အသက်ရှင်သန်ခြင်း အနုပညာ

တတိယနေ့၏ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း ကြေညာချက်ကို အချိန်မတိုင်မီပြုလုပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှ လူတိုင်းမှာ မကြုံစဖူးသောအန္တရာယ်ကို ချက်ချင်းရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

မူလက ဒုတိယနေ့ အလောင်းစောင့်ခြင်းအတွင်းမှ အခြေအနေအရ ယန်ကျန့်နှင့်တခြားသူများမှာ ဘေးကင်းစွာနေနိုင်ရန် နောက်ဖေးခန်းမရှိ အနီရောင်ခေါင်းတလား အနီးတွင်သာ နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ဖန်းရှင်းနှင့်တခြားသူများမှာ ဦးစွာ တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်၏ကျိန်စာကို နှိုးဆွခဲ့ပြီး အိမ်ကြီးထဲမှတစ္ဆေများအား နောက်ဖေးခန်းမတွင် ပုန်းအောင်းနေသောအဖွဲ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိစေခဲ့သည်။

ထိုအရာမှာ မလုံလောက်သေးသကဲ့သို့ ကျိုးဒန်သည် မီးအိမ်ဖြူကိုကိုင်ဆောင်လျက် အပြင်ဘက်သို့ တစ်ပတ်ပတ်ကာ တတိယနေ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကြေညာချက်ကို အချိန်မတိုင်မီ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုလုပ်ရပ်မှာ အပြင်ဘက်မှတစ္ဆေများကို အိမ်ကြီးထဲသို့ ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ယခုအခါ တစ္ဆေများမှာ အိမ်ကြီးအတွင်းရော အပြင်ဘက်တွင်ပါ ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

ထွက်ပြေးရန်လမ်းမရှိသဖြင့် သူတို့သည် တစ္ဆေများကို အသည်းအသန်တိုက်ခိုက်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။

ယန်ကျန့်သည် အနီရောင်ခေါင်းတလားကို စောင့်ကြပ်ပြီး မည်သည့်တစ္ဆေမျှ ချဉ်းကပ်မလာစေရန် တားဆီးထားသည်။ သူ၏အကြီးမားဆုံးစိုးရိမ်မှုမှာ အတွင်းမှအဘိုးအိုမှာ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် တခြားတစ္ဆေများ၏လွှမ်းမိုးမှုကိုခံရပြီး စောစီးစွာနိုးထကာ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို နှောင့်ယှက်မည်ကိုပင်။

ဝမ်ဖုန်းနှင့် အခြားတစ္ဆေဆရာများမှာ နောက်ဖေးတံခါးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

အန်စာတုံးကစားပွဲကိုအားကိုးလျက် သူတို့သည် တစ္ဆေများ၏ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို အတင်းအကျပ်နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။

"အကျပ်အတည်းကိုချိုးဖျက်ဖို့ သော့ချက်က လီယန်အပေါ်မှာမူတည်နေတယ် လီယန်အောင်မြင်စွာ ပြန်လာနိုင်မှသာ ဒီမှာရှိတဲ့အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှာ"

ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာရမည့်အရာကို အပြည့်အဝသိရှိလျက် တွေးလိုက်သည်။

အဖွဲ့မှာ အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်ရောက်ရှိလာသည်အထိ တစ္ဆေများ၏တိုက်ခိုက်မှုဖိအားကို ကြံ့ကြံ့ခံရမည်။

အကယ်၍ သူတို့ကျရှုံးခဲ့ပါက ယန်ကျန့်သည် လူတိုင်းကိုစွန့်ပစ်ခြင်း၊ သတင်းစကားပို့ဆောင်ခြင်းကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ အိမ်ကြီးကိုစွန့်ပစ်ခြင်းနှင့် တစ်ဦးတည်းအသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခြင်းတို့ကို စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ဆက်လက်အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး လူတိုင်းနှင့်အတူ သေတွင်းသို့လိုက်ပါသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်သည် သူ၏လက်ထဲမှလောင်ကျွမ်းနေသော အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ အရှိန်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာလျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူ၏ယခုအချိန်အထိခရီးမှာ အတော်လေးချောမွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ရင်ပြင်ကိုဖြတ်သန်းပြီး ပင်မတံခါးမကြီးနောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် သစ်သားတံခါးမကြီးကို ဖွင့်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့်ညပ်နေသကဲ့သို့ ကျပ်နေပြီး လွယ်လွယ်ကူကူဖွင့်ရန်မဖြစ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ ပိုမိုလျင်မြန်စွာလောင်ကျွမ်းနေသည်။

ဖယောင်းတိုင်တစ်ဝက်မပြည့်တောင် ကျန်တော့ဘဲ ဤကုန်ဆုံးနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် တစ်မိနစ်ပင် ခံမည်မဟုတ်ချေ။

သွားကိုကြိတ်လျက် လီယန်သည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို တံခါးများကြားမှအကွာအဟကြားထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏မီးတောက်မှာ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာပြီး အပြင်ဘက်မှ လျင်မြန်သောခြေသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုခြေသံများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ကျွီ

ဟောင်းနွမ်းဆွေးမြေ့နေသော သစ်သားတံခါးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပွင့်သွားသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော အရှည်မှာ အနည်းငယ်သာရှိတော့သည်။

"တစ္ဆေတွေကိုမောင်းထုတ်ဖို့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုသုံးတဲ့တန်ဖိုးက အရမ်းကြီးတယ် ဒီလိုကုန်ဆုံးမှုကို မခံနိုင်ဘူး"

လီယန်သည် သွားကြိတ်ကာတီးတိုးရေရွတ်ရင်း တံခါးပတ်လည်မှဧရိယာကို လုံခြုံစေရန် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အနည်းငယ်အကွာတွင် အလျင်စလိုချထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းမော့ကာ တံခါးအပေါ်တွင်ချိတ်ဆွဲထားသော မီးအိမ်ဖြူကို ကြည့်လိုက်သည်။

အေးစက်သောလေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။

ဖြူဖျော့ပြီးအရောင်မှိန်နေသော မီးအိမ်မှာ ယိမ်းထိုးကာ မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လီယန်သည် ဖယောင်းတိုင်မီးအနီးတွင် ထူးဆန်းသောအရိပ်များစွာ တုန်ခါနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်ဖြစ်နေကာ သူတို့၏ အတိအကျအနေအထားကို ခြေရာခံ၍မရချေ။

တစ္ဆေများမှာ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။

ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနောက်ပိုင်းမှရလဒ်အရကြည့်လျှင် တစ္ဆေများမှာ နောက်ဖေးတံခါးတွင်သာမက ရှေ့တွင်ပါရှိနေသည်၊ အိမ်ကြီး၏ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မကုန်ဆုံးမီ ကျန်ရှိနေသေးသောအချိန်အနည်းငယ်ကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် လီယန်သည် ပင်မတံခါးမကြီးကို အလျင်အမြန်တက်ကာ မီးအိမ်ဖြူကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

အားလုံးမှာ အတော်လေးချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း သူဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

မီးအိမ်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ရရှိသည်နှင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ လုံးဝငြိမ်းသွားသည်။

အနီးအနားတွင် တစ္ဆေများအလွန်များပြားသဖြင့် မှိန်ဖျော့သောဖယောင်းတိုင်မီးမှာ တစ်ခဏမျှပင် ဆက်လက် မတည်တံ့နိုင်တော့ချေ၊ ၎င်းမှာ ဖယောင်းအစအနပင်မကျန်အောင် လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ထိုမကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ထူးဆန်းသည့်မီးတောက်မရှိတော့သည်နှင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ဖြင့် ထွန်းလင်းပြထားသော ထူးဆန်းသည့်အရိပ်များမှာ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေများမှာ ထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိသေးဘဲ အနီးအနားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏လွှမ်းမိုးမှုမရှိဘဲ လီယန်မှာ သူတို့ကို မမြင်နိုင်တော့ချေ။

သူသည် လေထုထဲတွင် အလွန်အမင်းအေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏အရေပြားပင်လျှင် အေးစက်သောခံစားချက်များဖြင့် ထုံကျင်နေပြီး တစ္ဆေများမှာ သူ့ကိုဝန်းရံကာ စားသုံးရန်အသင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဘာမျှမမြင်နိုင်သော်လည်း လီယန်သည် ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်များ၏ အနံ့နှင့် မြေကြီးဆန်သောရွှံ့နံ့ကို အနံ့ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေတွေက ငါ့ကိုမတိုက်ခိုက်ဘူး"

လီယန်သည် မီးအိမ်ဖြူကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

မီးအိမ်၏မှိန်ဖျော့သောဖြူဖျော့သည့်အလင်းရောင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာကို ထွန်းလင်းပေးထားပြီး သူ့ကိုဦးတည်ရာမပျောက်စေရန် ထိန်းသိမ်းပေးထားသည်။

ထိုအလင်းရောင်ဇုန်အလွန်တွင် ကျန်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖိနှိပ်မှုကြီးစိုးသော အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"အမြန်ပြန်ရမယ်"

လီယန်သည် တစ်ခဏမျှပင် အချိန်မဖြုန်းရဲချေ၊ ဤနေရာတွင် မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမဆို နောက်ဖေးခန်းမတွင် အသက်များ ပိုမိုဆုံးရှုံးခြင်းကို ဆိုလိုနေနိုင်သည်။

မီးအိမ်ကိုကိုင်ဆောင်လျက် သူသည် အိမ်ကြီး၏ဘေးဘက်တစ်လျှောက် အလျင်စလိုသွားကာ နောက်ဖေးခန်းမသို့ ပတ်ပြန်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

သို့သော် သူရွေ့လျားလိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် ခြေသံများဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုန်းကွယ်နေသောတစ္ဆေများမှာ ယခုသူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာပုံရသည်။

လီယန်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ သူ၏နောက်မှခြေသံများမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏နောက်တွင် ဘာမျှမရှိ၊ အထီးကျန်မှုနှင့်အမှောင်ထုသာရှိသည်။

"တစ္ဆေတွေက ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း ကြေညာချက်ကိုပြုလုပ်နေတဲ့သူကို မသတ်ဘူး ဒါကြောင့် တတိယနေ့ကို အသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်ဖို့က ဒီအပေါ်မှာမူတည်နေတယ် ပုံမှန်အခြေအနေတွေမှာဆိုရင် လူတိုင်းက တတိယနေ့မှာအိမ်ကြီးကနေထွက်ခွာပြီး မီးအိမ်တွေကိုင်ဆောင်ကာ ဧရိယာတစ်ဝိုက် လှည့်လည်သွားလာပြီး ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကြေညာချက်ပြီးဆုံးတဲ့အထိ တစ္ဆေတွေကို အာရုံလွှဲထားရမှာ အခုတော့ငါနားလည်သွားပြီ"

လီယန်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

လီယန်မှာ မိုက်မဲသူ မဟုတ် သူသည် ယခင်သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဖြစ်သည်။

ကောက်ကျစ်မှုအတိုင်းအတာတစ်ခုမရှိဘဲ သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်အတွင်းတွင် ရှေးမဆွကတည်းက သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာမည် မဟုတ်သလို ယနေ့အထိလည်း အသက်ရှင်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို ငါ့တာဝန်က မီးအိမ်နဲ့အတူ နောက်ဖေးခန်းမကိုပြန်ဖို့မဟုတ်ဘဲ အိမ်ကြီးကို ဝန်းရံထားတဲ့ တစ္ဆေတွေကို လမ်းလွှဲခေါ်သွားပြီး ခေါင်းဆောင်က အတွင်းကတစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အာရုံစိုက်နိုင်အောင်လုပ်ပေးဖို့ပဲ"

"ခေါင်းဆောင်ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ခဲ့တယ် ဒုတိယနေ့ရဲ့အလောင်းစောင့်ခြင်းနဲ့ တတိယနေ့ရဲ့ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကြေညာချက်က ထပ်တူမကျရဘူး အခုငါဒါကိုပြင်ဖို့နည်းလမ်းရှာရမယ်"

လီယန်သည် သူ၏အတွေးများကို စီစဉ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

သူ၏နောက် သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သို့ပင်ထူးဆန်းသောဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပွားစေကာမူ သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရပ်တန့်မည်မဟုတ်။

သူလျင်မြန်စွာရွေ့လျားနေသော်လည်း နောက်ဖေးခန်းမရှိအဖွဲ့အတွက်မူ တစ်မိနစ်မျှရှင်သန်ရန်ပင်လျှင် ကြီးမားသောတန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရန်လိုအပ်သည်။

အနီရောင်အန်စာတုံးတစ်တုံးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်များစွာလှိမ့်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ရလဒ်မှာ ၂ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်အန်စာတုံးမှာ နံပါတ် ၅ ကိုပြသနေသည်။

တစ္ဆေ၏အလှိမ့်မှာ ၅ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ဖုန်း၏အလှိမ့်မှာ ၂ သာထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

ကစားပွဲမှာ ပဉ္စမအချီသို့ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ဝမ်ဖုန်း၏ကံမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ချွေးစေးများကျဆင်းကာ သူ၏အကြည့်မှာ သူ၏အလှိမ့်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး သူမှာတွေဝေနေကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရေးထိုးထားသည်။

"ငါ ငါရှုံးသွားပြီ"

ဝမ်ဖုန်း၏နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်နေသည်။

မကြာမီပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာအေးစက်လာပြီး သူ၏အသားအရောင်မှာ အရောင်ကင်းမဲ့သွားကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှအလင်းရောင်မှာ ငြိမ်းသွားသည်၊ ရက်စက်သော လောကကြီး၏ မညှာမတာငြိမ်းသတ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရသော တုန်ခါနေသည့်မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့။

ဝမ်ဖုန်းမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မလှုပ်မယှက်၊ လုံးဝသက်မဲ့ဖြစ်သွားသည်။

လောင်းကစားကိုရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူသည် ဤအမည်မသိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသောအိမ်ကြီးအတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

"သူရှုံးသွားတာလား"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် သူ၏ကျဆုံးသွားသောရဲဘော်ကို နက်ရှိုင်းသောဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ဖုန်းသည် တစ္ဆေခြောက်သောစာများ၏ကျိန်စာကို ခံယူပြီး စာပို့သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် အသက်ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး ထူးဆန်းသော စာပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ပို့ဆောင်ခဲ့ကာ မရေမတွက်နိုင်သောအန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ စတုတ္ထထပ်၏ တစ္ဆေများကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းပင်လျှင် သူ့ကိုအဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဤနောက်ဆုံးအတားအဆီးတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

စာပို့တိုက်အဆောက်အအုံ၏ပဉ္စမထပ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ဘဲ သူ၏လမ်းများတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်သောလေထုတစ်ခုမှာ နောက်ဖေးတံခါးအပြင်ဘက်မှ အိမ်ကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။

ဝမ်ဖုန်းမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ တစ္ဆေများမှာ ဝင်ရောက်လာတော့မည်။

"ငါတစ္ဆေနဲ့လောင်းမယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးမှာ သွားကြိတ်ကာ ဝမ်ဖုန်း၏အလောင်းကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ပြီး နေရာယူလိုက်သည်။ သူသည် အနီရောင်အန်စာတုံးများကို လျင်မြန်စွာကောက်ယူပြီး ပစ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေမဝင်ရောက်မီအခိုက်အတန့်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ထိုလူမှာ လောင်းကစားကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး ဝမ်ဖုန်းစတင်ခဲ့သောအရာကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင် လိုက်သည်။

အနီရောင်အန်စာတုံးမှာ လိမ့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားကာ မတွေးဝံ့စရာရလဒ်တစ်ခုကို ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။

၆

အမြင့်ဆုံးနံပါတ်မှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။

"ဟားဟား"

ထိုတစ္ဆေဆရာမှာ ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏တင်းမာမှုမှာ သူ၏မျက်နှာတွင် မူမမှန်စွာ ထင်ရှားနေသည်။

ကစားပွဲမှာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေသည်။

အေးစက်သောလေထုမှာ နောက်သို့ဆုတ်ခွာသွားပြီး အိမ်ကြီးမှထွက်ခွာသွားသည်။

တစ္ဆေမှာ ကစားပွဲတွင်ပါဝင်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံရပြီး ၎င်း၏စည်းမျဉ်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။

ထို့ကြောင့် တစ္ဆေမှာ ဝမ်ဖုန်းကိုနိုင်သည်ဖြစ်စေမနိုင်သည်ဖြစ်စေ ကစားပွဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်လည်စတင်သရွေ့ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်၊ ယန်ကျန့်၏အဖွဲ့မှာ လုံးဝသုတ်သင်ခံရသည် အထိပင်။

မကြာမီ အနက်ရောင်အန်စာတုံးမှာ လိမ့်သွားပြီး တစ္ဆေ၏ရလဒ်မှာ ၅ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ၅ တစ်ခု

ယခင်က ဝမ်ဖုန်းမှာ ထိုနံပါတ်ကိုရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း တစ္ဆေဆရာ၏အလှည့်မှာမူ ၆ ထွက်ပေါ်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ပထမအချီမှာ အနိုင်ဖြစ်သည်။

အေးစက်သောလေထုမှာ ပိုမိုဆုတ်ခွာသွားပြီး နောက်ဖေးအဝင်ဝမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"တစ္ဆေက ပြန့်ကျဲသွားပြီ"

ထိုတစ္ဆေဆရာမှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး အက်ကွဲနေသောအပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအပြုံးပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာတောင့်တင်းသွားသည်။

ဟောင်းနွမ်းသောအနက်ရောင်အဝတ်ဖိနပ်တစ်စုံမှာ ပိုမိုနီးကပ်စွာလျှောက်လှမ်းလာပြီး နောက်ဖေးခန်းမ၏တံခါးခုံတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

မကြာမီ တစ္ဆေကအသုံးပြုသော အနက်ရောင်အန်စာတုံးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်လှိမ့်သွားသည်။

"နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ အရင်တစ်ကောင်က ဝမ်ဖုန်းကိုအနိုင်ရပြီး ထွက်သွားပြီ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ နောက်တစ်ကောင်ရောက်လာပြန်ပြီလား"

ထိုတစ္ဆေဆရာ၏ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာတင်းကျပ်သွားသည်။

သဘာဝလွန်ကစားပွဲဖြင့် တွန်းလှန်၍မရသော မည်သည့်တစ္ဆေမဆို သံသယမရှိဘဲ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

ကစားပွဲတွင်ပါဝင်သော ဒုတိယတစ္ဆေမှာ ကံမကောင်းပုံရသည်။

ရလဒ်မှာ ၂ ဖြစ်သည်။

"ငါကတော့ မင်းထက်ပိုပြီးအသက်ရှည်မယ့်ပုံပဲ"

ထိုတစ္ဆေဆရာမှာ ဝမ်ဖုန်း၏အလောင်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်းရှင်းမှာ ဝမ်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ဖေးအဝင်ဝမှဆွဲထုတ်ကာ အမှိုက်ကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာမြင်ကွင်းမှပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ကွယ်မှ တောအုပ်ထဲသို့ တောင်စောင်းတစ်ခုအတိုင်း လိမ့်ဆင်းသွားသည်။

စာပို့သမား၏အလောင်းမှာ အိမ်ကြီးအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေ၍ မဖြစ်ချေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ကိုဝင်ပူးပါက ၎င်းမှာ အလောင်းကောင်မဟုတ်တော့ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပေမည်။

ထို့အပြင် မည်သူမျှ ဝမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း အာမ မခံနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ ဖန်းရှင်း၏လုပ်ရပ်များကို ကန့်ကွက်ခြင်းမပြုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာနေကြသည်။

ဝမ်ဖုန်း၏သိသိသာသာကြိုးပမ်းမှုများနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများရှိနေသော်လည်း သူ၏သေဆုံးမှုမှာ အရာအားလုံးကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားစေသည်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ သူ၏အလောင်းကောင်၏ သက်ရောက်မှုမခံရဘဲ ဆက်လက်အသက်ရှင်ရန် ရုန်းကန်ရမည်။

ဝမ်ဖုန်း၏ချဉ်းကပ်ပုံမှ သင်ယူသော တစ္ဆေဆရာအသစ်မှာ အနီရောင်အန်စာတုံးကို သူ၏လက်ထဲတွင် ဆယ်စက္ကန့်တိတိကိုင်ထားသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ပြည့်သည်နှင့် နောက်ထပ်နှောင့်နှေးရန် လောဘမကြီးဘဲ သူသည် အနီရောင်အန်စာတုံးကို ချက်ချင်းပစ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေ၏ရလဒ်မှာ ၂ ဖြစ်သည်။

အနိုင်ရရန်အခွင့်အလမ်းမှာ မြင့်မားသည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာမှာ သူ့ကိုလှောင်ပြောင်နေဟန်တူပြီး အနီရောင်အန်စာတုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသောအခါ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စေသော နံပါတ်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

၁

ရလဒ်မှာ ၁ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ၏ ၂ ထက်ငယ်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ၁ ဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ"

ထိုလူမှာ ချက်ချင်းရူးသွပ်သွားပြီး သူ၏ဒေါသမှာ အရာအားလုံးကိုလောင်းကြေးထပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားသော လောင်းကစားသမားတစ်ဦး၏ဒေါသနှင့်တူသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ သူ၏ဒေါသနှင့်နာကျင်မှုကြောင့် သွေးများဖြင့်နီရဲနေသည်။

"ကံတရားက ဒီလိုပဲ အလုပ်လုပ်တာ မင်း ၆ လည်းဖြစ်နိုင်တယ် ၁ လည်းဖြစ်နိုင်တယ် မင်းတစ်ချီနိုင်နိုင်ပေမဲ့ တစ္ဆေက ဘယ်တော့မှမရှုံးဘူး အကြီးမားဆုံး မတရားမှုက ကစားပွဲထဲမှာ မဟုတ်ဘဲ ကစားသမားတွေရဲ့ဘဝအခြေအနေထဲမှာပဲ လူတွေက တစ္ဆေတွေကို ဘယ်တော့မှ တကယ်မလှည့်စားနိုင်ဘူး လောင်းကစားသမားတွေက အိမ်ရှင်ကို ဘယ်တော့မှမနိုင်သလိုပဲ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက တင်းမာစွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

တစ္ဆေဆရာမှာ ဆက်လက်အော်ဟစ်ပြီး သူ၏စိတ်ပျက်မှုကို ဖော်ထုတ်နေသည်။

သို့သော် အချည်းနှီးသာ။

မကြာမီ သူသည် ယိမ်းယိုင်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ပါးစပ်မှာ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေကာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ သက်မဲ့ပြီးမှိန်ဖျော့နေသည်။ သူ၏အသက်မှာ ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ။

သူသည် ကျိန်စာသင့်တစ္ဆေအန်စာတုံးများနှင့်ဆက်စပ်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ ဖယ်ရှားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူသည် အန်စာတုံးများ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျိန်စာကို အစွမ်းအစမရှိရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၏သေဆုံးမှုမှာ ရွေးချယ်စရာမချန်ထားခဲ့၊ ကစားပွဲကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်လည်စတင်ရမည်။

အနက်ရောင်အဝတ်ဖိနပ်အိုကြီးများမှာ ယခုအခါ နောက်ဖေးခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏စည်းမျဉ်းများအရ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသေဆုံးသောအခါ စာပို့သမားတစ်ဦးက ဆက်လက်တာဝန်ယူရမည်။

ယခုအခါ စာပို့သမားသုံးဦးသာ ကျန်တော့သည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ တာချန်နှင့် ယန်ရှောင်ဟွား

တာချန်၏မျက်လုံးများမှာ အရောင်လက်သွားပြီး သူသည် ဤမျှစောစီးစွာ ပါဝင်ရန် မလိုလားဟန်တူသည်။ ယန်ရှောင်ဟွားမှာမူ အနီရောင်မီးပုံးပျံကိုကိုင်ဆောင်ထားသော သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ အလှည့်မရောက်သေးချေ။

ထို့ကြောင့် သိမ်းငှက်အိုကြီးမှာ မဆိုင်းမတွ ရှေ့သို့တက်လှမ်းပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အနက်ရောင် အန်စာတုံးကို ကောက်ယူကာ လှိမ့်လိုက်သည်။

ကစားပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

အနက်ရောင် အဝတ်ဖိနပ်အိုကြီးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရပ်တန့်သွားသည်။

အရင်ကကဲ့သို့ပင် သိမ်းငှက်အိုကြီးက ကစားပွဲကိုစတင်လိုက်သောကြောင့် တစ္ဆေမှာ ၎င်း၏စည်းမျဉ်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရပြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော အန်စာတုံးပစ်ခြင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

"လီယန် ပြန်မလာသေးဘူးလား သုံးယောက်သေသွားပြီ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ငါတို့ပျက်သုဉ်းဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"

ဖန်းရှင်းက ညှိုးငယ်သောအခြေအနေကိုကြည့်ရင်း သူ၏စိတ်အခြေအနေမှာ ပိုမိုလှုပ်ရှားလာသည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှလူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးနေကြသည်။

တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုများကြောင့်မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေများ၏တိုက်ခိုက်မှုကို နှောင့်နှေးစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများကြောင့်ဖြစ်သည်။

အပင်ပန်းဆုံးအရာမှာ တစ္ဆေများကိုဆန့်ကျင်သော သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုများမှာ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင် မပြခြင်းပင်။

ဒါက ယန်ကျန့်သည် သူ၏နေရာတွင်ရပ်တည်လျက် ပင်မခန်းမဆောင်မှချီတက်လာသော တစ္ဆေအားလုံးကို တစ်ဦးတည်းခုခံကာကွယ်ပြီး တစ်ကောင်မျှမဝင်စေရန် တားဆီးထားသော်လည်း ဖြစ်ပျက်နေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ။

တစ္ဆေကျူးကျော်မှုများ၏ဖိအားများမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသဖြင့် မျိုးသုဉ်းခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲမရနိုင်ပုံ ရသည်။

နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်သောအခါ ဖန်းရှင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အာဏာ ရုန်းကန်မှုကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်၊ အကယ်၍ သူသာ ယန်ကျန့်၏ခေါင်းဆောင်မှုကို နာခံစွာလိုက်နာပြီး ထိန်းချုပ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပါက သူတို့သည် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ကောင်း လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုကျိန်စာသင့်သော ကျိုးဒန်….

အကယ်၍ လူတိုင်းသာ ယန်ကျန့်၏အမိန့်များကို အစကတည်းက လိုက်နာခဲ့ပါက ဤအခက်အခဲမှာ ဘေးကင်းစွာ ပြီးဆုံးသွားနိုင်သည်။

"တရှဲရှဲ"

အရိပ်မည်းသော ပင်မခန်းမဆောင်မှ ရေဒီယို၏မရပ်မနားအသံမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လိုင်းမှာ လျင်မြန်စွာချိတ်ဆက်မိသွားပြီး ထူးဆန်းသောစကားလုံးများမှာ ၎င်း၏တရှဲရှဲအသံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟေး ဟဲဟဲဟဲ မင်းတို့အားလုံးသေတော့မှာပဲ အရမ်းနီးကပ်နေပြီ တရှဲ"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ညှိုးမှောင်သွားသည်။

သူ၏အလောင်းကောင်သံချောင်းပေါ်မှဆုပ်ကိုင်မှုမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး ထိုအရာကိုချုပ်နှောင်ရန် သူ၏စိတ်ကူးက သူ့ကိုသွေးဆောင်နေသည်။ သို့သော် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုက သူ့ကို အလောင်းကောင် သံချောင်းကိုအသုံးပြုရန် အချိန်မတန်သေးကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝထိန်းချုပ်မရဖြစ်လာပြီး မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပါက သူသည် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ခေါင်းတလားအတွင်းမှအရာအတွက် ချန်ထားမည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ကျန်အရာများကိုကံကြမ္မာလက်သို့အပ်နှံခြင်းမပြုမီ အန္တရာယ်အရှိဆုံး စွမ်းအားကို ဖယ်ရှားရန်လိုအပ်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွားမှာ ထိန်းချုပ်မရအောင် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုလွှမ်းမိုးလာသောအခါ အသက်ရှူရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသည်။

သူမသည် စာပို့မစ်ရှင်မှာ စိန်ခေါ်မှုများမည်ကို မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အစွန်းများသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူမ၏ကြာရှည်စွာတင်းမာနေသောအခြေအနေမှာ သူမ၏ခြေလက်များကို တောင့်တင်းသွားစေပြီး တုံ့ပြန်မှုမရှိတော့ဘဲ အရေးပေါ်အန္တရာယ်ရှိလာပါက မလှုပ်ရှားနိုင်တော့မည်စိုးသဖြင့် လှုပ်ရှားမှု အသေးစားများ ပြုလုပ်ရန်ကြိုးစားနေရသည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ နောက်ဆုတ်လိုက်သောအခါ သူမ၏ခြေထောက်မှာ ချော်သွားပြီး သူမထိန်းချုပ်မရဘဲ နောက်သို့လဲကျသွားသည်။

သူမ၏နောက်တွင် နက်ရှိုင်းသောချောက်တစ်ခု ပွင့်ထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အား"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် စူးရှသောအော်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနီးအနားမှလူတိုင်းမှာ သူတို့၏အကြည့်များကို တစ်ပြိုင်နက်လှည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွား၏နောက်တွင် နံရံ၌ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု မရှင်းပြနိုင်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အက်ကြောင်းတစ်ခုနှင့်တူပြီး သူမကိုလုံးဝမျိုချရန် ခြိမ်းခြောက်နေသော အောက်ခြေမရှိသည့် တွင်းတစ်ခုနှင့်တူသည်။

မမျှော်လင့်ထားသော မတော်တဆမှုများအတွက် အမြဲသတိရှိနေသော ယန်ကျန့်သည် ယန်ရှောင်ဟွား လဲကျသွားသည်နှင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ္ဆေလက်များစွာမှာ ယန်ရှောင်ဟွားပေါ်တွင်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊

ယန်ရှောင်ဟွား၏ လက်ထဲမှအနီရောင်မီးပုံးပျံမှာ သူမ၏လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပတ်လိုက်ပြီး သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လျင်မြန်စွာအပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ဒါက အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ္ဆေဖြစ်တည်မှုများနှင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများပါဝင်နေပြီး အနီရောင်မီးပုံးပျံ၏ အာနိသင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"နောက်ဖေးခန်းမရဲ့နံရံတွေတောင်မှ အခုသဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေရဲ့ ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံနေရပြီလား"

ယန်ကျန့်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာနေပြီး အကောင်းဆုံးရလဒ်များရရှိရန် အနည်းဆုံးကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

အသည်းအသန်ဆောင်ရွက်မှုများပြုလုပ်ရန်မှာ စောလွန်းသေးသည်။ အပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ပွဲများမှာ မရောက်ရှိသေးချေ။