အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း

အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး……

မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်အတွက် ယန်ကျန့်သည် နောက်ဖေးခန်းမတွင် ကြံ့ကြံ့ခံနေမည့်အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ဦးတည်းပင် ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ တစ္ဆေမျက်လုံးကိုဖွင့်လျက် ထင်းခုတ်ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး အမင်္ဂလာရှိသောတစ္ဆေ၏ပုံရိပ်ကိုရှာဖွေရန် ကြားခံနယ်ကိုနှိုးဆွကာ မဆိုင်းမတွပင် ကြားခံနယ်များကို ပြတ်သားစွာခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ကြားခံနယ်တစ်ခု ပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် အမည်မသိနေရာမှာ ရှိသောတစ္ဆေမှာလည်း ခုတ်ပိုင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသောတစ္ဆေမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ နှိမ်နင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

သုံးကြိမ်

ဆယ်စက္ကန့်မပြည့်မီအတွင်းမှာပင် ယန်ကျန့်သည် ထင်းခုတ်ဓားကို သုံးကြိမ်ခုတ်ခဲ့သည်။

ပထမအကြိမ်တွင် သူသည် တစ္ဆေလေးကောင်၏ ကြားခံနယ်များကို ပိုင်းဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်တွင် သုံးကောင်။ နောက်ဆုံးခုတ်ချက်အတွက်မူ ကြားခံနယ်တစ်ခုတည်းသာ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျန့်သည် တမင်တကာရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတစ္ဆေမှာ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ကိုဖယ်ရှားရန် ဤတစ္ဆေကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ခုတ်ပိုင်းရန် လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ဖေးခန်းမရှိလူတိုင်းမှာ ပျက်စီးကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုသို့သော မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်၏ တန်ဖိုးမှာ ကြီးမားလှသည်။

ထင်းခုတ်ဓားကို နှစ်ကြိမ်အသုံးပြုပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ပြန်လည်စတင်ခြင်းတစ်ကြိမ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ပြိုကွဲနေသောခန္ဓာကိုယ်မှာ တတိယအကြိမ်လွှဲယမ်းရန်အတွက် ကြာရှည်စွာခံနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

"ပြီးသွားပြီ"

ယန်ကျန့်သည် တွန့်လိမ်နေပြီးဝေဝါးသော တစ္ဆေ၏ပုံရိပ်ကို အပေါ်မှအောက်သို့ခုတ်ပိုင်းပြီး လုံးဝနှစ်ပိုင်းဖြစ်အောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မှိန်ဖျော့သော သက်သာရာရမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်ထဲမှအမှောင်ထုမှာ သူခွဲခြမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ကွဲထွက်စပြုလာသည်။

ပြီးတော့ ပျံ့နှံ့နေသောအမှောင်ထုမှာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ဆုတ်ခွာနေသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ ထင်းခုတ်ဓားက တစ္ဆေကိုခုတ်ပိုင်းပြီးနောက်တွင် တစ္ဆေမှာ "ပဟေဠိအပိုင်းအစများ" အဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားပြီး ထိုအပိုင်းအစများက သယ်ဆောင်လာသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မသက်ရောက်နိုင်တော့ဘဲ တစ္ဆေနယ်မြေကို ယခင်ကကဲ့သို့ပင် လွင့်ပြယ်သွားစေသည်။

သို့သော် ဒါက ယာယီသာဖြစ်သည်။

အများဆုံးမှ နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် အပိုင်းအစဖြစ်နေသောတစ္ဆေမှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေမှာ အိမ်ကြီးကို တစ်ဖန်ပြန်လည်လွှမ်းခြုံလာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ထင်းခုတ်ဓား၏ဓားချက်များမှာ အချိန်ဆွဲရန်နှင့် နှောင့်နှေးစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သွေးနီရောင်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုမှာ ယန်ကျန့်၏နဖူးတွင်ပေါ်လာပြီး အောက်သို့ဆင်းသက်သွားကာ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ တစ္ဆေအရိပ်ထဲသို့ပင် ဖြတ်တောက်သွားကာ ထိုနေရာတွင်လည်း ပြုပြင်၍ မရနိုင်သော အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ထင်ကျန်စေသည်။

"ဒီတစ္ဆေကို တစ်ကြိမ်တည်းခုတ်ပိုင်းရုံနဲ့မလုံလောက်ဘူး နာရီအနည်းငယ်အကြာမှာ ပြန်လည် မရှင်သန်နိုင်အောင် အပြီးတိုင်တားဆီးဖို့အတွက် သူ့ကိုဒီထက်ပိုပြီး သေးငယ်တဲ့ အပိုင်းအစတွေဖြစ်အောင် ခွဲခြမ်းပစ်ရမယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ထင်းခုတ်ဓား၏ကျိန်စာကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် တစ္ဆေကို တစ်ကြိမ်သာခုတ်ပိုင်းခဲ့သေးသည်။

ဤအဆင့်တွင် ယန်ကျန့်မှာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးသည်။

ယခုအခါ သူ၏အကြည့်မှာ ပတ်ပတ်လည်ကို လျင်မြန်စွာဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပုံရိပ်များမှာ သူ့ပတ်လည်တွင်ပေါ်လာသည်။တစ်ခုချင်းစီမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးခြားလှသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူရင်ဆိုင်ခဲ့သောတစ္ဆေ၏ ကြားခံနယ်ကို အရေးတကြီးရှာဖွေနေသည်။

မကြာမီ သူတစ်ဖန်ပြန်လည်တွေ့ရှိသွားသည်။

တစ္ဆေ၏ပုံရိပ်မှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာသည်။

သူရှေ့သို့တက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲအက်နေသော်လည်း သူဂရုမစိုက်ဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အခြားတစ္ဆေများ၏ကြားခံနယ်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ယခုအခါတွင် သူ၏တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုတစ္ဆေကို ဒုတိယအကြိမ် ခုတ်ပိုင်းရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ခြေလှမ်းများအလယ်တွင် ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အထူးဆန်းဆုံးမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျန့်သည် ထူးခြားသောကြားခံနယ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ခါးအနည်းငယ်ကုန်းနေသော အဘွားအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး သူမ၏မှိန်ဖျော့သက်မဲ့ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများမှာ ရှေ့သို့စူးစိုက်နေသည်။ သူမသည် ရှေးဆန်သောအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝါးတောင်းတစ်လုံးမှာ သူမ၏လက်မောင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

"ဘတ်စ်ကားပေါ်က အဲ့ဒီအဘွားကြီး သူလည်း အိမ်ကြီးထဲကို ရောက်လာတာပဲလား"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အထူးတင်းမာသွားသည်။

ဤအဘွားအိုမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ ကြောက်စရာ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်ပေါ်လာရုံသာမက တာချွမ်းမြို့၏ အခန်း ၃၀၁ မှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွင် ပါဝင်သော တစ္ဆေလည်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က အဘွားအိုမှာ သေဆုံးနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသော ဆွေးမြေ့နေသည့်အလောင်းကောင်တစ်ခု။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အသက်ရှင်နေဟန်ရှိသည်။

သို့ဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်မှာ သူမသည် လူလားတစ္ဆေလားဆိုသည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးချေ။

သို့သော် သူမဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်လာသောအခါ ဘတ်စ်ကားမှာ တစ္ဆေများကိုရေတွက်ခဲ့ပြီး နံပါတ်မှာ ၂ ဖြစ်သည်။

ဘတ်စ်ကား၏ယုတ္တိအရ အဘွားအိုမှာ တစ္ဆေအဖြစ်အမျိုးအစားခွဲခြားခံရသည်။

ယန်ကျန့်၏အမြင်အရ ဘတ်စ်ကား၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အမြဲတမ်းတိကျသည်မဟုတ်ချေ။ ကျိုးဒန်သည် လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက်တွင် ဘတ်စ်ကား၏တစ္ဆေအဖြစ် အမျိုးအစား ခွဲခြားခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူမှာလူသာဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသာ။

တစ္ဆေဆရာများမှာ တစ္ဆေအဖြစ်အကဲဖြတ်ခံရရန် မသင့်ချေ။

"အခုတော့ ငါ့ကိုလာမရှုပ်နဲ့"

ယန်ကျန့်သည် အမျိုးသမီးကိုစိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏အက်ကွဲနေသောလှံရှည်ကြီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အခန်း ၃၀၁ ၏ဖြစ်ရပ်မှယုတ္တိအရ ယန်ကျန့်အဘွားအိုကိုမြင်လိုက်သည်နှင့် ဤကြားခံနယ်မှာ အသက်ဝင်လာပြီး အဘွားအိုမှာလည်း ကြားခံနယ်မှတစ်ဆင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။

"လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူးလား"

ယန်ကျန့်သည် ခေတ္တရပ်တန့်ကာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဘွားအိုမှာ လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာမပြုလုပ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူမ၏မှိန်ဖျော့ပြီးတိမ်ဖုံးနေသော မျက်လုံးများ၏ အကြည့်ပင်လျှင်မပြောင်းလဲချေ။ ချက်ချင်းပင် ယန်ကျန့်သည် သူမကိုလျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ထင်းခုတ်ဓားမှာ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ထိမှန်သွားသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေကို အလျားလိုက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ယခင်ခုတ်ချက်နှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ တစ္ဆေကို အပိုင်းလေးပိုင်းအဖြစ် ထိထိရောက်ရောက်ပိုင်းခြားလိုက်သည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်မှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာပိုမိုခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် အနီးအနားပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားတစ္ဆေများ၏ကြားခံနယ်များမှာလည်း သူ၏ဓားချက်ကြောင့် သက်ရောက်မှုရှိသွားသည်၊ ၎င်းတို့မှာလည်း ပြတ်တောက်သွားပြီး ဧရိယာ၏ ကြားခံနယ်များမှ အပိုင်းအသေးတစ်ခုမှာ အတင်းအကျပ်ရှင်းလင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

အံ့ဩစရာမရှိစွာပင် ကျိန်စာမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဆက်လက်ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။

"ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်း"

မဆိုင်းမတွပင် ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူပြန်လည်စတင်ရန် တစ္ဆေမျက်လုံး၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြိုကွဲလုနီးပါးအခြေအနေမှ ပြီးပြည့်စုံသောအခြေအနေသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသည်။

တစ်နေ့အတွင်းမှာပင် ယန်ကျန့်သည် နှစ်ကြိမ်ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။

ကြားကာလများမှာ တိုတောင်းသော်လည်း အကြိမ်အရေအတွက်မှာ အလွန်အမင်းများပြားလှသည်။

သို့သော် သူသည် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ပြီး ပြန်လည်စတင်ခြင်းနှစ်ကြိမ်မျှဖြင့် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုများ မပြသချေ။ တစ်နေ့အတွင်း တတိယအကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းပင်လျှင် ပြဿနာမရှိနိုင်ဟု ထင်ရသည်။

ယန်ကျန့်သည် အိမ်ကြီး၏ပင်မခန်းမဆောင်တွင် တစ္ဆေများကို အရူးအမူးခုတ်ပိုင်းနေစဉ် နောက်ဖေးခန်းမတွင် အကျပ်အတည်းမှာ ယာယီအားဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်သည်။

အမှောင်ထုမှာ လျင်မြန်စွာဆုတ်ခွာသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောကြမ်းပြင်၊ နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ အရာအားလုံးမှာ ယခင်ရင်းနှီးသော်လည်း မရင်းနှီးတော့သည့်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"ယန်ကျန့် အောင်မြင်သွားပြီ"

ဖန်းရှင်း၏မျက်လုံးများမှာ ပင်မခန်းမဆောင်မှလှုပ်ရှားသံများကို ကြားသောအခါ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် တာချန်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ် လျော့ပါးသွားသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် တစ္ဆေနယ်မြေကို ရုပ်သိမ်းနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အထူးတင်းမာနေသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပုပ်သိုးသောအနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ့ကိုသက်မဲ့အလောင်းကောင်တစ်လောင်းနှင့်တူစေကာ သူ၏အငွေ့အသက်မှာ သေမင်းကဲ့သို့ဖိနှိပ်မှုကြီးစိုးနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မရှင်းပြနိုင်သောနာကျင်မှုတစ်ခုမှာ သူ၏အတွင်း၌ လူးလွန့်နေသည်။

တာချန်သည် တစ္ဆေကျူးကျော်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

အကယ်၍ ကျူးကျော်မှုများ အလွန်နက်ရှိုင်းသွားပါက သူသည် အခြားတစ္ဆေဆရာများနည်းတူ တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေဆုံးရပေမည်။

သို့သော် နောက်ဖေးခန်းမ၏တံခါးဝမှ အသက်ရှူမဝသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီယန်သည် ဖြူဖျော့သောမီးအိမ်တစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လျက် နံရံကိုမှီကာ ယိမ်းယိုင်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မသေချာမရေရာမှုနှင့် သံသယတို့ ရောနှောနေသည်။

"ငါ ငါပြန်ရောက်ပြီ မီးအိမ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ် အတွင်းထဲမှာ အခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲ"

ဖြူဖျော့သောမီးအိမ်ပတ်လည်တွင် အရိပ်များမှာ ပုံမှန်မဟုတ်စွာကခုန်နေပြီး ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများမှာ အဆက်မပြတ်ပေါ်ထွက်နေသည်။

"နောက်မကျဘူး မင်းအသက်ရှင်နေသေးတယ်"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက တစ္ဆေကိုကိုယ်စားပြုသော အနက်ရောင်အန်စာတုံးမှာ မလှုပ်ရှားတော့သည်ကို အကဲခတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဤကစားပွဲတွင်ပါဝင်နေသော တစ္ဆေများမှာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး တစ္ဆေအသစ်များ ဝင်ရောက်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။

လီယန်သည် အတွင်းပိုင်းကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ တာချန်၊ သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ ယန်ရှောင်ဟွား၊ ဖန်းရှင်းနှင့် အခြားသူစိမ်းတစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို တွေ့ရှိသော်လည်း ယန်ကျန့်မှာမူ မရှိချေ။

"ခေါင်းဆောင်ဘယ်မှာလဲ"

လီယန်က အရေးတကြီးမေးလိုက်သည်။

"ရှေ့မှာ တစ္ဆေတွေနဲ့တိုက်ခိုက်နေတယ် သူတစ်ယောက်တည်းက အိမ်ကြီးထဲကတစ္ဆေတိုင်းကို တားဆီးထားတာ သူသာ မရှိရင် မင်းရောက်လာတဲ့အထိ ငါတို့ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လီယန်၏ရောက်ရှိလာမှုမှာ အချိန်ကိုက်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်၏လှုပ်ရှားမှုများနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်သည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်မျှသာ ကွာခြားသည်။

သို့သော် ထိုစက္ကန့်သုံးဆယ်မှာပင်လျှင် နောက်ဖေးခန်းမရှိလူတိုင်းကို သေစေရန် လုံလောက်သည်။

လီယန်၏ဖြူဖျော့သောမီးအိမ်မှာ အိမ်ကြီးအပြင်ဘက်မှတစ္ဆေများကိုသာ တည်ငြိမ်စေပြီး အတွင်းမှသူများကို မသက်ရောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ခုနကအခြေအနေ ဘယ်လောက်ဆိုးရွားခဲ့လဲ"

လီယန်၏အသားအရောင်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခေါင်းဆောင်ပင်လျှင် အသေအလဲတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အစောပိုင်းက အဖြစ်အပျက်များမှာ လုံးဝဘေးဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။

"ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တာကိုက ကံကောင်းခြင်းတစ်ချက်ပဲ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှအန်စာတုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အလှိမ့်မှာ သုံးမှတ်ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေ၏နောက်ဆုံးအလှိမ့်မှာ လေးဖြစ်သည်။

သူနောက်ဆုံးအချီကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲမှ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ မရပ်မနားတည်ရှိနေသော တေးသံမှာ မှိန်ဖျော့သွားခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကိုအန်စာတုံး၏ကျိန်စာမှ ကာကွယ် ပေးထားသည်။ ရှုံးနိမ့်သော်လည်း သူသည် တစ္ဆေ၏ကစားပွဲကို အဆုံးမရှိဆက်လက်ကစားနေခဲ့သည်။

"ငါဒီမှာမနေနိုင်တော့ဘူး တစ္ဆေတွေကို အမြန်ဆုံးလမ်းလွှဲခေါ်သွားပြီး ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း အခမ်းအနားကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ရမယ် မဟုတ်ရင် ဒီအရာတွေက အိမ်ကြီးထဲကို ဆက်ပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေလိမ့်မယ်"

လီယန်က လျင်မြန်စွာပြောလိုက်သည်။

"ကျန်တာတွေကို ခေါင်းဆောင်ဆီပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့မယ်"

နောက်ထပ်မဆိုင်းမတွပင် သူသည် ဖြူဖျော့သောမီးအိမ်ကိုကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူထွက်ခွာသွားသည်နှင့် နောက်ဖေးခန်းမရှိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ပွားမှုအားလုံးမှာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး ထူးဆန်းသောဟောင်းနွမ်းသည့် အနက်ရောင်အဝတ်ဖိနပ်တစ်စုံအပါအဝင် လက္ခဏာများမှာ မရှင်းပြနိုင်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရာအားလုံးမှာ အပေါ်ယံတည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"တတိယနေ့မှာ စောစီးစွာစတင်ခဲ့တဲ့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း အခမ်းအနား ငါတို့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ခဲ့ပုံပဲ ကံဆိုးတာက ဒါက ဒုတိယနေ့ပဲဖြစ်နေတာ မဟုတ်ရင် အသက်တွေ ဒီလောက်ဆုံးရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်မှတစ္ဆေအန်စာတုံးများကို တည်ငြိမ်စွာကောက်ယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုရန်သေချာသည်။

"လောလောဆယ်တော့ ငါတို့အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီထင်တယ်"

ဖန်းရှင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အနီးအနားမှ တောက်ပသော အနီရောင်ခေါင်းတလားပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းတလားပေါ်တွင်ထိုင်နေခဲ့သော ယန်ရှောင်ဟွားမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခြေထောက်များကို လေထဲမှအောက်သို့ချရဲတော့သည်။

ခိုင်မာသောမြေပြင်ပေါ်တွင်ရပ်တည်ရခြင်း၏ခံစားချက်မှာ သူမကို အနည်းငယ်မျှသော သက်သာရာရမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

"ယန်ကျန့်ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါနားမလည်နိုင်ဘူး ပင်မခန်းမဆောင်က သဘာဝလွန်ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့အရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ သူက အရာအားလုံးကို ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ တည်ငြိမ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်"

ဖန်းရှင်းသည် ပင်မခန်းမဆောင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသို့သောကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြင့် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ကို သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းက အလွန်ရိုသေလေးစားပြီး ကြောက်ရွံ့ကြခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိချေ။

ငြိမ်းချမ်းသောအချိန်များတွင် မထင်မရှားဖြစ်သော်လည်း အကျပ်အတည်းတွင် သူ၏စွမ်းရည်များမှာ ဆိုးရွားသောအခြေအနေများကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်စွမ်း အမှန်တကယ်ရှိသည်။

"ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီထင်တယ် သူဖြေရှင်းနိုင်လိုက်လို့လား"

သူစိမ်းတစ္ဆေဆရာက တင်းမာသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူသည် ယန်ကျန့်ကျဆုံးသွားပြီလားဟု စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

"မသေချာဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက သူ၏အတွေးများကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ရှောင်ဟွား သွားစစ်ကြည့်"

"ကျွန်မ"

ယန်ရှောင်ဟွား၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖန်းရှင်းက ဝင်ပြောသည်။

"သွားကြည့်လိုက်ပါ ငါတို့က ဒီမှာနေပြီး ခေါင်းတလားကို တစ်လက်မမှမခွာဘဲ စောင့်ကြပ်ဖို့လိုတယ် မတော်တဆပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာတွေ ပေါ်လာမှာကို ငါတို့မစွန့်စားနိုင်ဘူး"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ခန်းမဆောင်ရဲ့လမ်းက တိုတိုလေးပဲ မင်းအဆင်ပြေမှာပါ ယန်ကျန့်ရဲ့ခြေရာအတိုင်းလိုက်သွား လုံးဝဘေးကင်းတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် သူမ၏လျှာကို တင်းတင်းကိုက်ထားပြီး သူမ၏လက်ထဲတွင် အနီရောင်မီးပုံးပျံ တစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် သူမသည် စိတ်ကိုတင်းကာ ခေါင်းတလား၏ အနီးအနားမှရွေ့လျားပြီး ပင်မခန်းမဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူမ၏အာရုံကြောများမှာ ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

အန္တရာယ်မှာ ယခုမှပင် လျော့ပါးသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် အခြေအနေကိုအတည်ပြုခြင်းမှာပင် ကြီးမားသောအန္တရာယ်ရှိသည်၊ ခြေတစ်လှမ်း မှားလိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။

သို့သော် ယုတ္တိမှာ မှန်ကန်သည်။

နောက်ဖေးခန်းမတွင် သေဆုံးမှုများစွာရှိနေသဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ခေါင်းတလား ပတ်လည်တွင် ကင်းစောင့်ရန် လိုအပ်သည်။ ယန်ရှောင်ဟွားမှာ အသုံးမဝင်ပုံရသော တည်ရှိမှုတစ်ခု အနေဖြင့် အဖွဲ့အတွက် အရေးအပါဆုံးမဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူမသေဆုံးသွားပါက ၎င်းမှာ အဖွဲ့၏မစ်ရှင်ကို လွှမ်းမိုးမည်မဟုတ်။

မကြာမီ ယန်ရှောင်ဟွားသည် ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူမဘာမျှမမြင်ရချေ။ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ ဖိနှိပ်မှုကြီးစိုးစွာ မှောင်မိုက်နေပြီး ၎င်း၏ကြမ်းပြင်မှာ အရိပ်လွှာတစ်ခုကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည်။ သို့သော် ထိုအရိပ်မှာ မပြည့်စုံဘဲ ကြမ်းတမ်းပြီး ကမောက်ကမဖြစ်နေသော အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖြတ်တောက်ထားသည်။ ပြန်လည်စုစည်းရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မအောင်မြင်သော ကွဲကြေနေသည့်မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင်။

ခန်းမဆောင်၏အလယ်တွင် ယန်ကျန့်သည် မလှုပ်မယှက်ထိုင်နေပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် အက်ကွဲနေသောလှံရှည်ကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အနီးအနားတွင် တစ္ဆေများမရှိချေ။

သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များ မကျန်ရှိတော့ချေ။

ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်သည်။

"ယန်ကျန့် အဆင်ပြေရဲ့လား သူတို့က ကျွန်မကိုအခြေအနေလာစစ်ခိုင်းလိုက်တာ ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် တံတွေးခြောက်ကိုမျိုချလိုက်ရာ သူမ၏လည်ချောင်းမှာ ခြောက်ကပ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါအဆင်ပြေတယ် သူတို့ဘက်ကအခြေအနေကို ငါသိပြီးသားပဲ လီယန်က ဖြူဖျော့တဲ့မီးအိမ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြန်ယူနိုင်ခဲ့တယ် သူအခုအပြင်ဘက်မှာလှည့်လည်သွားလာနေပြီး နောက်ဖေးခန်းမက တစ္ဆေတွေကို လမ်းလွှဲခေါ်သွားတော့ ကျူးကျော်မှုခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ငါ့ဘက်မှာတော့ ငါအခြေအနေတွေကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အရင်ကခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်ခဲ့တယ် တတိယနေ့က တကယ်ပဲ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း အခမ်းအနားပဲ"

"တခြားသူတွေကို စိတ်မပူဖို့ပြောလိုက်ပါ ငါတို့ဒုတိယနေ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ အိမ်ကြီးရဲ့တစ္ဆေတွေက လောလောဆယ် ငုပ်လျှိုးနေသင့်တယ် အဲ့ဒီနောက်မှာ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကိုတော့ ငါအာမမခံနိုင်ဘူး"

"ရှင့်ကြည့်ရတာ မကောင်းဘူး"

ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအကြောင်းကြားသောအခါ ယန်ရှောင်ဟွားသည် သတ္တိမွေးကာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သို့သော် ယန်ကျန့်ကိုအနီးကပ်မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းများစွာရှိနေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် လုံးဝပြိုကျသွားလုနီးပါးဖြစ်နေသော အလောင်းကောင်အပိုင်းအစများကို မနည်းစုစည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ငါအဆင်ပြေတယ် ဒါက ဒဏ်ရာအသေးစားလေးပါပဲ နည်းနည်းအနားယူလိုက်ရင် ပျောက်သွားမှာပါ"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူပြောလိုက်သည်။ သို့သော် စကားလုံးများမှာ သူ၏ဒဏ်ရာများကို ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဒဏ်ရာအသစ်တစ်ခုကို ပွင့်ထွက်သွားစေသည်။

သူသည် တတ်နိုင်သမျှ တစ္ဆေများကိုခုတ်ပိုင်းရန် ထင်းခုတ်ဓားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူကုသရန် ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို တမင်တကာချန်ထားကာ တစ္ဆေအရိပ်၏ ဖြည်းညင်းသော ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ပြန်လည်စတင်ခြင်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးကိုသုံးစွဲလိုက်ခြင်းမှာ သေချာပေါက်သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုနေသည်။

"တကယ်ပဲ မပြင်းထန်ဘူးဆိုတာ သေချာလို့လား"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် သူမ၏စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို မဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်တကြီးဖိအားပေးမေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုအာရုံစိုက်နေမယ့်အစား စတုတ္ထနေ့ကို ဘယ်လိုအသက်ရှင်ကျော်ဖြတ်မလဲဆိုတာကို အချိန်ပိုသုံးပြီး သုံးသပ်ပါ"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။