ရှားပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ အဆိုပြုခဲ့သူတိုင်းနီးပါးတွင် နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များရှိခဲ့ပြီး များသောအားဖြင့် အနက်ရောင်အဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော စိန်ခေါ်မှုများကို ချက်ချင်းတင်ပြလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ "စီးပွားရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များ" ကို ကိုင်တွယ်ရန် ကူချင်းဟွမ်းအပေါ် မကြာခဏ အားကိုးခဲ့ရသည်။ သို့သော် လက်အောက်ငယ်သားများကိုပင် ချင့်ချိန်သုံးစွဲရသည်။ စတုတ္ထအဆင့်ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် ပြိုင်စံရှားအဆင့် လက်နက်များကို ရောင်းချခြင်းသည် ကူချင်းဟွမ်း မည်မျှပင်လိမ္မာပါးနပ်စေကာမူ သူရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိသော ပညာရှင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်ပေလိမ့်မည်။

အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒီလို အရောင်းအဝယ်ပုံစံကို မကြိုက်ဘူး"

[ရွေးချယ်စရာတာဝန် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ။ ဆုလာဘ်: စိတ်စွမ်းအား +၁]

'နောက်တစ်ခါ ငြင်းပြန်ပြီ'

အကယ်၍သာ ကျန်းပေရန်၏ ကြီးမားသော အလားအလာသာမရှိခဲ့ပါက ချီဝန်လင်သည် သူ့ကို အစောင့်များကိုခေါ်ကာ အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်ခိုင်းလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဒီလူငယ်သည် အနည်းငယ်မျှသော အားနည်းမှုကိုပင် မခံလိုပေ။ ဒါက ဘယ်လိုညှိနှိုင်းမှုမျိုးလဲ။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ငယ်ရွယ်မှုနှင့် စတုတ္ထအဆင့်ဆေးဖော်စပ်ပညာစွမ်းရည်၊ ထို့အပြင် သူ၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆရာတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ချီဝန်လင်သည် သူ၏စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှုကို ဖိနှိပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းက ဘယ်လို အရောင်းအဝယ်ပုံစံကို ပိုနှစ်သက်လဲ မိတ်ဆွေလေး"

"တန်းတူညီမျှ ဖလှယ်ခြင်း"

ကျန်းပေရန်သည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အပြာရောင်ပုလင်းတစ်လုံးနှင့် အနက်ရောင် ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ခုစီမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးစီ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ နှစ်လုံးစလုံးတွင် ခွေနေသော ပုံစံတစ်ကွက်ပါဝင်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပြသလိုက်သည်။

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်ချီ ဒါတွေကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

ချီဝန်လင်သည် အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ အံ့ဩမှုဖြင့် အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်း ဖားပြုတ်ဆေးလုံးနဲ့ အနက်ရောင်ချိုးဖျက်ဆေးလုံး"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချီဝန်လင်၏စိတ်ထဲမှ ကျန်းပေရန်၏ဆရာပုံရိပ်သည် ပို၍ပင် ဩဇာကြီးမားသွားသည်။

ဒါတွေက ပဉ္စမအဆင့်ဆေးလုံးများဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံအရှိဆုံး ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များသာလျှင် ၎င်းတို့ကို သန့်စင်နိုင်သည်။

သူသည် ကျန်းပေရန်ကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးက ၎င်းတို့ကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဟု မယုံကြည်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် သူ၏ဆရာထံမှ လက်ဆောင်များသာ ဖြစ်ရမည်။

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်ချီက မျက်စိလျင်လှတာပဲ ဟုတ်ပါတယ် ဒါတွေက အဲ့ဒီနှစ်မျိုးပဲ ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားလား"

"အကယ်၍ မင်းက ဒီဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ဒေါင်းဆေးအိုးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းတယ်ဆိုရင်တော့ ငါစိုးရိမ်မိတယ်"

"မဟုတ်ဘူး ကျောက်စိမ်းဖားပြုတ်ဆေးလုံးန ှစ်လုံးနဲ့ အနက်ရောင်ချိုးဖျက် ဆေးလုံးနှစ်လုံး ဘယ်လိုလဲ"