လဲလှယ်ခြင်း
Vol. 65 Ch. 969
အဖွဲ့သည် မီးအိမ်ဖြူများကို ကိုင်ဆောင်လျက် သစ်အိုတောအုပ်အတွင်းမှ ကွင်းပြင်တွင် ရပ်နေကြသည်။
ထိုကွင်းပြင်တွင် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းငါးခုရှိပြီး တစ်ခုမှာ ပြိုကျနေသည်။ ၎င်း၏ကျောက်တိုင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေသော်လည်း ခြေရာများအရ ပြိုကျမှုမှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့ဟန်တူသည်။
ထို့အပြင် သင်္ချိုင်းငါးခုလုံး၏ ကျောက်တိုင်များရှေ့တွင် အဖြူရောင်ဆန်များဖြင့်ပြည့်နေသော အပြာနှင့်အဖြူရောင် ကြွေပန်းကန်လုံးတစ်လုံးစီ ရှိနေသည်။ ဆန်စေ့များမှာ ထင်ရှားပြီး ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ဖုန်တစ်မှုန်မျှမကပ်ဘဲ သန့်ရှင်းနေသည်။
ရှင်းလင်းလှသည်။
ဆန်ဖြူမှာ သေဆုံးသူများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်း တစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ယန်ကျန့်၊ လီယန်၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် အခြားသူများမှာ ယနေ့တွင် ဆန်ဖြူပန်းကန်လုံးမည်မျှ ယူသင့်သနည်းဟူသော မေးခွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
အစောပိုင်းယူဆချက်များအရ တစ္ဆေခြောက်သောအိမ်ကြီးထဲမှ ပဉ္စမနေ့မှာ တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲနှင့် သက်ဆိုင်ဖွယ်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ပဉ္စမနေ့အတွက် လိုအပ်သောဆန်ဖြူကို ယနေ့တွင် ယူရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ထိုနေရာသို့ ပြန်လာရန် အခွင့်အရေးရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။
လူတိုင်းမှာ ထိုကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို သဘောတူညီကြသည်။
ပဉ္စမနေ့ တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲကျမှ ဆန်ဖြူကိုစုဆောင်းရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်းမှာ အခွင့်အရေးလုံးဝ မရှိတော့ခြင်းကို ဆိုလိုဖွယ်ရှိသည်။
"ငါတို့မှာအချိန်အများကြီး ရှိပါသေးတယ် ဒါကိုသေသေချာချာစဉ်းစားလို့ရတယ် အလျင်လိုစရာ မလိုပါဘူး"
ယန်ရှောင်ဟွားက အဖွဲ့ကိုအားပေးရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။
သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဘေးမှအနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အချိန်ကတော့ သေချာပေါက်လုံလောက်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီမေးခွန်းအပေါ်မှာ အချိန်ဖြုန်းနေတာက သိပ်ပြီးတန်ဖိုးမရှိဘူး ငါတို့နောက်ပိုင်းမှာ တခြားနေရာတွေကို ကင်းထောက်ဖို့လိုသေးတယ် ပန်းကန်လုံး အရေအတွက်ကို ဆွေးနွေးရင်း ဒီမှာပဲနေလို့မဖြစ်ဘူး"
"သင်္ချိုင်းငါးခု ဆန်ပန်းကန်လုံး ငါးလုံး လီယန်ရဲ့အကြံပြုချက်က သဘာဝကျတယ် ပန်းကန်လုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့တော့ သေချာပေါက်မလုံလောက်ဘူး အနည်းဆုံးတော့ ပန်းကန်လုံးနှစ်လုံးယူဖို့ လိုအပ်ပုံပဲ"
ဖန်းရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ တွေးတောလိုက်သည်။
တာချန်က ကြားဖြတ်ပြောသည်။
"ငါတို့ဆန်နည်းနည်းယူဖို့ မဝံ့ရဲဘူး ငါတို့ ဒီထက်ပိုလိုတယ် နည်းလို့မရဘူး ငါတို့သာမလုံလောက်ခဲ့ရင် ပဉ္စမနေ့မှာ တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ထဲကတစ္ဆေတွေကို ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာ ငါတို့မတွေဝေသင့်ဘူး"
"မမေ့ကြနဲ့ဦး ဒီသင်္ချိုင်းတွေသာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားရင် ငါတို့နောက်တစ်ခေါက်ဒီကိုလာရတဲ့အခါ ပိုပြီးအန္တရာယ်များလိမ့်မယ် တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးရဲ့ခုနစ်ရက်တာအတွက်တော့ ဆဋ္ဌမ ဒါမှမဟုတ် သတ္တမနေ့က မြေမြှုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု မလွဲမသွေပါဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ်တွက်ဆထားတယ် အဲ့ဒီခေါင်းတလားကို ဒီသစ်အိုတောအုပ်ထဲကိုထည့်ပြီး ဆဋ္ဌမသင်္ချိုင်းတစ်ခု ထပ်ထည့်ရမှာ"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက အဖွဲ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။
အကယ်၍ ပဉ္စမနေ့မှာ တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲဖြစ်ပါက ဆဋ္ဌမ သို့မဟုတ် သတ္တမနေ့များထဲမှ တစ်နေ့မှာ မြေမြှုပ်ခြင်းနှင့် သေချာပေါက်သက်ဆိုင်နေသည်။
မြေမြှုပ်ရမည့်နေရာမှာ ဤနေရာဖြစ်သည်။
ကွင်းပြင်တွင် သင်္ချိုင်းတူးရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ဂေါ်ပြားများပင် ရှိနေပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် သင်္ချိုင်းတူးရန်အတွက် ရည်ရွယ်သည်။
ထို့ကြောင့် အဖွဲ့မှာ ဒီနေရာသို့ မလွဲမသွေ ပြန်လာရဦးမည်။
သို့သော် ယခုဆန်ဖြူကိုယူပြီး ဤနေရာမှမျှခြေကို ပျက်စီးစေပါက နောက်တစ်ကြိမ် မြေမြှုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် လမ်းကြောင်းမှာ အလွန်အမင်းအန္တရာယ်များသွားပေလိမ့်မည်။
"ဒါဆို ဆန်ပန်းကန်လုံးသုံးလုံးယူလိုက်ပါ အဲ့ဒီအရေအတွက်က ပိုပြီးမျှတပုံရတယ်"
ဖန်းရှင်းက ယန်ကျန့်ကိုကြည့်ရင်း အကြံပြုလိုက်သည်။
"ယန်ကျန့် ဒီအဆိုပြုချက်ကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"
အဖွဲ့မှာ ယန်ကျန့်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။
သူသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဦးတည်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်အကြံပြုချက်များ တင်ပြစေကာမူ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်မှာ သူ့ထံတွင်သာ တည်ရှိသည်။
ယန်ကျန့်သည် ယခင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာတစ်ခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း တွေးတောလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ကျိုးဒန်နှင့်သက်ဆိုင်ပြီး သူသည် အစောပိုင်းက ခေါင်းတလားမှအမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကို ယူခဲ့ပြီး နောက်ဖေးခန်းမသို့ ရောက်သောအခါ ဒီနေရာတွင် ထားခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။
ယခုအခါ သင်္ချိုင်းဟောင်းများထဲမှတစ်ခုမှာ ပြိုကျနေပြီး ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်စီးထားသောတစ္ဆေမှာ ၎င်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာဟန်ရှိသည်။
သို့ဆိုလျှင် သဲလွန်စမှာ အမွှေးတိုင်ကို ဆန်ဖြင့်လဲလှယ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သလော။
အမွှေးတိုင်မှာ တစ္ဆေများအတွက်ဖြစ်ပြီး ဆန်မှာမူ သက်ရှိများအတွက်ဖြစ်သည်။
"အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်က ဆန်တစ်ပန်းကန်နဲ့ညီမျှတယ်ဆိုရင် ဒါကငါတို့ အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်ကို စုဆောင်းဖို့ တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးကို ပြန်သွားရမယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်လား"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏အတွေးများပြောင်းလဲသွားရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုယူဆချက်ကို အတည်ပြုရန် သူသည် အဖွဲ့၏မေးမြန်းမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ပြိုကျနေသော သင်္ချိုင်းဟောင်းကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။
"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားဘာရှာနေတာလဲ"
လီယန်က မေးလိုက်သည်။
"တွေ့ပြီ"
ယန်ကျန့်သည် အဝါရောင်မြေကြီးထဲမှ သစ်သားချောင်းငယ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တူးဖော်တွေ့ရှိလိုက်သည်။ အပိုင်းအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း ၎င်းမှာ လောင်ကျွမ်းပြီးသော အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
"တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးကနေ ကျိုးဒန်ယူသွားတဲ့အမွှေးတိုင်က ဒီမှာလား"
ဒါကို မြင်သောအခါ တခြားသူများ၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အာ ဒီလိုလား အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်အတွက် ဆန်တစ်ပန်းကန် ခေါင်းတလားကအမွှေးတိုင်သုံးတိုင်က ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပဲ အတိအကျပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပဲ"
သိမ်းငှက်အိုကြီးမှာ နိုးကြားသွားပြီး အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက သေတော့ မသေချာသေးဘူး ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သင်္ချိုင်းပြိုကျသွားတာနဲ့ ဆန်ကို ဘေးကင်းကင်း ဖယ်ရှားလို့ရတယ်ဆိုတာ ငါတို့သိပြီ ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းကအမွှေးတိုင်အသုံးပြုမှုက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အချိန်မတိုင်ခင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သလိုဖြစ်သွားတယ် အမွှေးတိုင်လဲလှယ်ခြင်း သီအိုရီသာမှန်ခဲ့ရင် နောက်ထပ်တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထုတ်လွှတ်ရမှာလား"
"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားမေ့သွားတာတစ်ခုက ကျန်နေတဲ့အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်က ငြိမ်းသွားပြီ လောင်ကျွမ်း မနေတော့ဘူး ကျိုးဒန်က အမွှေးတိုင်ကို ဒုတိယနေ့က ယူသွားတာ"
လီယန်က ထောက်ပြလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ကျိုးဒန်ရဲ့အချိန်ကိုက်က မှားသွားတာလား သူအမွှေးတိုင်ကို ဒီလောက်စောစော ဒီကို မယူလာသင့်ဘူးလား"
"ကျိုးဒန်က တတိယနေ့ရဲ့တာဝန်တွေကို ဒုတိယနေ့မှာကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးထဲမှာ မျှခြေပျက်စီးစေခဲ့တယ် အဲ့ဒီရလဒ်ကြောင့် ညဘက်တစ္ဆေတွေနဲ့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေ တိုက်ဆိုင်သွားတာပဲ မှန်ကန်တဲ့ အစီအစဉ်အရဆိုရင် ငါတို့က အမွှေးတိုင်ကို တတိယနေ့မှာ စုဆောင်းပြီး ပဉ္စမနေ့ရဲ့တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ ဆန်သုံးပန်းကန်နဲ့လဲလှယ်ဖို့ ဒီကိုယူလာခဲ့ရမှာ"
အစီအစဉ်မှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး မျှခြေပျက်စီးစေခဲ့ကာ ကျန်ရှိနေသေးသောအမွှေးတိုင်မှာ အချိန်မတိုင်မီ ထိုနေရာတွင် ထိန်းချုပ်မရသောတစ္ဆေများကို နှိုးဆွခဲ့သည်။
"သဘာဝကျတယ်"
ဖန်းရှင်း၊ သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ တာချန်တို့မှာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ပင်ကိုစရိုက်ကွဲပြားကြသော်လည်း သူတို့သည် လီယန်၏လေ့လာတွေ့ရှိချက်များကို အပြန်အလှန် နားလည်မှု ရှိကြသည်။
"တာဝန်တွေကို တိကျစွာအချိန်ကိုက်လုပ်ဆောင်တာက ဒီနေရာမှာဘေးကင်းမှုကိုထိန်းသိမ်းဖို့ အရေးကြီးတယ် စည်းကမ်းမရှိခြင်းက အန္တရာယ်ကိုမွေးဖွားတယ် ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးထဲမှာ ရှင်သန်ခြင်းက စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာခြင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်"
ယန်ကျန့်သည် ကျယ်လောင်စွာ တွေးတောလိုက်သည်။
"အမွှေးတိုင်ကို သွားယူကြရအောင်"
သူ၏လုပ်ဆောင်ရမည့်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် မဆိုင်းမတွပင် သူ၏လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။
အဖွဲ့မှာ တစ္ဆေခြောက်သောအိမ်ကြီး၏နောက်ဖေးခန်းမသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
နောက်ဖေးခန်းမ၏တံခါးမှာ ပွင့်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
ထင်ရှားသောအနီရောင် ခေါင်းတလားတစ်ခုမှာ ထိုနေရာတွင် ထင်ထင်ရှားရှားရှိနေသည်။
ခေါင်းတလားအနီးတွင် အမွှေးတိုင်ထွန်းသည့်ခွက်တစ်ခုရှိပြီး အတွင်း၌ အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်ရှိသည်၊ တစ်ချောင်းမှာရှည်ပြီး မလောင်ကျွမ်းသေးသလောက်ဖြစ်ကာ အခြားတစ်ချောင်းမှာတိုပြီး ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
အချောင်းနှစ်ချောင်းစလုံးမှာ ငြိမ်းနေပြီး သူတို့၏ရနံ့မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။
"မင်းမီးအိမ်ကိုကိုင်ထား"
ယန်ကျန့်သည် မီးအိမ်ဖြူကို လီယန်အားပေးပြီးနောက် နောက်ဖေးခန်းမထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။
ဧရိယာမှာ လုံခြုံသည်။
တတိယနေ့ဖြစ်သောကြောင့် ဒုတိယနေ့ညကင်းစောင့်ချိန်အတွင်း ပေါ်ထွက်လာသောတစ္ဆေများမှာ ပြန်ပေါ်လာမည်မဟုတ်။ ကျန်ရှိနေသောခြိမ်းခြောက်မှုများမှာ အိမ်ကြီးအပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိနေသည်။
သို့သော် မီးအိမ်ဖြူကို မပျက်စီးအောင်ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့ အဖွဲ့မှာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေမည်။
ယန်ကျန့်၏အပြန်ခရီးမှာ စွန့်စားရမှုမရှိချေ။
သူသည် ကျန်ရှိသောအမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်ကို ရယူပြီး အဖွဲ့ကို သစ်အိုတောအုပ်အတွင်းမှကွင်းပြင်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်စီကို သင်္ချိုင်းတစ်ခုစီ၏ထိပ်တွင် စိုက်ထူလိုက်ပြီး ကျောက်တိုင်များ၏ရှေ့မှ ဆန်ဖြူပန်းကန်လုံးနှစ်လုံးကို ယူဆောင်လိုက်သည်။
သတိကြီးစွာဖြင့် အဖွဲ့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို နာရီဝက်ကြာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
အကယ်၍ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက သူတို့သည် ပစ္စည်းများကို ချက်ချင်းပြန်ထားရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။
"ယုတ္တိက မှန်ကန်တယ် အမွှေးတိုင်သုံးတိုင်အတွက် ဆန်သုံးပန်းကန် ဒါက သေဆုံးသူတွေနဲ့ တွက်ချက်ထားတဲ့ လဲလှယ်မှုတစ်ခုပဲ တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးရဲ့စီစဉ်မှုတွေက သာမန်အသုဘ အခမ်းအနားတစ်ခုထက် ပိုပြီးနက်ရှိုင်းတဲ့အဓိပ္ပာယ်တွေဆောင်နေပုံပဲ"
ယန်ကျန့်သည် ကျောက်တိုင်များကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း ကျယ်လောင်စွာအကဲဖြတ်လိုက်သည်။
"သွားကြစို့ ငါတို့တခြားဧရိယာတွေကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့လိုသေးတယ်"
အဖွဲ့မှာ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
လမ်းတွင် တာချန်သည် ရုတ်တရက်မေးခွန်းတစ်ခုထုတ်လိုက်သည်။
"ဒုတိယညကင်းစောင့်ချိန်အတွင်းမှာ အမွှေးတိုင်လုံးဝကုန်သွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ"
"ဒါဆိုရင် လဲလှယ်ဖို့ဆန်ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းသွားတာက ဆန်တစ်ပန်းကန် စွန့်လွှတ်လိုက်တာကို ဆိုလိုတယ် အမွှေးတိုင်ကငါတို့ကိုကာကွယ်ပေးပေမဲ့ ပဉ္စမနေ့ရဲ့ဘေးကင်းမှုကို စတေးရတာပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဖန်းရှင်းက မှတ်ချက်ပေးသည်။
"သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ပြောရရင် ကျိုးဒန်က ငါတို့ကိုတကယ်ပဲ ကူညီခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား သူသာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အချိန်မတိုင်မီ ကြေညာပြီး အိမ်ကြီးရဲ့မျှခြေကို မဖျက်ဆီးခဲ့ရင် အမွှေးတိုင်ကိုငြိမ်းသွားအောင်မလုပ်ခဲ့ရင် ငါတို့ကျန်တဲ့ အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ သူက ပြဿနာလည်းရှာခဲ့တာပဲ ဒုတိယနေ့မှာ ငါပင်မခန်းမဆောင်ထဲကတစ္ဆေကို ကြံ့ကြံ့မခံခဲ့ရင် မင်းတို့အားလုံး သေဆုံးသွားလောက်ပြီ"
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ချေပလိုက်သည်။
"ကျိုးဒန်ကိုဘေးဖယ်ထားလိုက်ရင်တောင် ငါတို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့အန္တရာယ်တွေက တကယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့ သဲလွန်စတွေပေးခဲ့တယ် ပထမနေ့က ဘယ်သူမှဘယ်လို သေသွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ရတဲ့ မျက်ကန်းတစ္ဆေဖြစ်နေတာထက်စာရင်ပေါ့"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒုတိယနေ့မှာ ယန်ကျန့်သာမရှိရင် ငါတို့အားလုံး နောက်ဖေးခန်းမထဲမှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ငါတို့ရဲ့နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ပိုပြီးစေ့စေ့စပ်စပ် တွက်ချက်ရမယ်"
"ငါတို့ပဉ္စမနေ့ရဲ့ တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲအတွက် ဆန်သုံးပန်းကန်စုဆောင်းပြီးမှတော့ မနက်ဖြန် စတုတ္ထနေ့ရဲ့ အသုဘလာရောက်ခြင်း အခမ်းအနားတွေကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်ဖို့ အစီအစဉ်ကဘာလဲ"
တာချန်က မေးလိုက်သည်။
"အဲ့ဒါကတော့ နောက်ထပ်ဆွေးနွေးမှုတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အဖွဲ့၏စိတ်အခြေအနေမှာ လေးလံနေဆဲဖြစ်သည်။
သတ္တမည နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ စောင့်ကြိုနေသောအန္တရာယ်များမှာ ယခင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်များထက် သံသယမရှိဘဲ သာလွန်ပေလိမ့်မည်။ သတ္တမညရောက်သည်နှင့် သေခြင် းသတင်းစကားစာကို ပို့ဆောင်ရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတာဝန်မှာ စတင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် စာ၏လက်ခံသူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို မည်သူမှ မသိသေးချေ။ တစ်ခုတည်းသော သေချာမှုမှာ ရည်ရွယ်ထားသောလက်ခံသူမှာ တစ္ဆေခြောက်သောအိမ်ကြီးထဲတွင် ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး စာ၏လက်ခံသူကို အမှတ်အသားပြုပေလိမ့်မည်။
"အချိန်က စောသေးတယ် အိမ်ကြီးကိုပတ်နေတာရပ်ပြီး သစ်အိုတောအုပ်ရဲ့ရှေ့ပိုင်းကို အနီးကပ် သွားကြည့်ကြရအောင်"
ယန်ကျန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။
"အချိန်ရတုန်း မြေပြင်အနေအထားကို မြေပုံထုတ်ထားသင့်တယ်"
အဖွဲ့မှာ တစ်ခဲနက်သဘောတူလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် တစ္ဆေခြောက်သောအိမ်ကြီး၏ရှေ့တံခါးများကိုပတ်ကာ သစ်အိုတောအုပ်၏ အသင့်အတင့် ကျယ်ဝန်းသောဧရိယာထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာဦးတည်သော လမ်းငယ်လေးတစ်ခုအတိုင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။
လမ်းကြောင်းမှာ သူတို့၏အစောပိုင်းဖြတ်သန်းမှုအတိုင်းပင် မပြောင်းလဲချေ။
ယန်ကျန့်သည် မီးအိမ်ကိုကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ သစ်အိုတောအုပ်ကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်နေသည်။ မင်္ဂလာ မရှိသော စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှု တစ်ခုမှာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တည်ရှိနေသည်။
သစ်အိုတောအုပ်မှာ ထူးကဲစွာအန္တရာယ်များပုံရသည်။
သို့သော် ပတ်ပတ်လည်ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုသော်လည်း သူသည် မည်သည့် ထင်ရှားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမှ မခံစားမိချေ။
"အိမ်ကြီးရဲ့နယ်နိမိတ်ကို ကျော်သွားတာနဲ့ ငါ့ရဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးတွေပေါ်က ချုပ်တည်းမှု အာနိသင်က လွင့်ပြယ်သွားတယ်"
ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုရန် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
တောအုပ်အတွင်းမှမှောင်မိုက်မှုမှာ သူ၏အမြင်အာရုံကို အတားအဆီးမဖြစ်စေချေ။
မကြာမီ အဖွဲ့မှာ တောအုပ်၏အစွန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
ခေတ်မီကတ္တရာလမ်းတစ်ခုမှာ ရှေ့သို့ဆန့်တန်းနေပြီး အိမ်ကြီး၏နောက်ခံနှင့် မကိုက်ညီချေ။ လမ်းနှစ်ဖက်စလုံးသို့ ကြည့်ရှုသောအခါ လမ်းမှာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြူများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေကာ လောကကြီးကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပိတ်လှောင်ထားသလို ခံစားရစေသည်။
"ဘတ်စ်ကားက မရှိတော့ဘူး"
ဖန်းရှင်းက ၎င်းအရင်ကရပ်ထားခဲ့သောနေရာကို မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။
သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သွေးစွန်း အစက်အပြောက်များနှင့် ပြန့်ကျဲနေသောကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်၊ ယခင်ကဆင်းသက်ပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့သောအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ သက်သေပင်။
"အလောင်းတွေတောင် မရှိတော့ဘူး"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့"
"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ"
လီယန်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
သိမ်းငှက်အိုကြီးက ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ငါခံစားနေရတာက လမ်းဘေးကသစ်ပင်အနည်းငယ်က ငါတို့အရင်ကဆင်းတုန်းက ဒီမှာ မရှိခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့စိတ်ထင်သက်သက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ ငါအတွေးလွန်နေတာ"
"ဒီမှာတန်ဖိုးရှိတာဘာမှမရှိရင် ပြန်ကြရအောင်"
ယန်ကျန့်က ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဒီမှာစောင့်နေရုံနဲ့ ဘတ်စ်ကားပြန်ပေါ်လာမှာမဟုတ်ဘူး"
အဖွဲ့မှာ သဘောတူရန်ပြင်ဆင်နေသည်။
ရုတ်တရက် ယန်ရှောင်ဟွားသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။
"ယန်ကျန့် ခဏနေဦး ကျွန်မ ကျွန်မတစ်ခုခုကို နင်းမိတယ်ထင်တယ်"
"ဟမ်"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ယန်ရှောင်ဟွား၏ခြေထောက်များဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။
ယန်ရှောင်ဟွားသည် ပြေးဖိနပ်တစ်ရံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမနင်းမိသောမြေပြင်မှာ အနည်းငယ် မြင့်တက်နေပုံရပြီး အောက်တွင်တစ်ခုခုရှိနေသကဲ့သို့ပင်။
သတိကြီးစွာဘေးသို့ခြေလှမ်းလိုက်သောအခါ သူမသည် ဖြူဖျော့သောလက်တစ်ဖက်ကို နင်းမိခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"သေနေတဲ့လက်လား"
သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ပင်ကိုအသိမှာ ချက်ချင်းထက်မြက်လာသည်။
မီးအိမ်ကို လီယန်အားပေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ထိုနေရာဆီသို့ရွေ့လျားသွားပြီး ယန်ရှောင်ဟွားကို ပိုဝေးဝေးသို့ခြေလှမ်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ယန်ရှောင်ဟွားသည် ချက်ချင်းဘေးသို့ခုန်ဆင်းပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုထားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် သူ၏အက်ကွဲနေသော တစ္ဆေလှံရှည်ကြီးကိုသုံး၍ ထိုလက်ကိုထိုးကြည့်လိုက်သည်။
ဘာမျှမဖြစ်ပွားချေ၊ ထိုလက်မှာ မလှုပ်မယှက်ရှိနေပြီး အလောင်းကွက်များ သို့မဟုတ် ပုပ်သိုးခြင်း လက္ခဏာများမရှိချေ။ ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း အတော်လေးလတ်ဆတ်ပုံရသည်။
အကယ်၍ ၎င်းမှာ အလောင်းကောင် တစ်လောင်း၏ ဥစ္စာဖြစ်ပါက ၎င်းမှာ မကြာမီကမှ သေဆုံးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။
လက်မောင်း၏ ဦးတည်ရာ အတိုင်းလိုက်ကြည့်သောအခါ သူသည် ထိုလက်မှာ သစ်အိုတောအုပ်၏ အစွန်းမှ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒါက အစောပိုင်းက ဒီမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ များတယ်"
ယန်ကျန့်သည် ငုံ့မိုးမကြည့်မီ သုံးသပ်လိုက်ပြီး သူ၏အနက်ရောင်တစ္ဆေလက်ကိုဆန့်တန်းကာ အေးစက်သော လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အမြန်ဆွဲလိုက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမှာ အောက်မှမြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလောင်းကောင်မှာ မသဲမကွဲရင်းနှီးနေသည်။
သို့သော် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုမှာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အဝါရောင်စက္ကူကြီး တစ်ရွက် ကပ်ထားခြင်းပင်။
ထိုစက္ကူမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း အပိုင်းပိုင်းစုတ်ပြဲနေပြီး မျက်နှာ အသွင်အပြင်၏ အပိုင်းအစများကို ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။
"ဒါ ကျိုးဒန်ပဲ"
ဖန်းရှင်းက ထိတ်လန့်စွာ အော်လိုက်သည်။
ဖန်းရှင်းသည် ကျိုးဒန်ကို မှတ်မိသည်၊ နှစ်ဦးသားမှာ အစောပိုင်းက သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခဲ့ကြပြီး တူညီသောဌာနချုပ်အောက်မှ တစ္ဆေဆရာများဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျိုးဒန်၏မျက်နှာကို အဝါရောင်စက္ကူဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ဖန်းရှင်းသည် သူ့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိနိုင်သည်။
"သူ့ဝတ်စုံနဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ကျိုးဒန်နဲ့ကိုက်ညီတယ် သူသေပြီ"
ယန်ကျန့်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုစစ်ဆေးရင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ ကျိုးဒန်၏ အရေပြားမှာ အေးစက်နေသည်။ မတောင့်တင်းသေးသော်လည်း လုံးဝသက်မဲ့နေသည်။
"မဆင်မခြင် လှည့်လည်သွားလာတာ သူ့အပြစ်နဲ့သူပဲ ဒီလောက်အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ကောင် သေသွားတာတောင်မှပဲ"
တာချန်က တံတွေးထွေးလိုက်သည်။
"ငါတို့သူ့အလောင်းကို အဝေးကြီးကိုစွန့်ပစ်ပြီး ကံဆိုးတာတွေကို ဖယ်ရှားသင့်တယ်"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက ငြင်းခုံသည်။
"သူ့ကို နည်းနည်းလျှော့ပေးလိုက်ပါ သူက တစ္ဆေခြောက်တဲ့အိမ်ကြီးမှာ ဘာတွေရှိလဲဆိုတာမသိဘဲ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာပဲ သူကအန္တရာယ်ဖြစ်စေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး သူက လမ်းညွှန်မှားတဲ့လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သေဆုံးသွားတာ"
သိမ်းငှက်အိုကြီးမှာ ကျိုးဒန်အပေါ် အာဃာတမရှိဘဲ ထိုလူမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုမူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်းစပ်စုသော ရှာဖွေသူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။
တကယ်တော့ ကျိုးဒန်သည် သူနောက်ဆုံး ပျောက်ကွယ်သွားစဉ်က မီးအိမ်ကိုကိုင်ဆောင်လျက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လမ်းလွှဲခေါ်သွားခဲ့သည်။တခြားသူများအတွက် တမင်တကာ ကမောက်ကမဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ချေ။
"သူသေပြီးမှတော့ အခုအရေးမကြီးတော့ဘူး"
ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့သူဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ နောက်ဆုံးငါတွေ့တုန်းက သူက သူ့လက်ထဲမှာ မီးအိမ်တစ်လုံးကိုင်ထားတုန်းပဲ ငါတို့သိထားတာအရ မီးအိမ်ကိုကိုင်ထားရင် တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ ဘေးကင်းမှုကိုအာမခံတယ်"
"ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ ဒီမှာဘာမဆိုဖြစ်နိုင်တာပဲ"
လီယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကျိုးဒန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေသော အဝါရောင်စက္ကူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် သူ၏တစ္ဆေလက်ဖြင့် စက္ကူကိုဆွဲကိုင်ကာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။
အဝါရောင်စက္ကူမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်နေသော်လည်း စေးကပ်မနေဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ကွာကျလာသည်။
စက္ကူကိုဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းသောမျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကျိုးဒန်နှင့် လုံးဝမတူညီချေ။
ပြီးတော့ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျိုးဒန်၏မျက်လုံးများမှာ ပွင့်လာသည်။ အသက်ရှူကြပ်နေသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ လေကိုရှူရှိုက်ရင်း သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
အဖွဲ့မှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
ယန်ကျန့်မှာမူ သူ၏တစ္ဆေလှံရှည်ကြီးကို တည်ငြိမ်စေသည်၊ အက်ကွဲနေသော အလောင်းကောင် သံချောင်းမှာ ကျိုးဒန်၏နဖူးအထက်တွင် ရှိနေပြီး ထိုးစိုက်ရန်အသင့်ဖြစ်နေသည်။
"ခ ခဏလေး"
ကျိုးဒန်က အရေးတကြီး လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ကျိုးဒန်၏ဦးခေါင်းခွံနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
အနည်းငယ်မျက်စိမှားသွားပါက ကျိုးဒန်မှာ မညှာမတာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချုပ်နှောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
"မင်းအသက်ရှင်နေတာလား"
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့ဩသွားသည်။
"ငါမသေပါဘူး ငါကျိန်ပြောတယ် မင်းသာ စိုက်ချလိုက်ရင် ငါတကယ်ပဲပြီးဆုံးသွားမှာ"
ကျိုးဒန်သည် အသက်ရှူမဝစွာဖြင့် ထိုင်ထရန်ကြိုးစားရင်း သူ၏မူလ အသွင်အပြင်ကိုဖော်ထုတ်ရန် သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်သည်။
"မသေဘူးလား ပြဿနာမရှိဘူး ငါအဲ့ဒါကိုဖြစ်အောင်လုပ်ပေးဖို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပဲ"
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"မလုပ်ပါနဲ့ ယန်ကျန့် ငါတို့က အချင်းချင်းတွေပဲ ဒီလောက်လုပ်စရာမလိုပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား ငါမင်းရဲ့ဒေါသကို နှိုးဆွမိအောင် ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား"
ကျိုးဒန်က တောင်းပန်လိုက်သည်။
ဖန်းရှင်းက စိတ်ဆိုးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒေါသကိုနှိုးဆွမိအောင် ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး ဟုတ်လား မင်းငါတို့ အားလုံးကို သေစေတော့မလို့ကွ ဒီခွေးကောင် မင်းကိုဘယ်သူက အဲ့ဒီမီးအိမ်ဖြူကို နေရာတကာသယ်သွားပြီး တစ္ဆေခြောက်တဲ့ အိမ်ကြီးရဲ့မျှခြေကို နှောင့်ယှက်ခိုင်းလို့လဲ မနေ့က သေမင်းက ငါတို့အားလုံးအပေါ်မှာ လွှမ်းမိုးနေခဲ့တာ အခု အသက်ရှင်နေတာကိုက ကံကောင်းတာ"
ကျိုးဒန်သည် အဖွဲ့ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။
အရေအတွက်မှာ ပထမနေ့မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့်ယှဉ်လျှင် ဆိုးရွားလှသည်။ အဖွဲ့မှာ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
"တွေ့လား ငါတောင်မှသေဘေးက လွတ်မြောက်ခဲ့ရတာပဲ မင်းတို့ကိုအန္တရာယ်ဖြစ်စေဖို့ ငါဘယ်လိုလုပ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိမှာလဲ တစ်ခုခုဆိုရင်တောင် ငါဘယ်သူ့ကိုမှ မကြံစည်ခဲ့ဘူး ဒါက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတာ သက်သက်ပဲ"
ကျိုးဒန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှဖုန်များကိုခါရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ကျိုးဒန်ကို အေးစက်စွာကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ထိုလူမှာ သူ၏ကမောက်ကမဖြစ်မှုများတွင် အမှန်တကယ်ပင် မရည်ရွယ်ခဲ့ပုံရသည်။ သူတောအုပ်ထဲတွင် မြှုပ်နှံခံရခြင်းမှာ သက်သေပင်၊ လမ်းတစ်ဝက်တွင် မမျှော်လင့်ထားသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"သေချာရှင်းပြပါဦး ဒီမှာအတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"
ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက စကားကြာကြာ ပြောဖို့နေရာမဟုတ်ဘူး ဒီတောအုပ်ထဲက အရင်ဆုံးထွက်ကြရအောင်"
ကျိုးဒန်က အဆိုပြုလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့မီးအိမ် ဘယ်မှာလဲ"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက စုံစမ်းလိုက်သည်။
"ယူသွားခံလိုက်ရတယ်"
ကျိုးဒန်သည် ထိုအမှတ်တရကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း သိသိသာသာတုန်လှုပ်လျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။