အခန်း (၄၉၅)

လင်မြောက်ရွှေသည် သူ့ရှေ့က ဆံပုတီး များကို ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသို့တက် ပြီးကတည်းက။

သူမသည် ယဲ့ယွီအကြောင်းကို နေရာတိုင်းတွင် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်ဘုံ နှင့် ကြီးမားသောအရေတွက်ရှိသည့် နတ်ဘုရားပေါင်းများစွာကြားတွင် နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

လင်မြောက်ရွှေသည် အမြဲတမ်း အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူက စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပေ။

မနေ့က လင်မြောက်ရွှေသည် နတ်သားရဲ နှစ်ကောင် တိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အလယ်တွင် ပိတ်မိခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့က အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် နတ်ဘုရား သာ သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းမရှိပါက နောက်ဆက်တွဲရလဒ်များကို တွေးတောင် မတွေးရဲပါ။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူ ၏ နာမည်မှာ ဆန်းလျိုဟဲ ဖြစ်ပြီး သူက လုံချင်ဓားဂိုဏ်း မှ နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုသည်။

သူမက လင်မြောက်ရွှေတွင် သန့်ရှင်းသော ဓားဆန္ဒ ရှိသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းအံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူက ဤအရာကို အလွန်ကောင်းမွန်သော ဓားနတ်ဝိဉာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံကာ ဓားပညာ ကို သင်ပေးချင်ခဲ့သည်။

လင်မြောက်ရွှေသည် အစက ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး တခြားအရာများမပြောမီ သူ၏ ခင်ပွန်း ကို အရင်ရှာချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် ဆန်းလျိုဟဲ က စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူက ကောင်းကင်ဘုံ သည် ယနေ့ခေတ်တွင် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း လင်မြောက်ရွှေကို ပြောပြခဲ့သည်။

အားနည်းခြင်း သည် အကြီးမားဆုံး အပြစ် ဖြစ်သည်။

ခင်ပွန်း ကို ရှာနေတာလား။ ဒါပေမယ့်မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။

သူ၏ တပည့်အဖြစ်သာခံယူလိုက်စမ်းပါ။

ခင်ပွန်း ကို ရှာဖွေခြင်းကဲ့သို့သော အရာများကို ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်မြောက်ရွှေသည် ဆန်းလျိုဟဲ ၏ စကားများဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှား လာပြီး သူမ၏ တပည့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒီနေ့။

ဆန်းလျိုဟဲ က ထိုသို့သော မှင်ရောင် ဆံပုတီး တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး လင်မြောက်ရွှေ၏ ရှေ့တွင် ထားလိုက်သည်။

လင်မြောက်ရွှေက အများကြီး မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ထားကာ ဓားစွမ်းအင် ကို တိတ်တဆိတ် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

အသက်ရှူနှစ်ကြိမ်အကြာမှာပဲ။

မှင်ရောင် ဆံပုတီး သည် လျင်မြန်စွာ အရွယ်အစား ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အလွန်ထက်မြက်သော မှင်ရောင် နတ်ဓား အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဆန်းလျိုဟဲ သည် ချက်ချင်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး သူ၏ လက်များက ဓားကိုထိချင်လို့ တုန်ယင်နေသည်။

သို့သော် သူသည် တစ်လက်မအကွာတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ လက်ချောင်းသည် မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင် ဖြင့် ချက်ချင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဆန်းလျိုဟဲ သည် ဤအရာကို လုံးဝ စိတ်ထဲမထားဘဲ အသံပြဲနှင့် "ဒါက ပြီးသွားပြီ၊ ဒါက တကယ်ပြီးသွားပြီ!

အဲ့ဒီလူကြီးက ထားရစ်ခဲ့တဲ့အရာက ဓားဆံပုတီး တစ်ခုတည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို ငါ သိခဲ့တယ်။

လင်မြောက်ရွှေ၊မင်းလေးက ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းကြယ် ပဲ!

တကယ်ကိုပဲ အကြီးဆုံး ကံကောင်းခြင်းကြယ်စင်လေး ပဲ!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆန်းလျိုဟဲ ၏ ရူးသွပ်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရင်း လင်မြောက်ရွှေသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူမက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲဆိုတာကို သူမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိခဲ့ပေ။

---

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်။

ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ယဲ့ယွီက နောက်ထပ် အိပ်မက်သခင်စနစ် တစ်ခုဝင်ရောက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပိုင်ရှီးချူးနှင့် ပိုင်မြောက်လန်တို့သည် အရမ်းဆူညံနေသည်။

သူတို့က အချိန်တိုင်း ရန်ဖြစ်ကြသည်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ သူတို့ကို မတားနိုင်ခဲ့ဘူး။

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ သူက သူတို့ကို နောက်ထပ် အပြစ်ပေးခြင်း သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဒီ နတ်ဆိုးမ နှစ်ယောက်ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့အတွက်လည်း

ဒီတစ်ခါတော့ သူက သူတို့ကို ဝူဝေမျှော်စင် မှာ ထားဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပြီး နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ ကို မလိုက်ခိုင်းတော့ဘူး။

ထိုအစား သူက ရှန်ကွမ်းကျိုကျိုနှင့် ကျိုးလန်ချင်ကို သူနှင့်အတူ ခေါ်သွားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။

ထွက်ခွာတော့မယ့်အချိန်မှာ။

ရှန်ကွမ်းကျိုကျို၏ သွေးမျိုးအင်အား သည် ထပ်မံ လှုံ့ဆော် ခံရပြီး သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ရှိ ဖီးနစ်အမှတ်အသား သည် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီး အလံ များကို ဖြန့်ပြီး ပျံသန်းတော့မည့်အလား ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသည် မီးတောက်များဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် နာရီနှစ်နာရီနီးပါး ကြာခဲ့သည်။

မီးတောက်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့ကျသွားသည်နှင့်အမျှ ရှန်ကွမ်းကျိုကျိုသည် နက်ရှိုင်းသော အိပ်ပျော်ခြင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူမ ထပ်မံ နိုးလာတဲ့အခါ သူမရဲ့ ခွန်အားက ပိုမိုမြင့်မားလာမယ်ဆိုတာကို သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး။

ဒါကို ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ဘူး၊ သွေးမျိုးအင်အား ရှိတဲ့လူတွေက အရမ်းမနာလိုဖြစ်စရာကောင်းတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါက ရှန်ကွမ်းကျိုကျိုသည် ယဲ့ယွီနှင့်အတူ ထိုက်ယန်တာအိုတောင်တော် သို့ နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ ကို တက်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဟုလည်း ဆိုလိုသည်။

ပိုင်မြောက်လန်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာခဲ့သည်။

သူမက လျင်မြန်စွာ ဆန္ဒအလျောက် အနစ်နာခံသောပုံမျိုးဖမ်းခဲ့ပြီး "ရှန်ကွမ်းက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အိပ်ပျော်သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မက ခင်ပွန်း နဲ့အတူ သွားတာက ဘယ်လိုလဲ။

ကျွန်မက အချို့အရာများကို သိနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပိုင်ရှီးချူးကိုတော့ သူမကို ရှန်ကွမ်း နဲ့ အတူထားလိုက်။

ရှန်ကွမ်း ကို နတ်ဂိုဏ်း မှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့လို့မရဘူး မဟုတ်လား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ပိုင်မြောက်လန်သည် ပိုင်ရှီးချူးကို လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက ပိုင်ရှီးချူးကို ဆွေ့ဆွေ့ခုန်သွားစေခဲ့သည်။

"နင် အိပ်မက် မက်နေတာ! နင်က ငါနဲ့ ရှန်ကွမ်းကို တစ်ဖက် မှာ ထားခဲ့ပြီး နင့်ရဲ့ ခင်ပွန်း ကို နင်တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ချင်တာ။ ဒါက နည်းနည်း လွန်ကဲ လွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"

" လွန်ကဲ လား။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် လွန်ကဲတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို လုပ်ခဲ့တာလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံ မှာ နင်မသိတဲ့ အရာတွေ ငါသိနေတယ်။ ငါ့ကို ခေါ်သွားရင် ခင်ပွန်း အတွက် သေချာပေါက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။

အင်း၊ အဲ့ဒီ အသုံးမဝင်တဲ့လူ တွေ၊ သူတို့ အိမ်မှာနေတာကလွဲလို့ တခြားဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ"

ပိုင်မြောက်လန်သည် သူ၏ စနောက်ခြင်း စွမ်းရည်များကို အမြင့်ဆုံး အထိ အသုံးပြုခဲ့ပုံရသည်။

ထို လေသံ နှင့် ထို အကြည့် က ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေချင်လောက်အောင် ဒေါသထွက် စေသည်ဟု ဆိုလိုသည်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြသည်။

ပိုင်ရှီးချူးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ပိုင်မြောက်လန် ပြောသည့်အရာသည် မှန်သည်ဟု ငြင်းဆိုလို့မရနိုင်ပေ။

နတ်ဂိုဏ်းညီလာခံ ၏ အနာဂတ် အကြောင်းကို သိသူ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိသည်။

တစ်ယောက်က ရှန်ကွမ်းကျိုကျို၊ နောက်တစ်ယောက်က ပိုင်မြောက်လန် ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ခေတ်မှာ အရင် တစ်ယောက်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီ။

ပိုင်မြောက်လန်သည် သဘာဝအတိုင်း အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ရှီးချူးသည် ပိုင်မြောက်လန်က ယဲ့ယွီကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်တာကို မမြင်ချင်ခဲ့ပေ။

ပြီးတော့ သူမက ပြောတဲ့ပုံစံက အရမ်းစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို သည်းမခံနိုင်ဘူး။

ပိုင်ရှီးချူးသည် ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်ပြီး ယဲ့ယွီ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ သူ၏ ခင်ပွန်း ကို သူ့အတွက် ရပ်တည်ပေးစေချင်ခဲ့သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျိုးလန်ချင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်လှမ်းပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ အမြင်အရ ရှန်ကွမ်းကျိုကျိုသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အိပ်ပျော်သွားသောကြောင့် သူမကို နတ်ဂိုဏ်း တွင် တစ်ယောက်တည်း မထားခဲ့သင့်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူမ၏ ဘေးတွင်ရှိပြီး သူမကို ကာကွယ်ပေးရမည်။

ပိုင်မြောက်လန်သည် အရာများစွာကို သိခဲ့ပြီး နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ ကို တက်ရောက်ရန်အတွက် ယဲ့ယွီနှင့်အတူ သွားရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်များ ရှိသည်။

ပိုင်ရှီးချူးက ဤအရာ ကိုလုံးဝသည်းမခံနိုင်သောကြောင့်သူမကိုသာထားခဲ့လျှင် ဂိုဏ်းတခုလုံးကိုပြောင်းပြန်လှန်ထားမလားမပြောတတ်ပေ။

တကယ်တော့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ပိုင်ရှီးချူးနှင့် ပိုင်မြောက်လန်တို့က ယဲ့ယွီနှင့်အတူ ထိုက်ယန်တာအိုတောင်တော် သို့ နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ ကို သွားရောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူက နောက်မှာနေပြီး ရှန်ကွမ်းကျိုကျိုကို ကာကွယ်ပေးရမည်။

ဒါက အကျပ်အတည်း ကို ဖြေရှင်းရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်အားရနေသော ပိုင်မြောက်လန်နှင့် ဒေါသထွက်နေသော ပိုင်ရှီးချူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာက အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။

ပထမဆုံး သူသည် ပိုင်ရှီးချူး၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်ပြီးနောက် "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ငါ ခေါ်မသွားဘူး။

အားလုံး ဝူဝေမျှော်စင် မှာ ကောင်းကောင်းနေကြ။

ငါ ထွက်သွားပြီးနောက် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို တကယ်ကြည့်ချင်နေပြီ။

မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လိုရန်ဖြစ်နိုင်မလဲ။

ဂိုဏ်းသခင်ရေ ၊ သွားကြစို့!" ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအရာကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးလန်ချင်သည် လုံးဝ ကြောင်သွား ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းသခင် လား။

ဒီနာမည်က သူမကို ရည်ညွှန်းတာလား။

ကျိုးလန်ချင်သည် ယဲ့ယွီ၏ သဘောတူသောအကြည့်ကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်စွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူမက လုံးဝ ယုံကြည်ရဲခဲ့သည်။

တရွတ်တိုက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ပိုင်မြောက်လန်က မယုံနိုင်စွာ "ယောက်ျားရေ ၊ ယောကျာ်း ဘာလို့ ကျွန်မကို ခေါ်မသွားရတာလဲ။

အနည်းဆုံး ကျွန်မမှာ အတွေ့အကြုံရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီက တည်ငြိမ်စွာ "မင်းမှာ ဘယ်လိုအတွေ့အကြုံရှိတာလဲ။ မင်းလည်း နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ ကို မတက်ခဲ့ဘူးလား။

အရာအားလုံးက ကောလဟာလတွေပဲ!

ထိုက်ယန်တာအိုတောင်တော် က ဘယ်မှာလဲဆိုတာကိုတောင် မင်း မသိဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအရာကို ကြားသောအခါ ပိုင်မြောက်လန်သည် ရုတ်တရက် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူမက ထိုက်ယန်တာအိုတောင်တော် ရဲ့ တံခါး က ဘယ်မှာဖွင့်တယ်ဆိုတာကို တကယ်မသိခဲ့ဘူးဟု ပြောရမည်။

သူတို့က နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ အကြောင်းကို သိခဲ့ရင်တောင် ဒါက ကောလဟာလတွေပဲ ဖြစ်သည်။

နားလည်မှုက အလွန်ကန့်သတ်ထားသည်။

ဒါပေမယ့် ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။

အဲ့ဒီတုန်းက အိပ်မက်ထဲမှာ ကျွန်မက ယဲ့ယွီကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာ။

သူမက နတ်များသောင်းချီစုဝေးမှုညီလာခံ ကို တက်ရောက်ဖို့ ဘယ်လို အချိန်ရနိုင်မှာလဲ။

ပိုင်ရှီးချူးသည် ပိုင်မြောက်လန်က ရောယဲ့ယွီနောက်ကိုလိုက်နိုင်ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်းပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ခင်ပွန်း ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်တယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မက အလွန်ထောက်ခံပါတယ်။

သို့သော် ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ အစ်မ နဲ့ ဒီမှာနေရင်တောင် သူမနဲ့ ရန်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်မက ခင်ပွန်း ရဲ့ သွန်သင်ချက် တွေကို နှလုံးသားထဲထိ မှတ်မိနေလို့ပဲ!"

ပိုင်ရှီးချူးသည် ဤအရာကို ပြောလိုက်ပြီး ပိုင်မြောက်လန်ကို မောက်မာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ခင်ပွန်း ကို ပျော်ရွှင်စေဖို့ အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်တားခြင်းယှဉ်မယ်ဆိုရင် ငါက နင်ထက် အများကြီး သာတယ်!

၄၉၆ ဆက်ရန်