မေ့နေသော မွေးနေ့

အပန်းဖြေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ လဲလျောင်းရင်း၊ ခြံထဲတွင် ကစားနေသော သမီးလေး၏ အသံကို နားထောင်ရင်း၊ အချစ်ဆုံး အစေခံ ကဝေမလေး အခွံနွှာပေးသော သစ်သီးကို ပါးစပ်ဖွင့်စားရင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဘဝသဖွယ် ဖြစ်နေ၏။

မသိလိုက်ဘဲနှင့် ချန်လွေ့ ပြန်ရောက် လာသည်မှာ တစ်လရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း သူ၏ ဘဝသည် တာဝန်ကို မေ့လျော့လုနီးပါး ဖြစ်အောင် အလွန် ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ မှန်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ‘နီးပါး’မျှသာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ နောက်လက ဂေဘရီယယ်နှင့် ‘အလဲအလှယ်’အတွက် နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ရက် ဖြစ်၍ပင်။

သိဒ္ဓိအလင်းတောင်မှ ကောင်းကင် တမန်သုံးပါး အနက် ဂေဘရီယယ်မှလွဲ၍ မိုက်ကယ်နှင့် ရာဖယ်တို့က သူ၏ ကမ္ဘာမကြေ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂေဘရီယယ်ပင် မိတ်ဆွေကောင်း တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ထိုခရီးစဉ်သည် သေချာပေါက် ရိုးရှင်းသော အလဲအလှယ် မဟုတ်ပေ။ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်၊ တိုက်ပွဲတစ်ခု ရှိပေလိမ့်မည်။

‘ကောင်းကင်တမန်တော်’ သုံးပါးကို တစ်ချိန်တည်း ရင်ဆိုင်ရခြင်းပင်။

ယခုက စစ်ပွဲမတိုင်မီ အပန်းဖြေခြင်း တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တင်းလွန်းလျှင် ခိုင်မာသော လေးညှို့ပင် ပြတ်သွားမည့် အန္တရာယ် ရှိလေသည်။ အထူးသဖြင့် ၂နှစ်ကြာ အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၂နှစ်အတွင်း တင်းမာ နေခဲ့သူမှာ သူ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ အခြားသူများလည်း အတူတူပင်။

ဖိုက်သွန်ပြောသည့်အတိုင်း ထိုသို့သော ‘အံ့ဩစရာ’သည် သူ မျှော်လင့်သည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သွား၏။ အကြောင်းမှာ စူပါစနစ်တွင် နတ်ဘုရား ၁၈ပါး အထိ ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်။

ဇိုလာ – ‘အသိပညာ’၊ ‘သင်ယူခြင်း’၊ ‘သုတေသန’ တာဝန်ခံ။

ကတ်သရင်း – ‘ဉာဏ်ပညာ’ တာဝန်ခံ။

အစ်ဇဘယ်လာ – ‘လိမ်လည်ခြင်း’၊ ‘လှည့်ဖြားခြင်း’၊ ‘ပရိယာယ်’ တာဝန်ခံ။

ဖိုက်သွန် – ‘ကြမ္မာဆိုး’၊ ‘ကပ်ဘေး’ နှင့် အခြားအရာများ တာဝန်ခံ။

ပါ့ဂ်လီအို – ကပ်ရောဂါ နတ်ဘုရား၊ ‘ကပ်ရောဂါ’ တာဝန်ခံ။

အယ်ဒီလိုင်း – ‘ဂီတ’ တာဝန်ခံ။

လာလာရီယာ – ‘ကောင်းကင်’ တာဝန်ခံ။

အသီနာ – ‘တိုက်ပွဲ’၊ ‘စစ်ပွဲ’ တာဝန်ခံ။

ရိုမန် – ‘ဖရိုဖရဲ’နှင့် ‘မငြိမ်မသက်မှု’ တာဝန်ခံ။

ဒေလီယာ – ‘ဥပဒေသ’၊ ‘စည်းမျဉ်း’၊ ‘တရားမျှတမှု’ တာဝန်ခံ။

အိုလီဖီးရက်စ် – ‘ဓနဥစ္စာ’ တာဝန်ခံ။

ဒိုဒို – ‘အစားအသောက်’ တာဝန်ခံ။

ရှီရာ – ‘ကမ္ဘာမြေ’ တာဝန်ခံ။

ခရိုဘဲလက်စ် – ‘ရိတ်သိမ်းခြင်း’၊ ‘ဝိုင်’ တာဝန်ခံ။

တစ်ဖနီ – ‘မျှော်လင့်ချက်’၊ ‘အရုဏ်ဦး’၊ ‘အလင်းရောင်’ တာဝန်ခံ။

ဆမ်မြူရယ် – ‘သစ္စာစောင့်သိမှု’၊ ‘သစ္စာရှိခြင်း’ တာဝန်ခံ။

ခီရာ – ‘အချစ်’၊ ‘ရာဂ’ တာဝန်ခံ။

ဟယ်လင် – ‘ပင်လယ်’ တာဝန်ခံ။

ချန်လွေ့ မထွက်သွားခင်တွင် ဇိုလာ အပါအဝင် လူ၅ဦးသာ အဆင့် တိုးမြှင့်မှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ၂နှစ် မပြည့်မီအတွင်း အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဘုရား ၁၃ပါး ထပ်မံ၍ တိုးလာခဲ့သည်။ အယ်ဒီလိုင်း၊ ဆမ်မြူရယ်၊ ခီရာ၊ ဟယ်လင် စသည့် လူများစွာ၏ အောင်မြင်မှုများကို ချန်လွေ့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဖိုက်သွန်ပြောသည့်အတိုင်း စွမ်းအားက တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘဲ ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ဝိညာဉ်နှင့် အပ်နှံခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ခီရာနှင့် အခြားသူထက် များစွာ အစွမ်းပိုကြီးသော အလောင်း အောက်လမ်းပညာရှင် ဂူရာဒန် ယခု အချိန်အထိ အောင်မြင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

မည်သည့် လမ်းကြောင်း ဖြစ်စေကာမူ အောင်မြင်မှုမှာ မည်သို့မျှ မတော်တဆ မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်း ကြိုးစားခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

ဟုတ်တယ်။ ငါက တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။

ဒါက အကြီးမားဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုပဲ။

“ဘယ်သူ့အကြောင်း တွေးနေတာလဲ။ လုံးဝ စိတ်လွင့်နေတယ်။” ကဝေမလေး၏ အသံကြောင့် ချန်လွေ့ သတိပြန်ဝင် လာခဲ့သည်။

“မင်းရဲ့ အကြောင်း တွေးနေတာပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ နတ်ဘုရားမလေး။” ချန်လွေ့ ရယ်လိုက်ပြီး ခီရာ ပေးသော လိမ္မော်သီးကို ကိုက်ကာ ထိုဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းကို စုပ်လိုက်သည်။

ခီရာက လက်ချောင်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် စုပ်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ သွယ်ဝိုက်သော အနမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်၏။ “ကျွန်မ အဲဒီ‘လောက’ထဲကို ခိုးဝင်ခဲ့ရုံပါပဲ။ ရှင့်ရဲ့ နတ်ဘုရားမက တခြားတစ်ယောက် မဟုတ်လား။”

“‘ခိုးဝင်’တာက ဘာကိုပြောတာလဲ။” ချန်လွေ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မင်းက အချစ်နဲ့ ရာဂကို ထိန်းချုပ်တဲ့ တကယ့် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးပဲလေ။ နတ်ဘုရားမ တစ်ပါး ဖြစ်တာ မကြာသေးပေမယ့် ယုံကြည်သူအရေအတွက်က အံ့ဩစရာပဲ။ ပါ့ဂ်လီအိုနဲ့ အဲဒီကောင်တောင် မနာလို ဖြစ်ကြတယ်။”

“ကျွန်မ ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုးမြှင့်မှုကို ပြီးမြောက်သွားခဲ့တာကို အံ့ဩမိတယ်။ မစ်-ဖိုက်သွန်နဲ့ သူ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုးမြှင့်မှုရဲ့ သော့ချက်က ယုံကြည်မှုနဲ့ အသက်ကို နားလည်တာ။ စွမ်းအားက အောင်မြင်မှု မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေပဲ တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အကြွင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အယ်ဒီလိုင်းကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ရှင့်ရဲ့ ညီမ နာဂါလေးက ပါ့ဂ်လီအိုပြီးရင် ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုးမြှင့်မှုကို ပြီးမြောက်တဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက ကျွန်မတို့ကို အများကြီး ယုံကြည်ချက် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။”

ရှက်ရွံ့သော နာဂါမိန်းကလေး ပုံရိပ်က ချန်လွေ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ နှလုံးသား နွေးထွေးသွား၏။

“ရှင့်ရဲ့ ညီမလေးကို သတိရ နေပြန်ပြီလား။ ဟွန့် ဟွန့်! အယ်ဒီလိုင်းကို ထားပါ။ ကျွန်မတို့ မမျှော်လင့်ထားတာက ဟယ်လင်ပဲ။ ဟယ်လင်က ရှင့်ကို အမြဲတမ်း မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က ရန်သူကို ရှင့်ရဲ့ မိန်းမအနေနဲ့ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း တော်တော် ရှိတာပဲ။ ရှင်က သူ့ရဲ့ နှလုံးသားကို ခိုးယူခဲ့တယ်။ အမှန်အတိုင်းပြော။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂နှစ်အတွင်း ပင်လယ်သေမှာ ရှင် သူနဲ့ အတူတူ ရှိနေခဲ့တာလား။”

“မဟုတ်ပါဘူးဆို။ ကိုယ် ထပ်ပြီးတော့ မရှင်းပြနိုင်တော့ဘူး။” ချန်လွေ့က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးလေး၏ နှာခေါင်းကို ညင်သာစွာ ကုတ်လိုက်သည်။ “မာယာရှင် နှလုံးသားအတွက် ကိုယ်က အမြဲတမ်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်က ဝိညာဉ်တေးသံ ပင်လယ်ပြင်မှာ ၃ရက်ပဲ နေခဲ့တာ။ အဲဒီ ၃ရက်အတွင်းမှာ ကိုယ် သူ့ရဲ့ သီချင်းသံကို အဝေးကနေ နားထောင်ခဲ့ရုံပဲ။ ကိုယ် သွားတော့ သူနဲ့ တစ်ခါပဲ တွေ့ခဲ့တာ။”

မမိုက်မဲသော ယောက်ျား တစ်ယောက် အနေဖြင့် ချန်လွေ့က နောက်ဆုံး ခွဲခွာစဉ်က မာယာရှင် မင်းသမီးလေးကို အတင်းအကျပ် နမ်းခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြောပြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက အမှန်တကယ် အစပိုင်း အကိုက်ခံခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့၏နှုတ်ခမ်းများ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေသည်...

၃ရက်ကြာ သီချင်းသံနှင့် ဟယ်လင်၏ စိတ်ထိခိုက်ဖွယ် ငွေရောင်ဆံပင်က အမှန်တကယ်ပင် ချန်လွေ့ နှလုံးသားကို မခိုင်မာအောင် ဖြစ်စေခဲ့၏။ ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုးမြှင့်မှုက အနာဂတ်အတွက် ကတိ တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဟယ်လင်က တိုးမြှင့်မှု ပြီးမြောက်ခဲ့မည်ဟု မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပေ။

အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ‘ဖောက်ပြန်မှု’ ပေါ်သွားခဲ့လေသည်

“ရှင်တို့ တွေ့ရုံပဲ တွေ့ခဲ့တာ။ အခု သူက ပင်လယ် နတ်ဘုရားမ ဖြစ်နေပြီလား။” ခီရာ နောက်ထပ် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို ပေးလိုက်ပြီး ချန်လွေ့က သတိမထားမိဘဲ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်ရာ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ အစေခံမလေးက ထိုတစ်ကြိမ်တွင် တမင်တကာ အခွံမနွှာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်... ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါက ချဉ်တဲ့ အရသာပဲ။ နားလည်ပါတယ်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သော်သော်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်၊ “ဖေဖေ! သမီး နိုင်ပြီ! သမီးက အပစ်ပြိုင်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံပဲ!”

“ဟုတ်လား။” ချန်လွေ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သမီး ဖြစ်သူကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ‘ပြိုင်ပွဲ’ဟု ခေါ်သော်လည်း အမှန်တွင် လူနှစ်ဦးသာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ သူက ချန်ပီယံ သို့မဟုတ် ဒုတိယ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“သခင်မလေး သော်သော်!” ဒိုဒိုက နောက်မှနေ၍ နစ်နာသော ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “နောက်ဆုံး အချက်မှာ နိုင်တာ ကျွန်တော်ပါ။”

ချွဲကျိကောင်က ကပ်ဖားခြင်းကို ကျင့်သားရနေသော်လည်း ထိုအပစ် ကစားပွဲဆုမှာ အဲလစ်မှ ပံ့ပိုးပေးသော မင်းသမီး စံအိမ်အတွက် အခမဲ့စားသုံးခွင့် ကူပွန်ဖြစ်ပြီး သလင်းကျောက်နက်ဒင်္ဂါး ၃၀၀ တန်ဖိုးရှိနေရာ ချွဲကျိကောင်က ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းပင်။ သူက ထူးထူးခြားခြား လေးနက်နေ၏။

“သော်သော်။ ဘယ်သူ နိုင်တာလဲ။” ချန်လွေ့က သမီးဖြစ်သူကို ပွေ့ချီရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒိုင်လူကြီး အစ်မ အဲလစ် ပြောတာ။ ဒိုဒိုရဲ့ နောက်ဆုံးအချက် တရားမဝင်ဘူးလို့ သူက ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ။” သော်သော်က ယုံကြည်မှု ရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်လွေ့က ဒိုဒိုကို စိုက်ကြည့်နေသော အဲလစ်အား ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဆူပူမည့်အစား သူက သမီးဖြစ်သူကို ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။၊ “ဒါဆို အစ်မအဲလစ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သမီး ဘယ်လိုထင်လဲ။”

သော်သော်က လက်ချောင်းများ စုပ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ “သမီးထင်တာတော့... ဒိုဒိုက စည်းမဖောက်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်။”

“အဖေတို့က အတုအယောင် အနိုင်ပွဲထက် စစ်မှန်တဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ပိုပြီး သ‌ဘောကျတယ်။ ဟုတ်ပြီလား။ သမီး...”

ချန်လွေ့ ငယ်စဉ်ကလေးဘဝ ပညာရေး အတွေ့အကြုံမရှိသော်လည်း သော်သော်၌ ကောင်းမွန်သော အမေ တစ်ယောက် ရှိသည်။ သူကလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မိခင် ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်ပညာရှိသော အရိပ်နက်အင်ပါယာ ဧကရီအရှင်မည် ထိုကိစ္စတွင် ချန်လွေ့ထက် များစွာ ပိုကောင်းနေသည်ဖြစ်ရာ ချန်လွေ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချစေခဲ့သည်။

ကတ်သရင်းက မျက်စိမှိတ် အလိုလိုက်ခြင်းနှင့် လိုက်လျောခြင်းက ကလေးများကိုသာ ထိခိုက်စေလိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့ရာ ချန်လွေ့ ယခု သော်သော်၏ ကောင်းမွန်သော အကျင့်များနှင့် ကျင့်ဝတ် စည်းကမ်းများကို ကဏ္ဍ‌ပေါင်းများစွာတွင် ပျိုးထောင်ရန် အာရုံစိုက်နေသည်။ သူက မောင်းမဆောင်မှ မိန်းမများကိုလည်း သော်သော်ကို အလိုမလိုက်ရန်နှင့် ၎င်းက ၎င်းသည် အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။

“အင်း...” သော်သော်က နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “သမီး ဖေဖေ့ စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်။”

“သော်သော်က လိမ္မာလိုက်တာ။” ချန်လွေ့က သမီးဖြစ်သူကို မြတ်နိုးစွာ နမ်းလိုက်သည်။ “ချွေးစေးတွေနဲ့ ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ဦး။ ဒေါ်လေးခီရာနဲ့ အရင်ဆုံး မျက်နှာသွားသစ်လိုက်ဦး။ အခု သမီးက အသက်ကြီးနေပြီ။ ကိုယ့်ရဲ့ မျက်နှာနဲ့ လက်ကို ကိုယ်တိုင် ဆေးရမယ်။ သိပြီလား။”

“သော်သော် သေချာပေါက် မွှေးနေအောင် ဆေးမှာပါ!” သော်သော်က ဖေဖေ့ မျက်နှာကို နမ်းလိုက်ပြီး ခီရာ အနောက်သို့ တက်ကြွစွာဖြင့် အိမ်ထဲသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ချန်လွေ့က သနားစရာကောင်းသော ချွဲကျိကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒိုဒို ရသင့်တာကို ပေးလိုက်ပါ။ အဲလစ်။”

အဲလစ် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး ဒိုဒိုကို အခမဲ့စားသုံးခွင့် ကူပွန်ကို ပေးလိုက်သည်။ ခုနက ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေခဲ့သော ကြက်သွန်နီကောင်က ချက်ချင်းပင် ရယ်သံများဖြင့် ပြည့်သွားပြီး သူ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ‘သခင်က တကယ်ပဲ ခန့်ညားတယ်’ ဟု အော်ဟစ်နေတော့သည်။ ခုန်ပေါက်ရင်း ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“အဲလစ်။ နောက်တစ်ခါ သော်သော်ကို မကူညီမပေးနဲ့။”

“အိုး...” အဲလစ်က ညနေစောင်းအနီးမှ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “အမ်... အစ်ကို။ ဒီနေ့ ဘာနေ့လဲ မှတ်မိလား။”

“ဘယ်နေ့လဲ။” ချန်လွေ့ ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့ အခုက အရိပ်စိမ်းနယ်မြေ ကုန်စည်ပြပွဲ စတင်တဲ့ အချိန်ပဲ။ ရွိုက်စ်ကလည်း အထူး ဖိတ်စာတစ်စောင် ပို့ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံး တစ်ခေါက် ဘက်တီက ဘာတွေရောင်းလဲ ဆိုတာ သွားကြည့်ချင်တယ် ပြောခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုန်စည်ပြပွဲက ၁၀ရက် ကျင်းပမှာပဲ။ မင်းတို့ ၂ ရက်အတွင်း အတူတူသွားလို့ရတယ်။”

“ဟွန့်!” မင်းသမီးလေး ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်လိုက်သည်။ “မသွားဘူး!”

“အဲလစ်...” ခြံထဲတွင် လမ်းလျှောက် စကားပြောနေကြသော အသီနာနှင့် အစ်ဇဘယ်လာတို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အသီနာ မင်းသမီးလေး စိတ်ဆိုးနေသော ပုံစံကို မြင်ရာတွင် မေးလိုက်သည်။

“သူ! သူ ခုနက...” အဲလစ်က ချန်လွေ့ကို ဒေါသတကြီးနှင့် လက်ညှိုး ထိုးပြလိုက်သည်။ “သူ ငါ့ကို အဲဒီလို အရာမျိုးလုပ်ခိုင်းတယ်...”

“ခဏနေဦး!” ချန်လွေ့ ပြောစရာစကား မဲ့သွားသည်။ “‘အဲဒီလိုအရာမျိုး’ ဆိုတာက ဘာလဲ။”

အသီနာနှင့် မင်းသမီးလေးတို့က ဆယ်နှစ်ကျော် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သည်။ အစ်ဇဘယ်လာက အဲလစ်၏ စိတ်ကူး စိတ်သန်းများကို ပို၍ပင် သိရှိသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ထိုအကြောင်း ဆက်မပြောခဲ့ပေ။ အစ်ဇဘယ်လာက ပြုံးလျက် စကားစလိုက်သည်။ “ငါတို့ရဲ့ မင်းသမီးလေး မကျေမနပ်စေတဲ့ အရာက ဘာများလဲ။”

“ရှင်ကမှ မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာ!” အဲလစ်က အစ်ဇဘယ်လာကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်သားကြီးတဲ့ ဒီမြေခွေးမက ပိုပြီးတော့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာတယ်။ အထူးသဖြင့် အစ်ကို ပြန်လာပြီးတော့ သူက တလက်လက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတယ်။ စာအုပ်အရဆို ဒါက ယောက်ျားတွေ၏ အာဟာရ ဖြည့်တင်းမှု အပြည့်အဝရတဲ့ ရလဒ် ဖြစ်မယ်။ မုန်းစရာကောင်းတဲ့ မြေခွေးမက အစ်ကို့ကို ညတိုင်း နှောင့်ယှက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်...

မြေခွေးမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး... အသီနာ၊ ခီရာ၊ ဆရာမ ဇိုလာနဲ့ ငါ့အစ်မအားလုံး မကြာသေးခင်က ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေကြတာ။ ငါ ကြားတာက အရင် အပတ်တုန်းက ကတ်သရင်းနဲ့ တစ်ဖနီကို အဖော်ပြုပေးဖို့ အစ်ကိုက အရိပ်နက် အင်ပါယာနဲ့ သွေးရောင် အင်ပါယာကို သွားခဲ့တယ်တဲ့။ ဘာလို့ ငါ တစ်ယောက်တည်း ဂရုစိုက်မခံရတာလဲ။ ဘာလို့ ငါ တစ်ယောက်တည်းလဲ။

ပြီးတော့ ဒီနေ့...က ငါ့မွေးနေ့လေ။ ဟုတ်ပြီလား။

ငါ့အစ်မ မနေ့ကတောင် လက်ဆောင် ပို့ခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက တကယ်ပဲ မေ့နေတယ်!

အပစ် ပြိုင်ပွဲမှာ လိမ်လည်ခဲ့တာက အစ်ကိုနဲ့အတူ မင်းသမီး စံအိမ်ကို အတူသွားပြီးတော့ တစ်ခုခု စားဖို့အတွက် ဆင်ခြေပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရုံပါပဲ... ငါ့အတွက် ဂုဏ်ပြုဖို့ သက်သက်ပါ။

သူ့ကို သတိတောင် ပေးခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အခုထိ သတိမရသေးဘူး!

အသီနာတောင် မေ့နေတယ် ဝူးဝူးဝူး...

ငါက အထီးကျန် ကင်းမြီးကောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာမျိုး ပါလာတာများလား။ အဖော် မရှိဘဲ အသက်ကြီးရပြီး တစ်ဘဝလုံး တစ်ယောက်တည်း နေရမှာလား။

မင်းသမီးဝတ်စုံဝတ်ဆင်ပြီး ဓားရှည်ကို သယ်ဆောင်ထားသော ဆံပင်ဖြူနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုက အဲလစ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစ်ဇဘယ်လာက ပြောသည်။ “အင်း။ ချန်လွေ့။ ရှင် အဲလစ်ကို တောင်းပန်တဲ့ အနေနဲ့ ဝါဝါယမကာဆိုင်ကို အထူး သစ်တော်သီးနက် ဖျော်ရည် သောက်ဖို့ ဖိတ်သင့်တယ်။ ပြီးတော့ လမ်းမှာ အသီနာနဲ့ ကျွန်မအတွက် နည်းနည်း ယူလာဦး။”

“ရှင် ကိုယ်တိုင် သောက်ချင်နေတာ အသိသာကြီး! ကျွန်မ လှည့်စားခံမှာ မဟုတ်ဘူး!” အဲလစ်က မြေခွေးမ၏ လှည့်ကွက်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်သည်။

အစ်ဇဘယ်လာက အဲလစ်ကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ “အဲလစ်။ နင် ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို နားမလည်ဘူးလား။”

“ဟွန့်! ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိမှာလဲ။”

“အမှောင်လရဲ့ မင်းသမီးလေးကို စမ်းကြည့်တာပေါ့။ ဝါဝါယမကာဆိုင်ရဲ့ အနောက်မှာ ဘာရှိလဲ။ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတယ်။”

“အနောက်ဘက်လား။ အဲ့ဒါ... အသီးနီ ဟိုတယ် မဟုတ်ဘူးလား။”

“သစ်သီးနီ ဟိုတယ်မှာ နာမည်ပြောင် တစ်ခု ရှိတယ်မလား။”

“ချစ်သူတွေအတွက် သီးသန့်နေရာ...” အမှောင်လ မင်းသမီးလေး မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွား၏။

“အဲဒီ တည်နေရာက အတော်လေး လျှို့ဝှက်တယ်။ ပြီးတော့ စာရေးတွေက ကိုယ်ရေးလုံခြုံမှုကို အလေးအထားဆုံးပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အခြေအနေတွေက အတော် ကောင်းတယ်...” အစ်ဇဘယ်လာ မှော်အခန်းကတ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ “ဒါက အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ် အခန်းနံပါတ် (၂၀၈) အတွက် အခန်းကတ်ပဲ။ ငါ အကုန် အဆင်သင့် လုပ်ထားပြီးပြီ။”

မြေခွေးမက ‘နင် သိပါတယ်’ ဟူသော အကြည့်ကို ပြသလိုက်ကြောင်းကို မြင်ရာ အဲလစ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပ လာသော်လည်း သူ အံ့သြမိသွားသည်။ “ဘာလို့ ရှင်က ရုတ်တရက်...”

“ဟီးဟီး... ဒီနေ့က မင်းသမီးလေး တစ်ယောက်ရဲ့ မွေးနေ့ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကို လက်ဆောင် အနေနဲ့ သဘောထားလိုက်ပါ...”

“အစ်မ ရင်းနီ!” မင်းသမီးလိုလီက အမှန်တကယ်ပင် ရင်ထဲထိသွားသည်။ သူက အခန်းကတ်ကို ချက်ချင်း ယူပြီး နောက်ဘက်တွင် ဓားကိုင်ထားသော အထီးကျန် ကင်းမြီးကောက်၏ ပုံရိပ် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော မင်းသားမှ ပွေ့ဖက်ခြင်း ခံရသော ပျော်ရွှင်သော သတို့သမီးတစ်ဦး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့က အခန်း(၂၀၈)ထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်...

မင်းသမီးလိုလီက အစ်ဇဘယ်လာ၏ လက်ကို မျက်ရည်များဖြင့် ကိုင်လိုက်၏။ လူတိုင်း မေ့နေတဲ့နေ့ကို မှတ်မိသေးတဲ့ မြေခွေးမ တစ်ယောက် ရှိနေသေးတာပဲ!

မဟုတ်ဘူး! ငါ သူ့ကို မြေခွေးလို့ နောက်တစ်ခါ လုံးဝ မခေါ်တော့ဘူး။

မြေခွေးမက ငါ့အစ်မပဲ!

“မြန်မြန်သွား... ကံကောင်းပါစေ!” အစ်ဇဘယ်လာက ချန်လွေ့ထံသို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ “ချန်လွေ့ နောက်ပိုင်း အဲလစ်ရဲ့စကားကို နားထောင် လိုက်ပါ။ သူ့နဲ့ လျှောက်လည်။ ပြီးတော့ သူ့ကို စိတ်မဆိုးအောင် မလုပ်နဲ့တော့။”

ချန်လွေ့ ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ အသီနာကို ကြည့်ပြီး ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “နားလည်ပါပြီ။ မဒမ်-ရင်းနီ၊ မဒမ်-အသီနာ။”

ထို့နောက် အရာအားလုံး အဆင်ပြေ ချောမွေ့သွားခဲ့သည်။

သစ်တော်သီးနက်ဖျော်ရည်။

လူနှစ်ယောက်က ပုံမှန် စုံတွဲခွက်ကို မျှဝေ သုံးဆောင်သည်။

တကယ်လို့ အစ်ကိုက ရုပ်ဖျက် မှော်ပစ္စည်းကို သုံးဖို့ သတိမပေးခဲ့ရင် ငါက အစ်ကိုနဲ့ ချိန်းတွေ့နေတယ် ဆိုတာကို လူတိုင်းသိစေချင်တယ်!

အဲဒါတင် မကဘူး... အဲဒီ‘အနမ်း’ ကစားပွဲလည်း ပါတယ်။

၂နှစ်တောင် ရှိနေပြီ။ ဝူးဝူး... ငါ နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကို့ကို နောက်တစ်ခါ နမ်းရပြီ။

ထို့နောက် သူက ‘လမ်းပေါ်တွင်’ရှိသော အသီးနီ ဟိုတယ်တွင် ‘အနားယူရန်’ ပြောခဲ့သည်။ အစ်ကို သဘောတူခဲ့တယ်! “နောက်ပိုင်း အဲလစ်စကားကို နားထောင်” လို့ အစ်မမြေခွေး ပြောခဲ့သလိုပဲ။

ငါ့အိပ်မက် တကယ် ဖြစ်လာပြီလား။

ဒါက စိတ်ထင်တာ မဟုတ်ဘူးနော်။

နမ်းရုံတင် မကဘူး ပြီးတော့...

ဒါနဲ့ စာအုပ်ထဲက အတိုင်းဆို ပထမဆုံး အကြိမ်က အရမ်း နာကျင်လိမ့်မယ်တဲ့။

ပြီးတော့ ငါ ကြားတာက အဲဒါ ရင်သားတွေကို ပိုကြီးစေတယ်တဲ့...

ရှက်စရာ ပုံစံတွေ အများကြီးရှိတဲ့ပုံပဲ...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ကစပြီးတော့ ငါ သော်သော်ရဲ့ တကယ့်ဒေါ်လေး ဖြစ်မှာ!

...

မင်းသမီးလေး ပို၍ စဉ်းစားလေလေ နှလုံးခုန်နှုန်း ပို၍မြန်လေလေ ဖြစ်သည်။ သူက ချန်လွေ့ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး အခန်း (၂၀၈)ကို အတွေးများဖြင့် ဖွင့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် မှင်တက်သွား၏။

အကြောင်းမှာ အခန်းက အသိမိတ်ဆွေ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၍ပင်။

အသီနာ၊ ခီရာ၊ သော်သော်၊ ဇိုလာ၊ လာလာရီယာ၊ အယ်ဒီလိုင်း၊ ပါ့ဂ်လီအို၊ အစ်ဇဘယ်လာ...

အစ်မတောင် ရှိနေတယ်!

‘ကြင်နာတတ်သော’ မြေခွေးမ၏ မုန်းစရာကောင်းသော အပြုံးကို မြင်ရာ မင်းသမီးလေးက သူ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စားခံလိုက်ရမှန်း သိလိုက်ရ၏။

သူ၏ စိတ်ထဲမှ ပုံရိပ်က မင်းသမီး ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နောက်ဘက်တွင် ဓားကိုင်ထားသော ထိုအထီးကျန် ကင်းမြီးကောက် ဖြစ်သွား၏။ ဘေးဖက်မှ ဆောင်းဦးလေညှင်းက သစ်ရွက်များကို လှိမ့်တက်သွားစေသည်...

“မွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ...”

လူတိုင်း တပြိုင်တည်း ဆိုလိုက်သော မွေးနေ့သီချင်းကြောင့် အဲလစ်က သတိ ပြန်ဝင်လာ၏။ မြေခွေးမက ကြီးမားသော ၇ထပ်ကိတ်မုန့်တစ်ခုနှင့်အတူ တွန်းလှည်း တစ်ခုကို တွန်းလာသည်။ နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူသားအစ်ကိုလည်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူ၏ဆံပင်ကို ချစ်ခင်စွာ ထိလိုက်၏။

သူတို့ အားလုံး မှတ်မိနေတာပဲ...

ခုနက အံကြိတ်နေခဲ့သော အဲလစ်က ရုတ်တရက် နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေး သွားခဲ့ပြီး ဒေါသမထွက်နိုင်တော့ပေ။

အင်းပါ။ အဲဒီလှည့်စားတဲ့ မြေခွေးမကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါမယ်...

မဟုတ်ဘူး! ငါ သူနဲ့ နောက်တစ်ခါ စာရင်းရှင်းရမယ်...

ပြီးတော့ နောက်တစ်ခါ ငါ အစ်ကိုနဲ့ တစ်ခန်းထဲ အတူတူ ဝင်နိုင်ရမယ်!