ဆေးမင်ကြောင် အိုဂါ

အိုဂါတပ်ဖွဲ့များသည် လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို အော်ဟစ်ပြောဆိုရင်း ခံတပ်၏ ထွက်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ချီတက် သွားကြသည်။

လိုင်ချီးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အမာကျောဆုံး ရွှံ့စေးကို စားသုံးပြီး အညစ်ပတ်ဆုံး ရေကို သောက်သုံးခြင်းကို နှစ်သက်သော အားအင်ပြည့်ဝသည့် အိုဂါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြိုက်ဆုံး သရေစာများမှာ မယ်လမင်း၊ ဆူဒန် အနီရောင်၊ ပလတ်စတစ်ဆီ၊ အဆီနည်းစေသော အရာ၊ ဖောရောင်စေသော အရာနှင့် စွန့်ပစ်ဆီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူသည် အစားအသောက် ကောင်းမွန်စွာ စားသုံးသောကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် သန်မာလှသည်၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ ညာဘက်လက် ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်တည်းသမား ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်သည် လက်နက်ကြီးများကို ကိုင်စွဲနိုင်သောကြောင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထက် နှစ်ဆမျှ ပိုတုတ်သည်။ အခြားအိုဂါများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မနာလိုဖြစ်ကြသည်။

လိုင်ချီး၏ မျက်လုံးများမှာ ခိုင်မာနေပြီး ဤကဲ့သို့သော မနာလိုဝန်တိုသော အကြည့်များကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ရုပ်ရည် အသွင်အပြင်ကို အားကိုး၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနိုင်သော်လည်း သူ၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြ လိုခဲ့သည်။

အိုဂါတပ်ဖွဲ့များ၏ ဗိုလ်ကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် သူသည် သူတို့၏ ခံတပ် အနီးတွင် မကြာသေးမီက တည်ဆောက်ထားသော ရှေ့တန်းစခန်းများကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အား ၅၀၀ ရှိသော တပ်ရင်း တစ်ရင်းကို ဦးဆောင်ရန် အမိန့်ပေး ခံထားရသည်။

လိုင်ချီးသည် တိုက်ပွဲ အတွက် အသေးစိတ် စီစဉ်ထားပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်။

သူသည် သူ၏ ရန်သူ အားလုံးကို စားသုံးပစ် လိုခဲ့သည်။

အိုဂါတို့သည် ရှေ့တန်း စခန်း နှစ်ခုကို အလုံးအရင်းဖြင့် မတိုက်ခိုက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းပြီး နယ်မြေ သိမ်းပိုက်၍ လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်ရန်မှ လွဲ၍ ရှင်းလင်းသော မဟာဗျူဟာပန်းတိုင် မရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အစားအစာများ အတွက် မြေအောက်လောက သတ္တဝါမျိုးစုံကို ပိုမို လိုချင်ကြသည်၊ ဒီလောက်ပါပဲ။

လိုင်ချီးသည် သူ၏ အိုဂါတပ်ရင်း နှင့်အတူ ရှေ့တန်းစခန်း တစ်ခု ဆီသို့ ချီတက်သွားသည်။

တောရိုင်းသားရဲ အားလုံးသည် အိုဂါများကို ရှောင်တိမ်းကြပြီး သူတို့၏ ပြင်းထန်သော အနံ့အသက်ကို ရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြသည်။

ဤတောရိုင်းသားရဲများ မည်သည့် အချိန်က ပေါ်ထွက်လာသည်ကို လိုင်ချီး မသိသလို သိရန်လည်း စိတ်မဝင်စားချေ။

သူသည် ဒိုင်းယား ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဝန်းရံထားသော ပြန့်ကျဲနေသည့် ဂိုဘလင် အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရသည့်အခါ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ဒါက ဟာသ တစ်ခုလား။ အိုဂါနယ်မြေထဲမှာ ရှေ့တန်းစခန်း တစ်ခု တည်ထောင်ရဲတယ်လား။ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစားအစာ အဖြစ် ဆက်သနေကြတာလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်တွေမှာ အသားသိပ် မရှိဘူး။ လိုင်ချီးသည် အင်အား ၁၀၀ ရှိသော သစ္စာဖောက်များ မာနာအမှုန်များ အဖြစ်သို့ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ် သွားပုံကို ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်။" လိုင်ချီးသည် သူ၏ အိုဂါများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဒိုင်းယားဝံပုလွေနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဂိုဘလင်များသည် ချီတက်လာသော အိုဂါများကို သတိပြုမိကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေး ကြသော်လည်း သူတို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြချေ။ ထိုအစား သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရယ် နေကြသည်။ လိုင်ချီး သူတို့နှင့် နီးကပ်လာသည့်အခါ သူတို့ စကားပြောနေသည်ကို ကြားလိုက် ရသည် -

"အိုး ဟာ။ သေပါပြီ။ မွန်းစတားတွေ တိုက်ခိုက်လာပြီ။"

"တောက်စ်။ မင်းက ဘာလို့ အဲ့လောက် မြန်မြန် ပြေးနေတာလဲ။"

"ငါ့ သူငယ်ချင်းထက် မြန်မြန် ပြေးနိုင်ရင် ငါ သေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"တောက်စ်။ ဟားဟားဟား။ ငါတို့ အကောင်းအဆိုး အတူတူ မခံစားသင့်ဘူးလား။"

လိုင်ချီးသည် ဒေါသမီးများ သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ပေါက်ကွဲ တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက် ရသည်။ သူတို့ သူ့ကို အရှက်ခွဲဖို့ ကြိုးစား နေကြတာလား။

…

အင်အား ၅၀၀ ရှိသော အိုဂါ တပ်ရင်းသည် ရှေ့တန်းစခန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဂိမ်းမာများကို ကာကွယ်ရန် မြင့်မားသော တံတိုင်းများ မရှိသော်လည်း သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ နှစ်ဆ တိုးလာသည်။ ဂိုဘလင် အများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား များများစားစား မရှိသော်လည်း အမြောက်စာ အဖြစ် အိုဂါများကို နှောင့်ယှက်ရန်မှာ သူတို့ အတွက် သိပ်ပြဿနာ မရှိချေ။

လိုင်ချီးသည် ပျော်ရွှင်စွာ သတ်ဖြတ်နေ၏။ ဤအားနည်းသော မြေအောက်လောက သတ္တဝါများမှာ ညံ့ဖျင်းသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဂိုဘလင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အထက်တန်းစား ပစ္စည်းများ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂနိုမ်းများ ပင်လျှင် အိုဂါတို့၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

မကြာမီပင် လိုင်ချီးနှင့် သူ၏ တပ်ရင်းမှာ ဒုက္ခတွေ့ကြုံလာရသည်။

မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများက လူအုပ်ထဲတွင် လင်းလက် တောက်ပ လာသည်။ ပုဆိန်ကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသော အဝတ်အစားမဲ့ ဂိုဘလင်တစ်ကောင်သည် ရှေ့ဆုံးမှ ချီတက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မျက်စိ ကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များက ဝန်းရံထားသည်။

ထိုအရာမှာ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းပင်။

ဂိုဘလင်များက ဘယ်အချိန်ကတည်းက မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း ရရှိခဲ့ ကြသနည်း။

လိုင်ချီး၏ ရှေ့တွင် အိုဂါတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းကို ဂိုဘလင် မြင့်မြတ်သော သူရဲကောင်းက ချေမှုန်းလိုက်ရာ သွေးများ ပေကျံလူးလွင့် သွားသည်။ ဂိုဘလင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက် အတွက်။ နည်းပညာက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ။"

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤရူးသွပ်နေသော ဂိုဘလင် မြင့်မြတ်သော သူရဲကောင်းသည် သူ၏ ကြုံးဝါးသံများ အပြီးတွင် သူ၏ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။ လိုင်ချီးသည် သူ၏ ထူထဲသော ညာဘက်လက်ဖြင့် သူ၏ ဧရာမ တင်းပုတ်ကြီးကို မြှောက်တင်ကာ ဂိုဘလင်ကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

အခြားသတ္တဝါတစ်ကောင်က မြားနှင့် ချည်နှောင်ထားသော ဆီးအိတ် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မြားပေါ်ရှိ ဆီးအိတ်တွင် မီးညှိထားသော မီးစာ တစ်ခု ရှိပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ နှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုရူးသွပ်နေသော လေးသမားသည် ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေသွားသည်။

ရှေ့တန်းစခန်းမှာ ပရမ်းပတာ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လိုင်ချီးသည် အိုဂါများ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသော်လည်း မြေအောက်လောက သတ္တဝါများမှာ အရေအတွက် လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

"ဆုတ်ခွာ။ မြန်မြန် ဆုတ်ခွာ။ ငါတို့ ခံတပ်ဆီကို ဆုတ်ခွာနေပြီ။"

လိုင်ချီးသည် ကျန်ရှိနေသော အိုဂါများကို စုစည်းရန် ကြိုးပမ်းရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအားနည်းသော သတ္တဝါများ၏ အရေအတွက်ကို လျှော့တွက်မိခဲ့သည်။ သူတို့သည် နေရာ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော သန်းကောင်များ သဖွယ် ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် အဆင်ပြေပါသည်၊ သူ သူတို့ကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ ကမ္ဘာပျက်မည့်နေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လိုင်ချီးသည် ကျရှုံးမှု တစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ ရသော်လည်း သူသည် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ သန်မာသော ညာဘက်လက်ကို မြှောက်တင်ကာ အားနည်းသော မြေအောက်လောက သတ္တဝါများကို အမှိုက်များ သန့်ရှင်းရေး လုပ်သကဲ့သို့ ဖယ်ရှား ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ဝေ့ဝဲနေသော ဖုန်မုန်တိုင်း တစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် လူသားများ၊ ဖယ်ရီများနှင့် အက်လ်ဖ်များ တစ်စုသည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက် လာနေကြသည်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် သူရဲကောင်းမှာ လန်ဆလော့ ဖြစ်ပြီး သူသည် ဘာသာရေးမှ ထုတ်ပယ် ခံထားရသော်လည်း သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေ့တန်းစခန်း၌ မကောင်းဆိုးဝါး မြေအောက်လောက သတ္တဝါများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော အိုဂါများကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသည့်အခါ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို အမြစ်ဖြတ် ရှင်းလင်းရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် နားလည်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများကို ဦးဆောင်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လူသားများနှင့် အလင်းအဖွဲ့အစည်းများ၏ လွတ်လပ်မှု အတွက်...

"နောက်ဆုံး အချိန်အထိ တိုက်ခိုက်ကြ။ ချီတက်ကြ။"

လန်ဆလော့သည် ရှေ့တန်းစခန်းသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာစဉ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ တပ်မတော်သည် ရေလှိုင်းလုံးကြီး သဖွယ် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"သူတို့ရဲ့ မြင်းတွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်။"

"ဒရဂွန်ရာဂျာရဲ့ အားနည်းတဲ့ နွားပေါက်လေးတွေ၊ မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုး ရောက်လာပြီ။"

"အာသာက ငါ့ အတွက် ။"

"ရှားလီ။ ရှားလီကို ရှာ။ ဘော့စ်ကို သတ်။"

"မိုက်မဲတဲ့ ကောင်၊ သက်ပြင်းချလွင်ပြင်က ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ ရှေ့တန်းစခန်းမှူးက ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ပဲ။"

"ဒါဆို ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို သတ်။"

"ဘယ် သက်ပြင်းချလွင်ပြင်လဲ။ မင်း အဲ့ဒီနာမည်ကို ဘယ်ကရတာလဲ။"

"ဝါးးးးး။"

ပရမ်းပတာ အော်ဟစ်သံများက လေထဲတွင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

…

အခန်းတစ်ခန်း၏ အလယ်တွင် မီးပုံတစ်ပုံက ဆူညံစွာ တောက်လောင်နေသည်။ ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါတစ်ကောင်သည် ကုလားထိုင် တစ်လုံးတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ လက်သီးဖြင့် လက်တင်တန်းကို ချိုးဖျက်လိုက်ကာ "ဘာလဲ။ လိုင်ချီးရဲ့ တပ်ရင်း ချေမှုန်း ခံလိုက်ရပြီး လိုင်ချီး တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားတယ် ဟုတ်လား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခြားအိုဂါများ စကားပြောဆို လာကြသော်လည်း ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါက သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ နေရန် အမူအရာ ပြလိုက်သည့်အခါ ဆူညံသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

အိုဂါတပ်မှူးက ဆက်လက်၍ သတင်းပို့သည် "ရှေ့တန်းစခန်းက ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် အရေအတွက် ပိုများတယ်။ လိုင်ချီးရဲ့ တပ်ရင်း ဆုတ်ခွာတော့မယ့် အချိန်မှာ လူသားတွေ၊ ဖယ်ရီတွေနဲ့ အက်လ်ဖ်တွေရဲ့ ချီတက် တိုက်ခိုက်လာတဲ့ အုပ်စုကြီးက သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင် လိုက်တယ်။"

"သူတို့ မြေပေါ်လောကရဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်တယ် ဟုတ်လား။" ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါသည် သူ၏ တပ်မှူးကို တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

တပ်မှူးက "လူသားအုပ်စုထဲမှာ မဟာမှော်အရှင် တစ်ပါးတောင် ပါဝင်သေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဘာလဲ။ မဟာမှော်အရှင်တစ်ပါး သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်တယ် ဟုတ်လား။ အဲ့ဒီ ဂနိုမ်းတွေက မဟာမှော်အရှင်တစ်ပါး ရှိနေတာကို ခွင့်ပြုပေးကြတယ် ဟုတ်လား။" ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါသည် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူတို့ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့ ဗိုလ်ကြီးလိုင်ချီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ အခါ သူတို့ အချင်းချင်းလည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ အရမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။"

ဆေးမင်ကြောင်ထိုးထားသော အိုဂါသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "ပုန်ကန်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

" မဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲ၊ သူတို့က တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်။"

"ဟုတ်တယ် အကြီးအကဲ၊ အဲ့ဒါက ပိုဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်" ဟု အခြားအိုဂါများက သဘောတူထောက်ခံကြသည်။

ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါ ခေါင်းညိတ်ကာ ယုံကြည်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ ရန်သူများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ် ရမည်ကို စဉ်းစား ရမည် ဖြစ်သည်။

အိုဂါများ စကားပြောဆို နေကြစဉ် သူတို့သည် အားပြင်းသော အနက်ရောင် ဩဇာအရှိန်အဝါ တစ်ခုက သူတို့ကို အသက်ရှူ၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ထားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ လိုက်ကြသည်။

အမှောင်ထဲမှ အဝါရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

"မင်းတို့ အဲ့ဒီ ပြဿနာရှာတဲ့ ကောင်တွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက်ပဲကိုး။"

"မင်း ဘယ်သူလဲ။" အိုဂါတစ်ကောင် ရှေ့ထွက်လာပြီး အမှောင်ထဲရှိ ပုံရိပ်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အခြားအိုဂါတစ်ကောင်က တင်းပုတ်ကြီး တစ်လက်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက် လိုက်သော်လည်း သူ့ကို မထိမှန်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား တင်းပုတ်ကြီးသည် ကျယ်လောင်သော အသံ နှင့်အတူ နံရံကို ဆောင့်ဝင်သွားသည်။

ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးများကို ဖြေလျှော့လိုက်ရာ အားအင် ပြည့်ဝသော ကြွက်သားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် သူ့အား မသက်မသာ ဖြစ်စေသော ခြိမ်းခြောက်နေသည့် အမှောင်ပုံရိပ်ကို အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက အိုဂါနယ်မြေပဲ။ ဒါက ငါ့ …"

ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါ စကားမဆုံးမီပင် အနက်ရောင် အရိပ် တစ်ခုက လေဆင်နှာမောင်း သဖွယ် သူ့အား ဝါးမြိုသွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဝေ့ဝဲ နေပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံး၊ နှာခေါင်း၊ နား၊ ပါးစပ်နှင့် စအိုပေါက်များမှ တစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် အခြားအိုဂါ အားလုံး နောက်ဆုတ် သွားကြပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြသည်။

ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် အရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အဝါရောင် မျက်စံများ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ရာ သူ့ခြေရာနေရာတွင် အနက်ရောင် တိုက်စားသည့် အရာများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခြေချောင်းများကို ဖြတ်ကျော်သွားသော နောက်ချေး ပိုးကောင် တစ်ကောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ငါက ကပ်ရောဂါသယ်ဆောင်သူ ပိုလီယိုပဲ။"