ကပ်ရောဂါသယ်ဆောင်သူ ပိုလီယို

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ တပ်မတော်သည် နာရီဝက်အတွင်း စုဝေး ရောက်ရှိ လာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မြို့စားကတော် လီလိုက ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို စတင်ကာ "အိုဂါခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်ကြ။ ချီတက်ကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ယခင် ကဲ့သို့ပင် တိုတောင်းသော ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ခဏလေးပါ မြို့စားကတော်။ မြေအောက်လောက တပ်ဖွဲ့တွေက အိုဂါ ခံတပ်ဆီကို ချီတက် နေကြပါတယ်။ ကျွန်တော် အထက်တန်းစား နတ်ဆိုး တစ်ကောင် ကိုတောင် တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က ပြည်သူတွေ အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်ကြပေမဲ့ သူတို့က နတ်ဆိုးရဲ့ တပ်မတော်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မြေအောက်လောက တပ်မတော်နဲ့ အိုဂါတွေ အချင်းချင်း အားနည်းသွားအောင် လုပ်ပြီးမှ ဝင်တိုက်ခိုက် သင့်တယ်။ အခု ဝင်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။"

လန်ဆလော့သည် ဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက် နေသော်လည်း သူသည် နာကျင်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ မြို့စားကတော် လီလို၏ အမိန့်ကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အိုဂါတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ပဲ။ ချီတက်ကြစို့။"

လီလိုသည် လန်ဆလော့ စကားကို နားမထောင်ဘဲ ဂိမ်းမာများကို ဦးဆောင်၍ အိုဂါ ခံတပ်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဂိမ်းမာများက လန်ဆလော့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ထာဝရတိုင်းပြည်က ခွေးတွေက မြို့စားကတော် လီလိုကို အနိုင်ယူ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဆာမေးလ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ၊ ရှားလီကတော့ သူနဲ့ နာရီဝက်လောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ်။ ငါတို့ ခေါင်းဆောင်က အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ အိုဂါ ခံတပ်ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ရင် သူတို့ အဖွဲ့အစည်း စစ်ပွဲကို ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ တပ်မတော်က ငါတို့ကို ဝင်မစွက်ဖက်အောင် တားဆီးလိမ့်မယ်။"

"ငါ စိုးရိမ်တယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ တပ်မတော်က ငါတို့ ဆီကို ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လာရင်ရော ဘယ်လို လုပ်မလဲ…"

"မင်း စိတ်မနှံ့ဘူးလား။ ဘာလို့ အမ်ပီစီကို နှစ်သိမ့်နေတာလဲ။"

လန်ဆလော့သည် ဤစကား ဖောင်ဖွဲ့နေသော ဂိမ်းမာများကို ကြောင်ငေး ကြည့်နေမိသည်။ သူတို့ အတွင်းသတင်း အချို့ကို သိရှိထားပုံ ရ၏။ ထိုမြေအောက်လောက သတ္တဝါများမှာ ထာဝရတိုင်းပြည်မှ ဖြစ်သလော။ ထိုအရာမှာ ဒန်ဂျင် တစ်ခု၏ အမည်လော။ မြို့စားကတော် လီလိုက ဆာမေးလ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သလော။ သူမသည် ကောင်းကင်တမန် တစ်ပါးအဖြစ် သူမ၏ တကယ့် အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ် ထားခြင်းလော။ သတင်း အချက်အလက်များမှာ လွှမ်းမိုး များပြားနိုင်လွန်းလှသည်။

…

နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် သူ၏ အစည်းအရုံး အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ ဗစ်တိုးရီးယား တပ်ဖွဲ့၏ အလယ်တွင် ခရီးနှင်နေပြီး ထိုတပ်ဖွဲ့မှာ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ချီတက်နေသည်။ အချို့ ဂိမ်းမာများ ခုန်ပေါက်ပြေးလွှား နေကြပြီး ဂိမ်းမာ အနည်းငယ်မှာ ရှေ့သို့ ထွက်၍ ကင်းထောက် နေကြသည်။ စကားပြောဆိုရင်း နောက်ကျ ကျန်ရစ်သူများလည်း ရှိနေသည်။

အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့ အိုဂါခံတပ်သို့ ရောက်ရှိ သွားခြင်းပင်။

ထာဝရတိုင်းပြည်နှင့် ဗစ်တိုးရီးယား တပ်ဖွဲ့များသည် ရှေ့တန်း စခန်း နှစ်ခုမှ အိုဂါ ခံတပ်ဆီသို့ ချီတက် သွားကြသည်။ ခရီး တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့ ရန်သူတိုက်ခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိချေ။

ခံတပ် နံရံများ ပေါ်တွင် အိုဂါများ တစ်ကောင်မျှ မရှိဘဲ ခံတပ် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် နေသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ စနစ်က ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မတင်ရသေးဘူးလား။"

လှံထိုးခံရသူသည် မြင့်မားသော နံရံများ၏ အောက်ခြေတွင် ရပ်နေစဉ် အခြား ဂိမ်းမာများ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် နေကြသည်။

"အိုဂါတွေ။ မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ လာခဲ့ကြ။"

"ငါတို့ ဒီမှာရောက်နေပြီ အိုဂါတွေ။ တံခါးဖွင့်စမ်း။"

"တံခါးဖွင့်။ တံခါးဖွင့်။"

"ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေ။"

အိုဂါခံတပ် အတွင်းမှ တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။

ဂိမ်းမာများ လက်နက် မျိုးစုံဖြင့် နံရံများကို ထုနှက်နေစဉ် လီလိုလည်း နံရံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ခရုပတ်ပုံစံ ရိုးတံ ရှိသော လှံတစ်စင်း သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမသည် ၎င်းကို နံရံထဲသို့ ထိုးစိုက်ကာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ နှင့်အတူ ဧရာမ အပေါက်ကြီး တစ်ခုကို ဖောက်လိုက်သည်။

"ဝင်ကြ" လီလို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ချီတက်။"

"ရှားလီကို ရှာ။"

"ထာဝရတိုင်းပြည်က အောက်တန်းစားတွေ ဝင်လာပြီ။"

"ဟာ၊ ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်းက အရမ်း တိုလွန်းတယ်။"

"ဝါးးးးး။"

ဂိမ်းမာများသည် အက်ကွဲကြောင်း မှတစ်ဆင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ရင်း အော်ဟစ်ကြသည်။

လီလိုသည် သူမ၏ နေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေစဉ် သူမ၏ ဘေးရှိ ဟမ်းစတား သုံးကောင်က လေကို မသက်မသာဖြင့် အနံ့ခံ နေကြသည်။ ဘော့စ်အကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လီလိုအား "သခင်မလေး၊ လေထဲက အနံ့အသက်က မကောင်းဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယဘော့စ် ခေါင်းညိတ်ကာ "လေထဲက မာနာက မတူတော့ဘူး။ ဒါက မာနာ ပျက်ပြယ်တဲ့ ဧရိယာ အစွမ်းပဲ။ ရှားလော့ခ်ရဲ့ ယာဉ်ပျံကြီး ပျက်ကျသွားတာက ယာဉ်ပျံကြီး အမြုတေက မာနာပျက်ပြယ်တဲ့ ဧရိယာထဲ ဝင်သွားလို့ ပိတ်ဆို့ ခံလိုက်ရလို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရန်သူက ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်က မှော်အမြောက်တွေကို သတိထားနေရမယ်" ဟု ဘော့စ်အကြီးက မှန်းဆလိုက်သည်။

"အထဲက အစားအစာ တွေက မကောင်းဘူး။" ဝတုတ်အိုတာကု ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းကာ "ဒါပေမဲ့ ငါ စားချင်သေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီလိုသည် လက်ပိုက်ကာ စဉ်းစားပြီးနောက် "မာနာပျက်ပြယ်တဲ့ ဧရိယာက ကလေး ကစားစရာပဲ၊ ရှားလော့ခ်နဲ့ ငါ့ အပေါ် ဘာအကျိုး သက်ရောက်မှုမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သခင်မက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။"

ဘော့စ်အကြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ် လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိုဂါ ခံတပ်မှ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှောင်အိမ်ထဲမှ တောရိုင်း သားရဲများကို လွှတ်ပေးလိုက် သကဲ့သို့ အသံထွက်နေသည်။

…

ရှားလော့ခ်သည် ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော အိုဂါခံတပ် ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ဟိန်းဟောက်သံ များကို နားထောင်နေသည်။ ရှားလော့ခ် ဘေးရှိ ဂိမ်းမာများ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွား ကြသော်လည်း ရဲရင့်သော ဂိမ်းမာများစွာ တို့သည် စိတ်အား ထက်သန်စွာဖြင့် အတွင်းသို့ ပြေးဝင် သွားကြသည်။

အိုဂါ ခံတပ်၏ ပင်မတံခါးမကြီး ပွင့်လာသည်။ အတွင်း၌ ကာကွယ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ လွတ်လပ်နေပုံ ရသည်။

ဂိမ်းမာများသည် အတားအဆီး မရှိ ဝင်ရောက် သွားကြပြီး ရှားလော့ခ် နောက်သို့ လိုက်ပါကာ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းရာသို့ ဝင်ရောက် သွားကြသည်။

အိုဂါခံတပ် အတွင်းရှိ လမ်းများမှာ ရှုပ်ထွေးခြင်း မရှိချေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ယခင်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နယ်စပ်ခံတပ် အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အတွင်းပိုင်းကို ဝင်္ကပါ တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထား၍ မဖြစ်ချေ။

ရှည်လျားသော စင်္ကြံ တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများကို အိုဂါခံတပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၊ ပလ္လင် တစ်ခု တည်ရှိရာသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားသည်။

ပလ္လင်ပေါ်တွင် ခေါင်းပြောင်နှင့် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါ တစ်ကောင် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အဝါရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူသည် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည်။

"ငါ့ကို နှစ်တစ်ထောင် ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခဲ့ပြီး နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် ထောင်ချ ချုပ်နှောင်ထားခဲ့တယ်။ ငါ လွတ်လပ်မှုကို ပြန်ရခဲ့ပြီ၊ မင်းတို့ ငါ့ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ရဲတယ်။ မင်းတို့ ကံကြမ္မာဆိုးနဲ့ တွေ့ချင်နေတာပဲ။"

ခေါင်းပြောင်နှင့် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါသည် မြင့်မားစွာ ခုန်တက် လိုက်ပြီး သူ၏ တင်းပုတ်ကြီးကို မြေပြင် ပေါ်သို့ ရိုက်ချ လိုက်ရာ ထိခတ်မှုကြောင့် ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါ သွားသည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သက်ပြင်းချလွင်ပြင် တစ်ခုလုံး အိုဂါတွေရဲ့ မျိုးဆက်ပွားရာ နေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အိုဂါတွေ ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးလိမ့်မယ်။"

ခေါင်းပြောင်နှင့် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါ၏ အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ အိုဂါတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အဝါရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက် တောက်ပလာပြီး ဂိမ်းမာများကို ဝန်းရံ လိုက်ကြသည်။

"စစ်သည်တော်တို့၊ အဲ့ဒီ အိုဂါတွေကို ခုခံကြ။ ငါ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ကိုင်တွယ်မယ်။" ရှားလော့ခ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ တံခါးငယ် တစ်ခုမှ တစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသွားသော ခေါင်းပြောင်နှင့် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါဆီသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အိုဂါခံတပ်ထဲတွင် အိုဂါများနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဂိမ်းမာများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဆေးမင်ကြောင် အိုဂါကို အနီးကပ် လိုက်နေစဉ် အိုဂါသည် အခန်းတစ်ခန်း ထဲသို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက် သွားသည်။

ရှားလော့ခ်သည် အခန်း၏ ဝင်ပေါက်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားသည်။ အမှောင်ထုကို မြင်တွေ့ လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် အခန်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက် သွားသည်။

တောက်ပသော မျက်လုံး တစ်စုံက ရှားလော့ခ်ကို စူးစိုက် ကြည့်နေပြီး ထိုမျက်လုံးများ၏ ပိုင်ရှင်က သူ့အား "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဘယ်လို သောက်စရာ သုံးဆောင်ချင်ပါသလဲ။ သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝတုတ် ဟမ်းစတား တစ်ကောင်က လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ဖျော်စပ်ရင်း သူ့အား ဤသို့ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် သောက်မယ်။"

ရှားလော့ခ် အခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး ထိုင်ချ လိုက်သည်။

အခြား ဟမ်းစတား တစ်ကောင်က မီးအိမ် တစ်လုံး ထွန်းညှိ ပေးလိုက်ရာ အခန်း တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။

ခုနက ထွက်ပြေးသွားသော ခေါင်းပြောင်နှင့် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အိုဂါသည် အခန်းထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဆိုဖာ တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မိန်းမငယ် တစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။ သူမ,မှာ နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန် လီလို ဖြစ်သည်။

လီလို၏ နောက်တွင် ဝတုတ် ဟမ်းစတား တစ်ကောင် ရှိနေပြီး သူသည် အိုဂါကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ ရင်မွှေးများ စိုရွှဲ သွားသည်အထိ သွားရည် ကျနေသည်။

"ရှားလော့ခ်၊ မင်း လက်ဖက်ရည် မသောက်ခင် အခြေအနေကို ရှင်းပြသင့်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"

လီလိုသည် ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်ကာ "ဘာလို့ ဒီအိုဂါတွေက မင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ ရှိနေတာလဲ။ ငါတို့ ဒါကို တပ်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းအဖြစ် လုပ်ဖို့ သဘောတူ ထားခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အာ၊ ငါ ထောင်ဖောက်ပြေးတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုကနေ ရှင်းပြရမယ်။"

ရှားလော့ခ် ထိုင်ချလိုက်ရာ ဘော့စ်အကြီးက ဖျော်စပ်ထားသော သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်ကို သူ့အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ရှားလော့ခ် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး "ပိုလီယို ဘန်ကာဇီယာကနေ လွတ်မြောက်သွားတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ သူက မင်း ရှေ့က အိုဂါပဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူက ဒီအိုဂါကို ထိန်းချုပ် ထားတယ်လို့ ငါ ပြောရမလားပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပိုလီယိုက မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ နတ်ဆိုးသခင် ၇၂ ပါးထဲက ၆၉ ယောက်မြောက် နတ်ဆိုးသခင်လား။ ကပ်ရောဂါ သယ်ဆောင်သူလား။" လီလိုသည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော အိုဂါကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ မျက်မှောင် ကြုတ်ကာ "မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ နတ်ဆိုးသခင် ၇၂ ပါးက အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက အိုဂါတွေ ဖြစ်သွားကြတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မမလေး နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က ညစ်ပတ်တဲ့ အိုဂါတစ်ကောင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်နည်း ပညာရပ် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု အိုဂါက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်က ဘယ်မှာလဲ။" လီလို မေးလိုက်သည်။

"ပိုလီယိုမှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် မရှိဘူး" ဟု ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။ "သူက ဘယ်ပုံစံနဲ့ မဆို တည်ရှိနိုင်တယ်။ အရင်တုန်းက သူက ထောက်လှမ်းရေး သတင်းစုဆောင်းခြင်း၊ စိမ့်ဝင်ခြင်း၊ ဖြိုဖျက်ခြင်းနဲ့ ထရိုဂျန်မြင်း (အသွင်ယူ လှည့်စား) စစ်ဆင်ရေးတွေ ပြုလုပ်တာကို တာဝန်ယူခဲ့တယ်။"

"ဒါဆို မင်းက မဟာနတ်ဆိုး မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုလား၊ ငါနဲ့ အတူ နှစ် ၉၀ ကြာအောင် စာသင်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုး ရှားလော့ခ် မဟုတ်တော့ဘူးလား။" လီလို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ရှင်းပြနိုင်တယ်။" ရှားလော့ခ်သည် အိုဂါ "ပိုလီယို"အား လက်အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

အိုဂါ ခေါင်းဆောင်သည် မြေပြင် ပေါ်သို့ ပြိုလဲ ကျသွားပြီးနောက် အခန်း၏ အက်ကွဲကြောင်းများမှ အနက်ရောင် လက်နက် တစ်ခု စိမ့်ထွက်လာသည်။

"ငါ မကြာသေးခင်ကမှ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လို ဖြစ်လာတာ။ ငါ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ သတ္တု သေတ္တာကို ရရှိခဲ့တာ မင်း မှတ်မိသေးလား။ ငါ အဲ့ဒါကို ဖွင့်လိုက်တော့ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ အမွေအနှစ် ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ရရှိခဲ့တယ်။ အခု ငါက မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ နတ်ဆိုးသခင် ၇၂ ပါးရဲ့ ဘော့စ်လို ဖြစ်နေပြီ။"

ရှားလော့ခ် အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြပြီး "ပိုလီယို ထောင်ဖောက်ပြေးတာကို ငါ သိရှိပြီးနောက် အိုဂါခံတပ်မှာ ဖြစ်ပျက်မယ့် အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို ငါ စီစဉ်ခဲ့တယ်။ နတ်ဆိုးသခင် ၇၂ ပါးထဲက တစ်ပါးအနေနဲ့ သူက ငါ့ကို သေချာပေါက် ရှာဖွေ တွေ့ရှိ လိမ့်မယ်။ ဒီလိုအခွင့်အရေးကို ငါ ဘယ်လို လက်လွှတ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လို အခွင့်အရေးလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံကို ကျူးကျော်ဖို့လား။" လီလို မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မှော်ကျောက်တုံးတွေ ပိုရနိုင်သလို ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ အသစ် တစ်ခုလည်း တည်ထောင် နိုင်မယ်လေ" ဟု ရှားလော့ခ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။