← Chapters

ကံကြမ္မာနတ်သမီးက တစ်ကြိမ်သာ မျက်နှာသာပေးသည်

Vol. 8 Ch. 113

ကံကြမ္မာနတ်သမီးက တစ်ကြိမ်သာ မျက်နှာသာပေးသည်

Vol. 8 Ch. 113

ဘယ်လောက်တောင် ရက်ရောလိုက်သလဲ။ ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများအတွက် အနက်ရောင်ဘုရင်များပင် တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း ဒီလူငယ်ကတော့ ဆေးလုံး လေးလုံးကို တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပြလိုက်သည်။

တကယ်ပင် ဒီအသင်းဒုတိယချုပ် ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ ရက်ရောပေသည်။

အား ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ရှိခြင်းက တကယ်ကို လူကို အပူအပင်ကင်းစေတာပဲ။ သူ့ဆရာပေးတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို အဲ့ဒီဆရာအတွက်ပဲဖြစ်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုနဲ့ ပြန်လဲလှယ်နေတယ်။

သူ့ဆရာသာ ကျေနပ်သွားရင် သူ့ကို ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ပိုပြီးတောင် ဆုချချင်ချမှာပဲ။

ဒီအရောင်းအဝယ်က အမြတ် ပဲ။

ချီဝန်လင်သည် မူလက ဆေးအိုး၏မူလအစ ၎င်း၏ထူးကဲသောအာနိသင်များအကြောင်း အကျယ်တဝင့်ရှင်းပြရန်၊ ပြီးတော့ ၎င်းကို မကြာခဏအသုံးပြုနေဆဲဖြစ်ပြီး ရောင်းချရန် အထူးတလည် စိတ်အားထက်သန်ခြင်းမရှိကြောင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုရန် အစီအစဉ်ဆွဲထားခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးလေးလုံးက သူ့ကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဒီအရောင်းအဝယ်ကို လက်မခံခဲ့လျှင် သူဟာ တကယ့်လူငတုံးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းပြီးနောက် ချီဝန်လင်သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ မိတ်ဆွေလေးက ဒီလောက်ပွင့်လင်းမှတော့ ငါလည်း တွက်ကပ် မနေတော့ပါဘူး ဒီအရောင်းအဝယ် ဖြစ်ပြီ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ချီ"

ကျန်းပေရန်၏ ကျေးဇူးတင်စကားသည် စစ်မှန်လှသည်။

ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကိုမြင်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချီက မကောင်းကြံစည်စိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မပြသခဲ့သည့်အတွက် သူကျေးဇူးတင်မိသည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူနှစ်လုံး မထုတ်ယူမီမှာပင် စနစ်က သူ့ကို ရွေးချယ်စရာများ တင်ပြလာမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုလူကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သူဖန်တီးထားသော "ဆရာ" ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ခေါင်းဆောင်ချီက ပါးစပ်လုံသောကြောင့်ဖြစ်စေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းပေရန်သည် နောက်ဆုံးတွင် "အဓိက အရောင်းအဝယ်ကြီးတစ်ခု" ကို သူ့ဘာသာသူ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒါက အောင်ပွဲခံထိုက်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းဖားပြုတ် ဆေးလုံးနှစ်လုံးပါသော အပြာရောင်သလင်းကျောက်ပုလင်းနှင့် အနက်ရောင်ချိုးဖျက် ဆေးလုံးနှစ်လုံးပါသော အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ပေးအပ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ငွေရောင်သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီဒေါင်းဆေးအိုးကို ယူလိုက်တော့မယ်"

ပုလင်းနှစ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူထပ်သည့်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိသောအခါ ချီဝန်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရတာပေါ့ ဒါက အခုမင်းပိုင်တာပဲ"

ငွေရောင်သိုလှောင်လက်စွပ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေါင်းဆေးအိုးသည် အတွင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒယ်အိုးကို ရယူပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အရည်အသွေးမြင့်မီးသွေးများ ရှိမရှိ မေးမြန်းတော့မည်အပြုတွင် စနစ်၏ရွေးချယ်စရာများ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: ပရီမီယံမီးသွေးများ ရှိမရှိ မေးမြန်းပါ။ ဆုလာဘ်: ခုနစ်စယ်ကြယ်တာရာသိုင်း (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: ပဉ္စမအဆင့် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများ ရှိမရှိ မေးမြန်းပါ။ ဆုလာဘ်: အခေါင်းပေါက်ထင်းရှူးသိုင်း (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: ဘာမျှမမေးပါနှင့်။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

'ကဲ ဒီနေ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းက ဒီမှာပဲအဆုံးသတ်ပြီထင်တယ်၊ ငါသာဆက်ပြီးတွန်းအားပေးနေရင် နောက်ပိုင်းငါသူ့ကိုထပ်ငြင်းတဲ့အခါ ဒုခေါင်းဆောင်ချီက တကယ်ပဲ အာဃာတထားသွားနိုင်တယ် အဲ့ဒါဆိုရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်'

အရောင်းအဝယ်ပြီးဆုံးသွားသောအခါ နှစ်ယောက်သား သီးသန့်အခန်းငယ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ချီဝန်လင်သည် ကျန်းပေရန်အတွက် လက်ဖက်ရည်ထပ်ငှဲ့ပေးတော့မည်အပြုတွင် သူ၏အစောပိုင်း မှတ်ချက်ဖြစ်သော "သာမန်ပါပဲ" ကို ပြန်အမှတ်ရကာ သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေလေးက ဘယ်လိုလက်ဖက်ရည်မျိုးကို ကြိုက်တတ်လဲ ငါ ချက်ချင်းပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"ခေါင်းဆောင်ချီကို ဒုက္ခမပေးလိုတော့ပါဘူး တခြားကိစ္စမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ဒီတပည့်ပြန်ဖို့ခွင့်ပြုပါ"

"အား ဒီလောက်အလျင်စလိုမလုပ်ပါနဲ့ ငါတို့အောင်မြင်တဲ့အရောင်းအဝယ်တစ်ခု အခုလေးတင် ပြီးထားတာဆိုတော့ ဒါကို သာယာတဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခုလို့ မှတ်ယူနိုင်တယ် မဟုတ်လား ငါအရင်ကပြောခဲ့တဲ့ အကူအညီက မင်းလိုလူတစ်ယောက်အတွက် တကယ်ကို ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

"မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ညှိနှိုင်းစရာနေရာမကျန်အောင် ပြတ်သားစွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ချီဝန်လင်၏အပြုံးသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရပ်သွားသည်။

သူစိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုနေမိသည်မှာ 'သူက ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ် သူက ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်'

သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းပြီးနောက် ချီဝန်လင်သည် ကိုယ်ကိုမတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မိတ်ဆွေလေးက အနည်းဆုံးတော့ ဆက်သွယ်ဖို့ အတွက် လိပ်စာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်မလား ဆေးအိုးကောင်းတစ်ခု တွေ့ခဲ့ရင် အကြောင်းကြားလို့ရတာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီလေ စက္ကူနဲ့စုတ်တံ ငှားလို့ရမလား"

ကျန်းပေရန်က သူ၏တောင်းဆိုမှုများထဲမှ တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူသည်ကိုကြားသောအခါ ချီဝန်လင်သည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ထို့နောက် သူသဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ ကမ်းလှမ်းမှုများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ငြင်းပယ်နေသင့်သူမှာ သူဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်လော။

သူ၏အတွေးများကို ဖိနှိပ်ရင်း သူစိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

'သူက ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ် သူက ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်'

အတင်းပြုံးပြီး ကမ်းပေးသော စက္ကူနှင့်စုတ်တံကို လက်ခံရင်း ကျန်းပေရန်သည် ထိုလူက စိတ်ကို အနိုင်နိုင်ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို ပြောနိုင်သည်။

သူသည် သူ၏သည်းခံနိုင်စွမ်းအဆုံးစွန်သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။ အမြန်ရေးပြီး ထွက်သွားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဝမ်ခရိုင်မှ လိပ်စာတစ်ခုကို ရေးချလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်မြေ တစ်ခုသာ ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း အခြားနေရာများတွင် သာမန်နေအိမ်များစွာ ရှိသည်။

တစ်ခုမှ လူမနေဘဲ မရှိပေ။ သူသည် ကူချင်းဟွမ်းကို အိမ်ရာမဲ့များကို နေရာချထားပေးရန် စီစဉ်ခိုင်းထားပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန်နှင့် စာများစုဆောင်းရန် တာဝန်ပေးထားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က စုံစမ်းစစ်ဆေးလျှင်ပင် သူတို့ဘာမျှရှာဖွေတွေ့ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

နေထိုင်သူများသည် ကျန်းပေရန်ကို တစ်ခါမျှမတွေ့ဖူးကြပေ။ ကူချင်းဟွမ်းအတွက်မူ သူတို့ သူ့နာမည်ကိုပင် မသိကြပေ။

စက္ကူကို ပြန်ယူရင်း ချီဝန်လင်၏မျက်လုံးများသည် လက်ရေးလက်သားကိုမြင်သောအခါ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"လက်ရာမြောက်တဲ့ လက်ရေးပါပဲ မိတ်ဆွေလေးက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"

"ခေါင်းဆောင်ချီ မြှောက်ပင့်နေပါပြီ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်အခုပဲ ပြန်ဖို့ခွင့်ပြုပါဦး ဒီနေ့ခင်ဗျားရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ယဉ်ကျေး နေဖို့ မလိုပါဘူး ငါ မင်းကို အပြင်လိုက်ပို့မယ်"

"နေပါစေ ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ နေဝန်းနက်အမတမြက်က အပြင်မှာ ချိတ်ထားတုန်းပဲ ငါ မင်းအတွက် ယူပေးရမယ်"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ခေါင်းဆောင်ချီကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ"

"မဟုတ်တာ ရပါတယ်"

ပင်မခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ရပ်ကြည့်နေသူများ မကွဲသေးသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အော်ဟစ်ကြသည်။

"ညီကို မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား"

"သူတို့မင်းကို အတွင်းထဲမှာ ဒုက္ခပေးကြသေးလား"

"သူတို့ကတိ မဖျက်ချင်ကြဘူး မဟုတ်လား"

သူတို့၏မေးခွန်းများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ချီက ကျွန်တော့်ကို စမ်းသပ်ချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး တကယ်တော့ သူက ကျွန်တော့်ကို အများကြီးသင်ပေးခဲ့ပါတယ် ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အသင်းတစ်ခုခုကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ပြောချင်ပါတယ်"

"အား ဒါဆို အသင်းချုပ်က အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာကိုး"

"မင်းရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆိုရင် မျက်စိရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို မင်း ဘယ်လောက် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလဲဆိုတာ မြင်နိုင်ပါတယ်"

"မင်းကတောင် ဒီနေရာကို အကြံပြုမှတော့ ငါချက်ချင်းပဲ စာရင်းပေးသွင်းလိုက်တော့မယ်"

ကျန်းပေရန်၏စကားများသည် ချီဝန်လင်၏ အစောပိုင်းငြင်းပယ်မှုများမှ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကို သက်သာစေခဲ့သည်။

မျက်နှာကြက်မှ နေဝန်းနက် အမတမြက်ကို ပြန်လည်ဖြုတ်ယူရင်း ချီဝန်လင်သည် ကျန်းပေရန်ကို လေးနက်စွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် မိတ်ဆွေလေး ဒီဆေးပင်က မင်းရဲ့စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ရှင်သန်ကြီးထွားလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ချီ"

သူဆေးပင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံယူလိုက်စဉ် ကျန်းပေရန်၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းနေဆဲဖြစ်သော လျိုဇီဂျင်းနှင့် သူမ၏အဖော်လေးယောက်ကို ထောက်လှမ်းမိလိုက်သည်။

မျက်နှာအမူအရာ တစ်ချက်မပြောင်းဘဲ သူတိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

'ငါသူတို့ကို အရမ်းအလိုလိုက်ထားမိပုံပဲ၊ နောက်ကျရင် သူတို့ကို သေသေချာချာ ခြောက်လှန့်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီရွှေပန်းငါးပွင့်က ပိုပြီးရဲတင်းလာနိုင်တယ်'

နေဝန်းနက်အမတမြက်ကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းရင်း ကျန်းပေရန်သည် ခေါင်းဆောင်ချီကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အခြားတပည့်များဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"နောက်မှပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

သူပြောပြီးနောက် ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ဝူချင်းစစ်သည် အစမှအဆုံး သတိပြုမိခြင်းမခံရဘဲ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားသည်။

လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများ လိုက်မသွားကြပေ။

ယွီညီအစ်မများ ယခင်တစ်ကြိမ်က အလွယ်တကူ တွေ့ရှိခံခဲ့ရသောကြောင့် ယခုလည်း အလားတူဖြစ်မည်ကို သူတို့သိသည်။

သူတို့သည် အကိုကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြပေ။

အသင်းမှထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အခြားအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအဖွဲ့အစည်းများတွင် သူ၏ကံကို စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူရှားပါးရတနာများအကြောင်း စုံစမ်းတိုင်း စနစ်က ရွေးချယ်စရာများကို တင်ပြခဲ့သည်။

သူရတနာအသစ်များ မရရှိခဲ့သော်လည်း ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော အရည်အချင်း အမှတ်များစွာကိုတော့ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

'တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာနတ်သမီးက ငါ့ကို နှစ်ခါဆက်တိုက် မျက်နှာသာမပေးဘူးပဲ၊ ဒီညလေလံပွဲရောက်မှပဲ သာယာတဲ့အံ့အားသင့်စရာတွေအတွက် စောင့်ရတော့မယ်ထင်တယ်'

All Chapters